Παρασκευή 3 Ιουλίου. Οι προετοιμασίες έφθασαν στο τέλος τους. Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου είναι έτοιμος ν' ανοίξει απόψε την αυλαία των Επιδαύρειων 2009 με τις Αριστοφάνειες Νεφέλες.
Το Λυγουριό, το χωριό που εδώ και χρόνια φιλοξενεί τις προσωπικότητες του θεάτρου, έχει ήδη γεμίσει με τις αφίσες της παράστασης. Αναρτημένες παντού, λευκές με γαλάζια γράμματα, σηματοδοτούν και… προειδοποιούν για τoν ερχομό των Νεφελών. Στου Λεωνίδα -διάσημο ιστορικό στέκι μεταξύ των καλλιτεχνών- γίνονται καθημερινά προβλέψεις για το πόσες χιλιάδες θα παρακολουθήσουν την παράσταση, υποστηρίζοντας ψηλά ποσοστά προσέλευσης. Ο ελληνικός Τύπος έχει ήδη προτάξει στις πολιτιστικές του σελίδες ρεπορτάζ με φωτογραφικά ενσταντανέ αλλά και δηλώσεις από τους κύριους συντελεστές, κάτω από τίτλους που προτρέπουν το θεατρόφιλο κοινό να… πάρει θέση. Γιατί -όπως πολύ σωστά γράφτηκε- «αυτές οι Νεφέλες έχουν θέμα»!
Οι ξαφνικές βροχές που έπεσαν σποραδικά τις προηγούμενες ημέρες στην Επίδαυρο «ερμηνεύθηκαν» από την ομάδα του ΘΟΚ σαν καλός οιωνός! Σαν ένας προπομπός των… άλλων Νεφέλων. Εκείνων που θα μεταμορφωθούν απόψε ενώπιον θνητών και Αθανάτων, για ν' ανοίξουν την αυλαία των Επιδαύρειων 2009 και να μεταφέρουν με κέφι, χορό και συγκίνηση το πιο ιδιοφυές και πολυσυζητημένο κείμενο του Αριστοφάνη. Απόψε, λοιπόν, στο ιστορικό αυτό θέατρο της Επιδαύρου, ο ουρανός θα διώξει όλα του τα σύννεφα για να υποδεχτεί μόνο... τις Νεφέλες και να τους παραχωρήσει τον μαγευτικό αυτό χώρο, για να ρίξουν «τη δική τους βροχή», με την οποία προσδοκούν να καθαρίσουν την κρίση του σημερινού θεατή και να τον προβληματίσουν για το «πού πάει και πού βαδίζει και κυρίως ποια γνώση αναγνωρίζει». «Μίλα», πρόκειται να προστάξουν απόψε οι Νεφέλες, «άνθρωπε που 'παθες τόσα, πες μας τι θες από μας. Μίλα».

Οι πρόβες
Στα διαζώματα του αρχαίου θεάτρου προσγειώνονται κάθε απόγευμα, εδώ σχεδόν και μια εβδομάδα, όλοι οι συντελεστές της παράστασης. Πρώτα καταφθάνει το τεχνικό προσωπικό, επιμελείται το σκηνικό, φροντίζει και την τελευταία λεπτομέρεια, και ύστερα δοκιμάζεται ο ήχος και ο φωτισμός. Ο διευθυντής του ΘΟΚ και σκηνοθέτης των «Νεφελών» Βαρνάβας Κυριαζής πηγαινοέρχεται δίνοντας οδηγίες, ο χορογράφος Ισίδωρος Σιδέρης περπατάει στο λευκό πανί της σκηνής και επιβεβαιώνει τις θέσεις του χορού, ο χορός κάνει ζέσταμα με σωματικές και φωνητικές ασκήσεις και ο Σταμάτης Κραουνάκης επιμένει ξανά και ξανά στον καθαρό τονισμό των συμφώνων. Η πρόβα αρχίζει κάθε μέρα γύρω στις 7.00 το απόγευμα. Ένα πούλμαν μαζεύει τους ηθοποιούς, ενδυματολόγους, σκηνογράφους, μουσικούς και λοιπούς συντελεστές, από το κέντρο του χωριού και τους μεταφέρει στο αρχαίο θέατρο, την πιο μαγευτική ίσως ώρα της ημέρας. Το σκηνικό είναι ειδυλλιακό. Ο ήλιος αρχίζει να δύει χαρίζοντας ένα υπέροχο κοκκινωπό χρώμα στην εικόνα, και το φεγγάρι από την ακριβώς αντίθετη μεριά εμφανίζεται λες και περιμένει να ακούσει ειδικά αφιερωμένο… το τραγούδι της Σελήνης, για να θυμίσει το παράπονό του και να στείλει, έτσι, τα δικά του χαιρετίσματα. Η ενέργεια του χώρου σε καθηλώνει. Όσο κοινότυπο κι αν ακούγεται είναι, ωστόσο, πραγματικότητα πως το αρχαίο αυτό θέατρο προκαλεί δέος. Σε αυτήν την ατμόσφαιρα, λοιπόν, σ’ αυτό το υπέροχο φυσικό και ιστορικό σκηνικό, η ομάδα του ΘΟΚ προετοιμάζεται κάθε απόγευμα συνθέτοντας ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί, αυτό που συνηθίζουμε να αποκαλούμε ως τη μαγεία της πρόβας. Στιγμές δημιουργίας που φανερώνουν στο πρόσωπο του καθενός την αγωνία τους για το καλύτερο παραστασιακό αποτέλεσμα αλλά και την καλλιτεχνική τους ανάγκη να δοκιμαστούν σε ένα χώρο, ο οποίος τους υπαγορεύει το μεγαλείο της τέχνης και του πολιτισμού.