Σημερινή

Τρίτη, 13/11/2018
RSS

Δεν υπάρχει εναλλακτική...

| Εκτύπωση | 22 Σεπτέμβριος 2014, 06:59 | ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

Ν. Κατσουρίδης: Τα δεδομένα στο κυπριακό δεν είναι καθόλου καλά
Εκείνο που μπορεί ένας να θεωρήσει βοηθητικό αυτή την περίοδο είναι ότι έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη των μεγάλων κρατών απέναντι στον Ερντογάν και την πολιτική που ακολουθεί, τονίζει ο Βουλευτής του ΑΚΕΛ


Η γεωστρατηγική αναβάθμιση της Κύπρου δεν αλλάζει δραματικά το ισοζύγιο αφού πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη ότι ταυτόχρονα αναβαθμίζεται και η Τουρκία, δηλώνει στο δεύτερο μέρος της συνέντευξής του στη «Σ» ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, πρώην κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Νίκος Κατσουρίδης. Επισημαίνει ότι δεν πρέπει να θεωρούμε χάσιμο χρόνου τις προσπάθειες λύσης ακόμη και αν δεν αποδίδουν κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου. Την ίδια ώρα υποδεικνύει ότι όλες οι στρατηγικές και τακτικές δοκιμάστηκαν χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα γιατί, όπως αναφέρει, το κλειδί της λύσης το κρατάνε οι ισχυρές δυνάμεις του πλανήτη, που έχουν συμφέροντα στην περιοχή.

-Να περάσουμε στο Κυπριακό... επίσκεψη Νταβούτογλου κλπ... Φαίνεται ότι όσα και αν επενδύουμε σε πρόσωπα και αλλαγές δεν έχουμε κάτι χειροπιαστό... Και τελικά αυτός ο γύρος των συνομιλιών, παρά τα όσα λέγαμε για καλή προετοιμασία και πιθανότητες επιτυχίας, κατέληξε σε αδιέξοδο πολύ πιο νωρίς από οποιανδήποτε άλλη προσπάθεια...
-Νομίζω ότι όταν συζητούμε για το Κυπριακό, χωρίς να απογοητευόμαστε και να ψηλώνουμε τα χέρια και χωρίς την ίδια στιγμή να πιστεύουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε και τα πάντα πρέπει να βάζουμε μπροστά μας και τα δεδομένα. Αυτά δεν είναι καθόλου καλά, αν κάποιος δει το κυπριακό μέσα στα 40 χρόνια που πέρασαν. Έχουν δοκιμαστεί διάφορες πολιτικές και τακτικές. Όλες. Του καλού παιδιού, του σκληρού παιδιού, της πρόταξης της μη πρόταξης, των συνομιλιών με προϋποθέσεις, των συνομιλιών χωρίς προϋποθέσεις κ.ο.κ., δεν καταλήγουμε πουθενά. Αυτό είναι γεγονός. Εδώ όμως βάζω μια τελεία. Το να μην έχουμε καταλήξει πουθενά, δεν πρέπει να οδηγεί και στο συμπέρασμα «φτάνει, τα παρατάμε». Δεν υπάρχει αυτό το δικαίωμα να πεις αφήνω τη μισή Κύπρο και δεν με ενδιαφέρει. Πρώτα από όλα γιατί δεν θα είναι η μισή. Αν κάνεις το πρώτο βήμα, δεν ξέρεις ποια θα είναι η συνέχεια.

-Γιατί δεν υπάρχει αποτέλεσμα;
Διότι η Κύπρος είτε έχει καλά, είτε έχει κακά στην πορεία της, όλα καθορίζονται κυρίως από τη γεωγραφική μας θέση. Τώρα προστέθηκε και η ενέργεια. Για τον ίδιο λόγο όμως είναι που υπάρχει και η Τουρκία ως μια περιφερειακή δύναμη πρώτου βαθμού. Δηλαδή δεν είναι μόνο ότι είναι μεγάλη οικονομία, με μεγάλη αγορά, έκταση και πλουτοπαραγωγικούς πόρους. Και όταν ακόμη δεν ήταν μεγάλη αγορά, εκείνο που καθόριζε τη στάση των μεγάλων χωρών απέναντί της είναι πάλι η γεωγραφική της θέση. Είναι τα 300 περίπου χλμ συνόρων με την πρώην Σοβιετική Ένωση, νυν Ρωσία. Κατά συνέπεια, την ίδια ώρα που η Κύπρος μπορεί να έχει κάποιες επιτυχίες και να αναβαθμίζεται, την ίδια ώρα όμως, λόγω συνεχών εξελίξεων, αναβαθμίζεται και η Τουρκία.

-Άρα δεν αλλάζει, μου λέτε, δραματικά το ισοζύγιο...
-Όχι. Δραματικά δεν αλλάζει, αυτό ακριβώς είναι το δικό μου συμπέρασμα. Εκείνο που μπορεί ένας να θεωρήσει βοηθητικό αυτή την περίοδο είναι ότι έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη των μεγάλων κρατών απέναντι στον Ερντογάν και την πολιτική που ακολουθεί. Την ίδια ώρα όμως η Άγκυρα μπορεί να ακολουθεί άλλα μέσα, μεγάλες συμφωνίες οικονομικές και στρατιωτικές, πέραν από τη γεωγραφική της θέση.

-Και πού καταλήγουμε;
-Εμείς πρέπει να απαντήσουμε ένα ερώτημα. Είναι χαμένος χρόνος να γίνεται προσπάθεια για λύση του Κυπριακού; Κατά τη γνώμη μου όχι. Διότι αν θα θεωρήσουμε ότι είναι χαμένος χρόνος τότε η λύση απλώς σημαίνει να μονιμοποιηθεί και νομιμοποιηθεί η κατάσταση όπως είναι σήμερα. Δηλαδή διχοτόμηση, χωρίς επιστροφή έστω και ενός χωριού…

-Έχω ένα πολύ βασικό ερώτημα. Φοβόμαστε να πούμε ότι έχουμε εναλλακτικές. Και δεν αφορά σε σχέδιο Β' όπως το εννοούν οι Τούρκοι που έχουν άλλη στόχευση. Δεν πρέπει να έχουμε εναλλακτική στον τρόπο που προσεγγίζουμε τις προσπάθειες λύσης, πέραν από το τραπέζι του διαλόγου;
-Τώρα το συγκεκριμενοποιείς. Είναι γι' αυτό που είπα ότι δοκιμάστηκαν όλες οι προσεγγίσεις, από απόψεως τακτικής. Πριν πάω σε τούτο, θέλω να πω το εξής. Πρέπει να απαντηθεί με ειλικρίνεια ένα άλλο ερώτημα, θέλουμε εναλλακτική ή υπάρχει εναλλακτική στη λύση. Είναι δηλαδή επιλογή και η μη λύση; Είναι γνωστή η θέση του ΑΚΕΛ ότι δεν είναι επιλογή. Είναι καιρός να επανατεθεί και να απαντηθεί ξανά από την κάθε πολιτική δύναμη. Από τη στιγμή που η απάντηση παραμένει η ίδια ότι δεν είναι επιλογή η μη λύση, τότε είσαι υπόχρεος να δοκιμάζεις όλες τις εναλλακτικές.

Είτε λέγεται διεθνοποίηση, είτε λέγεται συνομιλίες, είτε λέγεται προσφυγή σε διάφορα σώματα κ.λπ. Όλα τα μέσα πρέπει πάντα να είναι διαθέσιμα. Το κλειδί είναι, και δεν λέω καμιά σοφία δική μου, αν καταφέρουμε, αυτό που τη δεδομένη στιγμή ενδιαφέρει τους τρίτους να το αξιοποιήσουμε και για το κυπριακό. Και αυτή τη στιγμή αυτό που ενδιαφέρει τους τρίτους είναι οι υδρογονάνθρακες που έχουν βρεθεί στην ΑΟΖ της Κύπρου. Συν η επιθυμία τους να υπάρξει μία λύση ή διευθέτηση του Κυπριακού. Εμείς θέλουμε λύση, κάποιοι που ενδιαφέρονται μπορεί να το βλέπουν ως μια διευθέτηση...

-Είναι αρκετή για κάποιους;
-Να σου φέρω ένα παράδειγμα. Αυτή τη στιγμή κατά τη γνώμη μου, πολλοί εκτός Κύπρου έχουν την άποψη ότι εδώ πρέπει να υπάρξει μια διπλοκατοικία, σε ένα κοινό οικόπεδο μεν αλλά που η κοινή στέγη θα είναι για ορισμένα θέματα και όχι όλα. Και αυτό δεν έχει να κάνει με την αυτονομία και τον βαθμό δικαιοδοσιών που θα έχουν οι ομόσπονδες συνιστώσες. Όχι. Πραγματικές εξουσίες. Εμείς θέλουμε ένα κοινό σπίτι που θα υπάρχουν όμως και οι χώροι και για τον ένα ένοικό και για τον άλλο. Αλλά θα λειτουργεί ως κοινό σπίτι σε ένα κοινό οικόπεδο με μια κοινή στέγη. Κατά τη δική μου άποψη κάποιες δυνάμεις, κάποια κράτη, έχουν την άλλη άποψη από δεκαετίες. Πριν από το '74, απλώς παραλλάσσει λίγο η μορφή ανάλογα με τις εξελίξεις. Η αντίληψη, και μαζί και χώρια, υπάρχει από δεκαετίες και καλλιεργείται από κάποιες δυνάμεις εκτός Κύπρου και εντός.

Όλα τα νομίσματα έχουν δύο όψεις…
-Ο κύριος Νταβούτογλου απηύθυνε πρόσκληση στον κύριο Σαμαρά, «κόπιασε να επισκεφτούμε τη νότια Κύπρο και μετά τη βόρεια». Αν νιώθουμε δυνατοί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία αναγνωρίζεται από τους πάντες και θέλουμε όντως να εμπλέξουμε την Τουρκία γιατί να μην του πούμε κόπιασε και ας μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Να του πούμε έλα να ακούσουμε τι έχεις να μας πεις...
Διότι πάντα όλα τα νομίσματα έχουν δύο όψεις. Με την ίδια λογική θα δεχθούν και τον Σαμαρά στα κατεχόμενα. Από την ώρα που θα πάει ο Έλληνας πρωθυπουργός στα κατεχόμενα έστω για καφέ ακριβώς με τον ίδιο τρόπο θα το σκεφτούν και οι Τουρκοκύπριοι. «Δεν πειράζει ας πάει ο Νταβούτογλου στην άλλη πλευρά, αλλά θα έρθει και ο Σαμαράς στη δική μας πλευρά». Όταν ασκείς πολιτική πρέπει να σκέφτεσαι πώς το εκλαμβάνουν εκτός της χώρας σου. Φαντάσου στο εξωτερικό. Ένας ακούει στη Γερμανία ότι οι δύο πρωθυπουργοί επισκεφτήκαν τον Αναστασιάδη έστω φιλοφρονητικά και επισκέφτηκαν και τον Έρογλου. Άρα τι μήνυμα στέλνεται... Όταν πας με την επίσημή σου ιδιότητα κάπου, τα λόγια είναι λόγια. Ουσιαστικά έμμεσα αναγνωρίζεις...

-Βλέπεται τρόπο απευθείας εμπλοκής της Τουρκίας;
-Ο τρόπος έχει διατυπωθεί από το 1974. Με τη λογική ότι το Κυπριακό έχει δύο πτυχές και είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Την εσωτερική πτυχή, με την έννοια πώς θα διαμορφωθούν οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων σε μια μελλοντική ομόσπονδη δημοκρατία, που είναι θέμα των συνομιλιών. Η κατάληξη της διεθνούς πτυχής, της απαλλαγής από την κατοχή, τις συμφωνίες Ζυρίχης -Λονδίνου, τους έποικους κ.λπ., είναι ακριβώς θέμα της διεθνούς πτυχής. Και επειδή ο κατέχον δεν είναι οι Τουρκοκύπριοι αλλά η Τουρκία, σε αυτή τη φάση θα πρέπει να εμπλακεί με αυτό τον τρόπο. Εμπλοκή της Τουρκίας στις διακοινοτικές συνομιλίες υπάρχει ανέκαθεν και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί συζητούμε για αυτό το πράγμα. Αφού υπάρχει συνεχώς εμπλοκή μέσω συμβούλων, του ούτω καλούμενου Πρέσβη, των εκπροσώπων του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας. Την Τουρκία μπορείς να την εμπλέξεις αν καταφέρεις να δεχθεί να συναντηθεί με τον ηγέτη της Κυπριακής Δημοκρατίας για να συζητήσουν το Κυπριακό. Και κάθε φορά που έγινε προσπάθεια δεν δέχθηκε.

-Άρα;
-Κοίταξε. Εμείς από μόνοι μας δεν μπορούμε να λύσουμε το Κυπριακό, ούτε να εκδιώξουμε την Τουρκία. Αν όλοι αυτοί που επικαλούνται την ανάγκη λύσης του Κυπριακού, με βάση τα δικά τους συμφέροντα, δεν εμπλακούν πραγματικά, ασκώντας την πίεση που πρέπει στην Τουρκία δεν μπορεί να σπάσει το αδιέξοδο.