Αλήθεια, πώς αλλάζουν οι καιροί, οι συμμαχίες και τα ισοζύγια! Ώς πριν από ένα σχεδόν χρόνο δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε την οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, αφού οι σχέσεις των δύο χωρών ψυχράνθηκαν με αφορμή την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού. Μάλιστα, κάποιοι έσπευσαν να πανηγυρίσουν για το γεγονός αυτό.

Έλα, όμως, που οι καιροί αλλάζουν. Έλα που δούλεψαν τα «εμπλεκόμενα συμφέροντα» και επανήλθε το χαμόγελο και μαζί του μια τεράστιας σημασίας συμφωνία για την ενέργεια. Μια συμφωνία, η οποία βάζει την Τουρκία στο ενεργειακό παιχνίδι πιο δυναμικά και βοηθά, βεβαίως, στην πραγματοποίηση των σχεδιασμών της, να καταστεί ενεργειακός κόμβος στην περιοχή.

Μάλιστα, ο κ. Ακιντζί, ο «συμπρόεδρος», μας παρουσίασε τα ενεργειακά σχέδια της Τουρκίας μιλώντας ως «Πρόεδρος» στο 23ο συνέδριο του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ενέργειας στην Κωνσταντινούπολη. Μας ανέφερε για την καλύτερη λύση μεταφοράς του κυπριακού φυσικού αερίου από την Τουρκία στην Ευρώπη. Μας εξήγγειλε γεωτρήσεις στα κατεχόμενα, μας είπε ότι η ηλεκτρική σύνδεση Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας είναι καλύτερα αν γίνει μέσω Τουρκίας κ.λπ. Και όλα αυτά, εν τη απουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας στο συνέδριο.

Οι καιροί αλλάζουν, τα συμφέροντα αλλάζουν, ένα πράγμα δεν αλλάζει, και αυτό είναι η αποτυχημένη διαχρονικά πολιτική του «καλού παιδιού», την οποία εφαρμόζει η ελληνοκυπριακή πλευρά στις διαπραγματεύσεις. Με ύψιστη προτεραιότητα, να διατηρηθεί το «καλό κλίμα», το οποίο μόνον οι κυβερνώντες βλέπουν. Γιατί η Τουρκία και ο λαλίστατος Ακιντζί διατυμπανίζουν καθημερινά τις θέσεις τους και τους σχεδιασμούς τους, χωρίς να κόπτονται για το «καλό κλίμα».

Βεβαίως, μόνο «καλό κλίμα» δεν λογιέται η επαναλαμβανόμενη αναφορά σε εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία, η αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης, οι εξορμήσεις των τουρκικών υποβρυχίων στο Αιγαίο, η προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία με την παροχή νερού και ρεύματος, οι προκλητικές δηλώσεις για δημιουργία δύο κρατών, οι αναφορές για κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο κατάλογος είναι ατέλειωτος.

Αυτή η πολιτική δεν έχει φέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα, αντίθετα, οι προκλήσεις της Τουρκίας όχι μόνο δεν πέφτουν στο κενό, αλλά παράγουν ευνοϊκές για την ίδια εντυπώσεις και προκαλούν τετελεσμένα. Και είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς πως η ρητορική αποενοχοποίησης της Άγκυρας για τα εγκλήματα, τα οποία διαπράττει, ακόμα και σήμερα, στην Κύπρο, το μόνο που κάνει είναι να υποβοηθά τους σχεδιασμούς της.

Τα ερωτήματα που τίθενται μετά και από αυτές τις εξελίξεις, είναι τα εξής: Τι θα πράξει η Κυβέρνηση για να αναχαιτίσει τους τουρκικούς σχεδιασμούς; Οι υπογραφές για διμερείς, τριμερείς και άλλες συμφωνίες για τα θέματα ενέργειας, θα ισχύουν και μετά τη λύση;

Ή, μήπως, τελικά, κάηκε ένα πολύ δυνατό χαρτί που είχε η Κυπριακή Δημοκρατία που αφορούσε τα θέματα ενέργειας;

Αναμένουμε απαντήσεις...