Σημερινή

Σάββατο, 23/02/2019
RSS

Η εθνική αυταπάτη των Πρεσπών

| Εκτύπωση | 10 Φεβρουάριος 2019, 18:01 | Του Μιχάλη Παπαδόπουλου

Ι. Θ. ΜΑΖΗΣ: ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ, ΜΕ ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΑΛΒΑΝΙΑ-ΣΚΟΠΙΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΘΥΛΑΚΟΣ ΣΤΟ ΝΑΤΟ

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Ι. Θ. ΜΑΖΗΣ ΑΠΟΔΟΜΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΙ ΤΟΝ «ΜΥΘΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ», ΟΤΙ «Η ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΝΑΤΟ (ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ) ΘΑ ΡΥΜΟΥΛΚΗΣΕΙ ΤΗΝ ΤΕΩΣ FYROM ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»

Η τουρκική πολιτική έναντι της Κύπρου και της Ελλάδας εμφορείται από την επιδίωξη να «βγει» η Κύπρος από την «τουρκο-ελληνική εξίσωση»! Δηλαδή, αυτό ακριβώς που εφαρμόζει τώρα σε συνεργασία με την Ουάσιγκτον, να πιέζει δηλαδή την Αθήνα και τη Λευκωσία να «κλείσουν» το Κυπριακό κατά τις τουρκικές βουλήσεις, ώστε στη συνέχεια να είναι φυσικό, σε μια σχέση υποτέλειας της Ελλάδας και της Κύπρου έναντι της Τουρκίας, να υπάρχουν «μηδενικές τριβές»


Η συμφωνία των Πρεσπών συνεχίζει να προκαλεί αντιγνωμίες και διαιρέσεις, με την Κυβέρνηση του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, να ευρίσκεται, πέραν των εύσχημων διεθνών… επαίνων, σε κάθετη αντίθεση με την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που αναζητεί τρόπους αχρήστευσής της.

Τα Σκόπια συνεχίζουν να πορεύονται στη γραμμή της πλήρους… μακεδονοποίησης της συμφωνίας, διαγράφοντας το γεωγραφικό πρόθεμα «βόρειος», ενώ ήδη άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους, με πιο συστηματικό τρόπο, και οι… εμπροσθοφυλακές του «σλαβομακεδονικού αλυτρωτισμού», που, προτάσσοντας εθνότητα και γλώσσα, ευαγγελίζεται την «εθνική ολοκλήρωση» με τη διεκδίκηση των εδαφών της «ιστορικής Μακεδονίας».

Το κύριο επιχείρημα που προέβαλε η ελληνική Κυβέρνηση για την σύμπηξη της συμφωνίας ήταν ότι, αυτή, σταδιακά, θα οδηγήσει στον απογαλακτισμό των Σκοπίων από την τουρκική επιρροή, προς όφελος των ελληνικών συμφερόντων, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις αναβάθμισης της ελληνικής επιρροής στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων. Οποία, αυταπάτη (!), τονίζει στη «Σημερινή» της Κυριακής ο Ιωάννης Θ. Μάζης, Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, ΕΚΠΑ, ο οποίος, σε κείμενό του, υπό τον τίτλο «Εθνικές ‘αυταπάτες’ διεθνούς εμβελείας: οι Πρέσπες», αποδομεί και καταρρίπτει τον «μύθο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής», ότι «η ένταξη των Σκοπίων εις το ΝΑΤΟ (και την ΕΕ) θα ρυμουλκήσει την τότε FYROM εκτός της στρατηγικής επιρροής της Τουρκίας προς όφελος της Ελλάδος».

Πρόκειται για τον «βασικό γεωστρατηγικό μύθο, ο οποίος προεβλήθη από το ελληνικό ΥΠΕΞ και την ελληνική Κυβέρνηση», επισημαίνει, ο οποίος δεν συνιστά τίποτε άλλο από μια ανεμώλια παραμυθία για την οδυνηρή πραγματικότητα. Όπως εξηγεί, «από την πρώτη στιγμή που η αφήγησις αυτή ‘απελύθη’ εκ των δύο ανωτέρω κέντρων, υπογράμμισα ότι θα συμβεί το ακριβώς αντίθετον. Ετόνισα ότι το τρίγωνο Αλβανία-Σκόπια-Τουρκία θα αποτελέσει στρατηγικό ανθελληνικό θύλακο εντός του ΝΑΤΟ αυτήν τη φορά, εφοδιασμένο με όλα εκείνα τα θεσμικά και πολιτικά όπλα, τα οποία μέχρι πρότινος εστερείτο, και ο οποίος θα στραφεί εναντίον του ελληνικού raison d’ etat. Αυτό αποδεικνύουν και τα (κατωτέρω) επεξεργασθέντα στοιχεία των διμερών σχέσεων Αγκύρας, Σκοπίων και Τιράνων».

Το θεωρητικό πλαίσιο, επί του οποίου στηρίζεται η υπόθεση αυτή, εξηγεί, «είναι εκείνο το περιγραφέν από τον Καθηγητή (πρώην ΥΠΕΞ και πρώην Πρωθυπουργό) Αχμέτ Νταβούτογλου. Η θεωρητική αυτή αντίληψις απετέλεσε, και συνεχίζει να αποτελεί, την θεμελιώδη γεωστρατηγική αντίληψη της Άγκυρας εις τις τουρκο-σκοπιανές και τουρκο-αλβανικές σχέσεις. Επίσης, η ιδία ακριβώς νταβουτογλειανή αντίληψις περί της ‘βαλκανικής οδού της νεο-οθωμανικής Τουρκίας’ υπηρετείται ταυτόχρονα, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, από σύσσωμον την τουρκική πολιτική και στρατιωτική ελίτ, συμπεριλαμβανομένου και του κ. Νταβούτογλου αυτοπροσώπως, μέχρι και σήμερον».

Στρατηγική σημασία των Βαλκανίων

Σύμφωνα με την νταβουτογλειανή θεώρηση, η Βαλκανική αποτελεί «υψίστης στρατηγικής σημασίας δίοδο προβολής τουρκικής ισχύος εις την Μεσόγειον και την Ευρώπη. Θεωρεί, δε, ότι το καλύτερο εργαλείο προς επίτευξιν του σκοπού αυτού είναι η εξασφάλισις και δημιουργία θεσμικών, κρατικών ή εξωκρατικών μηχανισμών, οι οποίοι θα στηρίξουν κραταιώς τα δικαιώματα προβολής ισχύος και παρεμβάσεως της Άγκυρας στις μουσουλμανικές μειονότητες των Βαλκανίων, τις οποίες ο ίδιος θεωρεί ως ‘τουρκομουσουλμανικές’, στο πλαίσιο της νεο-οθωμανικής, θεωρητικής προσεγγίσεώς του. Εκεί εντάσσονται οι αντίστοιχες μειονότητες της FYROM, του Κοσόβου, της Βοσνίας και της Αλβανίας.

Είναι, δε, ο βασικός εισηγητής της ισχυροποιήσεως του αλβανικού στοιχείου στην FYROM, γεγονός το οποίον επετεύχθη απολύτως (!) στη Συμφωνία των Πρεσπών, διά της Τροπολογίας 36 (XXXVI), η οποία αναφέρει (Σ.Σ.: τελείως τυχαίως, προφανώς!) ότι: ‘Η Πολιτεία (τα Σκόπια) μεριμνά για την διασπορά του μακεδονικού λαού και για μέρος του αλβανικού λαού, του τουρκικού λαού, του βλάχικου λαού, του σερβικού λαού, του λαού των Ρομά, του βοσνιακού λαού και των άλλων και καλλιεργεί και προωθεί τους δεσμούς με την πατρίδα»… Όπερ έδει δείξαι.

Ήδη, η Άγκυρα εργαλειοποιεί τη σχέση με τις ως άνω οντότητες διά του Ισλαμικού Ριζοσπαστισμού και των Αδελφών Μουσουλμάνων, ενώ, ιδιαιτέρως, «αναφορικώς με την FYROM, η παρείσφρηση των ισλαμιστικών στοιχείων καθίσταται ολοένα και εντονοτέρα, επιτυγχάνουσα να δημιουργεί σταθερές και διακριτές κοινωνικές δομές. Το ενδιαφέρον του παρατηρητή αυξάνεται όταν συνυπολογισθεί η ευθεία ταύτιση των Αδελφών Μουσουλμάνων με τον τουρκικό παράγοντα, ο οποίος και εκφράζει το καθοριστικότερο δίλημμα ασφαλείας εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ιδιαιτέρως, δε, εάν ληφθούν υπ’ όψιν οι δυνατότητες που τους δίδει η Συμφωνία των Πρεσπών».

Οι τουρκο-σκοπιανές σχέσεις

Ειδικότερα, οι τουρκο-σκοπιανές και σκοπιανο-τουρκικές σχέσεις εμφανίζουν ιδιαίτερη άνθηση την περίοδο 2008-2019, με κύριο, κοινό, στρατηγικό στόχο, την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

«Η πρώτη κοινή παρατήρηση η δυναμένη να υπογραμμισθεί κατά την μελέτη των αυθεντικών ημερησίων διατάξεων των εξεταζομένων τουρκο-σκοπιανών συναντήσεων υψηλοτάτου επιπέδου είναι ότι αυτές εστιάζουν στην εργώδη προσπάθεια εντάξεως των Σκοπίων στο... ΝΑΤΟ (!) και στην ΕΕ (1), πράγμα το οποίον καταρρίπτει απολύτως τον μύθο της ελληνικής κυβερνήσεως ότι δήθεν ‘εντασσόμενα τα Σκόπια εις το ΝΑΤΟ θα απομακρυνθούν από την τουρκική επιρροή και αυτό θα αποβεί προς όφελος της Ελλάδος’», διευκρινίζει, προσθέτοντας:

«Επίσης, η δεύτερη παρατήρησις η προκύπτουσα διά τις τουρκο-σκοπιανές σχέσεις της ιδίας περιόδου, είναι η ανάλογος σαφής, συγκεκριμένη, σύντονος και εργώδης προσπάθεια των Τούρκων επισήμων και του ιδίου του Καθηγητού, πλέον, κ. Νταβούτογλου, περί προωθήσεως της τουρκοϊσλαμικής νεοθωμανικής εκπαιδεύσεως και πολιτιστικής προωθήσεως στα Σκόπια και στη σκοπιανή αλβανομουσουλμανική εθνική μειονότητα».

Βαλκάνια και Κύπρος

Συνοψίζοντας, ο καθηγητής Ιωάννης Θ. Μάζης, την ολοκληρωμένη γεωστρατηγική αντίληψη τού Α. Νταβούτογλου αναφορικά με τα Βαλκάνια και την Κύπρο, επισημαίνει ότι, σε αποσπάσματα του βιβλίου του «Στρατηγικό βάθος της Τουρκίας», ο τέως Τούρκος Πρωθυπουργός, με τολμηρές εκφράσεις, όπως «νέες εφορμήσεις», καθορίζει το γεωγραφικό σύμπλοκο εντός του οποίου θεωρεί ότι η Τουρκία έχει σημαντικό γεωστρατηγικό ρόλο και, ασφαλώς, οφείλει να τον αναλάβει. «Ας δούμε», σημειώνει, «τους γεωπολιτικούς άξονες και τα υποσυστήματα τα οποία ορίζει και ποιος είναι κατ' αυτόν ο ρόλος των Βαλκανίων και της Κύπρου στον συνολικό γεωστρατηγικό σχεδιασμό της νεο-οθωμανικής, αδελφομουσουλμανικής Τουρκίας: Γράφει λοιπόν στη σελ. 175: «(.…) Μέσα σε αυτόν τον στρατηγικό σχεδιασμό, το ζήτημα της Κύπρου θα έλθει στο προσκήνιο με πιο ενεργό τρόπο. (….)

Σήμερα, μεταξύ Ανατολικής Ευρώπης - Βαλκανίων (!) - Αδριατικής (!) - Αιγαίου (!) - Ανατολικής Μεσογείου (!) - Μέσης Ανατολής και Κόλπου διαμορφώνεται ένα πεδίο πολύ δυναμικής αλληλεπίδρασης. (…) Πάνω σε αυτήν τη γραμμή, η οποία ενοποιεί τα Βαλκάνια (!) με τη Μέση Ανατολή, θα είναι αναπόφευκτη η ανάπτυξη νέων εφορμήσεων».

«Στο υποκεφάλαιό του με τίτλο: ‘Ο στρατηγικός γόρδιος δεσμός της Τουρκίας: η Κύπρος’, ο κ. Νταβούτογλου δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία για το πώς αντιλαμβάνεται γεωστρατηγικά η Τουρκία την Κύπρο και δηλώνει εμμέσως, πλην σαφέστατα, ότι οι ελλαδοκυπριακοί σχεδιασμοί της δικοινοτικής, διζωνικής, ομοσπονδιακής (και άλλα “πολυσύλλαβα”…) Κύπρου δεν είναι παρά φληναφήματα για την Άγκυρα, η οποία έχει χαράξει στιβαρή, σοβαρή και γεωστρατηγικά θεμελιωμένη πολιτική για την Κύπρο, την οποία θεωρεί εξάρτημά της!

Γράφει, λοιπόν, ο ‘μηδενικών τριβών’ κ. Νταβούτογλου: ‘Η Κύπρος, που κατέχει κεντρική θέση μέσα στην παγκόσμια ήπειρο, ευρισκόμενη σχεδόν σε ίση απόσταση από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, βρίσκεται μαζί με την Κρήτη επάνω σε μια γραμμή που τέμνει τις οδούς θαλάσσιας διέλευσης. Η Κύπρος κατέχει θέση μεταξύ των Στενών, που χωρίζουν Ευρώπη και Ασία, και της Διώρυγας του Σουέζ, που χωρίζει Ασία και Αφρική, ενώ συγχρόνως έχει τη θέση μιας σταθερής βάσης και ενός αεροπλανοφόρου, που θα πιάνει τον σφυγμό των θαλασσίων οδών του Άντεν και του Ορμούζ, μαζί με τις λεκάνες του Κόλπου και της Κασπίας, που είναι οι πιο σημαντικές οδοί σύνδεσης Ευρασίας - Αφρικής».

Περαιτέρω, σημειώνει ο κ. Μάζης, «ο Τούρκος Καθηγητής ξεκαθαρίζει την τουρκική πολιτική έναντι της Κύπρου και της Ελλάδας, τονίζοντας ότι η Κύπρος πρέπει να ‘βγει’ από την ‘τουρκο-ελληνική εξίσωση’! Δηλαδή, αυτό ακριβώς που εφαρμόζει τώρα σε συνεργασία με την Ουάσιγκτον, να πιέζει δηλαδή την Αθήνα και τη Λευκωσία να ‘κλείσουν’ το Κυπριακό κατά τις τουρκικές βουλήσεις, ώστε στη συνέχεια να είναι φυσικό, σε μια σχέση υποτέλειας της Ελλάδας και της Κύπρου έναντι της Τουρκίας, να υπάρχουν ‘μηδενικές τριβές’»!