Σημερινή

Παρασκευή, 21/09/2018
RSS

«Οι πραγματικοί δημιουργοί σπανίζουν»

| Εκτύπωση | 15 Απρίλιος 2018, 18:00 | Του Πόλυ Κυριάκου

ΕΥΗ ΜΑΖΗ: ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΑΜΕ ΠΟΙΟΤΙΚΟ, ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ

«ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΗΡΘΑ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ, ΚΑΘΩΣ ΑΚΟΥΓΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΚΙΘΑΡΑ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ. ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΜΑΓΕΥΑΝ ΚΑΙ ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΜΕ ΕΠΗΡΕΑΣΑΝ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ, ΚΑΘΩΣ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΑΝ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΕΝΙΚΑ. ΤΟΝ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟ ΤΟΝ ΘΕΩΡΩ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΟΠΟΙΟ. ΤΟ ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΖΩΗΣ»


«Θεωρώ πως διανύουμε μια περίοδο κρίσης στην ελληνική δισκογραφία και στο ελληνικό τραγούδι γενικότερα. Οι εποχές που διανύουμε είναι πολύ δύσκολες. Υπάρχει μια πληθώρα πολύ καλών νέων τραγουδιστών, αλλά οι πραγματικοί δημιουργοί πιστεύω ότι σπανίζουν. Όσοι υπάρχουν, είναι πολύ αμήχανοι μπροστά σε αυτά που μας κατακλύζουν»

Είναι τρισδιάστατη. Είναι ταλαντούχα. Είναι δημιουργική! Παίζει φλάουτο, παίζει πιάνο και τραγουδά! Τυχαίνει μεγάλη θαυμάστρια του μεγάλου Έλληνα τραγουδοποιού Διονύση Σαββόπουλου και σήμερα συνεργάτιδά του. Με καταγωγή από την Κέρκυρα, μεγαλωμένη στην Πάτρα, με έντονα μουσικά βιώματα από την οικογένειά της, βρήκε τον δρόμο της και ακολουθεί τους χάρτες ή… τις παρτιτούρες με τις οποίες η καλλιτεχνική της φυσιογνωμία την προίκισε! Αυτή είναι η Εύη Μάζη!

Άκρως δημιουργική και χαρισματική, ένα από τα παραδείγματα της νέας γενιάς που σιγά-σιγά πατάει όλο και πιο στέρεα στον χώρο της. Μας ξαφνιάζει η δήλωσή της ότι «αυτό που νομίζαμε ποιοτικό, τελικά αποδεικνύεται πως δεν είναι»… Μια παραδοχή από ένα σύγχρονο πρόσωπο της μουσικής της Ελλάδας, που σημαίνει πολλά… Μια τολμηρή, λοιπόν, νέα μουσικός, που σύντομα θα μας ξαφνιάσει!

Μια νέα κοπέλα μουσικός, που παίζει φλάουτο, πιάνο και τραγουδάει με μεγάλη διάθεση να κατακτήσει όσα μπορεί στον κόσμο της μουσικής! Πώς το σχολιάζεις αυτό, Εύη;

Πιστεύω ότι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η μουσική είναι η τέχνη που αγαπώ και προσπαθώ να είμαι αφοσιωμένη, μαθαίνοντας και προχωρώντας όσο μπορώ, ανάλογα με τις συνθήκες. Μου αρέσει να είμαι δημιουργική και να ανακαλύπτω τον εαυτό μου μέσα από όλες τις μουσικές μου ιδιότητες. Είτε ως μουσικός είτε ως τραγουδίστρια. Η μουσική είναι το ωραιότερο παιχνίδι και προσφέρεται εκ φύσεως γι’ αυτό. Όσον αφορά τις κατακτήσεις, είμαι πάντα φιλόδοξη με τον δικό μου τρόπο και κάνω πολλά όνειρα σε σχέση με τη μουσική, που προσπαθώ να τα πραγματοποιώ βήμα-βήμα.

Από την Πάτρα στην Αθήνα

Τι σου χάρισε η Πάτρα, όσον αφορά την αγάπη σου για τη μουσική;

Mεγάλωσα στην Πάτρα, απ’ όπου ξεκίνησα και τις μουσικές μου σπουδές. Η οικογένεια του πατέρα μου κατάγεται από την Κέρκυρα, οπότε η μουσική είχε πάντα πρωτεύοντα ρόλο στην καθημερινότητά μας. Ο πατέρας μου παίζει κιθάρα και τραγουδάει υπέροχα. Και η οικογένεια της μητέρας μου έχει μεγάλη αγάπη στη μουσική. Στο σπίτι μας είχαμε και το πιάνο που είχε αγοράσει ο παππούς μου στη μητέρα μου και έτσι ξεκίνησα κι εγώ μαθήματα σε πολύ μικρή ηλικία. Στο σπίτι μας, πάντα στις γιορτές, παίζαμε μουσική και τραγουδούσαμε.

Κυρίως ελληνική μουσική, από παλιά λαϊκά τραγούδια, τραγούδια ελαφρά, αλλά και πιο έντεχνη και ξένη μουσική. Μεγαλώνοντας σε ένα τέτοιο περιβάλλον απέκτησα μιαν ανησυχία και μια ευαισθησία σε σχέση με τη μουσική και ήθελα να με συντροφεύει πάντα. Έτσι νομίζω ξεκίνησαν όλα. Η Πάτρα μπορεί να γίνει μια πολύ μελαγχολική πόλη στα μάτια ενός παιδιού που μεγαλώνει, έτσι ώστε να ζωντανέψει την καλλιτεχνική φύση του.

Παίρνοντας όλα αυτά τα ερεθίσματα από το σπίτι, ανακάλυπτα και μόνη μου άλλους ήχους και άλλες μουσικές, που τελικά με ενεργοποίησαν και με σηματοδότησαν. Άρχισε να μου αρέσει πολύ και η κλασική μουσική και αποφάσισα να την σπουδάσω σοβαρά. Έτσι ξεκίνησα από το Δημοτικό Ωδείο της πόλης να σπουδάζω πιάνο και αργότερα φλάουτο. Ακολούθως, συνέχισα τις σπουδές μου στην Αθήνα.

Mια σημαντική μουσικός και φλαουτίστα βρέθηκε στον δρόμο σου, η Στέλλα Γαδέδη. Μίλησέ μας για τη συνεργασία σας.

Ένας από τους λόγους που ξεκίνησα φλάουτο ήταν ο ήχος του στα τραγούδια της «Ρωμαϊκής Αγοράς» και της «Εποχής της Μελισσάνθης» του Μάνου Χατζιδάκι, όπου παίζει η Στέλλα. Είχα εντυπωσιαστεί, επίσης, και από το παίξιμό της στη «Μαύρη Θάλασσα» του Διονύση Σαββόπουλου. Για μένα ήταν κάτι το συγκλονιστικό. Ήταν μοιραίο να γίνω, πολύ αργότερα, μαθήτριά της και να μάθω πάρα πολλά, όχι μόνο σχετικά με το φλάουτο, αλλά και από την πιο ευρεία σχέση της με τη μουσική.

Με τη Στέλλα έχουμε, πιστεύω, μια μεγάλη πνευματική σύνδεση και έχουμε τον ίδιο μουσικό ορίζοντα. Τη θαυμάζω πάρα πολύ και ως συνθέτρια. Τον Γενάρη του 2017 είχα την τιμή να παίξω φλάουτο στις μουσικές της και να τραγουδήσω τα τραγούδια της, που τα θεωρώ μοναδικά, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Επίσης, τον Ιούνιο πρόκειται να παρουσιάσουμε μια παράσταση με τις μουσικές και τα τραγούδια της στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, και είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό.

Ο αξεπέραστος Διονύσης Σαββόπουλος

Τι πάει να πει Διονύσης Σαββόπουλος όσον αφορά την προσωπική σου μουσική διαδρομή; Πώς σε επηρέασε καλλιτεχνικά στην καριέρα σου;

Από πολύ μικρή ήρθα σε επαφή με τα τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου, καθώς άκουγα να τα παίζει στην κιθάρα ο πατέρας μου. Τα τραγούδια του πάντα με μάγευαν και θεωρώ πως με επηρέασαν καθοριστικά, καθώς σηματοδότησαν μέσα μου την αγάπη για το τραγούδι και τη μουσική γενικά. Τον Σαββόπουλο τον θεωρώ αξεπέραστο τραγουδοποιό. Το να συνεργαστώ μαζί του ήταν κυριολεκτικά ένα όνειρο ζωής. Συνεργαστήκαμε για πρώτη φορά στο αφιέρωμα για τον Μάνο Χατζιδάκι το 2012. Το 2016 είχα τη χαρά να συμμετάσχω στην παράστασή του «Το Φορτηγό». Θεωρώ πάρα πολύ μεγάλη τιμή να με επιλέγει ως μουσικό και τραγουδίστρια στις παραστάσεις του. Πολλές φορές στη σκηνή μαζί του νιώθω πως είμαι παιδί και ονειρεύομαι.

Ανάμεσα στο κλασικό και στο έντεχνο

Κινείσαι ανάμεσα στην κλασική μουσική και στην έντεχνη ελληνική μουσική. Τι αγαπάς πιο πολύ αυτήν την εποχή στο ελληνικό τραγούδι;

Θεωρώ πως διανύουμε μια περίοδο κρίσης στην ελληνική δισκογραφία και στο ελληνικό τραγούδι γενικότερα. Οι εποχές που διανύουμε είναι πολύ δύσκολες. Υπάρχει μια πληθώρα πολύ καλών νέων τραγουδιστών, αλλά οι πραγματικοί δημιουργοί πιστεύω ότι σπανίζουν. Όσοι υπάρχουν, είναι πολύ αμήχανοι μπροστά σε αυτά που μας κατακλύζουν. Επίσης, ενδεχομένως κάποιοι να βρίσκονται στην αφάνεια. Έχουμε και μια καινούργια αντιπαράθεση στα πράγματα. Αυτό που νομίζαμε ποιοτικό, τελικά αποδεικνύεται πως δεν είναι.

Και το αντίστροφο. Υπάρχουν φυσικά και εξαιρέσεις. Από νέους καλλιτέχνες μου αρέσει πολύ ο Φοίβος Δεληβοριάς, η Γιώτα Νέγκα, που την θεωρώ μεγάλη τραγουδίστρια και μου αρέσει πολύ και το καινούργιο της τραγούδι σε μουσική του Στέφανου Κορκολή. Επίσης, μου αρέσει η Ανδριάννα Μπάμπαλη, που εκτός από τραγουδίστρια είναι και μια εξαιρετική τραγουδοποιός.

Εκλεκτές συνεργασίες

Oνόμασέ μας τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκες μέχρι σήμερα.

Εκτός από τον Διονύση Σαββόπουλο, θεωρώ πολύ σημαντική συνεργασία μου και αυτή με τον συνθέτη Νίκο Μαμαγκάκη, από τον οποίο έμαθα πάρα πολλά.
Οι γνώσεις του, η σκέψη του και ο τρόπος που έκανε μουσική ήταν σπουδαία μαθήματα για μένα. Επίσης, τα τελευταία χρόνια συνεργάζομαι με το συγκρότημα «Χειμερινοί Κολυμβητές» και τον Αργύρη Μπακιρτζή. Οι «Χειμερινοί Κολυμβητές» είναι το μακροβιότερο ελληνικό συγκρότημα και πάντα χαίρομαι πολύ όταν συνυπάρχουμε. Τους θεωρώ όλους μοναδικούς καλλιτέχνες στο είδος τους. Και φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω και τη συνεργασία μου με τον βιολιστή Κυριάκο Γκουβέντα. Είμαστε συνοδοιπόροι εδώ και χρόνια στην παράσταση «Orient Express», μια μουσική περιήγηση από την Κωνσταντινούπολη στο Παρίσι. Τον Κυριάκο τον θεωρώ διεθνούς επιπέδου μουσικό και δάσκαλό μου. Είμαι πολύ τυχερή για τη γνωριμία και τη συνεργασία μας.

Οι Quarderinas

Και με το γυναικείο συγκρότημα Quarderinas;

Με την Ανδριάννα γνωριστήκαμε πριν από αρκετά χρόνια και γίναμε φίλες. Σκεφτήκαμε πριν από δύο χρόνια περίπου να φτιάξουμε ένα γυναικείο συγκρότημα, που να αποτελείται από φίλες μας και το πραγματοποιήσαμε! Στο συγκρότημα παίζει, επίσης, η Βασιλική Μαζαράκη βιολί και η Αντωνία Τσολάκη κοντραμπάσο. Παίζουμε διασκευές τραγουδιών απ’ όλον τον κόσμο και τραγούδια της Ανδριάννας. Περνάμε υπέροχα όλες μαζί. Κάνουμε εμφανίσεις στην Αθήνα και στην επαρχία. Πριν από δύο μέρες εμφανιστήκαμε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Σε είδαμε πρόσφατα σε μια συναυλία σου με την Ανδριάννα Μπάμπαλη στη Λευκωσία, όπου μας ξάφνιασες και με τις ερμηνευτικές σου ικανότητες.

Ευχαριστώ πολύ! Αγαπώ πάρα πολύ να τραγουδώ. Είναι κάπως αστείο, γιατί κάποιοι με ξέρουν ως τραγουδίστρια, άλλοι ως φλαουτίστα και άλλοι ως πιανίστα και ξαφνιάζονται όταν με βλέπουν να κάνω και τα τρία σε μια συναυλία! Είμαι πολύ χαρούμενη που σύντομα θα κυκλοφορήσει και το πρώτο μου τραγούδι σε στίχους Πόλυ Κυριάκου και μουσική του Δημήτρη Τσάκα. Ο Δημήτρης Τσάκας είναι ένας από τους καλύτερους τζαζ μουσικούς στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι, σε τζαζ ύφος, με πολύ όμορφα λόγια.

Τον Ιούνιο στην Κύπρο

Ποια είναι τα άμεσα καλλιτεχνικά σου σχέδια; Τι θα μπορούσες να κάνεις στο μέλλον για να νιώσεις ακόμα πιο δημιουργική!

Εκτός από τις εμφανίσεις με την Ανδριάννα Μπάμπαλη, θα συνεργαστώ και πάλι με τον Διονύση Σαββόπουλο σε μια συναυλία αφιέρωμα στο Εργατικό Τραγούδι στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Θα έχω και την τιμή να συνυπάρξω μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη σε αυτήν τη συναυλία. Επίσης, το καλοκαίρι θα εμφανιστώ στη μεγάλη συναυλία των «Χειμερινών Κολυμβητών» στο Γκάζι, στις 30 Ιουνίου. Με τον Αργύρη Μπακιρτζή φτιάξαμε ένα πρόγραμμα το 2017, αφιέρωμα στο ρετρό τραγούδι μαζί με τον Κώστα Βόμβολο και τον Μιχάλη Σιγανίδη, που παρουσιάστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή, αλλά και στο Half Note Jazz Club με μεγάλη επιτυχία. Το πρόγραμμα αυτό θα γίνει δίσκος, που θα ηχογραφηθεί αυτό το καλοκαίρι.

Επίσης θα παρουσιαστεί και τον Ιούνιο στην Κύπρο. Παράλληλα, δουλεύουμε και με τη Στέλλα Γαδέδη καινούργια τραγούδια, που θα κυκλοφορήσουν είτε σε μορφή ολοκληρωμένου δίσκου είτε σε singles. Noμίζω πως όλα αυτά αρκούν για να νιώθω πολύ δημιουργική!

Ζεις μέσα σε μια δύσκολη καθημερινότητα στην Ελλάδα. Μια τόσο ποιοτική μουσικός, με ποιον τρόπο καταφέρνει να επιβιώσει;

Οι καταστάσεις που ζούμε είναι δύσκολες σε όλα τα επίπεδα. Οι καλλιτέχνες στην Ελλάδα νιώθουν ότι είναι στο περιθώριο. Εργάζομαι και ως δασκάλα μουσικής και χαίρομαι πολύ που τα παιδιά αντιλαμβάνονται την αξία της τέχνης. Αυτό μου δίνει χαρά και δύναμη. Προσπαθώ με τον τρόπο μου να συγκεντρώνομαι στους στόχους μου, να παραμένω δημιουργική και να βγαίνω αλώβητη από δύσκολες καταστάσεις. Παίρνω δύναμη από τους ανθρώπους που αγαπώ, επικοινωνώ και ταυτίζομαι και στην προσωπική ζωή, αλλά και στη δουλειά μου.