ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ. ΕΙΝΑΙ 75+ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Βγες έξω στη ζωή. Μάθε από τα λάθη σου, πέσε και σήκω και πάλι από την αρχή

Ακούω την αγαπημένη μου μουσική, γεύομαι τα φρεσκοψημένα ζεστά μπισκότα σοκολάτας που μου σερβίρουν
Τραγουδώ δυνατά και δεν με νοιάζει, ακούω τη βροχή, ξαπλωμένη στο κρεβάτι, τα σεντόνια είναι κρύα, ζητώ και άλλη κουβέρτα. Ναι είμαι ήρεμη, γαλήνια, είμαι ευτυχισμένη! Το απολαμβάνω!

Το κρύο περιλούζει το σώμα μου. Σαν τη φωτιά. Το πρόσωπό μου παγώνει, η μύτη μου κοκκινίζει, τα αφτιά μου μετατρέπονται σε χιόνι και από τα μάτια μου τρέχουν δάκρυα από το κρύο. Το αυτοκίνητο τρέχει με χαμηλή ταχύτητα στον δρόμο Λευκωσίας - Λεμεσού. Σε μισή ώρα πρέπει να φτάσω στη συνεδρία. Σε μισή ώρα ακριβώς.

Δεν με νοιάζει, δεν με αφορά. Είναι παραμονές Χριστουγέννων κι όλοι τρελάθηκαν. Θα φτάσω, ό,τι ώρα και να 'ναι. Δεν θέλω να κλείσω το κινητό μου, ξέροντας πως υπάρχουν και άνθρωποι που με αναζητούν. Η θεία μου, η Χριστίνα, οι συνεργάτες μου.

Όμως, για μια μέρα θέλω να το σκάσω απ' όλους. Να γεμίσω τις μπαταρίες, μόνο 24 ώρες, να βάλω μπρος τη χαμένη ενέργεια των τελευταίων εβδομάδων για να αντέχω τα παρακάτω. Το λίγο είναι μεγάλο, είναι τεράστιο. Το τίποτε είναι εξουθενωτικό, είναι μίζερο, είναι καταθλιπτικό. Έστω και 24 ώρες!

Είναι ζωντανοί

Επιτέλους τα καταφέρνω. Πάω στη συνάντηση, τελειώνω τη δουλειά μου και μετά ξεκλέβω από τον χρόνο μου για να απλώσω κυριολεκτικά στον καναπέ του πολυτελούς ξενοδοχείου. Μια μικρή πολυτέλεια τη δικαιούμαι. Όλοι άγνωστοι, όλοι ξένοι, όλοι πάνω από τα 75. Κι όμως είναι ζωντανοί! Είναι θετικοί, είναι γεμάτοι ζωή, δεν είναι μίζεροι.

Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και ένα κυπριακό μπράντι τούς αλλάζει τη διάθεση. Είναι όλοι Βρετανοί. Και το απολαμβάνουν. Το κόκκινο κρασί, το θεσπέσιο δείπνο, το παγωτό σοκολάτας, την πουτίγκα λεμόνι και πάλι κρασί, και ποτό. Μια αίσθηση χαράς, ευγένειας και καλοσύνης στα πρόσωπά τους. Τους πιάνω κουβέντα. Είναι ευτυχισμένοι. Είναι 75+ και ανακαλύπτουν το νόημα της ζωής. Ταξιδεύουν χειμώνα στην Κύπρο, χαίρονται τη ζεστασιά του νησιού και λατρεύουν την κυπριακή φιλοξενία που προσφέρουν οι κοπέλες από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, που εργοδοτούνται στα κυπριακά ξενοδοχεία.

Τα πόδια μου παγώνουν, η καρδιά μου είναι ζεστή, γεμάτη χαρά. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι ντυμένο στα λευκά, το καμαρώνω, το χαίρομαι, το απολαμβάνω.

Γαλήνια

Ακούω την αγαπημένη μου μουσική, γεύομαι τα φρεσκοψημένα ζεστά μπισκότα σοκολάτας που μου σερβίρουν.

Τραγουδώ δυνατά και δεν με νοιάζει, ακούω τη βροχή, ξαπλωμένη στο κρεβάτι, τα σεντόνια είναι κρύα, ζητώ και άλλη κουβέρτα. Ναι, είμαι ήρεμη, γαλήνια, είμαι ευτυχισμένη! Το απολαμβάνω! Μόνο για 24 ώρες.

Μετά επιστρέφω στα γνωστά… Στα συνηθισμένα… Στα λίγο από τα ίδια. Νεύρα και μιζέρια. Ανέχομαι θυμωμένους, αγριεμένους, μίζερους και αρνητικούς. Έτσι είναι η ζωή! Και εγώ πρέπει να την ανέχομαι, γιατί έτσι πρέπει, έτσι το επιβάλλουν οι καιροί.

Κι όμως δικαιούμαι 24 ώρες! Στην ξάπλα, στην κοσμάρα μου, στην ησυχία μου. Μια και η ζωή δεν κατανοεί, δεν καταλαβαίνει πως κάποιες μέρες δεν μπορώ γιατί έχω την κόπωσή μου, έχω μειωμένες αντοχές, έχω τους πόνους!

Έλα και εσύ, δικαιούσαι! Δικαιούσαι να πεις «δεν μπορώ». Ξέρω πως κάποιες μέρες δυσκολεύεσαι να περπατήσεις, τη μια μέρα είσαι πολύ καλά και την άλλη, όχι βδομάδα ή έτος, η κινητικότητά σου τρελαίνεται. Δυσκολεύεσαι να σκεφτείς, ξεχνάς, δυσκολεύεσαι να περπατήσεις, νομίζεις πως χάνεις το μυαλό σου, ξεχνάς, γίνεσαι αντικοινωνικός, εσύ ο κοινωνικός και ευχάριστος, πονάς και γίνεσαι καταθλιπτικός. Έχεις τις καλές και κακές σου μέρες, τις δύσκολες και λιγότερο δύσκολες, ποτέ όμως εύκολες!

Το να κάνεις σχέδια για το μέλλον, για την αυριανή μέρα, για τον επόμενο χρόνο, είναι ουτοπία! Δεν ξέρεις πώς θα αισθάνεσαι, θα είναι η φυσική και συναισθηματική σου κατάσταση. Ακόμη να με συνηθίσεις, να με αντέχεις, δυσκολεύομαι να προγραμματίσω την επόμενη έξοδο μαζί σου, σου λέω αλήθεια, γιατί δεν ξέρω πώς θα είμαι!

Ελπίζω να το καταλαβαίνεις. Δεν θέλω να σε στήνω, θέλω να ανταποκρίνομαι στην πρόσκλησή σου, αλλά αλήθεια σου λέω, δεν ξέρω… Δώσε μου χρόνο για να βρίσκω την ενέργειά μου.

Έτσι είναι η ζωή

Να είσαι έτοιμος όταν σου πω στο παρά πέντε ότι δεν θα βρεθούμε για βραδινή έξοδο, θα έπρεπε να με έχεις μάθει, θέλω αλλά δεν μπορώ. Δυστυχώς απ' εδώ και μπρος πρέπει να μάθεις να με ανέχεσαι όπως είμαι, εγώ το παλεύω να μάθω να ανέχομαι τον εαυτό μου. Άλλοτε τα καταφέρνω και άλλοτε όχι. Δεν τον λυπάμαι, ούτε εσύ θέλω να με λυπάσαι. Έτσι είναι η ζωή. Μόνο για 24 ώρες μπορείς να είσαι αλλιώς! Γεμάτος ζωή και ενέργεια.

Γράφω το άρθρο μου λαχταρώντας τη μαγεία των Χριστουγέννων. Τίποτε το ιδιαίτερο και ξεχωριστό! Έτσι νομίζετε, έτσι νόμιζα και εγώ. Όχι, είναι ξεχωριστά. Γιατί ακόμη μπορώ να σηκώνομαι από το κρεβάτι, να περπατώ, να βγάζω βόλτα τον σκύλο μου, να οδηγώ το αυτοκίνητό μου και να πηγαίνω στις δουλειές μου και να χαίρομαι τις μικρές απολαύσεις της ζωής.

Έλα κι εσύ μπορείς να τα καταφέρεις! Εσύ που χώνεσαι μες το στρώμα γιατί σου είπαν πως έχεις κατάθλιψη, και χώθηκες μες στα μαξιλάρια. Έλα και εσύ, μπορείς να σηκωθείς. Να πας να ψάξεις για δουλειά, εκεί έξω σε περιμένει ο κόσμος όλος. Να παίξεις, να γελάσεις, να πειραματιστείς. Τι κι αν πέσεις! Θα σηκωθείς ξανά και θα συνεχίσεις και πάλι απ’ την αρχή.

Δεν θέλω να ακούω μεμψιμοιρίες, παράπονα, στεναχώριες. Είναι Χριστούγεννα. Η γέννηση του Θείου Βρέφους. Γέννηση σημαίνει γεννιέσαι ξανά. Αναγεννιέσαι από τις στάχτες. Έρχεσαι ξανά στη ζωή.

Συνήθισε να δέχεσαι την κόπωσή μου, τουλάχιστον περνά και μετά έρχεται και πάλι, και ξαναπερνά, όπως το τρένο που κάνει στάσεις. Συνήθισε να με ακούς να μουρμουρώ όταν πονώ υπερβολικά και δεν μπορώ να σταθώ στα πόδιά μου. Θα μου περάσει. Αναζητώ λύσεις, στη ρεφλεξολογία της Γεωργίας Αγαθοκλέους που είναι top ρεφλεξολόγος, στις ασκήσεις της Φανής, που είναι γεμάτη ζωή και ενέργεια!

Μιζέρια και θυμός

Βγες έξω στη ζωή. Μάθε από τα λάθη σου, πέσε και σήκω και πάλι από την αρχή. Με θυμώνεις όταν μεμψιμοιρείς, εσύ και εσύ και εσύ. Δεν αντέχω πια τους μίζερους και θυμωμένους. Βγες έξω στην παραλία, δες τη θάλασσα, μάζεψε άσπρες πέτρες, πάρε το αυτοκίνητο και οδήγησε μέχρι το κοντινό βουνό.

Υποσημείωση: O Σωκράτης και η Στυλιάνα, δυο νέοι και θετικότατοι άνθρωποι, γεμάτοι ζωή και δημιουργία, εξελέγησαν δημοτικοί σύμβουλοι στους Δήμους Λακατάμιας και Έγκωμης, αντίστοιχα. Χαίρομαι να βλέπω νέα παιδιά να εισέρχονται στα κοινά. Τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία.

Άλλη μια έκδοση του Capital Today έχετε σήμερα στα χέρια σας. Άλλη μια ενδιαφέρουσα έκδοση που σφύζει από ζωή και δημιουργία. Ακόμη, κι αν είναι παραμονές Χριστουγέννων, και τα χρονοδιαγράμματα… σκοτώνουν. Το αποτέλεσμα μετρά! Εύχομαι σε όλους από καρδιάς καλά Χριστούγεννα, κι αφήστε πίσω σας όλα τα μίζερα, καταθλιπτικά πρόσωπα και καταστάσεις. Η ζωή συνεχίζεται και εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να την πάρετε από τα μαλλιά και να της πείτε φωναχτά «Έλα μικρή, δεν θα με ρίξεις εμένα κάτω!».