Σημερινή

Τρίτη, 20/11/2018
RSS

Ανθρωπισμός και τρομοκρατία

| Εκτύπωση | 09 Σεπτέμβριος 2015, 07:59 | ΤΗΣ ΑΓΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Δεν υπάρχει άνθρωπος με συνείδηση που να μην έχει συγκινηθεί από το δράμα των χιλιάδων προσφύγων. Κάθε πρόσφυγας κουβαλά τον δικό του σταυρό. Όσοι κατορθώνουν να επιβιώσουν βέβαια. Η πατρίδα μας καθώς και άλλες χώρες της Μεσογείου είναι αυτές που μέχρι τώρα δέχονταν τις μεγαλύτερες ροές μεταναστών και προσφύγων. Πρόσφατα, λόγω των εκρηκτικών διαστάσεων που έχει πάρει το θέμα, ορθά η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε ν’ αλλάξει την πολιτική της, να γίνει ένας πιο δίκαιος καταμερισμός, ούτως ώστε το βάρος να μην επωμίζονται μόνο ορισμένες χώρες.

Το παράδοξο όμως είναι ότι, αφού σ’ αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει μόνο η Ευρώπη, αλλά και πολύ πλούσια αραβικά κράτη, οι ΗΠΑ, όπως και ο ΟΗΕ. Και για να μη μένουμε με την απορία, ο επικεφαλής της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες αποφάσισε να προβεί σε δηλώσεις επί του θέματος, στις οποίες, όμως, κάλεσε την Ε.Έ. να παράσχει βοήθεια στους κατατρεγμένους, χωρίς να καλέσει τον αραβικό κόσμο να κάνει οτιδήποτε, χωρίς να ζητήσει από τη Ρωσία να παράσχει βοήθεια, ούτε από τις ΗΠΑ ούτε από κανέναν άλλον!

Παρά ταύτα, πολλοί Ευρωπαίοι άνοιξαν τα σπίτια τους να φιλοξενήσουν πρόσφυγες, και πολύ περισσότεροι πρόσφεραν ό,τι διέθεταν για να συμβάλουν, έστω, στην επιβίωση αυτών των ταλαίπωρων ανθρώπων, πολλώ μάλλον των παιδιών, που είναι και τα μεγαλύτερα θύματα αυτής της τραγωδίας. Αφού ούτε γνωρίζουν το γιατί, ούτε και τα ρώτησε κανείς. Όμως υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Έχει λεχθεί πλειστάκις ότι τρομοκράτες αναμειγνύονται ανάμεσά τους, με όλους τους κινδύνους που αυτό εγκυμονεί.

Το άλλο θέμα, ίσως εξίσου επικίνδυνο, είναι ότι δεν είναι δυνατόν αυτήν τη στιγμή -λόγω της μη λειτουργίας ευρωπαϊκών πρεσβειών στη Συρία- να ελεγχθούν τα διαβατήριά τους αν είναι αυθεντικά ή πλαστά. Γιατί κι αυτό κυκλοφόρησε, ότι αραβική χώρα εκδίδει πλαστά συριακά διαβατήρια, όχι βεβαίως για αγαθούς σκοπούς. Χωρίς ίχνος ρατσισμού, γιατί ο Ελληνισμός γνωρίζει πολύ καλά από προσφυγιά, τη ζει στο πετσί του εκατοντάδες χρόνια, και χωρίς να παραγνωρίζουμε καθόλου το δράμα αυτών των ανθρώπων, δεν μπορούμε επίσης να παραγνωρίζουμε τις αρνητικές και ίσως άκρως επικίνδυνες επιπτώσεις από αυτήν την κατάσταση.