Μέσα σε μια απόλυτα προσωπική εικαστική απλότητα και γνησιότητα, αλήθεια και ομορφιά, παράγεται έργο επί της ουσίας, που απεικονίζει τον άνθρωπο τον κοντινό, τον καθημερινό, της δουλειάς και της παρέας. Συνθέσεις, με οποιοδήποτε υλικό και τεχνική, βγαλμένες από καρδιάς, για τον τόπο και τους ανθρώπους του.
Ακουαρέλες, λάδια, γλυπτά και ψηφιδωτά συνθέτουν το έργο του Λαζαρή Αργυρού. Έργο πλούσιο, δουλεμένο με αλήθεια και ομορφιά, με χαρακτηριστικά στοιχεία τη γνησιότητα, το μόχθο, τη συνέπεια και τη συνέχεια. Έργο που καλύπτει εδώ και πάνω από μισό αιώνα και η συνολική παρουσίασή του θα γίνει σε αναδρομική έκθεση, που θα πραγματοποιηθεί στην Πύλη Αμμοχώστου στη Λευκωσία, και θα εγκαινιαστεί την Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου. Έκθεση, η οποία συνιστά μαρτυρία της σταθερής πορείας του, δίνοντας και το μέτρο της αξίας του. Δεκαετίες ολόκληρες μετά τη σκληρή δουλειά του μεταλλωρύχου, του εργάτη, του κτίστη, επαγγέλματα που τίμησε στην πορεία της ζωής του, ο Λαζαρής Αργυρού. Με τη ζωγραφική, να είναι η μεγάλη αγαπημένη από πάντα, υπηρετώντας την, σ’ όσο χρόνο του απέμενε από τη ζωή του από τον καθημερινό μόχθο, με πάθος και μεράκι και πηγαίο ταλέντο. Τι κι αν δεν σπούδασε σε σχολές και ακαδημίες την τέχνη αυτή, την καλλιέργησε και την τελειοποίησε, με τη δεξιοσύνη και την τεχνική των παλιών μαστόρων, που από τα χέρια τους έβγαιναν κομψοτεχνήματα και κομμάτια απαράμιλλης τέχνης και τεχνικής, γιατί έβγαιναν κυρίως από την ψυχή και γίνονταν πρώτιστα για να εξυπηρετήσουν τον άνθρωπο, να γίνουν μέρος της καθημερινότητά τους. Χαρακτηριστικά ο πρωτοποριακός ζωγράφος της Κύπρου, Σολωμός Φραγκουλίδης, είχε πει πολύ εύγλωττα: «Ο μεγάλος του δάσκαλος είναι η ψυχή. Και αυτή η ψυχή έχει άλλα μέσα ν’ αντιμετωπίσει το θέμα του, άλλους τρόπους να κάνει χρήση του υλικού». Πηγαίος και αληθινός ο καλλιτέχνης Αργυρού ύμνησε κι αυτός με τη σειρά μέσα από την τέχνη του το φως και το χρώμα του ανθρώπου της δουλειάς, του διπλανού του, με περισσή αγάπη και για την κυπριακή φύση και το κυπριακό τοπίο. Αποτυπώνοντας με ζωντάνια την πολυχρωμία της και τις αποχρώσεις της όλες τις ώρες και όλες τις εποχές. Και δεν είναι καθόλου υπερβολικό που θεωρήθηκε «ο ζωγράφος του κυπριακού τοπίου».
Μάστορας στην ακουαρέλα
Υπηρέτησε την ακουαρέλα, η οποία στα χέρια του αποτελεί, στην ουσία, μια ποίηση γεμάτη λυρισμό, λάμψη, καθημερινότητα και αγάπη. Επαληθεύοντας αυτό που ο πολύ σημαντικός εικαστικός καλλιτέχνης Χριστόφορος Σάββα -δυστυχώς έφυγε γρήγορα-, όταν πρωτοείδε έργα του είπε: «Άνθρωπος με ταλέντο, έχει ευαισθησία. Τον μεταχειρίστηκα σαν πραγματικό ζωγράφο. Αν δουλέψει συστηματικά θα γίνει ένας πολύ καλός ακουαρελίστας». Κι έγινε. Με έργο ζωής, δύναμης, ομορφιάς, θεματογραφικό πλούτο. Έργο ανθρωποκεντρικό. Με χρώμα καθαρό, φωτεινό, κυπριακό, εκτυφλωτικό, αρμονικό. Τα έργα του διακρίνονται από καθαρή φωτοσκίαση, τη συνθετική ικανότητα. Ο Θεόδοτος Κάνθος, με το δικό του κριτικό και ζεστό βλέμμα, θα παρατηρήσει: «Το έργο του δονείται πότε από εξπρεσιονιστική διάθεση και πότε από τρυφερή διάθεση να τραγουδήσει. Με αίσθηση του χώρου δεν περιορίζεται στον άνθρωπο και τις λειτουργίες του. Οι ακουαρέλες του παρουσιάζουν έναν τρυφερό, ειδυλλιακό, λεπτό ζωγράφο να κινείται με έντονη ζωγραφική διάθεση σε χρωματικές εκρήξεις και μελωδίες, έτσι που γίνεται θερμός τραγουδιστής, τοπίων της γλυκιάς πατρίδας και κήρυκας μιας σταυροφορίας για τη διατήρηση αρχιτεκτονικών μελών και κτισμάτων της παραδοσιακής μας κληρονομιάς». Οι ακουαρέλες του είναι τοπία από διάφορες γωνιές της Κύπρου, κύριο χαρακτηριστικό τους την αρμονία, τη χρωματική δύναμη και το λυρισμό, αφού το μάτι του καλλιτέχνη, ο οποίος είναι εργάτης, βλέπει αισιόδοξα τη ζωή, μεταφέρει τις ψυχικές του καταστάσεις στο θεατή. «Μέσα από τις ακουαρέλες του είτε αυτές απεικονίζουν τοπία, είτε παλιά σπίτια, δρόμους σε χωριά», θα σημειώσει ο φιλόλογος-κριτικός λογοτεχνίας, Κώστας Χατζηγεωργίου, «μας δίνει την εσωτερική αλήθεια των πραγμάτων μ’ ένα μοναδικό λυρισμό. Τα πρόσωπά που φιγουράρουν στο έργο του, είτε αυτό είναι ζωγραφική ή γλυπτική, είναι πάντοτε από το άμεσο κοινωνικό του περιβάλλον. Τους έζησε από κοντά και τους αγάπησε, γι’ αυτό και μας τους δίνει πάντοτε αυθεντικούς, σε στιγμές που φανερώνουν κάτι από τον ψυχικό τους κόσμο».
Ψηφίδες αγάπης από τον κόσμο γύρω του
ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ διάφορα υλικά και τεχνικές, πάντοτε με τρόπο ποιητικό και λυρικό, με ευαισθησία και αλήθεια σ’ ό,τι κάνει. Κάποια στιγμή θα δοκιμαστεί και στο ψηφιδωτό, λαξεύοντας αυθεντικές πέτρες. Φτιάχνει ψηφιδωτά, φιλοτεχνημένα από φυσικές πέτρες που μαζεύει από διάφορες περιοχές της Κύπρου. Πέτρες χρωματιστές, τις οποίες τεμαχίζει και μ’ αυτές φτιάχνει κομμάτια ειλικρινούς απλότητας, ξεχωριστής αξίας και γούστου. Μέσα σ’ αυτά δεν θα μπορούσε παρά να εκφράσει τον κόσμο της καθημερινότητας, και τον όμορφο κόσμο της φύσης, με τις μικρές, χρωματιστές ψηφίδες φτιάχνει λουλούδια, ζώα και πουλιά. Μωσαϊκά, τα οποία είναι στερεωμένα με τσιμεντοπηλό μπορούν να εγκατασταθούν σε εξωτερικούς χώρους. «Και οι οικοδομές έχουν συμβάλει στον τρόπο που 'κτίζει' ο καλλιτέχνης τη δομή ενός χωριού ή το σχεδιασμό ενός σπιτιού. Το χρώμα είναι εντελώς εσωτερική αρετή που λαμπρύνει το έργο».
«Καλαίσθητα και δουλεμένα με κάθε λεπτομέρεια είναι και το γλυπτικό του έργο. Τα γλυπτά του, συνθέσεις μικρού μεγέθους με αντικείμενο το γυμνό γυναικείο σώμα. Ανθρωποκεντρική δουλειά, που διακρίνεται από το ρεαλισμό και την παραστατικότητα, γιατί είναι βγαλμένη από την εμπειρία και την παρατήρηση δεκάδων χρόνων στο ύπαιθρο, με τον ειδικό προβληματισμό», θα σημειώσει ο Κώστας Γραικός.
Θερμός τραγουδιστής τοπίων της γλυκείας Κύπρου
ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ στην Αγροκηπιά, τελείωσε το Δημοτικό του χωριού του και ασχολήθηκε με διάφορες αγροτικές δουλειές, στη συνέχεια ακολούθησε το επάγγελμα του κτίστη. Κατά καιρούς δούλεψε ως μεταλλωρύχος στα μεταλλεία του Μιτσερού-Αγροκηπιάς. Το 1960 αγόρασε τις πρώτες του μπογιές και ξεκίνησε να ζωγραφίζει σε χαρτί. Πήρε μαθήματα ζωγραφικής με αλληλογραφία στη σχολή ΑΒC Αθηνών. Από το 1968 ασχολείται με τη γλυπτική και από το 1985 σχεδιάζει γυμνό σε εργαστήρι στη Λευκωσία.
Τα τελευταία χρόνια ασχολείται συστηματικά με ψηφιδωτά. Έκανε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Κύπρο και στο εξωτερικό.
