Σημερινή

Τρίτη, 21/08/2018
RSS

Νon pasaran

| Εκτύπωση | 05 Αύγουστος 2018, 18:02 | Της Ανδρούλας Γκιούρωφ

ΕΦΤΑΣΕ, ΠΛΕΟΝ, Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΣΟΒΑΡΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ Ε/Κ ΚΑΙ Τ/Κ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Η υπεράσπιση και η προστασία των Κυπρίων δημοσιογράφων Σενέρ Λεβέντ και Αλί Οσμάν από το ερντογανικό μένος είναι εκ των ων ουκ άνευ. Είναι καθήκον όλων όσοι επιθυμούν μια Κύπρο κοινή πατρίδα όλων των νόμιμων κατοίκων της


Είτε μαζί Ε/κ και Τ/κ ενωμένοι θα αγωνιστούμε για την απελευθέρωση της Κύπρου από την τουρκική κατοχή, ή θα παραμείνουμε διχασμένοι και σε χίλια κομμάτια-κόμματα να παρακολουθούμε ανήμποροι την αφομοίωση των κατεχόμενων εδαφών από την Τουρκία και τη σταδιακή μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε προτεκτοράτο της. Δεν υπάρχει τρίτος δρόμος.

Ούτε σε λύσεις που θα εγκλωβίζουν την Κύπρο σε δοτή «λύση» ΝΑΤΟϊκών προδιαγραφών με την Τουρκία να κάνει κουμάντο.

Oύτε στις παραινέσεις των «γνωστικών» και των υποταγμένων για όποια λύση με συνεταίρο την Τουρκία.

Στρατηγικοί σύμμαχοί μας σε αυτόν τον αγώνα είναι οι προοδευτικοί Τ/κ, οι οποίοι είναι και αυτοί θύματα της τουρκικής κατοχής και απειλούνται με αφανισμό από τις ορδές των εποίκων. Ο εποικισμός ως έγκλημα πολέμου -που ποτέ δεν καταδικάστηκε αποτελεσματικά στην Κύπρο από τους ισχυρούς της Γης- σήμερα θερίζει τους πικρούς καρπούς του στα κατεχόμενα εδάφη.

Η υπεράσπιση και η προστασία των Κυπρίων δημοσιογράφων Σενέρ Λεβέντ και Αλί Οσμάν από το ερντογανικό μένος είναι εκ των ων ουκ άνευ. Είναι καθήκον όλων όσοι επιθυμούν μια Κύπρο κοινή πατρίδα όλων των νόμιμων κατοίκων της.

Η οργή και το μένος του Τούρκου δικτάτορα

Πρώτα υποκίνησε φανατίζοντας τον όχλο και τους «Γκρίζους Λύκους» στα κατεχόμενα να στραγγαλίσουν τη δημοκρατική πατριωτική φωνή της εφημερίδας ΑΦΡΙΚΑ. Nα πυρπολήσουν τα γραφεία της και να εξοντώσουν πολιτικά και βιολογικά τους αρθρογράφους της. Η προτροπή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προς τους «αδελφούς Τ/κ» τον Γενάρη του 2018, να δώσουν ένα μάθημα στην εφημερίδα που παλληκαρίσια στέκεται εδώ και χρόνια εμπόδιο στα σχέδια της κατοχικής Τουρκίας και αποκαλύπτει τις μεθόδους της να μετατρέψει τα κατεχόμενα σε επαρχία της, εξώθησε δεκάδες φασίστες εκ Τουρκίας έποικους να προκαλέσουν βανδαλισμούς στα γραφεία της εφημερίδας και να φτάσουν στο παρά πέντε να λιντσάρουν το προσωπικό της. Δεν τα κατάφεραν. Πάνω από 20.000 Τ/κ προοδευτικοί στάθηκαν εμπόδιο, μ’ εκείνο το συγκλονιστικό σύνθημα «Ώμο με ώμο, χέρι με χέρι, να εμποδίσουμε τον φασισμό…».

Η κραυγή «δεν θα περάσει ο φασισμός»

Προώθησε και μεθόδευσε δίκες στα ψευδοδικαστήρια. Κόλαφο για τον Τούρκο Πρόεδρο και για τους υποτελείς του αποτέλεσε η παραίτηση στα κατεχόμενα του «δικαστή» Τατσάν Ρεϊνάρ, ο οποίος είχε αναλάβει την εκδίκαση της υπόθεσης εναντίον της τ/κ εφημερίδας ΑΦΡΙΚΑ για τη γελοιογραφία στην οποία απεικονίζετο ο Τούρκος Πρόεδρος. Ήταν ο «δικαστής» και στην υπόθεση των επιθέσεων κατά της εφημερίδας και καταδίκασε σε ποινές φυλάκισης τους κατηγορουμένους, τους οποίους με εντολές της Τουρκίας ελευθέρωναν από την πίσω πόρτα. Ήταν ο ίδιος επίσης «δικαστής» στην υπόθεση κατά του «βουλευτή» του κόμματος Aναγέννησης (των εποίκων), Μπερτάν Σάρογλου, ο οποίος κατηγορείται για τις επιθέσεις του εναντίον της «βουλευτή» του ΡΤΚ, Ντεριγιά Ντογούς, λόγω των αναρτήσεών της υπέρ της ΑΦΡΙΚΑ. Οι αφόρητες πιέσεις και οι απειλές κατά της ζωής του λύγισαν τον «δικαστή. Πήρε των ομματιών του και εγκατέλειψε το ψευδοκράτος, μεταναστεύοντας όσο πιο μακριά μπορούσε. Στον Καναδά.

Αποκαλυπτική η ανάρτηση του Τ. Ρεϊνάρ

Στην ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τότε που αποφάσισε να παραιτηθεί ο Τ. Ρεϊνάρ, έγραφε:

«Δεν μπορώ να συνεχίσω να εργάζομαι μέσα σε αυτήν την κατάσταση των πραγμάτων όπως είναι τώρα, δεν έχει νόημα ούτε και σημασία να συνεχίσω το καθήκον μου».

«Κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή. Απλώς πρέπει να ξέρουμε πότε θα είναι το τέλος. Από σήμερα παραιτούμαι από το καθήκον του δικαστή. Δεν έχει κανένα νόημα ή σημασία η παραμονή μου σε αυτό το καθήκον μέσα σε αυτήν την κατάσταση των πραγμάτων. Έχει μαζευτεί πολύ υλικό για το οποίο μπορώ να μιλήσω, να γράψω, να το μοιραστώ. Με την ελπίδα να τα πούμε στη νέα αρχή…», γράφει στην ανάρτησή του ο Ρεϊνάρ.

Τους ήθελαν παροπλισμένους

Τα φασιστοειδή στην Άγκυρα ήθελαν τον Σενέρ και τους συντελεστές της ΑΦΡΙΚΑ πίσω από τα σίδερα φιμωμένους, παροπλισμένους και εξευτελισμένους. Δεν τα κατάφεραν. Τώρα στέλνουν μαντάτα και δικαστικές κλήσεις για να διωχθούν ποινικά στην Τουρκία ο Σενέρ Λεβέντ και ο συνάδελφός του Αλί Οσμάν.
Τους θέλουν στην Τουρκία, η οποία έχει μετατραπεί σε μιαν απέραντη φυλακή. Δεκάδες χιλιάδες πολίτες, δικαστές, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, υπάλληλοι συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Θέλουν τους Σενέρ και Αλί εκεί όπου είναι σίγουροι πως δεν θα υπάρξουν δικαστές που θα σταθούν εμπόδιο.

Ο Τούρκος Πρόεδρος τούς θέλει σιδηροδέσμιους για να τους δικάσει. Ο κλάδος ελαίας που πρόβαλε για να εισβάλει και στο Αφρίν της Συρίας κάηκε στην πυρά της αλήθειας με εκείνο το δηκτικό άρθρο του Λεβέντ, στο οποίο παρομοίαζε την εισβολή της Τουρκίας στο Αφρίν με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο τον Ιούλη του 1974. Ο «κλάδος ελαίας» κουβαλούσε μαζί της τανκς, θανατικό, εκατόμβες νεκρών, πρόσφυγες, χιλιάδες αγνοουμένους. Δεν πήγε ως «ελευθερωτής» στη Συρία και στην Κύπρο. Πήγε ως νεκροθάφτης.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καθημερινά επιβεβαιώνει τον εαυτό του και τις φασιστικές του μεθόδους. Επιβεβαιώνεται επίσης καθημερινά πως η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τους Τ/κ. Ούτε και για τους μουσουλμάνους που ζουν σε άλλα εκτός Τουρκίας εδάφη. Tους χρησιμοποιεί επισείοντας το αιματοβαμμένο μπαϊράκι της κάθε φορά που της υποδεικνύουν τις ανομίες και τις ιμπεριαλιστικές της επιδιώξεις.

Πηγαίνει, λέει, ως ελευθερωτής, αλλά στην ουσία πηγαίνει με τη ρομφαία του κατακτητή, του πλιατσικολόγου και του σφετεριστή.

Η απόφαση της Κυβέρνησης Ταγίπ Ερντογάν για δίωξη και δίκη εντός Τουρκίας των Τουρκοκύπριων δημοσιογράφων Σενέρ Λεβέντ και Αλί Οσμάν κρίνεται ως η κορύφωση της πλήρους αφομοίωσης και ενσωμάτωσης των κατεχομένων στην Τουρκία. Επιβεβαιώνεται έτσι και το ψήφισμα του Σ. Ασφαλείας του ΟΗΕ αμέσως μετά την ανακήρυξη του ψευδοκράτους ότι «είναι ένα μόρφωμα υποτελές στην Τουρκία» και πρέπει να τερματιστεί.

Δεν τερματίστηκε, ωστόσο. Αντίθετα, αυτό το υποτελές μόρφωμα είναι ισότιμος διαπραγματευτής σε συνομιλίες-παρωδία, στις οποίες τον καθοριστικό λόγο έχει η Άγκυρα, ο Ερντογάν και οι υποτελείς του Τσαβούσογλου, Γιλντιρίμ και άλλοι.

Η εκκωφαντική σιωπή του κατοχικού ηγέτη Μ. Ακιντζί και των μελών της ψευδοκυβέρνησης είναι ενδεικτική της υποτέλειάς τους προς την Τουρκία και του φόβου τους προς τον απόλυτο δικτάτορά της.

Με αυτούς είναι που θα διαπραγματευτεί ξανά η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας για λύση ή κατάλυση του νόμιμου κράτους. Με τα φερέφωνα και τους υποτελείς της Τουρκίας.

Η υποκρισία Ερντογάν

Την ώρα που η Τουρκία εγκαλεί και θέλει να δικάσει στο έδαφός της τους δύο Κύπριους δημοσιογράφους, μιλά για σεβασμό της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης. Στην αντιπαράθεσή του με τις ΗΠΑ για την υπόθεση του Αμερικανού πάστορα, που κρατείται στην Τουρκία ως ύποπτος «γκιουλενιστής», ο Ερντογάν διαμηνύει στον Τραμπ πως η Τουρκία δεν θα κάνει συμβιβασμούς αναφορικά με «την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης» και ότι «είναι μη αποδεκτά τα σχόλια που φανερώνουν νοοτροπία ευαγγελικών, σιωνιστών στις ΗΠΑ».

Στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη, ωστόσο, κάνει κουμάντο. Η «δικαιοσύνη» είναι αιχμάλωτή του. Συλλαμβάνει ως δήθεν Γκιουλενιστές ακόμα και βρέφη με τους γονιούς τους και επιμένει να σύρει στα δικαστήρια δύο πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, επειδή δεν τον προσκυνούν και δεν υποκύπτουν στις εντολές του.

Η Κυπριακή Δημοκρατία προέβη σε διαβήματα για την προστασία των δύο δημοσιογράφων καταγγέλλοντας τις μεθοδεύσεις της Τουρκίας. Αρκούν, όμως, τέτοιου είδους διαβήματα;

Η στάση της λεγόμενης «κυβέρνησης» στα κατεχόμενα, η οποία τηρεί μια ένοχη σιωπή γι’ αυτό το τόσο σημαντικό ζήτημα που έχει προκύψει, δείχνοντας, ουσιαστικά, την πλήρη υποταγή της στην Άγκυρα, δείχνει και ποια στάση θα τηρήσει στις συνομιλίες, αν ξεκινήσει μια νέα πρωτοβουλία το φθινόπωρο.

Ένα μέτρο πίεσης προς την ψευδοκυβέρνηση των Εχιουρμάν-Ακιντζί είναι να μην ξεκινήσουν οι συνομιλίες σε περίπτωση που εκδοθούν στην Τουρκία οι δύο δημοσιογράφοι. Πώς είναι δυνατόν την ώρα που θα σέρνονται σε δικαστήρια της Άγκυρας δύο Κύπριοι πολίτες, η Κυβέρνηση, ως δήθεν ε/κ κοινότητα, να παρακάθεται σε συνομιλίες για διευθέτηση του Κυπριακού με αυτούς που σιωπούν σε αυτό το έγκλημα; Με αυτούς που κάνουν πλάτες στην Τουρκία για να φιμώσουν και να εξοντώσουν μια γνήσια και αυθεντική κυπριακή φωνή;

Είναι θετικό το γεγονός πως τόσο η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όσο και όλες οι πολιτικές δυνάμεις (με εξαίρεση το ΕΛΑΜ) αντέδρασαν και κινητοποιούνται, προκειμένου να εμποδιστούν οι ενέργειες της Τουρκίας. Οι φραστικές επικρίσεις, ωστόσο, δεν αρκούν. Χρειάζονται παλλαϊκές κινητοποιήσεις ένθεν κακείθεν των οδοφραγμάτων. Να ακουστεί μια ενιαία φωνή και να φτάσει σε όλους εκείνους που δικαιολογούν και χρηματοδοτούν ακόμα με κονδύλια της Ε.Ε. το υποτελές μόρφωμα της Τουρκίας στα κατεχόμενα.

Σε εκείνους που ακόμα τρέφουν ψευδαισθήσεις πως η Τουρκία επιδεικνύει καλή θέληση για λύση του Κυπριακού.