Σημερινή

Σάββατο, 17/11/2018
RSS

Την απόφαση την πήραν τα τραγούδια να ζήσουν έξω από μένα

| Εκτύπωση | 11 Μάρτιος 2018, 18:00 | Του Πόλυ Κυριάκου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΡΙΖΟΣ: «M’ ΕΝΟΧΛΕΙ Ο,ΤΙ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΟΡΑΙΟΥ»

«ΓΡΑΦΩ ΟΤΑΝ ΝΙΩΣΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΕΝΑΝ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟ ΑΠΟ ΕΙΚΟΝΕΣ, ΗΧΟΥΣ ΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ. ΒΙΩΜΑΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ή ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑΝ ΑΛΛΗ ΖΩΗ, ΠΟΥ ΘΑ ’ΘΕΛΑ ΝΑ ΖΗΣΩ, ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΜΟΡΦΗ»

Πάντοτε τα ίδια λέμε, αλλά με άλλον τρόπο. Σκάβουμε όλο και πιο βαθιά, για να πούμε ο καθένας την αλήθεια του, ελπίζοντας πως θα φτάσει στο μεδούλι


Όταν τον ακούς να τραγουδά για πρώτη φορά, είναι σαν να ακούς έναν καινούριο κόσμο που δεν ξανάκουσες ποτέ. Μια φωνή αλλόκοτη, γεμάτη χρώμα και συναίσθημα. Μια αίσθηση που δεν μοιάζει με καμιάν άλλη. Ο Απόστολος Ρίζος πρόλαβε το τρένο της καλής δισκογραφίας. Πρόλαβε μια εποχή που ο κάθε καλλιτέχνης ελάμβανε απλόχερα τα εύσημα που του αναλογούσαν, ειδικά όταν είχε ταλέντο και προσωπικότητα.

Μέσα στη σημαντική διαδρομή του πέρασε από πολλούς σταθμούς. Από τους πρώτους και καθοριστικούς του σταθμούς ήταν ο Νίκος Ζούδιαρης, ένας από τους πιο σημαντικούς τραγουδοποιούς της γενιάς του. “Τι να θυμηθώ” είναι ο τίτλος ενός από τα τραγούδια που του χάρισε ο Νίκος Ζούδιαρης. Ύστερα όλα πήραν τον δρόμο τους…

Η συνάντηση με τον Ζούδιαρη

Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που συνειδητοποίησες ότι κάνεις καριέρα με το τραγούδι;

Δεν ξέρω να σου πω, η λέξη καριέρα μού προκαλούσε ανατριχίλα από παιδί. Είχα πάντα έναν ρυθμό ζωής που δεν συμβάδιζε με τον ρυθμό της εποχής, προσπαθώντας να αποφεύγω την κεκτημένη ταχύτητα καταστάσεων και τις τσάμπα “νευρώσεις”. Αλλά, αν σκεφτώ πότε ήταν η αρχή του ταξιδιού και της περιπέτειας με στοιχεία την εργασία, τη δημιουργικότητα και την προσωπική εξέλιξη, τότε νομίζω πως μάλλον αρχίζει από την ηλικία των 15 ετών που εμφανίστηκα πρώτη φορά σε κοινό.

Στην ηλικία των 19 ετών είχες την τύχη και την τιμή να ερμηνεύσεις τα τραγούδια του Νίκου Ζούδιαρη, ενός πολύ σημαντικού σύγχρονου τραγουδοποιού. Μίλησέ μας γι’ αυτή σου την εμπειρία. Τι είναι ο Νίκος Ζούδιαρης για σένα;

Η συνάντησή μου με τον Νίκο Ζούδιαρη, όπως έχω πει επανειλημμένα, ήταν μια συγκυρία ζωής, από αυτές που συμβαίνουν σπάνια σε έναν νεαρό καλλιτέχνη. Οπωσδήποτε με επηρέασε βαθιά - σχεδόν με καθόρισε αισθητικά και ιδεολογικά. Ο Νίκος είναι για μένα μια σχέση ζωής, πέρα από τη μουσική και τον χρόνο. Άνθρωπος σπάνιας ποιότητας και ξεχωριστός μου φίλος.

Μετά τον «Κύκνο», ανοίγονται οι δρόμοι μπροστά σου. Στη συνέχεια γράφεις δικά σου τραγούδια…

Προέκυψε φυσικά. Μέσα από τις προσωπικές μου διαδρομές - έχοντας διαρκώς τη μουσική ως πρώτο και βασικό μέσο να αντιλαμβάνομαι και να εκφράζω ό,τι συμβαίνει γύρω μου και μέσα μου - προέκυψαν λόγια και μουσικές που με συγκινούσαν βαθιά και ζητούσαν δρόμο και τρόπο έκφρασης. Την απόφαση την πήραν τα τραγούδια. Όταν ήταν τα ίδια έτοιμα. Να ταξιδέψουν και να ζήσουν πια έξω από εμένα.

Με γοητεύει το καλλιτεχνικά ιδιαίτερο

Παρακολουθείς τα σημερινά καλλιτεχνικά δρώμενα; Τι σημειώνεις, τι αγαπάς, τι σε ενοχλεί;

Μάλλον ενημερώνομαι περισσότερο, παρά τα παρακολουθώ. Δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο και πολλές φορές αυτά που θα ήθελα να παρακολουθήσω συμβαίνουν ταυτόχρονα. Με γοητεύει ό,τι έχει μια καλλιτεχνική ιδιαιτερότητα και διαχρονικά με ενοχλεί ό,τι μου δίνει την αίσθηση του αγοραίου και της επιβολής με το ζόρι.

Σε επηρέασε εσένα η οικονομική κρίση; Τι σημαίνει αυτή η οικονομική δυσκολία για έναν καλλιτέχνη όπως εσύ, τι άλλαξε στη ζωή σου, λόγω της κρίσης;

Και βέβαια με επηρέασε. Είμαι κι εγώ κομμάτι αυτού του αγώνα αντοχής όσων ανθρώπων δεν έχουν τίποτα εξασφαλισμένο και δεν τους αρκεί μόνον η επιβίωση για να νιώθουν πλήρεις και χρήσιμοι στον διπλανό τους. Καλούμαστε καθημερινά να κάνουμε υπερβάσεις, ώστε να είμαστε κοντά σε όσα και όσους αγαπάμε, σε ένα ευρύτερο περιβάλλον που στερείται προοπτικής και σε ένα σημείο που η ανθρωπότητα βρίσκεται σε παγκόσμιο αδιέξοδο.

Εξαρτημένος από την κιθάρα!

Ποια είναι η σχέση σου με την κιθάρα;

Μακροχρόνια και εξαρτημένη! Από την εφηβεία μου ώς τώρα μεταφέρω στην κιθάρα μου τα τραγούδια που με συγκινούν, εξερευνώντας τις μελωδίες τους, τις συγχορδίες και τους στίχους τους, παίζοντας και τραγουδώντας τα. Στην κιθάρα σκαρώνω και τα δικά μου τραγούδια.

Ποια είναι η σχέση σου με τον στίχο και τη σύνθεση;

Βαθιά και σε μια διαρκή εξέλιξη. Πάντοτε για μένα ήταν ζητούμενο να με συγκινεί ή να με συνεπαίρνει ένας στίχος ή μια μελωδία, είτε ως ακροατή είτε ως δημιουργό. Όταν μιλάμε για ένα καλό τραγούδι, ο στίχος και η σύνθεση είναι σαν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος που, ό,τι κι αν φέρει, κερδίζεις.

Γράφεις όταν έχεις βιώσει προσωπικές εμπειρίες;

Όχι μόνο, και όχι εν θερμώ. Γράφω όταν νιώσω μέσα μου έναν συνωστισμό από εικόνες, ήχους και λέξεις. Βιώματα, πραγματικά ή φανταστικά, από κάποιαν άλλη ζωή που θα ’θελα να ζήσω, καθρεφτίζονται μέσα μου και γύρω μου και κάποια στιγμή παίρνουν σχήμα και μορφή.

Αισθάνεσαι ότι η δική σου γενιά έχει πάρει τη σκυτάλη από τη γενιά του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη και των άλλων “μεγάλων” του ελληνικού τραγουδιού;

Όχι κατ’ αποκλειστικότητα, το έργο των "μεγάλων" δημιουργών αποτελεί παρακαταθήκη για όλες τις γενιές. Τα μεγάλα έργα δεν έχουν χρόνο και οι σπουδαίες προσωπικότητες στις οποίες αναφέρεσαι είναι πάντοτε επίκαιρες και πηγή έμπνευσης για όσους νιώθουν ζωντανοί και δημιουργικοί.

Τι δεν έχουμε πει ακόμα μέσα από τα τραγούδια μας, εκτός κι αν νομίζεις ότι τα έχουμε πει όλα.

Πάντοτε τα ίδια λέμε, αλλά με άλλο τρόπο. Σκάβουμε όλο και πιο βαθιά για να πούμε ο καθένας την αλήθεια του, ελπίζοντας πως θα φτάσει στο μεδούλι.

«Σ’ ένα δωμάτιο με τον Μάνο Λοΐζο»

Τι μας ετοιμάζεις στο εγγύς μέλλον;

Το τελευταίο διάστημα ζω «σ’ ένα δωμάτιο με τον Μάνο Λοΐζο». Είναι ένα project που ετοίμαζα χρόνια, έπειτα από προτροπή της κόρης του Μυρσίνης, αποκλειστικά με τραγούδια του σπουδαίου δημιουργού σε μια νέα προσέγγιση. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Δεκέμβρη που μας πέρασε και θα το επαναλάβουμε ξανά στη μουσική σκηνή «Σφίγγα», στο κέντρο της Αθήνας, τις Παρασκευές 13 και 20 Απριλίου, το καλοκαίρι σε ανοιχτούς χώρους και φεστιβάλ και, ελπίζουμε, σύντομα και στην Κύπρο! Το project αυτό έχει ηχογραφηθεί και ελπίζω να βρεθεί τρόπος να κυκλοφορήσει επίσημα κάποια στιγμή. Παράλληλα, γράφω καινούργια τραγούδια και ετοιμάζω σιγά σιγά έναν νέο κύκλο τραγουδιών.

Απόστολος Ρίζος: Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1977. Έχει σπουδάσει Μηχανολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Οδηγήθηκε από πολύ μικρός στον δρόμο της μουσικής, εμπνευσμένος από τον κανταδόρο παππού του, που έπαιζε κιθάρα και φυσαρμόνικα. Από την ηλικία των 15 ετών έπαιζε σε μικρές μουσικές σκηνές και συμμετείχε σε συγκροτήματα ως τραγουδιστής και κιθαρίστας. Παράλληλα διεύρυνε τις μουσικές του γνώσεις παρακολουθώντας μαθήματα κιθάρας, θεωρίας, αρμονίας με τους Βασίλη Σπυρόπουλο, Βασίλη Ρακόπουλο, και φωνητικής με τους Νένη Ζάππα, Μίρκα Γεμεντζάκη, Κarin Meier, Χρόνη Αηδονίδη.

Σε ηλικία μόλις 19 χρονών τον άκουσε για πρώτη φορά ο Νίκος Ζούδιαρης στη μουσική σκηνή «Χαμάμ», δίπλα στον Γιώργο Ζήκα και τον Τάκη Μπουρμά, και αργότερα τον επέλεξε ως ερμηνευτή του καινούργιου κύκλου τραγουδιών του με γενικό τίτλο «ΕΝΑΣ ΚΥΚΝΟΣ ΚΛΑΙΕΙ» (cd album, P+C 2000, Minos-EΜΙ).
Η ερμηνεία του στο “Τι να θυμηθώ” του Νίκου Ζούδιαρη θεωρείται πλέον από τις κλασικές του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού.

Ένα χρόνο μετά η συνεργασία τους συνεχίστηκε με το cd single «ΦΥΣΑΛΙΔΑ» (P+C 2001, Minos-EMI).

Το 2010 παρουσιάζει το πρώτο προσωπικό του album, στο οποίο υπογράφει τους στίχους και τη μουσική, με τίτλο «Τι είδες που δεν είδα εγώ;» (Lyra).
Την άνοιξη του 2016 ολοκληρώνει το νέο του προσωπικό album, με τίτλο “6”, με τραγούδια σε μουσική και στίχους δικούς του - εκτός από δύο, στα οποία τους στίχους έχει γράψει η Τάμμυ Τσέκου. Την παραγωγή υπογράφει ο Γιώργος Ανδρέου.

Την άνοιξη του 2017 κυκλοφορεί το νέο του προσωπικό album, με τίτλο “ΕΛΛΗΣ ΑΗ ΛΑΝΤ”, ένα ψηφιακό 45άρι με δύο τραγούδια. Στην Α’ πλευρά είναι το «Ντούρου-Ντούρου», μια διασκευή ενός παραδοσιακού τραγουδιού των Ελλήνων μεταναστών της Αμερικής (1932) και στη Β’ πλευρά το ποίημα του Γεώργιου Σουρή «Δυστυχία σου Ελλάς» (1896) σε μουσική δική του, βασισμένη σε παραδοσιακό πολίτικο μουσικό μοτίβο.