Τα όσα καθημερινά ξετυλίγονται και βλέπουν το φως της δημοσιότητας είναι το αποτέλεσμα της διαχρονικής διαπλοκής και διαφθοράς, αλλά και της προϊούσας σήψης του δημόσιου βίου της Κύπρου, που χρονολογούνται από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι των ημερών μας. Απλώς η φθορά αυτή σκεπαζόταν από την επίπλαστη και πρόσκαιρη ευημερία των αριθμών και των ανθρώπων, που συντηρούσαν τη σιωπηρή ανοχή αλλά και την ένοχη αποδοχή μας.

Πάντα υπήρχαν μικροβασίλεια και μικροβασιλιάδες που διοικούσαν τα τοπικά τους φέουδα, και που βόλευαν τους υποτακτικούς υπηκόους τους για να κρατούν τις ισορροπίες και να διατηρούν την εξουσία τους. Τα πρωτοφανή σκάνδαλα που αποκαλύπτονται καθημερινά έχουν πρωταγωνιστές αλλά και κομπάρσους. Έχουν εγκληματίες αλλά και συνενόχους. Έχουν ηθικούς αυτουργούς αλλά και συνεργάτες.

Τα μεγάλα αφεντικά της διαπλοκής και της διαφθοράς κρύβονταν πίσω από τη σιωπή του περίγυρού τους αλλά και την ανοχή της ίδιας της κοινωνίας των προβάτων, που εξέθρεψαν τη βουλιμία των λύκων και των αρπακτικών πτηνών που αφαίμασσαν κυριολεκτικά τον τόπο και ρουφούσαν αχόρταγα το αίμα, την ψυχή και το πνεύμα όλων μας.

Τα κατεστημένα της δημόσιας ζωής του τόπου μας ήσαν απρόσωπα, ασυνείδητα, παντοδύναμα και ανάλγητα και στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορα και ανίκανα! Για τεκμηρίωση των πιο πάνω θα αναφέρω περιληπτικά δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

• Κατά τη δεκαετία του 1970 και μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή, ένας υψηλόβαθμος λειτουργός του Υπουργείου Εσωτερικών εξέδιδε πλαστά πιστοποιητικά της Κυπριακής Δημοκρατίας σε Τούρκους εποίκους, έναντι αμοιβής 15 λιρών Κύπρου! Όταν αρθρογράφησα εναντίον του, μερικοί φίλοι μου είπαν: «Πάψε, άδικος ο κόπος σου. Είναι αδερφός Γενικού Διευθυντή Υπουργείου. Και όντως, ο κόπος μου πήγε άδικος, αφού επανειλημμένα άρθρα και προκλήσεις μου έπεσαν στο κενό.

• Κατά τη δεκαετία του 1980 και 1990 κατήγγειλα την αυθαίρετη κατάληψη μεγάλης αξίας τ/κ περιουσιών από διάφορους επιτήδειους: Στις 25/11/87 στον Δήμαρχο Λάρνακας, στις 6/5/88 στον Έπαρχο Λάρνακας, στις 26/5/92 στον Υπουργό Εσωτερικών, στις 6/5/94 στον Επίτροπο Διοικήσεως, στις 26/7/93 στον Υπουργό Δικαιοσύνης και στις 18/5/93 στους βουλευτές Λάρνακας. Ουδείς τόλμησε να υψώσει το ανάστημά του και να επιβάλει τον νόμο και την τάξη σε ένα ζήτημα ύψιστης σημασίας, τόσο για σκοπούς δικαιοσύνης, όσο και για λόγους ορθολογιστικής διαχείρισης του πολύ σοβαρού αυτού θέματος.

Κάτω από το βάρος αυτών των εμπειριών, έγραφα σε ένα άρθρο μου στις 12/10/1995, ανάμεσα σ’ άλλα, και τα εξής: ...«Η Κυπριακή Πολιτεία είναι ανοχύρωτη, παραπαίουσα και δίνει την εικόνα μιας σύγχρονης Πομπηίας, που διανύει τις τελευταίες μέρες της ζωής της… Επιβάλλεται λοιπόν να θέσουμε τον δάκτυλον εις τον τύπον των ήλων και να χαράξουμε μια νέα διορθωτική πορεία για να βγούμε από το τέλμα και να αποφύγουμε την ολοκληρωτική καταστροφή. Διαφορετικά θα παραμείνουμε στις διαπιστώσεις και θα θρηνούμε επί των ερειπίων της ματαιοδοξίας και της μωρίας μας…».

Η καταστροφική μας πορεία ήταν ορατή, αλλά αποστρέφαμε αλλού το πρόσωπό μας. Ήταν ψηλαφητή, αλλά τα χέρια των κρατούντων ήταν πάντα κοντά και ημιπαράλυτα. Ήταν προβλέψιμη, αλλά δεν είχαμε την ανωτερότητα, το σθένος, την εντιμότητα και την παρρησία να την αποτρέψουμε.

Μέσα από τα ερείπια της Πομπηίας μας θα πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας, να βρούμε τη δύναμη και το κουράγιο να αποκαλύψουμε και να εκθέσουμε τους ενόχους και τους αυτουργούς που οδήγησαν τον τόπο μας στην καταστροφή και τον λαό μας στην ταπείνωση, τη δυστυχία και την απελπισία.

Να ζητήσουμε, να απαιτήσουμε και να επιβάλουμε την παραδειγματική τιμωρία τους, όχι μόνο για τη θεία δίκη, αλλά κυρίως για να ανοικοδομήσουμε την γκρεμισμένη Πομπηία μας και να αποκτήσουμε ξανά το δικαίωμα στο όνειρο και το όραμα. Για εμάς αλλά κυρίως για τα παιδιά και τα εγγόνια μας.
Κάθαρση λοιπόν τώρα! Χωρίς καμιά εξαίρεση!

Υ.Γ. Και μια απορία. Όταν ο Δήμαρχος Πάφου διαχειριζόταν τη Συναυλία Ρουβά, τα σχέδια της Aristo, τα πεζοδρόμια της Πάφου και τα αποχετευτικά της πόλης, ΠΟΥ ήσαν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι, οι τοπικοί άρχοντες, το προσωπικό του Δήμου και οι δημότες; Δεν είχαν ούτε μάτια, ούτε αφτιά, ούτε μυαλό να σκεφτούν, να κρίνουν, να αντιδράσουν και να προλάβουν τα αίσχη;

Και μια εισήγηση.
Αφού ο Υπουργός Εσωτερικών αναφέρθηκε πρόσφατα στην πιθανότητα και άλλων αμαρτωλών βασιλείων, γιατί δεν διατάζει έρευνες για να αποκαθηλώσει τους όποιους βασιλείς και να γκρεμίσει τα αμαρτωλά βασίλειά τους; Ιδού η Ρόδος, Iδού και το... πραγματικό πήδημα!

ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Δημοτικός Σύμβουλος Αμμοχώστου