Ν. Αναστασιάδης: Καθίσταται αναγκαίο ν’ αλλάξει ο διαπραγματευτής του Κυπριακού

«Για εμένα η διαβουλευτική δημοκρατία θα είναι και θα παραμείνει ο πρώτιστος κανόνας συμπεριφοράς απέναντι στις υπόλοιπες των πολιτικών δυνάμεων»

Την άποψη ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει μετατραπεί σε κοινοτάρχη και πως καθίσταται αναγκαία, ένεκα των εξελίξεων, η αλλαγή του διαπραγματευτή στο Κυπριακό, διατυπώνει ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Νίκος Αναστασιάδης.

Σε συνέντευξή του στη «Σ», ο κ. Αναστασιάδης εκφράζει σφοδρά παράπονα για την ενημέρωση τής οποίας τυγχάνει το Εθνικό Συμβούλιο από τον Πρόεδρο Χριστόφια, ενώ υποστηρίζει πως μόνος του ο Πρόεδρος έθεσε τον εαυτό του σε στενά χρονοδιαγράμματα, λέγοντας ότι θα έπρεπε να εξευρεθεί λύση πριν από την 1η Ιουλίου. Αναφερόμενος στην υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές σημειώνει ότι δεν μπορεί ένα κόμμα εξουσίας να εγκαταλείπει την αξίωση να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας με τον δικό του ηγέτη, τονίζοντας πως σε καμία περίπτωση δεν έχουν διασαλευθεί οι σχέσεις του με την Ελένη Θεοχάρους.

Προχωρώντας, μάλιστα, ένα βήμα παραπέρα, και οριοθετώντας το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί σε περίπτωση εκλογής του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, λέγει ότι για τον ίδιο η διαβουλευτική δημοκρατία θα είναι και θα παραμείνει ο πρώτιστος κανόνας συμπεριφοράς απέναντι στις υπόλοιπες των πολιτικών δυνάμεων.

-Kύριε Αναστασιάδη, είστε ικανοποιημένος από τον τρόπο λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου, έπειτα και από την τελευταία συνεδρία του Σώματος;

Το ζητούμενο για εμάς δεν είναι η εκ των υστέρων ενημέρωση των μελών του Εθνικού Συμβουλίου. Ο ρόλος του Εθνικού Συμβουλίου αποσκοπούσε πάντοτε στην υποβοήθηση του Προέδρου της Δημοκρατίας μέσα από την κοινή διαβούλευση με τους εθνοσυμβούλους. Μπορεί να είναι συμβουλευτικό σώμα, αλλά οι εκάστοτε Πρόεδροι, που αποδέχονταν την ανάγκη συνδιαχείρισης του Κυπριακού, λάμβαναν υπόψη το Εθνικό Συμβούλιο, όχι μόνο μέσα από τον διάλογο που διεξαγόταν σε αυτό, αλλά και μέσα από την παρουσία του Σώματος, τόσο στην Κύπρο αλλά και στο εξωτερικό, σε κάθε κρίσιμη φάση του Κυπριακού. Συνεπώς, αν θα μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε σύγκριση του τρόπου λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου σήμερα, θα μπορούσε να γίνει μόνο με τις εποχές που δεν λειτουργούσε κανένα Εθνικό Συμβούλιο.

-Πώς κρίνετε τον προβληματισμό της ΕΔΕΚ ν’ αποχωρήσει από το Εθνικό Συμβούλιο;

Είναι κάτι το οποίο έχει απασχολήσει και προβληματίσει και τη δική μας παράταξη. Άλλωστε το είχαμε πράξει επί Προεδρίας του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου. Όχι τόσο για την έλλειψη ενημέρωσης όσο για τις διαρροές και τις διαστρεβλώσεις που γίνονταν την εποχή εκείνη. Όχι από τον τότε Πρόεδρο, αλλά από τα συμμετέχοντα κόμματα στο Εθνικό Συμβούλιο, τα οποία το χρησιμοποιούσαν ως μέσο προπαγάνδας εις βάρος πολιτικών αντιπάλων. Κρίναμε τότε ότι όπως λειτουργούσε, δεν ήταν δυνατό να συνεχιζόταν η συμμετοχή μας. Σήμερα το Εθνικό Συμβούλιο δεν λειτουργεί.

-Άρα, συμφωνείτε με την ΕΔΕΚ ότι το Εθνικό Συμβούλιο βρίσκεται σε αχρησία;

Προ δύο μηνών είχα πει ότι θα μας απασχολήσει η συνέχιση της συμμετοχής μας στο Εθνικό Συμβούλιο, αν ο Πρόεδρος όχι μόνο θα μας ενημερώνει εκ των υστέρων, αλλά θα μας αποκρύβει και έγγραφα, τα οποία μ’ επιμονή ζητούμε να μας δοθούν. Και αποφασίζεται να μας δοθούν, αλλά στο τέλος μάς δίδεται μέρος τους. Ούτε το περίγραμμα λύσης μάς δόθηκε ούτε οι συγκλίσεις στα διάφορα θέματα, όπως έχουν καταγραφεί.

Έχει δοθεί περίγραμμα λύσης στη Νέα Υόρκη, αλλά ο Πρόεδρος δεν διαβουλεύθηκε με το Εθνικό Συμβούλιο, ώστε το περίγραμμα να μπορούσε να διορθωθεί και να μην υπάρχουν οι στρεβλώσεις που φαίνεται να βρίσκονται σε αντίθεση και με πολιτικές ηγεσίες και με σημαντική μερίδα του Κυπριακού Ελληνισμού. Αντ' αυτών ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προχώρησε και υπέβαλε το περίγραμμα, ερχόμενος εκ των υστέρων να μας ενημερώσει και αφού είχαμε πληροφορηθεί για το περιεχόμενό του εκ των έξω. Αυτά είναι αδιανόητα.

Ο διαπραγματευτής…

-Ποια ήταν η ανταπόκριση των άλλων κομμάτων στην εισήγησή σας για διαπραγματευτή στο Κυπριακό, εκτός του Προέδρου της Δημοκρατίας;

Από πλευράς των κομμάτων που συμμετέχουν στο Εθνικό Συμβούλιο, πλην του ΑΚΕΛ και του Προέδρου της Δημοκρατίας, όλοι οι υπόλοιποι φαίνονται να είναι θετικοί, με την έννοια ότι είναι έτοιμοι να συζητήσουν τους τρόπους, τον διορισμό, την ανάγκη να υπάρχει πλήρης ενημέρωση. Η δική μου η πρόταση είναι ολοκληρωμένη και θα παρουσιαστεί στο Συνέδριο του κόμματός μας, γιατί δεν ήταν στόχος η εφαρμογή της στην παρούσα φάση. Όμως, λόγω των εξελίξεων όπως προέκυψαν στο Κυπριακό, καθίσταται πλέον αναγκαίο κάτι τέτοιο πολύ περισσότερο επί της παρούσας Προεδρίας, και καλό θα ήταν να υλοποιηθεί το συντομότερο.

-Κάνοντας μια τέτοια πρόταση, θα έχετε, φανταζόμαστε, υπόψη και το πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να αναλάβει αυτόν τον ρόλο…

Εκείνος που θα οριστεί ως διαπραγματευτής με υπόδειξη του Προέδρου και με ευρύτητα αποδοχής από το Συμβούλιο των Αρχηγών, θα πρέπει να είναι μια εγνωσμένου κύρους από πλευράς νομικής κατάρτισης προσωπικότητα, η οποία θα πλαισιώνεται από εξίσου έγκυρους νομικούς και συνεπώς, αν είναι δυνατό, να προσδιοριστεί αυτή την ώρα το πρόσωπο. Δεν εξαρτάται μόνο από τον εισηγητή, αλλά και από την ευρύτερη δυνατή συναίνεση του Συμβουλίου των Αρχηγών.

-Θα μπορούσατε να υποδείξετε 2-3 άτομα από τον πολιτικό χώρο ή ευρύτερα;

Δεν είναι ανάγκη να προέρχεται από τον πολιτικό χώρο, αλλά μπορεί να βρίσκεται και πέρα από αυτόν. Όμως, θα ήταν αδόκιμο να αναφέρομαι σε ονόματα επειδή και έγκριτους νομικούς έχουμε και δοκιμασμένους. Συνεπώς, αυτό που απαιτείται είναι το πλαίσιο μετά από διάλογο με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις. Για εμένα η διαβουλευτική δημοκρατία θα είναι και θα παραμείνει ο πρώτιστος κανόνας συμπεριφοράς απέναντι στις υπόλοιπες των πολιτικών δυνάμεων.

Το ορόσημο της 1ης Ιουλίου

Θεωρείτε εφικτό ως ορόσημο την 1η Ιουλίου για λύση του Κυπριακού, όπως διαμηνύει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ;

Υπήρχαν σημαντικότερα ορόσημα που μπορούσαμε ν’ αξιοποιήσουμε. Δεν τα αξιοποιήσαμε. Η 1η Ιουλίου ετέθη από τον ίδιο τον Πρόεδρο, με το πρόσχημα ότι θα είναι απασχολημένος με την Προεδρία της Ε.Ε., και ως εκ τούτου δεν θα ήταν δυνατό να συνεχίσει. Ο ίδιος έθετε τον εαυτό του σε στενά χρονοδιαγράμματα, λέγοντας ότι θα έπρεπε να εξευρεθεί λύση πριν από την 1η Ιουλίου. Αλλά όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, δυστυχώς, όχι μόνο δεν διαφαίνεται πιθανότητα λύσης, αλλά περισσότερο πιθανό είναι το αδιέξοδο.

Σε αυτό βασίζεται και η δική μου πρόταση, την οποία καλείται ο Πρόεδρος να διαβιβάσει στα Ηνωμένα Έθνη. Αντί, δηλαδή, διακοπής του διαλόγου, διορισμού μιας προσωπικότητας ως συνομιλητή, προκειμένου να συνεχίσει και να μη διακοπεί ο διάλογος. Και αν κατά καιρούς επιβάλλεται η συνάντηση των ηγετών των δύο κοινοτήτων να το πράττει. Αλλά θα πρέπει να διαφυλάξει, πλέον, και το κύρος του Προέδρου της Δημοκρατίας, που εν τη ουσία μετατράπηκε επί των ημερών του σε κοινοτάρχη.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ
Μια εξ ανάγκης ανοχή, που πρέπει όλοι ν’ αποδεχθούμε

-Το ΑΚΕΛ αποδίδει την πρωτοβουλία σας σε προσπάθεια ενίσχυσης της δικής σας προεδρικής υποψηφιότητας, κατηγορώντας σας επίσης για διαρκείς μεταλλάξεις.

Τον όρο μετάλλαξη δεν τον αποδέχομαι. Κανένας σύγχρονος πολιτικός δεν παραμένει στάσιμος σε απόψεις ή αντιλήψεις που πιθανότατα να διαμόρφωσε κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και μια δεδομένη στιγμή. Συνεχώς μεταβάλλονται τα τοπικά, περιφερειακά και διεθνή δεδομένα, ιδιαίτερα στα μεγάλα θέματα. Συνεπώς, θα πρέπει ένας πολιτικός να είναι έτοιμος να αναπροσαρμόσει πολιτικές, προκειμένου να υπηρετήσει τη χώρα του.

Αυτό που έχει σημασία, είναι ότι μέσα από την όλη συμπεριφορά του σημερινού Προέδρου, προκύπτει η αναγκαιότητα μιας συνολικής στην πράξη διαχείρισης του εθνικού προβλήματος. Στην πράξη, αυτό θα ήταν δυνατό, με το ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να είναι Πρόεδρος όλων των Κυπρίων και ο διαπραγματευτής να είναι εκ μέρους της ε/κ κοινότητας.

Να την αντιπροσωπεύει ύστερα από τον καθορισμό του πλαισίου στο οποίο να κινείται, ν’ αποτελεί την προσωπικότητα εκείνη που θα μεταφέρει τις απόψεις του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Συμβουλίου των Αρχηγών στις διαπραγματεύσεις και να είναι υπόλογος στο Εθνικό Συμβούλιο. Έτσι θα δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις συνδιαχείρισης το Κυπριακού. Αν δεν υπάρχει συναντίληψη και συναίνεση, τα μόνα που απομένουν είναι τα αδιέξοδα, οι διαφωνίες και η καταστροφή. Και εγώ είμαι εναντίον της καταστροφής.

-Πάντως, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος ζήτησε εκ νέου την παραίτηση του κ. Χριστόφια. Είναι άποψη που συμμερίζεται και ο ΔΗΣΥ;

Ήταν ένα αίτημα καθολικό της Βουλής, το οποίο επανέφερε ο κ. Συλλούρης και παραμένει. Το θέμα είναι ότι συνταγματικά δεν υπάρχει τρόπος πίεσης. Οπότε, στον Πρόεδρο εναπέκειτο να υλοποιήσει δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε, αλλά και ευαισθησίες τις οποίες έπρεπε να επιδείξει. Αρνήθηκε και αρνείται να το πράξει. Η εμμονή μας, έχω την εντύπωση ότι ενδεχομένως να εκληφθεί και ως αδυναμία της παλλαϊκής βούλησης. Το Σύνταγμα τον προστατεύει, άρα είναι μια εξ ανάγκης ανοχή, που πρέπει όλοι να αποδεχθούν, αφού δεν υπάρχει τρόπος στα θέσμια να υποχρεώσεις τον εκάστοτε εκλεγμένο Πρόεδρο να υποβάλει την παραίτησή του.

Δεν διασαλεύθηκαν οι σχέσεις μου με την Ελένη Θεοχάρους

-Σε μια εβδομάδα πραγματοποιείται το Συνέδριο του ΔΗΣΥ, με την προσοχή στραμμένη στις προεδρικές εκλογές. Αισθάνεστε η δική σας υποψηφιότητα για το χρίσμα του υποψηφίου για την Προεδρία της Δημοκρατίας ν’ αμφισβητείται από το εσωτερικό του κόμματος;

Δεν έχω αντιληφθεί οποιονδήποτε ν’ αμφισβητεί την πρόθεσή μου να διεκδικήσω το χρίσμα του υποψηφίου για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Σκέψεις, απόψεις ή προβληματισμοί έχουν εκφρασθεί από συγκεκριμένο στέλεχος της παράταξης, κατά πόσον αυτό ή κάτι διαφορετικό θα συνέβαλλε στη συνένωση δυνάμεων.

-Αναφέρεστε στην Ελένη Θεοχάρους;

Μια σεβαστή φίλη και ένα αξιόλογο στέλεχος του κόμματος, η οποία εξεδήλωσε το ενδιαφέρον και τον προβληματισμό της, κατά πόσο θα μπορούσε να ήταν η συνενωτική εκείνη υποψηφιότητα, ώστε συνασπισμένες να διεκδικήσουν οι πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης την Προεδρία της Δημοκρατίας. Κάτι τέτοιο, όμως, όχι μόνο δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα, αλλά θ’ αποτελούσε και ασέβεια προς την αυτονομία των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων να επιχειρείτο κάτι τέτοιο, όπως και προς τη βάση του κόμματος. Δεν μπορεί ένα κόμμα εξουσίας να εγκαταλείπει την αξίωση να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας με τον δικό του ηγέτη.

-Κλονίστηκαν οι σχέσεις σας με την ευρωβουλευτή;

Ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχουν διασαλευθεί οι άριστες σχέσεις που διατηρούσαμε πάντοτε με την Ελένη Θεοχάρους, είτε από τα όσα λέγονται είτε και αποτελούν πρόθεση της ίδιας. Είναι δικαίωμα του κάθε στελέχους της παράταξης, αν και εφόσον θελήσει να διεκδικήσει, είτε εντός είτε εκτός κόμματος, ν’ ακολουθήσει τις διαδικασίες του κόμματος και το αποτέλεσμα θα είναι σεβαστό απ’ όλους.

-Ποιο μήνυμα στέλνετε στα στελέχη της παράταξής σας για το επερχόμενο Συνέδριο;

Είναι ένα ιστορικό Συνέδριο, που πιστεύω θα αποτελέσει σταθμό, διότι πέρα από την ανανέωση των μελών του Πολιτικού Γραφείου, θα είναι ένα Συνέδριο που θα στείλει ισχυρά μηνύματα πως υπάρχει ελπίδα επιβίωσης του Κυπριακού Ελληνισμού. Θα είναι ένα συνέδριο ενωτικό, που θα στείλει μηνύματα πως μέσα από τη συνένωση δυνάμεων μπορούμε με αλληλοσεβασμό να χαράξουμε πολιτικές συναίνεσης, που θα μας οδηγήσουν στην έξοδο από το αδιέξοδο.

Εθνική αυτοκτονία η επαναφορά του σχεδίου Ανάν

«Το σημαντικότερο, αυτό που πρέπει να κρίνεται, είναι το κατά πόσο σέβεται κανείς την ετυμηγορία του λαού. Αυτό είναι που έχει σημασία...»

-Πιστεύετε ότι ο Πρόεδρος που θα εκλεγεί το 2013, θα κληθεί να λύσει το Κυπριακό;

Θεωρώ ότι, από το 1974 και εντεύθεν, ο εκάστοτε Πρόεδρος με αυτό το βάρος εκλεγόταν. Την ίδια ώρα, δεν θα πρέπει ν’ αποδώσω έλλειψη βούλησης στον οποιοδήποτε Πρόεδρο να λύσει το Κυπριακό. Διότι η μη λύση οφείλεται, δυστυχώς, στην αδιαλλαξία της Τουρκίας. Όμως, η διαπίστωση των αιτίων της μη λύσης, δεν είναι δυνατή για να αποτελέσει άλλοθι για τη μη λύση του Κυπριακού. Από τη στιγμή που διαπιστώνουμε ότι η φέρουσα την ευθύνη, είναι η κατοχική Τουρκία, θα πρέπει να δούμε πώς -μέσα από στρατηγικές που θα αφορούν πλέγματα συμμαχιών, διαπλοκή συμφερόντων κτλ.- κάμπτεται αυτή η αδιαλλαξία.

-Το δικό σας «ναι» κατά το δημοψήφισμα του 2004, πόσο δυσχεραίνει την προεδρική σας υποψηφιότητα; Πιστεύετε ότι μπορείτε να το ανατρέψετε ως μομφή;

Δεν θεωρώ μομφή την ελεύθερη απόφαση ενός πολιτικού να υποστηρίξει ή ν’ απορρίψει μια συγκεκριμένη πρόταση, αν κατά την άποψή του εκείνο το οποίο στήριζε, ήταν το ορθό. Το σημαντικότερο, αυτό που πρέπει να κρίνεται, είναι το κατά πόσο σέβεται την ετυμηγορία του λαού. Και αυτό είναι που έχει σημασία. Το συγκεκριμένο σχέδιο απορρίφθηκε από το 76%. Αυτό σημαίνει, για όποιον σέβεται την απόφαση του λαού, ότι δεν μπορεί ούτε να το δεχθεί ούτε να ανεχθεί να επανέλθει, είτε το ίδιο είτε με διακοσμητικές αλλαγές. Γιατί, μια δεύτερη απόρριψη, δεν θα αποτελεί παρά μια εθνική αυτοκτονία. Θα τσιμεντώσει τα κατοχικά δεδομένα ως έχουν σήμερα, με πολλαπλάσιους τους κινδύνους για τον Ελληνισμό.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος

-Εκτιμάτε ότι, στη δεδομένη χρονική συγκυρία, ο Τάσσος Παπαδόπουλος θα έκανε καλύτερους χειρισμούς στο εθνικό ζήτημα, απ’ ό,τι ο Δημήτρης Χριστόφιας;
Με όλες τις κάθετες διαφωνίες μας στις θέσεις του Τάσσου Παπαδόπουλου, σε συγκεκριμένους τομείς, όπως διαχείριση του Κυπριακού, εμπράκτως είχε αποδείξει ότι ποτέ δεν ενήργησε χωρίς τη συνεννόηση με το Εθνικό Συμβούλιο.

Ένα απλό παράδειγμα. Για την απάντηση επιστολής του Γ.Γ. της 4ης Φεβρουαρίου του 2004, συστάθηκε υποεπιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου, η οποία συνεδρίασε τρεις φορές. Με τα σημερινά δεδομένα, εμείς κληθήκαμε στις 16, όταν ήδη η επιστολή στάληκε στις 13. Ενημερωθήκαμε έπειτα από έξωθεν πληροφόρηση ότι δόθηκε περίγραμμα λύσης στις 15 του Δεκέμβρη, εκ των υστέρων και πάλι.

Θα ήταν ευκαιρία για τον Πρόεδρο Χριστόφια, να δημιουργήσει συνθήκες συναντίληψης στο Εθνικό Συμβούλιο, αν το περίγραμμα λύσης που υπέβαλε στον Γ.Γ. του ΟΗΕ, ήταν προϊόν κοινής συνεννόησης. Δεν μας τα έδωσε, ενώ βρισκόταν στη Νέα Υόρκη, επειδή δεν επιθυμούσε να διαρρεύσουν. Μας τα έδωσε στην τελευταία συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, άρα δεν είχε κώλυμα να τα λάβουμε. Διερωτώμαι, λοιπόν, γιατί αποφεύγουν να μας δώσουν αυτά το οποία επιδίδουν στη διεθνή κοινότητα και στην τ/κ πλευρά; Είναι ενήμεροι οι Τ/κ, αλλά όχι εκείνοι, που ο Πρόεδρος καλεί να τον στηρίξουν όταν βρεθεί σε δύσκολη θέση.

-Έστω και εκ των υστέρων, σας ικανοποιούν όσα περιλαμβάνονται στο έγγραφο;

Κάθετα διαφωνώ, διότι από τη μια προσπαθούμε να ρυθμίσουμε το θέμα της ροής των εποίκων και από την άλλη, το τότε έγγραφο, οι συγκλίσεις που πέτυχαν Ταλάτ και Χριστόφιας, ήταν να διασφαλίσουμε τις τέσσερις ελευθερίες και στους Τούρκους υπηκόους. Μάλιστα, θα γινόταν και από εκεί διάβημα προς την Ε.Ε., προκειμένου να υπάρχει μια απόκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, ώστε οι Τούρκοι να απολαμβάνουν ό,τι και οι Έλληνες υπήκοοι.

Γεγονός το οποίο σίγουρα θα είναι καταστροφικό, δεδομένου ότι και με τη δική μας συμβολή θα επιτρέπεται Τούρκοι υπήκοοι να κατακλύσουν όχι μόνο τον βορρά, αλλά και τον νότο, με αποτέλεσμα να έχουμε δημογραφική αλλοίωση και των ελεύθερων περιοχών. Αυτό και άλλα πολλά, που δεν είδε ποτέ το Εθνικό Συμβούλιο, θα είναι κατά την άποψή μου αιτία να οδηγηθούμε σε μια δεύτερη απόρριψη.

Οι σχέσεις με το ΑΚΕΛ

-Η πρόσφατη συνάντησή σας με τον Γ.Γ. του ΑΚΕΛ προκάλεσε ανησυχίες, αλλά και απορίες, στο κατά πόσον υπάρχει ταύτιση απόψεων στα δύο μεγάλα κόμματα σχετικά με τη λύση του Κυπριακού. Πώς απαντάτε;

Εγώ δεν έχω αλλεργία στο να υπάρχουν κοινές θέσεις, είτε με το ΑΚΕΛ είτε με τις όποιες άλλες πολιτικές δυνάμεις. Εκείνο που διαπιστώσαμε είναι ταύτιση επί θεμάτων αρχής. Για παράδειγμα, όταν ο Άντρος Κυπριανού εισηγείται διαφάνεια και συλλογικότητα στη διαχείριση του φυσικού αερίου, χρηστή διοίκηση, είναι δυνατό να διαφωνήσω; Ή αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να έχω κοινές θέσεις που ν’ ανησυχούν κάποιους; Θα έπρεπε να τους ανησυχεί αν δεν υπήρχαν οι κοινές θέσεις. Το θέμα είναι άλλο.

Αν το ΑΚΕΛ το εννοεί και μπορεί να το περάσει, ώστε η Κυβέρνηση επιτέλους να υλοποιήσει αυτήν τη θέση αρχής, όπως τη διατυπώνει ο κ. Κυπριανού. Γιατί δεν ζητείται η θεωρητική αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων. Αυτό το οποίο απαιτείται είναι η ουσία. Και η ουσία είναι η υλοποίηση. Αν συμφωνώ με τις θεωρήσεις του ΑΚΕΛ, που ελπίζω να τις εννοεί, θα πρέπει να μετατραπούν σε πράξη από την κυβέρνηση που στηρίζει το ΑΚΕΛ.

Αυτό ισχύει και για τα υπόλοιπα θέματα, οικονομίας και Προεδρίας. Πολύ περισσότερο στο εθνικό θέμα. Πώς είναι δυνατό να υπάρξει ταύτιση θέσεων με το ΑΚΕΛ, όταν το Εθνικό Συμβούλιο συνέρχεται εκ των υστέρων για να ενημερωθεί, όταν τα πλείστα των εγγράφων δεν επιδίδονται ούτε αποκαλύπτονται, όταν έγγραφα επιδίδονται στον Γ.Γ. του ΟΗΕ, χωρίς την προσυνεννόηση με το Εθνικό Συμβούλιο.

Το φυσικό αέριο και ο Αλεξάντερ Ντάουνερ

-Μιας και αναφερθήκατε στο θέμα του φυσικού αερίου, πόσο πιστεύετε ότι περιπλέκει τα δεδομένα των προσπαθειών λύσης του Κυπριακού;

Αντίθετα, πιστεύω ότι αν υπάρξει η σωστή αξιοποίηση, μπορεί να αναβαθμίσει το εύρος και το κύρος της επιρροής της χώρας μας, ιδιαίτερα αν στην όλη διαχείρισή του υπάρχει συγκεκριμένος στρατηγικός σχεδιασμός, που δεν θα το μετατρέπει σε αδυναμία, αλλά σε ισχύ.

-Θέμα Αλεξάντερ Ντάουνερ. Τον θεωρείτε και εσείς μιαν ανεπιθύμητη προσωπικότητα, που διαδραματίζει σκοτεινό ρόλο στο Κυπριακό;

Όσο εμπλέκονται διπλωματικοί χειρισμοί και ιδιαίτερα με τα Ηνωμένα Έθνη και τους εκπροσώπους των, χρειάζεται μια διαφορετική αντίληψη. Μπορεί να είσαι οξύς στις θέσεις όταν συνομιλείς με τους ιδίους, όμως η δημόσια αντιπαράθεση πολλές φορές μπορεί να μην είναι τόσο ωφέλιμη. Μπορεί να είναι τέτοια, η διά του παρασκηνίου αξίωση και επίτευξη ενός στόχου, αν διαβλέπεις, όντως, όπως δυστυχώς μέσα από τις δηλώσεις του ο κ. Ντάουνερ άφησε να διαφανεί, ότι ο συγκεκριμένος συνομιλητής πιθανότατα να μην είναι ο αντικειμενικός κριτής των δεδομένων.