Μια συνέχεια του χθεσινού άρθρου στη μνήμη της Juliette Dickstein και στην αποστολή Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων δημοσιογράφων στην Ουκρανία, χώρα προέλευσης γυναικών θυμάτων σωματεμπορίας, που οργάνωσε τον Μάιο 2012, όταν ήταν Συντονίστρια του δικοινοτικού προγράμματος της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Κύπρο.

Η φωτογραφία αυτή, όπου η Juliette (με τα χαρακτηριστικά, σγουρά ξανθά μαλλιά) διακρίνεται όρθια στο κέντρο, δίπλα στη διευθύντρια της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Faith, Hope, Love», λήφθηκε έξω από το καταφύγιο γυναικών της οργάνωσης στην Οδησσό και περιλαμβάνει τους δημοσιογράφους της αποστολής και μερικές από τις φιλοξενούμενες στο καταφύγιο.

Η διευθύντρια της «Faith, Hope, Love» μάς είχε πει, μεταξύ άλλων, ότι η Κύπρος είναι χώρα προορισμού θυμάτων trafficking από την Ουκρανία, από όπου περνούν γυναίκες της πρώην ΕΣΣΔ που κατευθύνονται προς την Τουρκία και την Ευρώπη.
Η Juliette Dickstein είχε παρατηρήσει ότι η Αμερικανική Πρεσβεία στην Κύπρο συνεργάζεται και ενθαρρύνει τη συνεργασία μη κυβερνητικών οργανώσεων στις ελεύθερες περιοχές και στα κατεχόμενα, στο θέμα του σωματεμπορίου.

Η διευθύντρια της «Faith, Hope, Love» χαρακτήρισε το trafficking στην πατρίδα της «ένα κρυμμένο πρόβλημα». Μας είπε ότι η οργάνωση «παραλαμβάνει τα θύματα στο λιμάνι και στο αεροδρόμιο της Οδησσού και τους παρέχει προστασία και στήριξη, με διακριτικότητα».

Μας ενημέρωσε ότι στο καταφύγιο παρέχονται δωρεάν ψυχολογική και ιατρική βοήθεια και ότι φιλοξενούνται, όχι μόνο θύματα εμπορίας, αλλά και γυναίκες θύματα σωματικής κακοποίησης, οικογενειακής βίας, άστεγες και έφηβες, θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Επίσης η οργάνωση βοηθά αλλοδαπές γυναίκες αιτήτριες ασύλου, που είναι ήδη θύματα trafficking.

Σε εκείνο το ρεπορτάζ αναφέρθηκα στην έκθεση του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών για την Ουκρανία, σχετικά με την εμπορία προσώπων, όπου καταγράφεται ότι γυναίκες από την Ουκρανία καταλήγουν σε άλλες χώρες, όπου εξαναγκάζονται σε πορνεία ή σε οικιακή υπηρεσία ή σε εργασία σε βιομηχανίες υπηρεσιών, στην υφαντουργία ή σε εργοστάσια.

Σύμφωνα με την αμερικανική έκθεση, «εξακολούθησε να είναι σοβαρό πρόβλημα η συνενοχή κυβερνητικών αξιωματούχων, σε υποθέσεις εμπορίας προσώπων. Όπως και σε προηγούμενα χρόνια, μη κυβερνητικές οργανώσεις ανέφεραν ότι ήταν πρόβλημα η διαφθορά αξιωματούχων που συνδέεται με το trafficking, περιλαμβανομένων δημόσιων κατηγόρων, δικαστών και συνοριακών φρουρών».

Είχα γράψει στο ρεπορτάζ ότι το ταξίδι εκείνο έφερε τους Κύπριους δημοσιογράφους αντιμέτωπους με ένα κρυμμένο κομμάτι του εαυτού μας, που μας ντροπιάζει: με τη σεξουαλική και εργασιακή εκμετάλλευση (τόσο στις ελεύθερες περιοχές, όσο και στα κατεχόμενα), ανθρώπων προερχόμενων και από την Ουκρανία, μεταξύ άλλων χωρών - γυναικών με ιστορικό εκτεταμένης φτώχιας, σημαδεμένο από τον αλκοολισμό, τη χρήση ναρκωτικών και την οικογενειακή βία.

Τέσσερα χρόνια μετά, η Juliette Dickstein έφυγε δυστυχώς, αλλά το τραύμα του σωματεμπορίου, που τόσο πολύ αγωνίστηκε να επουλώσει, αιμορραγεί ακόμα και στις δύο πλευρές του συρματοπλέγματος στην Κύπρο.