Αδυνατούν οι πολιτικές δυνάμεις και οι κρατικές υπηρεσίες -υπεύθυνες για τις βουλευτικές εκλογές- να κατανοήσουν τους λόγους για τους οποίους οι νέοι επιλέγουν να απέχουν από την εκλογική διαδικασία. Βρίσκονται πολύ μακριά από τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους οι νέοι ψηφοφόροι αποστασιοποιούνται από την πολιτική και απαξιώνουν τους πολιτικούς και τα κόμματά τους.

Ενδεικτικό, αυτής της άγνοιας και της πλήρους απουσίας ορθής αντίληψης, είναι και το γεγονός πως η Κυβέρνηση αποφάσισε να... ελκύσει τους νέους με φιλολογικές διαφημίσεις μέσω των ΜΜΕ, διά των οποίων τους καλεί να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους. Διαφημίσεις με περιεχόμενο τα ίδια πεπαλαιωμένα συνθήματα ή επιχειρήματα, τα οποία αναμασούν καθημερινά οι πολιτικοί και τα οποία ακούν οι νέοι και γενικότερα το εκλογικό σώμα σε κάθε προεκλογική περίοδο.

Δεν είναι με «σποτάκια» που θα ευαισθητοποιηθούν οι νέοι και θα προσέλθουν στην κάλπη. Είναι με πράξεις του πολιτικού συστήματος που θα πεισθούν πως το δικαίωμα της ψήφου είναι ιερό, οι εκλογές αποτελούν δημοκρατική διαδικασία με στόχο να επιλεγούν οι καλύτεροι που θα κυβερνήσουν, ή θα συμμετάσχουν στη διαμόρφωση ενός καλύτερου μέλλοντος για τους ιδίους και την πατρίδα. Είναι με μία εκ βάθρων αναδιάρθρωση και αναδόμηση του πολιτικού συστήματος, με εγκατάλειψη παλαιοκομματικών νοοτροπιών και με άρθρωση εποικοδομητικού πολιτικού λόγου, αλλά και πλήρη διαφοροποίηση των σημερινών συμπεριφορών, που θα πεισθούν οι νέοι πως κάτι πάει να αλλάξει στο σαθρό σύστημα.

Σήμερα, όχι μόνο οι νέοι, αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, είναι απογοητευμένοι, έως απηυδισμένοι, από τη φτώχια της πολιτικής ζωής, σε όλες σχεδόν τις κομματικές παρατάξεις. Είναι οργισμένοι από τη διαφθορά και τη διαπλοκή του πολιτικού συστήματος. Από τη συμμετοχή του στην οικονομική καταστροφή της χώρας και στην καταδίκη χιλιάδων νέων να βρίσκονται μονίμως στη λίστα ανέργων, ή να υποχρεώνονται να μεταναστεύουν σε ξένες χώρες για να εργαστούν. Οι νέοι σήμερα, όσοι εργάζονται, είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται σε συνθήκες Μεσαίωνα, με μισθούς πείνας και με απαράδεκτους, γενικά, όρους εργασίας.

Το κατάντημα της χώρας, σε όλους τους τομείς, είναι ενδεικτικό της ανεπάρκειας, της διαφθοράς, της διαπλοκής και της ατιμωρησίας, κακά τα οποία οι πολιτικοί και τα κόμματα, το καθένα με το δικό του μερίδιο ευθύνης, προκάλεσαν στο κράτος. Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε τεράστια αδιέξοδα, τα οποία οι πολιτικοί δημιουργούν και αποτυγχάνουν να ελέγξουν, ή να αντιμετωπίσουν. Καθημερινά οι νέοι και γενικά οι πολίτες ακούν το όνομα κάποιου επώνυμου, πολιτικού ή προστατευόμενου των κομμάτων, να εμπλέκεται σε σκάνδαλα, κλοπές του δημοσίου, απόκτηση μιζών.

Καλώς ή κακώς, οι νέοι πιστεύουν πως όλοι οι πολιτικοί είναι οι ίδιοι και πως όλα τα κόμματα έχουν ως μοναδικό στόχο να αναλάβουν τη διακυβέρνηση του τόπου. Όχι για να υπηρετήσουν την πατρίδα και να προσφέρουν καλύτερο μέλλον στους ανθρώπους, αλλά πώς θα αλείψουν μέλι στο ψωμί της εξουσίας.

Ακριβώς γι' αυτούς τους λόγους, οι νέοι, και όχι μόνο, απέχουν. Και καταντά κωμική η προσπάθεια της Κυβέρνησης να ευαισθητοποιήσει τους νέους με «σποτάκια» που δεν λένε τίποτε στους νέους. Η αποχή από τις κάλπες, στα τελευταία χρόνια, διευρύνεται συνεχώς και αντί τα κόμματα να λάβουν τα μηνύματα και να εκσυγχρονισθούν σε μυαλά, σε νοοτροπίες, σε συμπεριφορές, σε πράξεις, καθίστανται χειρότερα.

Τα «σποτάκια» δεν θα συμβάλουν σε ευαισθητοποίηση των νέων. Τα κενά περιεχομένου μηνύματά τους θα οδηγήσουν, αντίθετα, τους νέους σε μεγαλύτερη αποχή και μεγαλύτερη αποστροφή προς τα κόμματα...