Σημερινή

Παρασκευή, 19/04/2019
RSS

Είναι η βαρβαρότητα...

| Εκτύπωση | 24 Μάρτιος 2019, 18:00 | Της Ανδρούλας Γκιούρωφ

«ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ, ΤΗ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΄ΡΧΕΤΑΙ ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΜΕΝΗ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΑΝΟΜΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΥΜΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΕΙΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦOΥΡΝΟΥΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ, ΙΣΩΣ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΟΙΟΝΕΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΗΡΗ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ ΤΟΥ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΙΜΩΣΗ ΤΟΥ» (ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ)

Ένα είναι σίγουρο, πως Κύπρος και Ελλάδα, όπως είναι παροπλισμένες και υποταγμένες, θα μετατραπούν σε αβύθιστα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, για να τους επιτρέπουν να στρέφουν τα πυρά τους εναντίον παραδοσιακών φιλικών χωρών, όπως είναι η Ρωσία


Προφητικός ο Έλληνας Νομπελίστας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης. O ποιητής του φωτός και του Αιγαίου, ο οποίος με τον πλούτο της γλώσσας, τη διεισδυτική του αντίληψη για τον κόσμο, την πολυσημία των λέξεων και τη σημασία τους ύμνησε όσο ελάχιστοι τον άνθρωπο, τον έρωτα, τη ζωή, τις πανανθρώπινες αξίες κρατώντας γερά τις ρίζες του ελληνικού πολιτισμού.

Σήμερα που, όπου και να κοιτάξουμε γύρω μας, απλώνεται το μιαρό πέπλο της βαρβαρότητας με όλες τις σκοτεινές της μορφές. Βαρβαρότητα στον πολιτισμό, στην πολιτική, στην κοινωνία, στην οικονομία. Χρησιμοποιούνται σύγχρονες, «εκλεπτυσμένες» μέθοδοι, που δεν μπορεί να διανοηθεί ανθρώπινος νους. Ή, και να διανοηθεί, θα απλωθούν όλα τα πλοκάμια, όλες οι μαριονέτες και οι θλιβερές ορτινάντζες τους με τα σύγχρονα εργαλεία αποβλάκωσης, για να ριχθεί στον Καιάδα της γραφικότητας όποιος είναι υποψιασμένος ή επιμένει να στέκει όρθιος.

Παντού συστήματα παρακολούθησης. Ο «Μεγάλος Αδελφός» θέλει να είναι παντού, θέλει να ελέγχει χωρίς να ελέγχεται. Ξέρουν με ποιους μιλάς, με ποιους συντρώγεις, τα «θέλω» σου, να γίνουν «θέλω» τους.

Ες γην Εναλίαν Κύπρον, όπου μας έταξαν οι «Θεοί» και οι Μοίρες να παίρνουμε ανάσες ζωής!

Η Κύπρος -που την κούρσεψαν αιμοσταγείς κουρσάροι - κινδυνεύει να έχει ένα λαό χωρίς μνήμη. Είναι να απορείς πώς γέμισε ασφυκτικά ο τόπος με τόσους πολλούς βαρβάρους και τόσους πολλούς συνοδοιπόρους. Με τόσες αυθεντίες στο ψέμα, στον δόλο, στην απάτη, στο κάρφωμα, στον εξευτελισμό. Με τόσους πολλούς να φορούν τη μάσκα του έντιμου, του ευυπόληπτου και του υπεράνω κάθε υποψίας πολιτικού, τραπεζίτη, δικηγόρου, δικαστή, δημοσιογράφου και εκτελούντων χρέη κρακτών για να σβήνουν με τη γομολάστιχα της παραπληροφόρησης τ’ αχνάρια των βαρβάρων.

Δεν υπάρχουν οικονομικά σκάνδαλα, αλλά υπευθυνότητα, μας λένε. Δεν υπάρχει, μας λένε, πρόβλημα εισβολής και κατοχής στην Κύπρο, ούτε και εγκλήματα πολέμου. Μόνο κάποιοι ξεροκέφαλοι που αρνούνται να καταπιούν τον πολτό του «γλωσσαρίου» τους. Τώρα είναι η ώρα για ποδοσφαιρικά ματς, με ένα τσούρμο όλων σχεδόν των πολιτικο-κομματικών αποχρώσεων να διαλαλούν την ειρήνη που αποκοιμήθηκε και αυτή στις αγκάλες του Τούρκου εισβολέα. Ο αγκρισμένος Ακιντζί θέλει ισότητα, τη νεκρή ζώη ως προέκταση των κατοχικών δυνάμεων και με ό,τι θυμάται χαίρεται. Ώσπου να τον καθαιρέσουν κι αυτόν, με πιο έμπιστους και πιο υποταγμένους στο σουλτανάτο του Ερντογάν.

Παραπλανούν τον κόσμο ότι πακτωλός θα είναι τα κέρδη από τους υδρογονάνθρακες, αλλά του κρύβουν τις περισσότερες αλήθειες για το πότε, εάν και εφόσον θα ξεκινήσει το μέτρημα μετά το 2025. Και βλέπουμε.

Έγινε και η πολυσυζητημένη τριμερής σύνοδος κορυφής Κύπρου-Ελλάδας-Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ και αίφνης όλοι πέταξαν και το τελευταίο ρούχο υποψίας, πανηγυρίζοντας μέσα στη μέθη της αμνησίας πως ήταν εκεί και ο Μάικ Πομπέο. Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ που, κατά τον Πρόεδρό μας, γνωρίζει σε βάθος το Κυπριακό.

Μα πώς να μην το γνωρίζει, Πρόεδρε; Αυτοί «παπάδες» και αυτοί «τατάδες». Οι γνωστοί μακελάρηδες της Κύπρου, Δευτερογιούνη μήνα, εν έτει 1974.
Και τώρα οι «βάρβαροι», χωρίς καν πολιτικές ασάφειες, χωρίς καν προσχήματα, έχουν διεισδύσει παντού. Σαν τις κατσαρίδες που δεν τις πιάνει το εντομοαπωθητικό.

Γυμνοί και παροπλισμένοι

Οι πολίτες σήμερα είναι γυμνοί, παροπλισμένοι, γιατί αφέθηκαν να αφοπλισθούν. Ψάχνουν να βρουν αποκούμπι και διαπιστώνουν πως το ένα κόμμα είναι χειρότερο από το άλλο. Το ένα κάστρο είναι πιο πορθημένο από το άλλο.

Διερωτόμαστε, ακόμα, γιατί οι πολίτες δεν αντιδρούν με όλον τον σάπιο σανό που τους δίνουν για κατανάλωση. Συνθήματα και διακηρύξεις κρεμασμένα πάνω στα κάγκελα της παράνοιας και του παράλογου.

Αίφνης, έγιναν όλοι φιλο-αμερικανάκια και υμνούν την Αστερόεσσα ως τη δύναμη που θα μας λυτρώσει από ξένους δυνάστες. Άσχετο, αν η ίδια είναι ο πιο βάρβαρος και αδίστακτος ξένος δυνάστης. Και η Κύπρος γνώρισε στο πετσί της την καυτή σφραγίδα του.

Από ποιους θα μας προστατεύσουν;

Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον αλλά και αρκούντως ανησυχητικό το μήνυμα που έστειλε προς (πάσαν;) κατεύθυνση η κοινή δήλωση Κύπρου - Ελλάδας - Ισραήλ - ΗΠΑ, μετά την 6η τριμερή Σύνοδο Κορυφής με τη συμμετοχή του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, στην Ιερουσαλήμ. Όπως σημειώνεται, οι «Κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, του κράτους του Ισραήλ, της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας συναντήθηκαν σήμερα στην Ιερουσαλήμ για να διαβεβαιώσουν την κοινή τους δέσμευση να προωθήσουν την ειρήνη, τη σταθερότητα, την ασφάλεια και την ευημερία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου...

»Οι ηγέτες συμφώνησαν να αυξήσουν την περιφερειακή συνεργασία, να στηρίξουν την ενεργειακή ανεξαρτησία και ασφάλεια, και να αμυνθούν ενάντια σε εξωτερικές κακές επιρροές στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή».

Άπαντες οι πολιτικοί μας ηγέτες πανηγυρίζουν. Ο καθένας δίνει τη δική του ερμηνεία ενάντια σε ποιους θα αμυνθούν οι τρεις με τον Πομπέο. Λάθος κατάλαβαν. Δεν είναι την Τουρκία που εννοούν οι ΗΠΑ ως τις «εξωτερικές κακές επιρροές…», αλλά τη Ρωσία, το Ιράν και όσους τα βάζουν κατά των ΗΠΑ και του τοποτηρητή τους στην περιοχή Ισραήλ.

Ο Πομπέο, άλλωστε, δεν μασά τα λόγια του. Είναι γεράκι που θέλει να πιάνει «πουλιά στον αέρα». Άλλωστε, το είπε πριν από λίγον καιρό στον δρόμο προς την Τουρκία, πως είναι κατά της Ρωσίας που θέλουν να στραφούν.

Τα χαστούκια που εισέπραξαν από τη Μόσχα στη Συρία δεν τους προσγείωσαν. Και θέλουν συνεταίρους στην «τρέλα» και την Κύπρο και την Ελλάδα.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μίλησε για υπέροχη στιγμή και ευχαρίστησε τον Βενιαμίν Νετανιάχου για την ιστορική σύνοδο στην Ιερουσαλήμ. Ταυτόχρονα, εξέφρασε τη χαρά του για τη συμμετοχή του Μάικ Πομπέο, η οποία, όπως είπε, «δίνει προστιθέμενη αξία στη Σύνοδο».

«Είμαστε ευτυχείς που ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, κ. Mike Pompeo, μας ενώνει σήμερα. Η παρουσία του είναι μια απτή απόδειξη ότι οι τρεις χώρες μας αποτελούν αξιόπιστους εταίρους των ΗΠΑ, ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας και της ασφάλειας, και μια σταθερή παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο», είπε μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Ένα είναι σίγουρο, πως Κύπρος και Ελλάδα, όπως είναι παροπλισμένες και υποταγμένες, θα μετατραπούν σε αβύθιστα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, για να τους επιτρέπουν να στρέφουν τα πυρά τους εναντίον παραδοσιακών φιλικών χωρών, όπως είναι η Ρωσία.

Και μια παρένθεση, για να μην ξεχνούμε ποιους μας συστήνουν για εταίρους μας. Αλλά και μια υπενθύμιση, να φυλλομετρούμε, πού και πού, την πρόσφατη ιστορία για τους δολιοφθορείς του πλανήτη.

«Ένας δολιοφθορέας εξομολογείται»

Τη σκοτεινή πλευρά των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, αποκαλύπτει με το βιβλίο του «Ομολογίες ενός οικονομικού δολιοφθορέα» (Confessions of an Economic Hit Man), ο Τζον Πέρκινς, ο οποίος πήρε μέρος σε πολλές «αποστολές», ως μέλος του Σώματος των «οικονομικών δολιοφθορέων» που συγκροτήθηκε τη δεκαετία του '50 από τις υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ.

Ο Τζον Πέρκινς εξηγεί πώς άρχισε η προσωπική του «περιπέτεια»: «Στρατολογήθηκα, τέλη της δεκαετίας του '60, ενώ ήμουν ακόμη φοιτητής σε σχολή στελεχών επιχειρήσεων, από την Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας, μιαν από τις μεγαλύτερες και πιο σκοτεινές αμερικανικές κατασκοπευτικές υπηρεσίες. Κατά το μεγαλύτερο διάστημα της συμμετοχής μου, εργάστηκα ως στέλεχος ιδιωτικών εταιρειών».

Μιλώντας για τον ρόλο των «οικονομικών δολιοφθορέων», ο Πέρκινς αναφέρει: «Βασικά, εκπαιδευτήκαμε για να βοηθήσουμε με τη δράση μας στην οικοδόμηση της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Αυτή η αυτοκρατορία, αντίθετα από οποιαδήποτε άλλη στην ιστορία του κόσμου, χτίστηκε πρωτίστως μέσω της οικονομικής χειραγώγησης, της απάτης, της παραπληροφόρησης, της εξαγοράς. Μέσω των "οικονομικών δολιοφθορέων", ένας εκ των οποίων ήμουν κι εγώ».

Για να γίνει κατανοητό το πώς δρούσαν οι «οικονομικοί δολιοφθορείς», ο Πέρκινς αναφέρει ορισμένα παραδείγματα: «Η επιχείρηση στην οποία εργάστηκα αρχικά ονομαζόταν "Chas. T. Main" στη Βοστώνη. Σύντομα, έγινα προϊστάμενος στο τμήμα των οικονομολόγων, το οποίο αριθμούσε 50 εργαζομένους. Η πραγματική μου εργασία ήταν να διαπραγματεύομαι τεράστια δάνεια σε ξένες χώρες, πολύ μεγαλύτερα απ' αυτά που θα μπορούσαν να ξεπληρώσουν. Ένας από τους όρους των δανείων ήταν ότι η χώρα που θα έπαιρνε το δάνειο, έπρεπε να επιστρέψει ένα ποσοστό, περίπου 90% του δανείου, σε αμερικανικές εταιρείες, όπως η "Halliburton", ή η "Bechtel", οι οποίες θα αναλάμβαναν την κατασκευή έργων υποδομής (μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, λιμάνια, εθνικές οδούς, κ.ά.) στη συγκεκριμένη χώρα. Οι εταιρείες αυτές θα συνεργάζονταν και θα ενίσχυαν μερικές από τις πλουσιότερες οικογένειες της χώρας».

Στη συνέχεια, ο Πέρκινς εξηγεί πώς εξυφαίνεται το δίχτυ της υποτέλειας της χώρας αυτής και της καταλήστευσής της: «Μια χώρα, όπως ο Ισημερινός, δίνει πάνω από το μισό του ΑΕΠ της για την αποπληρωμή των δανείων. Είναι λογικό να αδυνατεί. Έτσι, τον βάζουμε στο χέρι. Όταν, λοιπόν, θέλουμε περισσότερο πετρέλαιο, πηγαίνουμε στον Ισημερινό και λέμε, "κοιτάξτε, δεν είστε ικανοί να ξεπληρώσετε τα χρέη σας, επομένως να δώσετε στις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες το τροπικό δάσος του Αμαζονίου, στο οποίο έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα".

»Έτσι χορηγούμε αυτό το μεγάλο δάνειο, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου επιστρέφει στις Ηνωμένες Πολιτείες, η δανειοδοτούμενη χώρα βουλιάζει, οι κυβερνήτες της γίνονται υπάλληλοί μας, οι εργαζόμενοι γίνονται σκλάβοι των επιχειρήσεών μας. Να πώς χτίζεται η αμερικανική αυτοκρατορία».

Σήμερα και στον οικονομικό πόλεμο τα ίδια και χειρότερα εφαρμόζουν οι ΗΠΑ.

Κι εμείς τώρα ως «εταίροι» τι κάνουμε; Ως σύγχρονοι αγγελιοφόροι, θα απαντήσουμε στην Ελένη που δεν πήγε στην Τρωάδα, αλλά ήταν μόνο το είδωλό της:

«Ώστε για μια νεφέλη τραβήξαμε του κάκου τόσα βάσανα»;