Εν μέσω εσωτερικών και εξωτερικών πιέσεων για «αποκλιμάκωση της κρίσης», και προτάσεων όπως τεθεί υπό εύσχημο τρόπο το θέμα των υδρογονθράκων στο τραπέζι των συνομιλιών, ή σε κάποιο τραπέζι «δεξαμενών σκέψης», συνέρχεται σήμερα το Συμβούλιο Αρχηγών, για να συζητήσει πακέτο ιδεών του Προέδρου Αναστασιάδη, για κατευνασμό της Τουρκίας. Αντί, δηλαδή, να συνέρχεται προς υλοποίηση προηγουμένων αποφάσεών του, για κλιμάκωση των μέτρων κατά της Τουρκίας, εφόσον συνεχίζεται η παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνέρχεται για να πάρει μέτρα αποκλιμάκωσης της κρίσης. Πλήρης εγκατάλειψη, δηλαδή, της πολιτικής που είχε αποφασισθεί, επειδή κρίνεται ότι απέτυχε να κάμψει την τουρκική επιδρομικότητα.

Και εδώ γεννάται το καίριο ερώτημα: Γιατί πανηγύριζαν εδώ και βδομάδες, η Κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα, για τα «ισχυρά μηνύματα», τα «ισχυρά χαστούκια» και τους άξονες Ελλάδας-Κύπρου- Αιγύπτου-Ισραήλ; Γιατί πανηγύριζαν για τα αναρίθμητα ψηφίσματα συμπαράσταστης και καταδίκης της Τουρκίας; Και στο τέλος, υλοποιήθηκε πλήρως εκείνη η πολιτική της κλιμάκωσης, ή εγκαταλείφθηκε στη μέση, άγνωστο διατί;
Η αλήθεια είναι ότι δεν λήφθηκε κανένα στην ουσία αποτελεσματικό μέτρο κατά της Τουρκίας. Δεν ζητήθηκε καμία κύρωση από κανέναν οργανισμό.

Μήπως απαίτησε η Κυπριακή Δημοκρατία από την Ευρωπαϊκή Ένωση να επιβάλει στην Τουρκία τις ίδιες κυρώσεις, τις οποίες επέβαλε και στη Ρωσία;
Μήπως προειδοποίησε την Ε.Ε. ότι, εάν δεν επεβάλλοντο κυρώσεις κατά της Τουρκίας, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ήταν υποχρεωμένη να συμμετέχει στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας;
Μήπως ζητήθηκε ο τάχιστος τερματισμός της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας;
Μήπως ζητήθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας να εκδώσει ψήφισμα καταδίκης της Τουρκίας και άμεσης άρσης της επιδρομής της, ως προϋπόθεσης επανέναρξης των συνομιλιών;

Κανένα αποτελεσματικό μέτρο δεν ζητήθηκε από την κυπριακή κυβέρνηση. Αντίθετα μάλιστα. Ο κρυφός πόθος είναι να εξευρεθούν εύσχημοι τρόποι επιστροφής στο τραπέζι των συνομιλιών. Το είπε χθες και ο Αβέρωφ Νεοφύτου: Στόχος δεν είναι τα μέτρα κατά της Τουρκίας, αλλά η επανένωση της Κύπρου. Πώς όμως; Με ποίον τρόπο; Μέσω των διακοινοτικών συνομιλιών; Αλλά οι συνομιλίες εξέπνευσαν προ πολλού και δεν μπορούν να δώσουν βιώσιμη λύση.

Αναμένουμε σήμερα να δούμε τι θα περιέχει το «πακέτο ιδεών» του Προέδρου της Δημοκρατίας, για την «αποκλιμάκωση» της κρίσης. Και να ακούσουμε και τι θα πουν ορισμένα κόμματα, τα οποία ώς πρόσφατα ζητούσαν κλιμάκωση της κρίσης, αλλά στο προηγούμενο Συμβούλιο Αρχηγών δεν άρθρωσαν λέξη, όταν ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας τόνιζαν την ανάγκη αποκλιμάκωσης της κρίσης.

Τα πράγματα έχουν καθηλωθεί. Η Κυβέρνηση, με τις ακροβατικές επιδείξεις της, από την κλιμάκωση στην αποκλιμάκωση, και η Τουρκία να συνεχίζει ανενόχλητη τις επιδρομικές ενέργειές της στην κυπριακή ΑΟΖ. Και τους μαντατοφόρους της αποδοχής της συζήτησης θέματος φυσικού αερίου στις συνομιλίες να πηγαινοέρχονται στο Προεδρικό.

Τώρα θα μας παραπέμψουν στις 5 και 6 Δεκεμβρίου, όταν ο Νταβούτογλου θα γίνεται δεκτός μετά βαΐων και κλάδων στην Αθήνα. Θα μας πουν να κάνουμε υπομονή, μέχρι να ακούσουμε τι θα πει ο Νταβούτογλου στον Σαμαρά. Νέο ορόσημο και νέο μομέντουμ ενόψει. Ωσάν και δεν γνωρίζουμε τι θα πει. Ο Αντώνης Σαμαράς θα ακούσει και διά ζώσης αυτό που εδώ και μήνες διαλαλεί η Τουρκία. Δεν ήλθε στην κυπριακή ΑΟΖ για να φύγει. Ήλθε για να μείνει...