Σημερινή

Κυριακή, 19/05/2019
RSS

Ενέργεια, Κυπριακό και ΗΠΑ

| Εκτύπωση | 24 Μάρτιος 2019, 18:00 | Του Νίκου Κατσουρίδη

Χωρίς λύση του Κυπριακού, ούτε ενεργειακή, ούτε θαλάσσια, ούτε και κυρίως εθνική ασφάλεια δεν θα υπάρξει. Πέραν τούτου, για μας δεν μπορεί να τίθεται υπό μορφήν διλήμματος το ζήτημα λύση του Κυπριακού από τη μια, ανάπτυξη του ενεργειακού μας προγράμματος από την άλλη

Αδιαμφισβήτητα η προώθηση, εμπέδωση και επέκταση διμερών, τριμερών, τετραμερών και πενταμερών ακόμα συνεργασιών στο πλαίσιο και απ’ αφορμή την εύρεση ενεργειακών αποθεμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι ορθή ενέργεια. Οι συνεργασίες, οι συμφωνίες και τα κοινά ανακοινωθέντα είναι όντως βήματα θετικά. Βήματα προς την ορθή κατεύθυνση. Είναι όμως αρκετά; Είναι λόγος για πανηγυρισμούς;

Και απαντώ αμέσως. Λόγος για πανηγυρισμούς σίγουρα δεν είναι. Αρκετά, επίσης, δεν είναι, αλλά είναι ικανά να βοηθήσουν την απρόσκοπτη ανάπτυξη του ενεργειακού μας προγράμματος. Θέματος εξέχουσας σημασίας. Η σημασία του όμως και κατ’ επέκτασιν και η απάντηση στο ερώτημα για τον ρόλο των διαφόρων συνεργασιών έγκειται στο ακόλουθο: Να αποτελέσουν όλα αυτά τα βήματα και μαζί άλλα, σε άλλους τομείς, προωθητή της λύσης αρχών στο Κυπριακό. Όλα τα άλλα μπορούν να χαρακτηριστούν όπως θέλει ο καθένας.

Αλλά, χωρίς λύση του Κυπριακού, ούτε ενεργειακή, ούτε θαλάσσια, ούτε και κυρίως εθνική ασφάλεια δεν θα υπάρξει. Πέραν τούτου, για μας δεν μπορεί να τίθεται υπό μορφήν διλήμματος το ζήτημα λύση του Κυπριακού από τη μια, ανάπτυξη του ενεργειακού μας προγράμματος από την άλλην. Η εξασφάλιση της ενεργειακής και θαλάσσιας ασφάλειας της κυπριακής ΑΟΖ χωρίς λύση του Κυπριακού δεν είναι επαρκής όρος ικανοποίησης των ζωτικών αναγκών του κυπριακού λαού.

Γιατί, το δεύτερο, από μόνο του -δηλαδή εξασφάλιση και υλοποίηση ενεργειακού σχεδιασμού- μπορεί να αποτελέσει υπό ορισμένες συνθήκες και μοχλό οριστικής διχοτόμησης. Γιατί, οι τρίτοι ικανοποιούνται λογικά με την εξασφάλιση των ενεργειακών αποθεμάτων της Ανατολικής Μεσογείου και την εκμετάλλευσή τους, πράγμα που σημαίνει διασφάλιση της ύπαρξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά, δυστυχώς, είτε με λύση, είτε χωρίς λύση.

Τι ενοχλεί, αλήθεια, τις ΗΠΑ να διασφαλίσουν, χάριν της ενέργειας, την Κυπριακή Δημοκρατία υπό το σημερινό καθεστώς, οπόταν το Κυπριακό λύθηκε. Ή, ακόμα, τι είναι εκείνο που θα τις οδηγήσει να στηρίξουν μια λύση αρχών και όχι μια λύση βασισμένη στη διαχρονική θέση τους για διευθέτηση ένα σε δύο, όχι δύο σε ένα, που ισχύει από το 1962;

Με άλλα λόγια, και μια λύση συγκαλυμμένης συνομοσπονδίας, φερ’ ειπείν, ο λόγος, δεν χαλά τις ΗΠΑ και τα συμφέροντά τους στην περιοχή. Και ο λόγος; Διότι, τα δικά τους συμφέροντα στην περιοχή δεν έχουν να κάνουν μόνο με τα αποθέματα του Φυσικού Αερίου. Έχουν να κάνουν με την ασφάλεια του Ισραήλ, την οριστική τοποθέτηση του καθεστώτος Σίσι στην Αίγυπτο στις αγκάλες της Δύσης, τη διασφάλιση των φιλικών καθεστώτων στην περιοχή και άλλα. Κυρίως, όμως, έχουν να κάνουν με τον παντί τρόπω αποκλεισμό της Ρωσίας από την περιοχή.

Και επειδή αυτός ο αποκλεισμός είναι, πλέον, ανέφικτος, λόγω των εξελίξεων στη Συρία, ο στόχος είναι η απομόνωση της Συρίας ως περίπου μιας όασης ρωσικής παρουσίας, χαμένης και αποκλεισμένης στην έρημο της αμερικανικής κυριαρχίας στην περιοχή. Για να υπάρξει κάτι τέτοιο, όμως, δεν αρκούν η Κύπρος και η Ελλάδα. Χρειάζονται, αλλά δεν αρκούν. Δεν αρκούν η Κύπρος, η Ελλάδα και το Ισραήλ, ακόμα μαζί και η Αίγυπτος. Χρειάζονται την Τουρκία. Την χρειάζονται στο δυτικό μαντρί, ή, τουλάχιστον, έξω από το ρωσικό.

Σκεφτείτε, προς στιγμήν, την Τουρκία εκτός δυτικής συμμαχίας, τι θα έχουμε στην περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής. Ένα αρνητικό τόξο για τη Δύση, που θα περιλαμβάνει Ρωσία, Ιράν, Τουρκία και άλλα μικρότερα κράτη. Ρίξτε μια ματιά στον χάρτη και θα καταλάβετε. Και εδώ είναι οι κίνδυνοι για την υπόθεσή μας. Γιατί, συμπίπτουν, μεν, ορισμένα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Δύσης με τα δικά μας στην περιοχή, αλλά δεν ταυτίζονται με αυτά, αναφορικά με τη λύση του Κυπριακού και ειδικά το είδος της λύσης.

Γι’ αυτόν τον λόγο είναι απαραίτητο οι χειρισμοί μας στα θέματα όπου συμπίπτουν τα συμφέροντα μας με ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως, π.χ., ενέργεια, θαλάσσια ασφάλεια κ.λπ., να λειτουργούν ως καταλύτης για την ορθή λύση του Κυπριακού. Και επειδή σ' αυτήν την προσπάθεια -λύση Κυπριακού δηλαδή- χρειαζόμαστε και άλλους πέραν των ΗΠΑ, η συνεργασία μας με τις ΗΠΑ δεν πρέπει να μας μετατρέπει σε εχθρούς με άλλες, αναγκαίες για τη λύση του Κυπριακού, χώρες.