Τις λεπτομέρειες για την πορεία των δύο εκατομμυρίων τις διαβάσαμε. Το χρώμα του χρήματος είναι γνωστό, ανάλογα με το χαρτονόμισμα. Αυτό που μας μένει σαν οδυνηρή εντύπωση, είναι, σύμφωνα με ένα έγχρωμο γράφημα του «Π» στη σελ. 4, το χρώμα του κόμματος-αποδέκτη... Κόκκινο και μπλε. Δεν ξέρω αν εξεπλάγη κανένας. Με τη διαφθορά στην πολιτική να θεωρείται πλέον δεδομένη. Αν η εταιρεία είχε έδρα τα Marshall Islands ή οποιοδήποτε άλλο εξωτικό μέρος, αν γνωρίζουμε το όνομα της εταιρείας, αν μάθαμε σε ποιον ανήκει, αυτά έρχονται σε δεύτερη μοίρα

. Αυτό που μας προβληματίζει, είναι το αντικείμενο της εταιρείας: Παροχή υπηρεσιών. Και φυσιολογικά προκύπτει το ερώτημα: Τι υπηρεσίες παρείχε η FOCUS MARITIME CORPORATION, στο ΑΚΕΛ και στον ΔΗΣΥ; Γιατί έδωσε στον έναν 1.500.000 και στον άλλον 500.000 ευρώ; Ποιος ή ποιοι κρύβονται πίσω από την εταιρεία; Τι αντάλλαγμα πήραν ή θα πάρουν από τα κόμματα αυτά; Και γιατί επελέγησαν αυτά τα δύο κόμματα, που αν ενώσουν τα ποσοστά τους, αγγίζουν το 65-70%; Είναι οι κομματικοί σχηματισμοί που ταυτίσαμε με την ελπίδα ή την αισιοδοξία για επικείμενη συνεργασία μεταξύ τους στην επίλυση του Κυπριακού. Σφάλλαμε; Πρέπει οι ψηφοφόροι τους να αποσύρουν τη στήριξη προς αυτά, μετά τις αποκαλύψεις αυτές; Είναι τυχαία η χρονική συγκυρία για την αποκάλυψη; Διότι μιλάμε για κάτι που συνέβη το 2008.

Αυτό όμως που μας απογοητεύει περισσότερο, είναι το γεγονός ότι δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα η οικονομική ενίσχυση κομμάτων. Μπορεί οποιοσδήποτε να προσφέρει ετησίως το ποσόν των 50.000 ευρώ. Άρα; Προς τι ο τόσος ντόρος; Προς τι η όλη αναστάτωση; Ποιες σκοπιμότητες κρύβονται πίσω από το καυτό αυτό θέμα; Αληθεύει ότι η βουλευτής κ. Ειρήνη Χαραλαμπίδου, ήδη από τον Σεπτέμβρη του 2013, είχε ζητήσει άνοιγμα του λογαριασμού της Focus και αυτό το κοινοποίησε και στην Κεντρική Τράπεζα;

Τι έπραξε ο εποπτικός αυτός λεγόμενος μηχανισμός, που σκοπό έχει, ή έπρεπε να έχει, τον έλεγχο των οικονομικών συναλλαγών; Θα πρέπει με ευκολία να αποδεχτούμε τα όσα λέγει ο κ. Αναστασιάδης, ότι Έλληνες εφοπλιστές ενίσχυσαν οικονομικά τον ΔΗΣΥ με σκοπό τη μεταφορά φοιτητών από το εξωτερικό για να ψηφίσουν στις εκλογές του 2008; Να δεχθούμε με ευκολία τους ισχυρισμούς του κ. Άντρου Κυπριανού, που επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους ότι το ΑΚΕΛ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί διότι δεν διέπραξε τίποτα το επιλήψιμο; Ποιον, τέλος πάντων, θα μπορεί από εδώ και πέρα να εμπιστευτεί ο μέσος Ε/κ πολίτης; Θα μας σώσει η ΕΔΕΚ; Θα ξεκαθαρίσει τον στάβλο του Αυγεία ο κ. Περδίκης, που μπορεί να έχει όλη την καλή διάθεση, αλλά όχι και την απαραίτητη πολιτική δύναμη;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι στις επερχόμενες εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο, θα υπάρξει πάλι μια πόλωση. Οι οπαδοί των δύο ισχυρότερων κομμάτων θα αισθανθούν ότι πλήττεται ή απειλείται «το σπίτι τους». Και θα συσπειρωθούν αμυνόμενοι εναντίον όλων όσοι προσπαθούν να πλήξουν τα κόμματά τους. Ως πελατειακώς συναλλασσόμενοι με αυτά. Διότι η στήριξη λειτουργεί αμφίδρομα. Όσο για εμάς τους αφελείς που στηρίξαμε τις τελευταίες μας ελπίδες ή προσδοκίες στα δύο αυτά κόμματα για πρόοδο στη συνεχιζόμενη διαδικασία επίλυσης του εθνικού μας προβλήματος, ε, τι να πω; Είμαστε άξιοι της τύχης μας...

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής