Σημερινή

Παρασκευή, 20/10/2017
RSS

Προχωρεί σε αντίμετρα η Λευκωσία

| Εκτύπωση | 08 Οκτώβριος 2017, 18:00 | Του Μιχάλη Παπαδόπουλου

Η ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ ΚΑΙ ΚΑΘ’ ΟΛΟΚΛΗΡΙΑΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ Γ’ ΒΙΕΝΝΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ

Η επαναλαμβανόμενη και καθ’ ολοκληρίαν παραβίαση της συμφωνίας της Τρίτης Βιέννης από το κατοχικό καθεστώς, με την απαγόρευση διόδου της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους Ε/κ εγκλωβισμένους της Καρπασίας, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολιών για τις προθέσεις και τις επιδιώξεις της Τουρκίας και του εγκάθετου μορφώματός της στα κατεχόμενα

ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΘΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙ ΘΥΡΑΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΥΠΟ ΜΟΡΦΗΝ «ΑΝΤΙΠΟΙΝΩΝ»


Τρόπους δραστικής αντίδρασης μελετά η Λευκωσία απέναντι στα νέα τετελεσμένα που επιχειρούν να διαμορφώσουν οι Τούρκοι στην «Πράσινη Γραμμή».

Η επαναλαμβανόμενη και καθ’ ολοκληρίαν παραβίαση της συμφωνίας της Τρίτης Βιέννης από το κατοχικό καθεστώς, με την απαγόρευση διόδου της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους Ε/κ εγκλωβισμένους της Καρπασίας, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολιών για τις προθέσεις και τις επιδιώξεις της Τουρκίας και του εγκάθετου μορφώματός της στα κατεχόμενα, ενώ έχει εμβάλει σε έντονο προβληματισμό την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία, πέρα από τα ήδη ειλημμένα πολιτικά και διπλωματικά διαβήματα προς διάφορες πλευρές - ήδη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, έχει διαβιβάσει επιστολές προς τον ΓΓ των ΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, τον Πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, καθώς και προς ηγέτες ισχυρών χωρών που μπορούν να παρέμβουν προς την Άγκυρα, καταγγέλλοντας τη νέα τουρκική πρόκληση και ζητώντας να ασκηθούν πιέσεις για την ανάκληση της απαράδεκτης απόφασης των κατοχικών αρχών -, επεξεργάζεται και σειρά μέτρων προς αντιμετώπιση της κατάστασης, τα οποία αφορούν σε δύο σκέλη:

Αφενός να συμβάλουν στην άμεση ανακούφιση των εγκλωβισμένων, επιλύοντας, ταυτόχρονα, και μακροπρόθεσμα το πρόβλημα, και, αφετέρου, να προκαλέσουν κόστος στο ψευδοκράτος και στην Τουρκία, αφού η πεποίθηση που διαμορφώνεται, πλέον, στους κόλπους της Κυβέρνησης είναι ότι οι Τούρκοι έχουν ξεπεράσει κάθε όριο προκλητικότητας και θα πρέπει να υπάρξει ουσιαστική αντίδραση.

Στο πλαίσιο αυτό, σημαντικής σημασίας θα είναι η ευθεία έγερση του θέματος από τον ΠτΔ στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο της οποίας θα καταγγέλλεται η τουρκική ενέργεια και θα ζητείται η λήψη μέτρων προς ακύρωσή της.

Χαρακτηριστική, προς αυτήν την κατεύθυνση, είναι η επισήμανση αρμόδιας κυβερνητικής πηγής στην εφημερίδα μας, ότι, «εφεξής, και υπό το φως των διαμορφωθέντων δεδομένων, δεν μπορεί να επιδεικνύεται η ίδια ανοχή στις κατά συρροήν παράνομες και προκλητικές ενέργειες του ψευδοκράτους», προσθέτοντας πως η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να κινηθεί δραστικά, «στο πλαίσιο, βεβαίως, πάντα της νομιμότητας και επί τη βάσει της επίγνωσης ότι έχουμε απέναντί μας ένα ψευδοκράτος και όχι μια νόμιμη πολιτειακή δομή».

Οριστικές αποφάσεις ως προς τη μορφή και το περιεχόμενο της αντίδρασης της Κυπριακής Δημοκρατίας θα ληφθούν εντός της επί θύραις εβδομάδας και, σύμφωνα με πληροφορίες μας, αναμένεται να ληφθούν και πρακτικά μέτρα υπό μορφήν «αντιποίνων», χωρίς, ωστόσο, να παρέχεται η ευκαιρία στο ψευδοκράτος να εργαλειοποιήσει τα συγκεκριμένα αντίμετρα στο πλαίσιο της προώθησης της λογικής των δύο ξεχωριστών κυριαρχιών.

Δυσφορία

Την ίδια ώρα, δυσφορία επικρατεί στην Κυβέρνηση τόσο για τη στάση του Τ/κ ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί, όσο και για τη στάση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.
Κυβερνητικές πηγές, μιλώντας στη «Σημερινή» της Κυριακής, επέκριναν τη στάση του Τ/κ ηγέτη, τονίζοντας ότι επέλεξε να τοποθετηθεί εκ των υστέρων και όχι στον χρόνο που έπρεπε, προκειμένου να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις αλλαγής της απόφασης, ενώ, επί της ουσίας, ευθυγραμμίστηκε με τη βασική θέση της ψευδοκυβέρνησης ότι «δεν υπάρχουν εγκλωβισμένοι».

Ανάλογη δυσφορία εκφράζεται και για τη στάση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, η οποία, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αντί να αρθεί στο ύψος της εντεταλμένης αποστολής της, δηλαδή να περιφρουρεί τις ήδη συμπεπηγμένες συμφωνίες, τηρεί ίσες αποστάσεις ανάμεσα σ’ εκείνους που τις παραβαίνουν και σ’ εκείνους που τις τηρούν, ανοίγοντας τον δρόμο για άλλες, υποκατάστατες συμφωνίες, επί τη βάσει της παραβίασης των υφισταμένων!

Η Τρίτη Βιέννη

Ένα εξόχως ευπαρατήρητο γεγονός είναι η κατ’ εξακολούθησιν, εις το διηνεκές, και εφ’ όλης της ύλης παραβίαση της συμφωνίας της Τρίτης Βιέννης, υπογραφείσας τον Αύγουστο του 1975 μεταξύ Κληρίδη-Ντενκτάς, από την τουρκική πλευρά.

Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι αποτελεί άλλη μια παραβίαση συμφωνίας, στη χορεία των αναρίθμητων παραβιάσεων συμφωνιών στις οποίες διαχρονικά προβαίνουν οι Τούρκοι. Ωστόσο, η συγκεκριμένη συμφωνία διέπεται από κάποια ειδολογικά χαρακτηριστικά, τα οποία φαίνεται να παρεμποδίζουν την επιδιωκόμενη στρατηγική της Άγκυρας για διενέργεια εθνοκάθαρσης στα κατεχόμενα και σταδιακής προσάρτησής τους.

Και η συνεχιζόμενη, ολοσχερής παραβίασής της συνυφαίνεται πλήρως με την περαιτέρω προώθηση της εξυφαινόμενης τουρκικής στρατηγικής, μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά, για αναβάθμιση του ψευδοκράτους σε βαθμό αναγνώρισης, στη λογική των δύο χωριστών κυριαρχιών.

Όπως επισημαίνει, μιλώντας στη «Σημερινή» της Κυριακής ο νομικός Γιώργος Κολοκασίδης, δεν πρόκειται απλώς για παραβίαση μιας πρόνοιας ή μιας παραγράφου της συμφωνίας, αλλά για καθ’ ολοκληρίαν παραβίαση, η οποία αποσκοπεί σε δύο βασικούς στόχους:

Α) Στην πλήρη εκμηδένιση του ελληνικού πληθυσμού των κατεχομένων, δηλαδή μια μορφή εθνοκάθαρσης, μέσα από τον εξευτελισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας και των ίδιων των εγκλωβισμένων, και

Β) την εκμαίευση στοιχείων αναγνώρισης του ψευδοκράτους.

«Δυστυχώς», σημειώνει περαιτέρω, «η Κυβέρνηση ομφαλοσκοπεί και αποφεύγει να εντάξει τη συμπεριφορά του ψευδοκράτους στο ευρύτερο πλαίσιο εκδίπλωσης της τουρκικής στρατηγικής. Κι αυτό, γιατί τα συμπεράσματα που συνάγονται οδηγούν στην πλήρη ακύρωση της κυβερνητικής πολιτικής, η οποία μένει σε μιαν αποσπασματική θέαση της πραγματικότητας, αδυνατώντας να την εντάξει σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο και να την ενσωματώσει στη στρατηγική της».

Σε ανάλογη προσέγγιση προβαίνει ο νομικός Ανδρέας Αγγελίδης, τονίζοντας ότι πρόκειται για επανάληψη της κλασικής τουρκικής τακτικής για άσκηση πίεσης και εκφοβισμού επί του ελληνικού πληθυσμού των κατεχομένων, αλλά και επί της ίδιας της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά το παράδειγμα της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου, της Τενέδου, του Πόντου, κ.ά. Και αντανακλά την πάγια πρακτική της Τουρκίας για αθέτηση όλων των συμφωνιών που έχει διαχρονικά υπογράψει, καθώς, επιπρόσθετα, «δεν σέβεται κανένα από τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών για την Κύπρο και, φυσικά, τη συμφωνία της Τρίτης Βιέννης».

«Τραγική η κατάσταση των εγκλωβισμένων»

Ενώ από πλευράς Κυβέρνησης καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια, «ώστε να μη λείψει τίποτε απολύτως από τους εγκλωβισμένους», όπως διαβεβαίωσε στην εφημερίδα μας αρμόδια κυβερνητική πηγή, οι εγκλωβισμένοι μας στην κατεχόμενη Καρπασία συνεχίζουν να ζουν ένα πρωτόγνωρο καθημερινό δράμα, που παραπέμπει στις πρώτες μετά τον πόλεμο του ’74 ημέρες.

Μιλώντας στη «Σημερινή» της Κυριακής, η κ. Αγγελική Προδρόμου, υπεύθυνη διανομής των αγαθών προς τους εγκλωβισμένους μας στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο τα τελευταία έξι χρόνια, εξέπεμψε κραυγή απόγνωσης, τονίζοντας πως, μετά τον τερματισμό της μεταφοράς των τροφίμων από την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, οι εγκλωβισμένοι νιώθουν να βρίσκονται πλήρως εγκαταλειμμένοι, αφού «από μόνη της η παρουσία των ΗΕ εκεί, πρόσφερε το αίσθημα μιας έστω στοιχειώδους ασφάλειας», κάτι που τώρα δεν υπάρχει, ενώ πρόσθεσε πως γι’ ακόμη μια φορά «οι εγκλωβισμένοι μετατρέπονται σε θύματα πολιτικών σκοπιμοτήτων», εκφράζοντας φόβους ακόμη και γι’ αυτήν την επιβίωσή τους στα πάτρια χώματα, όπου με θυσίες και αίμα κατάφεραν να κρατηθούν τα τελευταία 43 χρόνια. «Στηριζόμασταν αποκλειστικά σ’ αυτά τα προϊόντα», ανέφερε, και, δυστυχώς, «φαίνεται πως είμαστε με ημερομηνία λήξης, πια, εδώ», κατέληξε.