Σημερινή

Τρίτη, 25/09/2018
RSS

Το χρονικό της κρίσης

| Εκτύπωση | 09 Σεπτέμβριος 2018, 18:00 | Σημερινή

Από τις 2 Ιουλίου η κρίση στον χώρο της Παιδείας συγκέντρωνε τα βλέμματα της κοινωνίας, η οποία παρακολουθούσε τις εξελίξεις με αγωνία. Η «Σημερινή» της Κυριακής καταγράφει σήμερα το ιστορικό της αντιπαράθεσης και πώς αυτή εξελίχθηκε στο πέρασμα των εβδομάδων, μέχρι και την περασμένη Πέμπτη που φάνηκε αχτίδα φωτός για άρση του αδιεξόδου.

2 Ιουλίου: Ο Υπουργός Παιδείας Κώστας Χαμπιαούρης γνωστοποιεί στις εκπαιδευτικές οργανώσεις την πρόθεσή του να καταθέσει πρόταση στο Υπουργικό Συμβούλιο της 4ης Ιουλίου για εξορθολογισμό του Δημόσιου Σχολείου.

4 Ιουλίου: Το Υπουργικό Συμβούλιο λαμβάνει τέσσερα μέτρα για εξορθολογισμό της αξιοποίησης του εκπαιδευτικού ανθρώπινου δυναμικού, προκαλώντας την αντίδραση των εκπαιδευτικών.

12 Ιουλίου: Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις εξαγγέλλουν απεργιακά ή και άλλα μέτρα.

13 Ιουλίου: Οι εκπαιδευτικοί πραγματοποιούν την πρώτη εκδήλωση διαμαρτυρίας τους έξω από το Υπουργείο Παιδείας.

17 Ιουλίου: Πραγματοποιείται άτυπη συνάντηση των εκπαιδευτικών οργανώσεων με τον Υπουργό Παιδείας μετά από πρωτοβουλία πρώην συνδικαλιστών και εκπροσώπων γονέων.

24 Ιουλίου: Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις αρνούνται την πρόσκληση του Υπουργείου Παιδείας να εισέλθουν σε διάλογο.

27 Ιουλίου: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρεμβαίνει στην κρίση και συγκαλεί έκτακτη σύσκεψη στο Προεδρικό Μέγαρο. Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης αποφασίζεται η έναρξη εντατικού διαλόγου.

28 Ιουλίου: Το Υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει την αναστολή της ισχύος των Τοποθετήσεων-Μετακινήσεων Εκπαιδευτικών στη Μέση Εκπαίδευση, για μία, τουλάχιστον, εβδομάδα.

30 Ιουλίου: Διαβιβάζονται στις εκπαιδευτικές οργανώσεις οι προτάσεις του Υπουργείου Παιδείας για εκτόνωση της κρίσης.

1 Αυγούστου: Πραγματοποιείται στο Υπουργείο Παιδείας σύσκεψη, κατά τη διάρκεια της οποίας οι εκπαιδευτικές οργανώσεις ζήτησαν επιπρόσθετα στοιχεία και διευκρινίσεις σε σχέση με τις προτάσεις του Υπουργείου Παιδείας.

2 Αυγούστου: Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις πραγματοποιούν ξεχωριστές συναντήσεις με τις Διευθύνσεις του Υπουργείου Παιδείας, κατά τη διάρκεια των οποίων τους παραδίδονται τα επιπρόσθετα στοιχεία που είχαν ζητήσει.

3 Αυγούστου: Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις υποβάλλουν στο Υπουργείο Παιδείας τις θέσεις τους επί των προτάσεων-εισηγήσεων που τους κατέθεσε.

4 Αυγούστου: Πραγματοποιείται νέα συνάντηση στο Υπουργείο Παιδείας με τη συμμετοχή εκπροσώπων του Υπουργείου Οικονομικών.

5 Αυγούστου: Συνεχίζεται ο διάλογος και ξεκινά η συζήτηση επί των απόψεων των εκπαιδευτικών οργανώσεων, οι οποίες ζήτησαν να τους κατατεθούν γραπτώς οι αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου της 4ης Ιουλίου, κάτι που έγινε την επομένη.

7 Αυγούστου: Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις αποστέλλουν κοινή επιστολή στο Υπουργείο με τις θέσεις τους.

8 Αυγούστου: Το Υπουργείο Παιδείας αποστέλλει απαντητική επιστολή στις εκπαιδευτικές οργανώσεις.

9 Αυγούστου: Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις απορρίπτουν την επιστολή του Υπουργού Παιδείας, χαρακτηρίζοντάς την ως «απαράδεκτη» και ανακοινώνουν την ενεργοποίηση των αποφάσεών τους για λήψη μέτρων αντίδρασης.

17 Αυγούστου: Το Υπουργείο Παιδείας προσκαλεί εκ νέου τις εκπαιδευτικές οργανώσεις σε διάλογο στις 20 και 21 Αυγούστου.

19 Αυγούστου: Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις ζητούν μετάθεση των συναντήσεων με το Υπουργείο Παιδείας για τις 22 Αυγούστου.

22 Αυγούστου: Πραγματοποιείται νέα σύσκεψη στο Υπουργείο Παιδείας χωρίς αποτέλεσμα.

23 Αυγούστου: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε νέα παρέμβασή του συγκαλεί έκτακτη σύσκεψη στο Προεδρικό, κατά τη διάρκεια της οποίας παρουσιάζει βελτιωμένη πρόταση στις εκπαιδευτικές οργανώσεις.

24 Αυγούστου: Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις απορρίπτουν τη νέα κυβερνητική πρόταση.

28 Αυγούστου: Οι εκπαιδευτικοί πραγματοποιούν νέα εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από το Προεδρικό Μέγαρο. Μερικές ώρες νωρίτερα είχε συγκληθεί έκτακτη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας.

29 Αυγούστου: Οι Κοινοβουλευτικές Επιτροπές Παιδείας και Εργασίας, υπό την Προεδρία του Προέδρου της Βουλής, πραγματοποιούν έκτακτη συνεδρία για την κρίση στην Παιδεία. Η συνεδρία διακόπτεται για διαβουλεύσεις και συζήτηση προτάσεων που κατατέθηκαν από κόμματα και Πρόεδρο της Βουλής.

30 Αυγούστου: Η Κυβέρνηση επαναφέρει στο τραπέζι του διαλόγου την πρόταση της 23ης Αυγούστου με μικρές τροποποιήσεις.

31 Αυγούστου: Πραγματοποιείται εκ νέου η κοινή συνεδρία των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών Παιδείας και Εργασίας, ενώ οι εκπαιδευτικές οργανώσεις ανακοινώνουν ότι απορρίπτουν την αναθεωρημένη πρόταση της Κυβέρνησης.

2 Σεπτεμβρίου: ΟΕΛΜΕΚ και ΟΛΤΕΚ ανακοινώνουν τα πρώτα μέτρα αντίδρασής τους στις αποφάσεις της Κυβέρνησης.

3 Σεπτεμβρίου: Ακολουθώντας τις άλλες δύο εκπαιδευτικές οργανώσεις, η ΠΟΕΔ ανακοινώνει τα δικά της μέτρα αντίδρασης.

4 Σεπτεμβρίου: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συγκαλεί έκτακτη συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου, κατά τη διάρκεια της οποίας αποφασίζεται η τροποποίηση των αποφάσεων της 4ης Ιουλίου με συμπερίληψη προνοιών της κυβερνητικής πρότασης της 23ης Αυγούστου.

5 Σεπτεμβρίου: Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις πραγματοποιούν δημοψηφίσματα μέσω των οποίων οι εκπαιδευτικοί τις εξουσιοδότησαν να λάβουν απεργιακά και άλλα μέτρα αντίδρασης.

6 Σεπτεμβρίου: Η υπουργική επιτροπή, που συστάθηκε για άρση του αδιεξόδου στην Παιδεία, πραγματοποιεί εντατικές διαβουλεύσεις με τις εκπαιδευτικές οργανώσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων φάνηκε μία αχτίδα φωτός για αποκλιμάκωση της κρίσης.

Οι πρωταγωνιστές

Φίλιος Φυλακτού:

Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔ ήταν από τους επικεφαλής των εκπαιδευτικών διαδηλώσεων. Τις αρχικές παρορμητικές αναρτήσεις στο Facebook διαδέχθηκαν πιο ώριμες και προσεκτικές τοποθετήσεις, ενώ οι χειρισμοί του είχαν ως αποτέλεσμα την ενδυνάμωση των συντεχνιακών θέσεων και υποχρέωσαν την Κυβέρνηση σε συνεχείς αναδιπλώσεις.

Γιάννος Σωκράτους:
Ο πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ ήταν από την αρχή προσεκτικός και ο «ήπιος» συνομιλητής των καθηγητών στις διαβουλεύσεις με την Κυβέρνηση. Όπως και ο κ. Φυλακτού, «χρεώνεται» τη μεγάλη επιτυχία των εκπαιδευτικών διαδηλώσεων και τη συμπαγή στάση που τήρησαν οι συντεχνίες απέναντι στην Κυβέρνηση. Καθοριστικός ο ρόλος και των δύο στη διαμόρφωση κοινού αντιπολιτευτικού μπλοκ.

Παντελής Νικολαΐδης:
Ο αντιπρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ, σε αντίθεση με τον πρόεδρο της συντεχνίας των καθηγητών, ήταν από τους αρνητικούς πρωταγωνιστές της κρίσης. Οι δημόσιες αναρτήσεις του στο facebook προκάλεσαν σωρεία αντιδράσεων, ενώ σε πολλές περιπτώσεις το επίπεδο συζήτησης έπεφτε στα τάρταρα. Από τις αναρτήσεις του δεν ξεχνιέται η επίθεση προς τον Γενικό Ελεγκτή και τις επισημάνσεις του, τις οποίες χαρακτήρισε «π@@@ριές».

Κώστας Χαμπιαούρης:
Προερχόμενος από τις τάξεις των εκπαιδευτικών και γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τι συμβαίνει στην δημόσια Παιδεία, θέλησε να προχωρήσει στις αναγκαίες αλλαγές για βελτίωσή της. Η απόφασή του, ωστόσο, να προχωρήσει σε εξορθολογισμό των απαλλαγών που παραχωρούνται σε εκπαιδευτικούς, αποτέλεσε την αφορμή να ξεσπάσει η κρίση στην Παιδεία.

Νίκος Αναστασιάδης:
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ενεργώντας «πυροσβεστικά», έκανε διπλή προσπάθεια αποκλιμάκωσης της κρίσης. Οι προσπάθειές του, αν και έπεσαν στο κενό, εντούτοις, συνέβαλαν στο χτίσιμο γέφυρας επικοινωνίας μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών.

Γενικός Ελεγκτής:
Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης βρέθηκε στο στόχαστρο των εκπαιδευτικών οργανώσεων από εκδηλώσεως της κρίσης, αφού τα όσα προώθησε η Κυβέρνηση ήταν άμεσα συνυφασμένα με τις επισημάνσεις του. Μάλιστα, δεν δίστασε να σταθεί απέναντι από τους εκπαιδευτικούς δημόσια, ενώ με αναρτήσεις του δήλωνε «παρών» στην αντιπαράθεση.

Κόμματα-Βουλή:
Καθ' όλη την διάρκεια της κρίσης, τα κόμματα και η Βουλή διαδραμάτισαν τον δικό τους ρόλο, καταθέτοντας δικές τους προτάσεις για εκτόνωση της κρίσης, παρά το γεγονός πως η αντιπολίτευση είχε στήσει από την αρχή την Κυβέρνηση στον τοίχο, επιρρίπτοντάς της την ευθύνη για την εκδήλωσή της.