Μπήκαμε ήδη στη νέα εποχή και μορφή της τρομοκρατίας, η οποία βυθίζει την ανθρωπότητα στον φόβο και πανικό γιατί όπως εμφανίζονται οι μοναχικοί εξολοθρευτές κτυπούν οπουδήποτε, οποτεδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο.

Αυτοί αποτελούν τη θανάσιμη δύναμη κρούσης της νέας τρομοκρατίας, της οποίας βασικός στόχος είναι η πολιτική διεκδίκηση μέσα από το αίμα και τον θάνατο.

Η νέα μορφή της τρομοκρατίας βρίσκεται σε χώρες της Δύσης, εγκαταλείποντας τις περιοχές του Ισλαμικού Κράτους που δέχεται τα εξοντωτικά σφυροκοπήματα των Δυτικών στα εδάφη του.

Τα δολοφονικά κτυπήματα που δέχονται οι αθώοι πολίτες των δυτικών χωρών από δολοφόνους που δρουν αυτόνομα φέρουν στην επιφάνεια την ασύμμετρη βία που είναι πανίσχυρη και αόρατη και η οποία είναι ήδη πέρα από τους νόμους της συμβατικής λογικής και μοιάζει με επιδημία.

Τα τραγικά κρούσματα της τελευταίας περιόδου πιστοποιούν το πρωτοφανές κύμα βαρβαρότητας που σαρώνει την Ευρώπη κι όχι μόνο, με τις ευλογίες του Ισλαμικού Κράτους, που σπεύδει να οικειοποιηθεί εκ των υστέρων κάθε επίθεση, κάθε μαζική δολοφονία που προέρχεται από έφηβους εκτελεστές που αποκεφαλίζουν εν ψυχρώ ανθρώπους ή ζώνονται αυτοσχέδια εκρηκτικά που κατασκευάζουν με βάση οδηγίες που παίρνουν από το διαδίκτυο.

Η ατομική δράση αυτών των εγκληματιών επαυξάνει την αξία τους και δεν είναι απαραίτητο να είναι πιστός του Μωάμεθ, αλλά θα πρέπει να τους αναζητήσουμε σε κύκλους με βεβαρημένο ποινικό μητρώο, ρατσιστικών θυμάτων, σχολικού εκφοβισμού, ομοφοβικών, ναρκισσιστών και σε μεγαλομανείς με ιστορικό ψυχοπάθειας, κρατουμένων που έχουν αποφυλακισθεί και σε άλλους.

Η φονική τους μανία εστιάζεται στην εκπλήρωση της αποστολής τους που είναι ο όλεθρος, ο μάρτυρας, ο λυτρωτής ήρωας και η επίδειξη ικανού αριθμού θυμάτων.

Σύμφωνα με τον Ιταλό ψυχαναλυτή και πανεπιστημιακό Μάσιμο Ρεκαλκάτι, οι μακελλάρηδες έχουν βαριά ψυχολογική κατάσταση, ενώ η έκρηξη της τρομοκρατίας οφείλεται κατά ένα μέρος σε μιμητές που δεν είναι μέλη του ISIS.

Σύμφωνα με τον διεθνούς κύρους αναλυτή Ραφαέλο Παντούτσι «θεωρητικά τρομοκράτης είναι κάποιος που αφορμάται από μια πολιτική ιδεολογία και όχι από προσωπική οργή. Σήμερα ο τρομοκράτης συγχωνεύεται με τον κατά συρροήν δολοφόνο, κάτι που αφήνει σε πλήρη αδυναμία τις Αρχές να αποτρέψουν τα κτυπήματά τους».

Επίσης, ο Μαροκινός καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Πολιτικών Επιστημών Δρ Αμντούλ-Χακ Αζούζι τονίζει πως «οι σημερινοί τρομοκράτες δεν εμπνέονται από το Ισλάμ, αλλά από τους τζιχαντιστές, οι οποίοι αγνοούν τα θρησκευτικά κείμενα και έχουν ένα μηδενιστικό και αναρχικό όραμα, που είναι η κατάργηση των εθνών και η πρόκληση φόβου και αναταραχής.

Εκτός από το στενό πλαίσιο του τζιχαντιστικού φανατισμού που είναι το ιδεολογικό αγκάθι της εκδίκησης εναντίον της Δύσης, σήμερα οι νεαροί δολοφόνοι είναι επίσης εθισμένοι από τα πολεμικά videogames και από τις ένοπλες επιδρομές κατά των συμμαθητών τους που καταλήγουν και στην αυτοκτονία τους.

Ο πόλεμος που διεξάγουν οι τζιχαντιστές εναντίον των άπιστων δεν έχει όρια ούτε καν στο ποια μέσα θα χρησιμοποιούν. Ο μακελλάρης δικαιούται να επικαλείται τον «ιερό πόλεμο» εν ονόματι του Ισλάμ, ούτως ώστε να βρει και αυτός μια θέση στο «Πάνθεον των Ηρώων» του Ισλαμικού Κράτους.

Όσα συμβαίνουν γύρω μας καταμαρτυρούν ότι ο φόβος κυριαρχεί μέσα μας εξαιτίας του γεγονότος ότι ο κόσμος είναι λιγότερο σταθερός και ατακτοποίητος και η παγκοσμιοποίηση δημιούργησε νέου τύπου εχθρικές αναπαραστάσεις για νέου τύπου ηγεμονίες.

Ο δρόμος που διανύουμε είναι μακρύς και δύσβατος και χρειάζεται να γίνει υπέρβαση για το μίσος και περισσότερος διαφωτισμός, τήρηση της νομιμότητας, κράτους δικαίου και ισότητας γιατί η αποπολιτικοποίηση των κοινωνικών διαφορών και ανισοτήτων είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Αυτός ο διχασμός θα πρέπει να οδηγήσει το ρολόι προς τα πίσω και να γίνει εθνική ομφαλοσκόπηση γιατί αφορά και τους μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς, που ανακαλύπτουν φανατικά τη θρησκευτική και εθνοτική ταυτότητά τους.

Πρέπει να έχουν υπόψη οι πάντες ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία στηρίζεται στην αρχή της ατομικής αυτονομίας και η οποία εξασφαλίζεται με τον πλουραλισμό των ελεύθερων βουλήσεων τις οποίες μισούν οι τζιχαντιστές.

Εφόσον βρισκόμαστε σε ανταγωνιστικές ιδεολογίες που υποβαθμίζουν τον παρεμβατικό και ρυθμιστικό ρόλο του κράτους και εκείνης που προασπίζεται τον ρόλο του κοινωνικού κράτους και της πολιτικής των εκπτώσεων και της ανόδου του αντι-ελιτισμού που εκδηλώνεται διά του υποψηφίου των ρεπουμπλικανών Ντόναλντ Τραμπ θα αυξάνονται τα ερωτήματα και η αναζήτηση ασφάλειας και η αφύπνιση για θρησκευτικές εθνοτικές και τοπικιστικές ταυτίσεις και η πίεση προς τη Δημοκρατία για να αντιμετωπίσει τη βαρβαρότητα.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ