Σημερινή

Τετάρτη, 14/11/2018
RSS

Ποιος φταίει για τους «εγκλωβισμένους» αγοραστές;

| Εκτύπωση | 07 Νοέμβριος 2018, 12:00 | Της Νάταλης Μιχαηλίδου

ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΕΠΙΛΥΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ «ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΩΝ» ΑΓΟΡΑΣΤΩΝ, ΠΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΑΝΤΙΠΑΡΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΗ «Σ» Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΣΥ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΔΕΚ, ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
1. Γιατί εδώ και τρία χρόνια δεν εξευρέθη οριστική λύση στο πρόβλημα των εγκλωβισμένων αγοραστών;

2. Σε ποιους επιμερίζεται η ευθύνη για το ανεπίλυτο αυτό θέμα, που ταλαιπωρεί χιλιάδες πολίτες;

3. Ποια, κατά τη γνώμη σας, θα ήταν η σωστή και άμεση λύση στο πρόβλημα;

4. Πώς ερμηνεύετε τη δήλωση του προέδρου του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, ότι «θα με βρουν απέναντί τους» οι τράπεζες εάν υπαναχωρήσουν από τη συμφωνία στην οποία είχε καταλήξει η Επιτροπή Νομικών;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
«Η δήλωση του Αβέρωφ Νεοφύτου ήταν ξεκάθαρη. Με οποιαδήποτε υπαναχώρηση, έστω και ένα "ν" από τα συμφωνηθέντα, οι Τράπεζες θα τον βρουν απέναντί τους»


1. Για την προστασία μερίδας πολιτών, καλούμενων «εγκλωβισμένων αγοραστών», θεσπίστηκε η νομοθεσία 139(1)15, με την οποία παρέχεται υπό όρους και προϋποθέσεις στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, η εξουσία να προχωρεί αυτεπάγγελτα σε μεταβίβαση ακινήτου επ’ ονόματι του αγοραστή. Σε πρόσφατες αποφάσεις επαρχιακών δικαστηρίων, όμως, κρίθηκε ότι οι εν λόγω διατάξεις είναι αντισυνταγματικές, καθότι παραβιάζουν τα άρθρα περί του δικαιώματος της ιδιοκτησίας και περί του δικαιώματος του συμβάλλεσθαι ελευθέρως. Η Επιτροπή Νομικών εξέτασε αυτεπάγγελτα το θέμα και δήλωσε την πρόθεσή της να συμβάλει στη διαδικασία καθορισμού των κύριων αξόνων για τις αναγκαίες τροποποιήσεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου. Έχοντας υπόψη τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος και με πρόθεση να διευκολύνει την ταχεία επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν από τη συνέχιση της εφαρμογής των υφιστάμενων διατάξεων, η Επιτροπή εισηγήθηκε όπως το σχέδιο νόμου, που θα διαμορφωθεί, υιοθετηθεί από αυτήν ως πρόταση νόμου, ώστε να κατατεθεί στη Βουλή το συντομότερο δυνατόν. Σημειώνω ότι, παρά το γεγονός ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου ετοίμασε από τον Ιούλιο του 2017 δύο προσχέδια νομοσχεδίων για ολιστική ρύθμιση του θέματος, τα νομοσχέδια αυτά εκκρεμούν ακόμη στη Νομική Υπηρεσία.

2. Η ευθύνη εδράζεται στην αθέτηση της δέσμευσης των Τραπεζών ότι τα Πιστωτικά Ιδρύματα δεν θα εμποδίζουν τη διαδικασία μεταβίβασης σε καλόπιστους και συνεπείς αγοραστές, οι οποίοι έχουν αιτηθεί τη μεταβίβαση του τίτλου ιδιοκτησίας των ακινήτων που έχουν αγοράσει επ’ ονόματί τους. Η δέσμευση συνεπάγετο την απόσυρση των ενστάσεων για τους αγοραστές που είχαν ήδη αιτηθεί και τη μη υποβολή ένστασης γι’ αυτούς που θα αιτούντο. Παράλληλα, όμως, σημειώνω και την καθυστέρηση που παρατηρείται στη νομικοτεχνική επεξεργασία δύο νομοσχεδίων του Υπουργείου Εσωτερικών, τα οποία εκκρεμούν στη Νομική Υπηρεσία από το 2017.

3. Λόγω των πολλαπλών και πολυεπίπεδων προβλημάτων που δημιουργούσε η πορεία εφαρμογής της νομοθεσίας του 2015, η λύση ήταν η επείγουσα -από τον Ιούλιο του 2017- συρραφή τροποποιητικού Νομοσχεδίου με βάση της παραμέτρους των προσχεδίων που κατέθεσε ο Διευθυντής του Κτηματολογίου και η υιοθέτησή τους από την Επιτροπή Νομικών για άμεση ρύθμιση. Αντί αυτού, από την ημερομηνία έκδοσης των αποφάσεων των Επαρχιακών Δικαστηρίων από τον Μάιο του 2017, πέρασαν 18 μήνες και δεν κατατέθηκε το σχετικό νομοσχέδιο. Με την ομόφωνη πρόταση Νόμου που κατέθεσε και τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, η Επιτροπή κρίνει ότι εξισορροπούνται κατά το μάλλον ή ήττον τα συνταγματικά δικαιώματα όλων των μερών, ήτοι αφενός του αγοραστή, ο οποίος έχει εκπληρώσει πλήρως ή κατά πολύ μεγάλο μέρος τις συμβατικές του υποχρεώσεις, έχοντας προσδοκία μεταβίβασης του ακινήτου επ’ ονόματί του και αφετέρου του ενυπόθηκου δανειστή ή πωλητή του οποίου κρίθηκε δικαστικά ότι πλήττεται ή εκμηδενίζεται ο πυρήνας συνταγματικών δικαιωμάτων του. Η προτεινόμενη νομοθεσία επιχειρεί να δώσει μια εξισορροπημένη υπό τις περιστάσεις λύση, απαμβλύνοντας το οξύ κοινωνικό πρόβλημα που έχει προκληθεί σε μια πολύ μεγάλη μερίδα πολιτών, οι οποίοι ενήργησαν καλόπιστα και έχουν βάσιμα προσδοκία από το Κράτος να αναγνωρίσει τα ίδια τα λάθη και τις παραλείψεις του και να μεριμνήσει για την αποκατάστασή τους.

4. Η δήλωση του προέδρου του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου ήταν ξεκάθαρη. Με οποιαδήποτε υπαναχώρηση, έστω και ένα «ν» από τα συμφωνηθέντα, οι Τράπεζες θα τον βρουν απέναντί τους. Η δέσμευση των Τραπεζών έγινε σε συνεδρία της Επιτροπής Οικονομικών στις 3 Ιουλίου και η απάντησή τους στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου (10.08.2018) κρίνεται ως απαράδεκτη. Όμως, και ο άγιος φοβέρα θέλει. Μετά τη δηκτική επιστολή του Προέδρου του ΔΗΣΥ (01.11.2018) προς τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Τραπεζών Κύπρου, σε απαντητική του επιστολή ο Σύνδεσμος Τραπεζών (02.11.2018) δηλώνει ότι, «σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούμε τη θυματοποίηση των αγοραστών, οι οποίοι ενώ έχουν ενεργήσει καλόπιστα, έχουν ‘εγκλωβιστεί’ λόγω πράξεων ή παραλείψεων των πολιτών». Ως εκ τούτου, μας ικανοποιεί η διευκρινιστική θέση του Συνδέσμου, αλλά ταυτόχρονα επισημαίνουμε ότι θα παρακολουθούμε στενά την εξέλιξη του θέματος.

ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
«Η ευθύνη ανήκει στην Κυβέρνηση και στην ιδιαίτερη αγάπη και αδυναμία που τρέφει προς τους τραπεζικούς οργανισμούς»


1. Ο λόγος που δεν βρέθηκε λύση είναι διότι ο θεσμός εκείνος, ο οποίος θα έπρεπε να επιδείξει ιδιαίτερη ευαισθησία, δηλαδή το Κράτος και κατ’ επέκτασιν το Υπουργείο Εσωτερικών και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, δεν την επέδειξε και δεν ήταν σε θέση να προχωρήσει με κατάθεση νομοσχεδίου. Γι’ αυτό άλλωστε και η Βουλή και συγκεκριμένα η Επιτροπή Νομικών προχώρησε με αυτεπάγγελτο τρόπο στην κατάθεση πρότασης νόμου, ενώ θα έπρεπε να είχαμε ενώπιόν μας νομοσχέδιο. Ελλείψει επομένως νομοσχεδίου και πρωτοβουλίας της Κυβέρνησης, τα κόμματα προχώρησαν με προτάσεις νόμου.

2. Στην Κυβέρνηση και στην ιδιαίτερη αγάπη και αδυναμία που τρέφει προς τους τραπεζικούς οργανισμούς. Είναι απαράδεκτο να θυματοποιούνται οι αγοραστές οικιών και διαμερισμάτων, να εξακολουθούν να οφείλουν στα δάνειά τους λόγω της αγοράς, να μην τους μεταβιβάζονται τα ακίνητα και να αντιμετωπίζουν επιπρόσθετα τον κίνδυνο εκποίησης και ολοκληρωτικής απώλειας της περιουσίας τους και να τους παραμένει και το χρέος.

3. Η πλήρης εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας. Κατ' αρχήν, οι τράπεζες και αυτοί οι οποίοι φέρουν ένσταση στην έκδοση των τίτλων ή στη μεταβίβαση των τίτλων σε περιπτώσεις εγκλωβισμένων αγοραστών, θα έπρεπε να είχαν επιδείξει έναν αυτοέλεγχο κι έναν περιορισμό στη νοοτροπία τους και στη συμπεριφορά τους έναντι των αγοραστών, κάτι το οποίο δεν έγινε. Δηλαδή, θα έπρεπε κι αυτοί να συγκρατηθούν στο να εφαρμοστεί ένας νόμος, ο οποίος έχει καθαρά κοινωνικά κριτήρια και στόχο να προστατεύσει μια κατηγορία ανθρώπων, που είναι θύματα ενός συστήματος κομμένου και ραμμένου σε αυτά που θέλουν οι τράπεζες. Επομένως, εφόσον οι τράπεζες απολαμβάνουν αυτό το σύστημα, θα έπρεπε να επιδείξουν μια αυτοσυγκράτηση και, βεβαίως, αυτή η αυτοσυγκράτηση θα έπρεπε να τους είχε επιβληθεί και από άλλους θεσμούς, όπως οι εποπτικές Αρχές που πρέπει να περιορίζουν τη δράση των τραπεζικών οργανισμών, ώστε να μη συμπεριφέρονται καταχρηστικά και άδικα εναντίον των οφειλετών.

Αυτό δεν έγινε, οπότε προχωράμε με νομοθεσία. Η συγκεκριμένη νομοθεσία, κατά την άποψή μου, είναι αναλογική -έχει δηλαδή πλήρη αναλογία με τον σκοπό και δεν είναι δυσμενής για κανέναν- και πάνω σε αυτήν τη βάση θα πρέπει να κτίσουμε. Και τι λέει η νομοθεσία; Ότι εκεί όπου για λόγους για τους οποίους δεν ευθύνεται ο αγοραστής δεν μπορεί είτε να του μεταβιβαστεί είτε να εκδοθεί τίτλος επ’ ονόματί του, θα πρέπει το Κράτος να επιτρέψει με πρωτοβουλία του διευθυντή του Κτηματολογίου να ξεκινήσει διαδικασία μεταβίβασης. Αυτό προσπαθεί να καλύψει ο Νόμος και ελπίζω αυτήν τη φορά να είμαστε πιο προσεκτικοί.

4. Μακάρι αυτή η δήλωση να ανταποκρινόταν στην όλη συμπεριφορά, ενέργειες και φιλοσοφία του κυρίου Αβέρωφ Νεοφύτου, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δεν ξέρω ποιος τον ειδοποίησε στην παρουσία δημοσιογράφων να επισκεφθεί την Επιτροπή για ένα λεπτό, ώστε να κάνει τη δήλωση και να φύγει, αλλά αν παρακολουθούσε κάποιος τη συζήτηση την περασμένη Παρασκευή (26.10), για το θέμα των εκποιήσεων, θα έβρισκε ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός και όσοι εκπρόσωποί του πήραν τον λόγο, λειτουργούσαν περισσότερο ως εκπρόσωποι του Συνδέσμου Τραπεζών παρά ως εκπρόσωποι πολιτικού κόμματος. Συνεπώς, μακάρι να είχε περιεχόμενο και υπόσταση αυτή η δήλωση, αλλά λυπάμαι να παρατηρήσω ότι, με βάση τη μέχρι τώρα συμπεριφορά του, δεν έχει. Δυστυχώς, ο ΔΗΣΥ ενεργεί ως εκπρόσωπος του τραπεζικού κεφαλαίου και πέραν αυτού τίποτα.