Σημερινή

Πέμπτη, 21/03/2019
RSS

Σαλίνα: Εξαντλώντας τις λέξεις και τους ήχους

| Εκτύπωση | 05 Νοέμβριος 2017, 18:00 | Του Πόλυ Κυριάκου

ΕΙΜΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΕΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!

«ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ, ΠΙΑ, ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ. ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ, ΒΕΒΑΙΑ, ΕΤΟΙΜΑΖΩ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΕΤΟΙΜΑΖΩ ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ, ΔΕΜΕΝΑ ΜΕ ΓΝΩΣΤΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ»

«Είναι χαρά μου ότι κατάφερα να συνεργαστώ με ανθρώπους που θαύμαζα. Είναι και άλλοι ακόμα και καθένας από αυτούς ήταν ένας σταθμός για μένα. Νιώθω ότι μέσα από τις συνεργασίες κερδίζεις πολλά. Και ο νέος καλλιτέχνης κερδίζει από την εμπειρία του παλιού και ο παλιός από τη φρεσκάδα του νέου. Ήταν βέβαια και ένα στοίχημα να σταθώ αντάξιά τους και χαίρομαι που τα κατάφερα»


Τα όνειρα ταξιδεύουν. Σαν να έχουν φτερά ένα πράμα. Το όνειρο της Σαλίνας φτερουγίζει ανάμεσα σε Ελλάδα, Κύπρο και Λονδίνο. Κάπου ανάμεσα σ’ αυτές τις περιοχές του πλανήτη βρίσκει τρόπους να διοχετεύει το ταλέντο και την ενέργειά της. Με το ένα πόδι στο ελληνικό τραγούδι, με το άλλο στο θέατρο και πολλές άλλες ενασχολήσεις της, δίνει ένα ισχυρό «παρών»! Σε μια πανέμορφη τοποθεσία στη Λάρνακα κουβεντιάσαμε και είδαμε όλα αυτά που την ενδιαφέρουν...

Σαλίνα, τι σου χάρισε το Λονδίνο; Θα ήθελες να επιστρέψεις στην πόλη όπου γεννήθηκες;

Στο Λονδίνο γεννήθηκα, δεν έμεινα για πολύ, αλλά πάντα μου αρέσει να επιστρέφω. Ίσως, αν είχα δώσει μια ευκαιρία στο Λονδίνο, τότε που βρισκόμουν στο δίλημμα, αν θα πάω εκεί για σπουδές ή στη Θεσσαλονίκη, να μου είχε χαρίσει κι αυτό ευκαιρίες και έδαφος για καλλιτεχνική δημιουργία. Το σκεφτόμουν κατά καιρούς πως οι επιλογές που κάνουμε πολύ νωρίς ηλικιακά διαμορφώνουν τη μετέπειτα ζωή μας. Όμως, από την άλλη αγαπώ την Αθήνα και την Κύπρο. Δεν έχω παράπονα, μου χαρίζουν όλο και πιο πολλά…

Θέατρο, μουσική, χορός

Οι σπουδές σου περιλαμβάνουν θέατρο, υποκριτική, μουσική και χορό. Αυτό σημαίνει ότι από μικρή ηλικία ο στόχος ήταν η Τέχνη και μόνον η Τέχνη. Σωστά;


Ναι, παρόλο που ήμουν άριστη μαθήτρια και θα μπορούσα να ακολουθήσω οτιδήποτε, από τότε που με θυμάμαι ήθελα να ασχοληθώ με τις τέχνες και συγκεκριμένα με το θέατρο και το μιούζικαλ. Ήθελα, έτσι, να συνδυάσω όλες τις αγάπες μου, τη μουσική, την υποκριτική και τον χορό, αφού από μικρή καλλιεργούσα το ταλέντο μου σε αυτές. Έκανα πιάνο, μπαλέτο και συμμετείχα σε όλες τις σχολικές παραστάσεις.

Πώς σε απασχόλησε το θέατρο μέχρι τώρα; Έδωσες έμφαση στο θέατρο ή μήπως η μουσική κατάφερε να σε κλέψει και να σε πάει στους δικούς της κόσμους…

Αφού τελείωσα τις σπουδές υποκριτικής στο κρατικό θέατρο και παράλληλα έκανα και σπουδές θεατρολογίας στο πανεπιστήμιο και πήρα το πτυχίο μου κι εκεί, συμμετείχα σε μιούζικαλ και άλλες παραστάσεις, αλλά και σε κάποιες τηλεοπτικές σειρές. Ασχολήθηκα για κάποια χρόνια πολύ ενεργά και έντονα με αυτό το κομμάτι, αυτό έτρεχα σε ακροάσεις, σε κάστινγκ. Έκανα σεμινάρια. Μέχρι που κάποια στιγμή, σε ένα live που έκανα μαζί με την τότε δασκάλα φωνητικής μου -μη φανταστείς ότι έκανα πολλά live, ήταν το δεύτερο-, εκεί λοιπόν με άκουσε ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος στον μουσικό χώρο και έτσι μαγικά με έβαλε κι εμένα σ’ αυτά τα μονοπάτια. Ξεχώρισε την ιδιαιτερότητα της χροιάς μου και λίγες μέρες αργότερα μού ζήτησε να κάνουμε ένα ντέμο. Απ' εκεί και πέρα όλα πήραν τον δρόμο τους. Βρήκα, αμέσως, εταιρεία, το πρώτο μου κομμάτι άρχισε να παίζει στα ραδιόφωνα και έτσι η μουσική με κέρδισε ολοκληρωτικά.

Σε ενδιαφέρει η Κύπρος καλλιτεχνικά; Πληθυσμιακά τυχαίνει να είναι ένας μικρός χώρος. Θα μπορούσες να επιβιώσεις στη μικρή πατρίδα καλλιτεχνικά;

Η Κύπρος πάντα με ενδιαφέρει, γιατί είμαι συναισθηματικά δεμένη. Έχω επιστρέψει για ένα διάστημα πριν από δύο χρόνια, όπου δίδασκα θεατρολογία στα σχολεία, συμμετείχα σε ένα τηλεοπτικό show και σε μια σειρά και παράλληλα πηγαινοερχόμουν στην Αθήνα για εμφανίσεις σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο. Ήταν μια πολύ έντονη περίοδος. Γίνονται πολλά καλλιτεχνικά πράγματα τελευταίως στην Κύπρο και πιστεύω πως μπορεί, πια, κάποιος να επιβιώσει καλλιτεχνικά. Αυτήν τη στιγμή, βέβαια, ετοιμάζω διάφορα πράγματα στην Αθήνα. Ετοιμάζω μια μουσικοθεατρική παράσταση σε κείμενα που έχω γράψει, δεμένα με γνωστά κι αγαπημένα τραγούδια. Μαζί μου θα είναι η Ελπίδα και στη σκηνοθεσία ο Αντώνης Λουδάρος. Ελπίζω και θέλω να μπορέσω να την επικοινωνήσω και να τη φέρω και στην Κύπρο.

Τα πρώτα δισκογραφικά βήματα

Εξιστόρησέ μας τα πρώτα σου βήματα στον κόσμο της ελληνικής δισκογραφίας. Πόσο εύκολο είναι για μια κοπέλα από την Κύπρο να δρομολογεί καριέρα σε μια μεγαλούπολη, όπως η Αθήνα…


Έγινε με έναν μαγικό τρόπο. Εντελώς αβίαστα. Δεν χρειάστηκε, όπως με το θέατρο, να το κυνηγήσω, να χτυπήσω πόρτες, να κάνω ακροάσεις. Το πρώτο μου τραγούδι, το «Πονάει η αγάπη», είχε πολύ θετική υποδοχή και αμέσως υπέγραψα στη Warner, έγινε ραδιοφωνική επιτυχία και αγαπήθηκε. Νόμιζα πως είναι έτσι απλά. Στην πορεία, συνειδητοποίησα πως δεν συμβαίνει απαραίτητα έτσι, κάθε φορά, με κάθε τραγούδι. Κάποια από τα τραγούδια που αγάπησα δεν περπάτησαν και κάποια άλλα που ίσως να μην περίμενα να προχωρήσουν, έκαναν χιλιόμετρα κι ακόμα ταξιδεύουν…

Γιάννης Κότσιρας, Στέφανος Κορκολής, Νίκος Μωραΐτης, Αντώνης Μιτζέλος, Sunny Μπαλτζή, μερικοί από τους σημαντικούς μέχρι τώρα συνεργάτες σου. Τι σημαίνει να έχεις αυτούς τους καλλιτέχνες δίπλα σου;

Είναι χαρά μου ότι κατάφερα να συνεργαστώ με ανθρώπους που θαύμαζα. Είναι και άλλοι ακόμα και καθένας από αυτούς ήταν ένας σταθμός για μένα. Νιώθω ότι μέσα από τις συνεργασίες κερδίζεις πολλά. Και ο νέος καλλιτέχνης κερδίζει από την εμπειρία του παλιού και ο παλιός από τη φρεσκάδα του νέου. Ήταν βέβαια και ένα στοίχημα να σταθώ αντάξιά τους και χαίρομαι που τα κατάφερα. Χαίρομαι ακόμα που αυτές οι συνεργασίες μού άφησαν προίκα κάποια υπέροχα τραγούδια, όπως, για παράδειγμα, το «Πάλι θα στη δώσω την καρδιά».

Η ποίηση

Μια ακόμα “έκπληξη” είναι η ποιητική σου συλλογή «Ηδονές οδύνες». Πρώτα επίλεξε να μοιραστείς μαζί μας ένα από τα ποιήματα αυτής της συλλογής και ύστερα μίλησέ μας τι σημαίνει για σένα η ποίηση...

«Πολλά φιλιά σκότωσα
Και σ’ αγαπώ πολλά έχω πνίξει.
Έχω ρίξει δίχτυα σ’ αισθήματα επικίνδυνα
Επιρρεπής στον έρωτα και στην απελπισία υπήρξα.
Άλλο δεν ταξιδεύω στου έρωτα τις διαδρομές.
Παράπονο δεν έχω.
Ήξερα.
Συνειδητά, μαχαίρια ερωτεύτηκα»

Για μένα, ποίηση είναι τρόπος εκτόνωσης συναισθημάτων. Γράφω όποτε είμαι συναισθηματικά φορτισμένη. Πολλές φορές το επιδιώκω, δραματοποιώ καταστάσεις, υπερβάλλω και μετά ρίχνομαι στο γράψιμο. Η ποιητική συλλογή αυτή ήταν ένα όνειρό μου που ζωντάνεψε. Ήταν υλικό χρόνων που δούλεψα και ξαναδούλεψα και το έφτασα σε ένα λακωνικό σημείο. Τα ποιήματά μου είναι πλούσια σε επίπεδα και λογοπαίγνια. Προσπαθώ να εξαντλήσω τις λέξεις, να τους αλλάξω όρια. Να δημιουργήσω νέα. Είναι πολύ δημιουργικό.

Σε απασχολούν οι «ταμπέλες» στα διαφορετικά είδη μουσικής; Θα μπορούσες να μας εκπλήξεις με κάτι στο οποίο δεν σε συνηθίσαμε;

Δεν πιστεύω στις ταμπέλες. Κρίνω τα τραγούδια μόνο βάσει της ποιότητας και του σεβασμού με τον οποίο φτιάχνονται, τα διαχωρίζω μόνο σε καλά τραγούδια ή όχι. Εγώ προσωπικά ξεκίνησα με ένα πιο ροκ ύφος. Στην πορεία νιώθω ότι ωρίμασα ερμηνευτικά και μπήκα σε ένα δρόμο που πάντα ήθελα, με ένα τραγούδι που πολλοί μου είπαν ότι ήταν πολύ μεγάλη έκπληξη. Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε πριν από δύο μήνες, λέγεται «Ο άνθρωπος» και είναι σε μουσική και στίχους της Μάρως Μαρκέλου. Είναι ένα τραγούδι ρετρό, μουσικά μοιάζει με αρχοντορεμπέτικο, έχει όμως πολύ θαρραλέο, σύγχρονο και γυναικείο στίχο.

Η τηλεόραση έχει μεγάλη δύναμη, γι’ αυτό θέλει μέτρο

Σε είδαμε να λαμβάνεις μέρος σε τηλεοπτικές εκπομπές. Τι βίωσες μέσα από αυτή την εμπειρία;


Έχω συμμετάσχει σ’ ένα τηλεοπτικό show στην Κύπρο, το Dansing 3, ως coach ενός Κύπριου ηθοποιού, με τον οποίο τραγουδούσαμε ως ντουέτο. Ήταν μια πολύ δημιουργική διαδικασία, γιατί εκτός από τα τραγούδια που επιλέγαμε και ερμήνευαν, μπήκα και σε μια διαδικασία να σκηνοθετώ κάθε μας εμφάνιση και να παρουσιάζω μια ιστορία. Η αγάπη και η αποδοχή του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη και τα σχόλια διθυραμβικά, που νιώθω ότι κέρδισα μέσα από αυτό μιαν αναγνώριση στην Κύπρο.

Έπειτα από αυτό συμμετείχα ως coach στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά στα δύο X-Factor, στο πλευρό του Γιώργου Θεοφάνους την πρώτη φορά και του Μπάμπη Στόκα τη δεύτερη. Βοηθούσα τους παίκτες στην επιλογή του τραγουδιού, αλλά κυρίως στην ερμηνεία, αφού αντιμετώπιζα τα τραγούδια σαν μονολόγους και τους έκανα θεατρικές ασκήσεις με στόχο να βρουν το συναίσθημα που χρειάζονταν κάθε φορά. Η τηλεόραση έχει μια μεγάλη δύναμη, φτάνει να τη χρησιμοποιήσεις με μέτρο για να μη σε χρησιμοποιήσει αυτή. Τέτοιου είδους φώτα είναι καλά για λίγο. Αλλιώς, μπορεί να σε κάψουν.

Έχεις κάποιο μεγάλο και απραγματοποίητο καλλιτεχνικό όνειρο;

Ένα μεγάλο όνειρό μου ήταν να ταξιδέψει ένα τραγούδι μου εκτός συνόρων. Ένα κομμάτι που μου έγραψε ο Στέφανος Κορκολής και είχε κυκλοφορήσει με δικούς μου στίχους παλιότερα στην Ελλάδα, κυκλοφορεί τώρα στον Καναδά με γαλλικό στίχο. Ήταν, λοιπόν, ένα όνειρο που βλέπω να ζωντανεύει.

Αγαπώ τους ερμηνευτές με ταυτότητα

Είναι εύκολη η επιβίωση μέσα σε αυτό το θηρίο που λέγεται Αθήνα για μια κοπέλα σαν εσένα;

Η επιβίωση στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια, εν μέσω κρίσης, δεν μοιάζει εύκολη υπόθεση για κανέναν. Είναι πραγματική ζούγκλα, θηρίο, όπως σωστά είπες. Και για να τα καταφέρεις να αντέξεις, χρειάζεται να έχεις γαϊδουρινή υπομονή, λιονταρίσιο πάθος και να είσαι γάτα!

Ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο, ποιους ερμηνευτές ή δημιουργούς αγαπάς;

Αγαπάω τους ερμηνευτές που τους ακούς στο ραδιόφωνο και δεν τους μπερδεύεις με κανέναν άλλο. Που έχουν ταυτότητα και φωνή με προσωπικότητα. Που δίνουν την ψυχή τους στα live με μέτρο, χωρίς να ξεφεύγουν, και έχουν πάντα μια σεμνότητα. Είναι πολύ γοητευτική η σεμνότητα. Με κουράζει πολύ το ύφος, η αναίδεια, η ωραιοπάθεια και η υπερβολή. Αγαπώ τους καλλιτέχνες που με αμεσότητα και απλότητα, με δωρικότητα, αν θες, μιλάνε κατευθείαν στην ψυχή !

Δώσε μας έναν επίλογο στην όμορφη κουβέντα μας. Πες μας ό,τι αγαπά η ψυχή σου. Εμείς σου ευχόμαστε τα καλύτερα στην καριέρα σου και στη ζωή σου.

Δανείζομαι έναν στίχο από το νέο μου τραγούδι, «μ’ αυτόν τον άνθρωπο που λες ήμασταν πάντα εραστές». Τον αφιερώνω σε όσους πιστεύουν πως κάποιοι άνθρωποι, κάποιες σχέσεις, κάποιες καταστάσεις είναι καρμικές και τους προτρέπω να τις διεκδικούν, να τις προστατεύουν, να τις φυλάνε. Για μένα η τέχνη είναι ο άνθρωπός μου. Εκεί βρίσκω τον εαυτό μου, έτσι ολοκληρώνομαι.