Σημερινή

Τετάρτη, 17/10/2018
RSS

Οι μετασεισμικές δονήσεις στον χάρτη

| Εκτύπωση | 04 Φεβρουάριος 2018, 18:02 | Του Τάσου Χριστοδούλου

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΥΡΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΑΡΑΞΕ ΤΑ ΝΕΡΑ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΗΤΑΝ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΝ ΕΙΤΕ ΥΠΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΕΙΤΕ ΡΙΣΚΑΡΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΡΙΕΡΑ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΚΑΡΕΚΛΑ

Η έλλειψη συμμαχιών σε επίπεδο κομμάτων στον δεύτερο γύρο αποτελεί μια πρωτοτυπία για τα κυπριακά δεδομένα. Μια πρωτοτυπία, η οποία σε κοινοβουλευτικό επίπεδο θα δημιουργήσει δυσκολίες στην όποια κυβέρνηση επιλέξει ο λαός


Το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των Προεδρικών Εκλογών δημιούργησε, ως ήταν φυσικό, μετασεισμικές δονήσεις στα κόμματα, που αντικειμενικά ηττήθηκαν στην εκλογική διαδικασία της 28ης Ιανουαρίου. Ήταν γνωστό εξ αρχής και άλλωστε αυτό γράφαμε στη «Σημερινή» στις 7/1/2018, ότι η προεδρική μονομαχία δεν θα καθορίσει μόνο ποιος θα είναι ο εκλεκτός του λαού που θα διαχειριστεί το Κυπριακό και την οικονομία.

Αυτό που σημειώναμε εμφαντικά ήταν ότι η εν λόγω αναμέτρηση θα έχει άμεσο αντίκτυπο στον κομματικό χάρτη της Κύπρου και κυρίως στα ανώτερα δώματα των κομματικών ηγεσιών. Πλέον, δεν μιλάμε στη βάση υποθετικών σεναρίων αλλά επί δεδομένων και πραγματικοτήτων, αρχής γενομένης από τον μεγάλο χαμένο των εκλογών, που ήταν ο ενδιάμεσος χώρος, συμπεριλαμβανομένης και της Συμμαχίας Πολιτών.

Ήττα που έφερε πιο κοντά τον ενδιάμεσο

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος, το βράδυ της περασμένης Κυριακής, ευρισκόμενος στο βήμα και παραδεχόμενος την ήττα του, έστειλε ένα σαφές μήνυμα με πολλούς αποδέκτες, αποκαλύπτοντας εν μέρει το στρατηγικό του πλάνο για την επόμενη ημέρα. Η δήλωσή του ότι τα κόμματα του ενδιάμεσου μπορούν να καταστούν ο τρίτος πόλος στο πολιτικό σκηνικό, σκιαγραφούσε την πρόθεση όσων στήριξαν την υποψηφιότητά του να συμπορευτούν και μετεκλογικά σε ένα συμπαγές σχήμα.

Οι αποφάσεις του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ, της Αλληλεγγύης και των Οικολόγων να μην υποστηρίξουν κανέναν εκ των δυο υποψηφίων, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Η συντεταγμένη συμπόρευση των κομμάτων του ενδιάμεσου προς αυτήν την κατεύθυνση έχει ως απώτερο στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου φορέα, που θα διατηρεί όμως την αυτοτέλεια των κομμάτων που θα τον απαρτίζουν.

Το εγχείρημα της λεγόμενης συνένωσης του χώρου ασφαλώς και δεν αποτελεί μια εύκολη υπόθεση, ωστόσο οι σημερινές ηγεσίες των κομμάτων που υποστήριξαν τον Νικόλα Παπαδόπουλο εμφανίζονται διατεθειμένες να προχωρήσουν ένα βήμα πάρα πέρα, δίνοντάς του, μάλιστα, τα σκήπτρα, ώστε να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας.

Τρίτος πόλος και ξεκαθαρίσματα

Η δημιουργία του τρίτου πόλου στο πλαίσιο που έχει τεθεί και με τις κινήσεις που γίνονται στην πολιτική σκακιέρα φαίνεται να περνάει μέσα από εσωκομματικά ξεκαθαρίσματα. Η αμφισβήτηση του Μάριου Καρογιάν και της ομάδας του, προς τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ενόψει και του εκλογικού συνεδρίου το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο, επισπεύδουν τις διαγραφές εντός του ΔΗΚΟ.

Ο μέχρι πρότινος υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας και πρόεδρος του κόμματος γνωρίζει ότι, για να υλοποιηθούν οι σχεδιασμοί του, θα πρέπει να προχωρήσει χωρίς βαρίδια υπόσκαψης και αμφισβήτησης. Παρά την ήττα, λοιπόν, στις Προεδρικές Εκλογές, ο Νικόλας Παπαδόπουλος παρουσιάζεται έτοιμος να τελειώσει με την «καρογιανική» πτέρυγα και να καταστεί ο απόλυτος κυρίαρχος και για την επόμενη πενταετία στο κόμμα.

Σε ένα τέτοιο υπαρκτό ενδεχόμενο διαγραφής πρωτοκλασάτων στελεχών και μελών του ΔΗΚΟ, ο κομματικός χάρτης προφανώς και δεν θα μείνει αμετάβλητος. Σενάρια φέρουν τον Μάριο Καρογιάν να σκέφτεται ήδη το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός νέου κόμματος, το οποίο θα στεγάζει τους απογοητευμένους ΔΗΚΟϊκούς και ευρύτερα όσους κεντρώους έχουν γυρίσει την πλάτη στα κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου.

Κίνδυνος αφανισμού για Συμμαχία και Λιλλήκα

Αν το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των Προεδρικών Εκλογών χαρακτηρίζεται ως αποτυχία για τον Νικόλα Παπαδόπουλο, τότε για τον Γιώργο Λιλλήκα μόνο ως τραγικό μπορεί να χαρακτηριστεί. Το 2,18%, το οποίο εξασφάλισε ο ίδιος και το οποίο μεταφράζεται σε μόλις 8.419 ψήφους παγκυπρίως, αποτέλεσε ένα ηχηρό σοκ στη Συμμαχία, με τις συνέπειες να είναι ανυπολόγιστες.

Ήδη μετά την αποχώρηση των πρωτοκλασάτων στελεχών και του βουλευτή Παύλου Μυλωνά, την παραίτησή της από το κόμμα και την ανεξαρτητοποίησή της ανακοίνωσε προχθές και η δεύτερη βουλευτής του κινήματος, Άννα Θεολόγου, η οποία θα στηρίξει τον Σταύρο Μαλά. Ως εκ τούτου, η Συμμαχία Πολιτών καθίσταται το μοναδικό μονοεδρικό κόμμα της Βουλής, χάνοντας τον όποιο ρυθμιστικό ρόλο μπορούσε να διαδραματίσει τον Μάιο του 2016. Ο δε Γιώργος Λιλλήκας βρίσκεται απομονωμένος και αποδυναμωμένος, με ορατό τον κίνδυνο αφανισμού του από την κομματική ζωή του τόπου.

«Φιλί» ζωής σε Άντρο από Σταύρο

Η είσοδος του Σταύρου Μαλά στον δεύτερο γύρο των Προεδρικών Εκλογών και μάλιστα με μια καθαρή διαφορά των πέντε ποσοστιαίων μονάδων από τον τρίτο Νικόλα Παπαδόπουλο, δεν αποτέλεσε απλώς μια μεγάλη επιτυχία για το ΑΚΕΛ, αλλά κυρίως ένα δυνατό «φιλί» ζωής προς τον ίδιο τον Άντρο Κυπριανού. Ο Σταύρος Μαλάς λειτούργησε ως από μηχανής θεός, αφού με το 30% που εξασφάλισε, έδιωξε τα μαύρα σύννεφα αμφισβήτησης και δυσαρέσκειας που υπήρχαν πάνω από την Εζεκία Παπαϊωάννου και τον ίδιο τον Γ.Γ. του ΑΚΕΛ.

Το τραγικό αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του 2016 και η επιλογή του Μάικ Σπανού ως παραλίγο υποψηφίου του κόμματος, ήταν δυο γεγονότα που αύξησαν τη μουρμούρα κατά του Άντρου Κυπριανού, τα οποία όμως σήμερα ανήκουν στο παρελθόν, αφού έχουν επικαλυφθεί από την εκπλήρωση του μεγάλου στόχου, που δεν ήταν άλλος από το να βρίσκεται ο Σταύρος Μαλάς απέναντι από τον Νίκο Αναστασιάδη.

Το ρυθμιστικό ΕΛΑΜ

Ένας από τους μεγάλους νικητές της περασμένης Κυριακής ήταν και το ΕΛΑΜ, το οποίο έλαβε το εντυπωσιακό 5,65% και 21.846 ψήφους. Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 είχε εξασφαλίσει ποσοστό 3,71% ή 13.041 ψήφους, έχοντας δηλαδή μια καθαρή άνοδο και σε ποσοστά όπως και σε απόλυτους αριθμούς. Η τάση που παρατηρείται στην υπόλοιπη Ευρώπη, με κοντινότερο παράδειγμα αυτό της Ελλάδας, με την άνοδο εθνικιστικών - ακροδεξιών κινημάτων, επιβεβαιώθηκε και στην Κύπρο. Το ΕΛΑΜ, όπως και η Χρυσή Αυγή στη Ελλάδα, ξεκίνησαν να εμφανίζονται στον πολιτικό χάρτη ως κόμματα διαμαρτυρίας, όμως με την πάροδο του χρόνου και τη σταδιακή αύξηση των ποσοστών τους φαίνεται να εξελίσσονται σε ρυθμιστές της πολιτικής ζωής.

Η επόμενη μέρα στο κομματικό τοπίο

Ειδική αναφορά για τον ΔΗΣΥ δεν έγινε, αφού το αποτέλεσμα του δευτέρου γύρου των εκλογών είναι αυτό που θα καθορίσει ή όχι τις όποιες παρενέργειες εντός της Πινδάρου. Παρόλα αυτά, όποιος εκ των Νίκου Αναστασιάδη και Σταύρου Μαλά εκλεγεί σήμερα, θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια πρωτόγνωρη πραγματικότητα. Η έλλειψη συμμαχιών σε επίπεδο κομμάτων στον δεύτερο γύρο αποτελεί μια πρωτοτυπία για τα κυπριακά δεδομένα. Μια πρωτοτυπία, η οποία σε κοινοβουλευτικό επίπεδο θα δημιουργήσει δυσκολίες στην όποια κυβέρνηση επιλέξει ο λαός.

Αυτό, διότι θα κληθεί από την πρώτη κιόλας ημέρα διακυβέρνησης να αναζητήσει συνεργασίες με κόμματα που δεν θα συμμετέχουν στον κυβερνητικό σχηματισμό και θα καλούνται να ψηφίζουν νομοσχέδια για να υλοποιήσουν το δικό της πρόγραμμα. Ως εκ τούτου, σε επίπεδο Βουλής, το κυβερνών κόμμα ενδεχομένως να χρειαστεί να προβεί σε μια σειρά υποχωρήσεων και εκπτώσεων, κυρίως προς τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου.