Σημερινή

Σάββατο, 17/11/2018
RSS

Έφυγε για το αιώνιο ταξίδι ο Ανδρέας Κύρρης

| Εκτύπωση | 15 Ιούλιος 2018, 18:01 | Σημερινή

Ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

«ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ, ΑΓΑΠΗΣΕ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΥΠΡΟ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΜΕ ΟΛΟΥΣ, ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΠΙΝΟΗΣΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΟΥ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΕΙΚΙΝΗΤΟ ΣΟΦΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ»

Λεωνίδας Κύρρης: «Μας έδωσε ερεθίσματα στοργής, συντροφικότητας, καλοσύνης, και ιδιαίτερου χιούμορ. Ερεθίσματα αγάπης προς την πατρίδα, ήθους, ακεραιότητας, πνευματικής αναζήτησης και φιλευσπλαχνίας»


Απεβίωσε την Τρίτη, 3 Ιουλίου, ο Κύπριος επιχειρηματίας, Ανδρέας Κύρρης, ο οποίος για δεκαετίες ήταν εφοπλιστής στην Ελλάδα, κατορθώνοντας να διαπρέψει στον τομέα. Η κηδεία του εκλιπόντος, που έφυγε σε ηλικία 80 ετών, έγινε τη Δευτέρα, 9 Ιουλίου, στην εκκλησία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στου Ζωγράφου.

Ο μεταστάς, που γεννήθηκε το 1938 στην Τύμπου, αποφοίτησε με άριστα το 1956 από το Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακας και του προσφέρθηκε υποτροφία στην Ελλάδα. Σαν γνήσιος πατριώτης, όμως, που ήταν, αρνήθηκε την υποτροφία και έγινε μέλος της ΕΟΚΑ στα μαχητικά τμήματα με το ψευδώνυμο «Ηρακλής». Με το πέρας του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα φεύγει για σπουδές Οικονομικών στο Λονδίνο, ενώ παράλληλα εργαζόταν σε γραφείο ορκωτών λογιστών. Με το πέρας των σπουδών του, το 1965, αποδέχεται θέση λογιστού στο συγκρότημα Χανδρή στον Πειραιά. Τρία χρόνια αργότερα αρχίζει να εργάζεται σαν ανώτερο στέλεχος στην εταιρεία Moore Stephers Chartered Accountants στον Πειραιά, ενώ την ίδια χρονιά παντρεύεται τη σύζυγό του Ευαγγελία, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τη Μαριλένα και τον Λεωνίδα.

Η συνέχεια

Ο Ανδρέας Κύρρης συνέχισε να εργάζεται σαν ανώτερο στέλεχος στην εταιρεία Moore Stephers Chartered Accountants στον Πειραιά μέχρι το 1976, χρονιά κατά την οποία πώλησε όλη την ακίνητη περιουσία του στην Κύπρο για να επενδύσει στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά, αρχίζει την επιχειρηματική του δραστηριότητα συμμετέχοντας σε μεγάλο ναυτιλιακό συγκρότημα με ποσοστό συμμετοχής σε αρκετά πλοία. Το 1987 συμμετέχει στην ίδρυση του «Σπιτιού της Κύπρου» στην Αθήνα, το οποίο υπηρέτησε ως χορηγός και σε διοικητικές θέσεις. Το 1998 και έχοντας αποκτήσει μεγάλη πείρα στον τομέα, αποφασίζει να ανοίξει το δικό του ναυτιλιακό γραφείο και μέχρι το 2016, χρονιά κατά την οποία παρέδωσε τα ηνία της εταιρείας στα παιδιά του, αγόρασε και πώλησε 12 πλοία.

Το τελευταίο αντίο

Στη νεκρώσιμο ακολουθία της Δευτέρας το «παρών» τους έδωσαν αρκετοί επίσημοι και επιχειρηματίες. Τον Ανδρέα Κύρρη, μεταξύ άλλων, αποχαιρέτησε ο Πρέσβης της Κύπρου στην Αθήνα, Κυριάκος Κενεβέζος, ο οποίος στον επικήδειο λόγο του εξήρε την προσωπικότητά του. Χαρακτηρίζοντάς τον ως μιαν από τις πλέον ιδιαίτερες και ξεχωριστές φυσιογνωμίες που θα μπορέσει κανείς να συναντήσει, τόνισε πως ήταν «ένας Έλληνας που υπηρέτησε, αγάπησε και αφοσιώθηκε στην ιδιαίτερή του πατρίδα Κύπρο προσφέροντας σε αυτήν με όλους, με όσους και όποιους τρόπους μπορούσε να επινοήσει η ελληνική του ψυχή και το αεικίνητο σοφό πνεύμα του».

Όπως είπε, καθόλη την πορεία της ζωής του προέτασσε το «εμείς» και όχι το «εγώ», ενώ υπηρετούσε το συλλογικό καλό με όρους προσωπικούς. «Αφοσιωνόταν στους κοινούς στόχους με ένταση εφήβου. Δεν σου μίλαγε πολύ αλλά όσα έλεγε ήταν τόσο ουσιαστικά, ωσάν να μίλησες με χίλιους ανθρώπους. Το βλέμμα του, το ύφος του, ακόμα και η χροιά της φωνής του, ήταν και δρούσαν καταλυτικά στην ψυχή του συνομιλητή του. Σεβόταν τους γύρω του, αγαπούσε και δινόταν σε όλα όσα ένιωθε πως αξίζει να το πράξει κανείς. Ενέπνεε ακόμα και με τη σιωπή του τους γύρω του, αφού αποτελούσε και θα αποτελεί λαμπρό παράδειγμα προσφοράς προς την Κύπρο μας και την Ελλάδα μας», υπογράμμισε.

Η προσωπικότητά του

Υποδεικνύοντας, παράλληλα, πως «αν ο πραγματικός αγωνιστής είναι αυτός που θεωρεί καθήκον και αυτονόητη την προσφορά προς τον τόπο του κι όχι λαμπρή ηρωική θυσία», τόνισε ότι «τότε ο Ανδρέας Κύρρης κατατάσσεται στους πραγματικούς αγωνιστές. Αν δεν τον ρώταγες για την προσφορά του στον αγώνα της ΕΟΚΑ, δεν θα την είχες μάθει ποτέ. Και για να είμαι πιο σαφής, για να την μάθεις θα έπρεπε να τον υποβάλεις σε αντεξέταση. Μελετητής, στοχαστής, στοχαστικός, ενίοτε απόκοσμος, λόγω σεμνότητας, άνθρωπος του πνεύματος ήταν πάντα εκεί και παντού όπου η παρουσία του μπορούσε να συμβάλει στη δημιουργία και όχι στην αποδόμηση και ποτέ μετριότητα», υπογράμμισε ο κ. Κενεβέζος.

Άριστος σε όλα

Από την πλευρά του, ο πρώην πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα, Πάμπος Χριστοφόρου, αναφέρθηκε εκτενώς στην προσωπικότητά του, λέγοντας πως «δούλεψες πολύ σκληρά και τίμια. Ήσουν καλός χριστιανός, ενάρετος, εργατικός, ηθικός και γεμάτος καλοσύνη. Έζησες με μια υπέροχη οικογένεια έχοντας πάντα στο πλευρό σου τη γυναίκα σου Ευαγγελίτσα, που σε τίμησε και σε αγάπησε τόσο πολύ μέχρι τέλους», πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι «ήσουν για μένα και για όλους που σε γνώρισαν ανεκτίμητος φίλος.

Κομψός και ευθύς στη συμπεριφορά σου, είχες πάντοτε επαγγελματικό ύφος. Πολύ ευγενικός και καλός με όλους, με κρίση σωστή και ψύχραιμη, με οξύνοια και ωραίο χιούμορ. Λογάριαζες τη γνώμη των άλλων και τη σεβόσουν. Για την αφοσίωσή σου στην οικογένειά σου και στους φίλους σου, στους συνεργάτες σου, αλλά ιδιαίτερα στην Ελλάδα και στην αγαπημένη σου Κύπρο, που στα νιάτα σου υπηρέτησες στον Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959, έχεις βαθμολογηθεί με άριστα», κατέληξε.

Αγωνιστής της ελευθερίας

Ο στενός φίλος του, Νίκος Ερρ. Ιωάννου, Καρδιολόγος, εξήρε μία, όπως είπε, από τις εκφάνσεις της πολύπλευρης προσωπικότητάς του. Αυτής του αγωνιστή της Ελευθερίας της Κύπρου, από τα νεανικά του χρόνια. «Τα τελευταία χρόνια μιλούσες κάπως περισσότερο για κείνα τα χρόνια, για να τιμήσεις όμως τους συναγωνιστές σου, να ανανεώσεις την ελπίδα ότι κάποτε το Δίκαιο θα αποδοθεί αλλά ποτέ για να αναφερθείς στη δική σου προσφορά. (…) Κάπου σ’ αυτές τις αναπολήσεις μοιραστήκαμε την ελπίδα να αναπαυθούμε στο ταπεινό κοιμητήριο της σκλαβωμένης γενέτειρας. Το σώμα σ’ ένα απέριττο σανιδένιο φέρετρο για να το αφομοιώσει πιο γρήγορα η αγαπημένη Γη. Και φεύγοντας να μοιράζουν οι δικοί μας την ‘παρηορκάν’, ψωμί, ελιά, χαλούμι και κρασί», είπε, μεταξύ άλλων, ο κ. Ιωάννου.

Μόνο ευχάριστες αναμνήσεις

Εκ μέρους της οικογένειας, το τελευταίο αντίο είπε ο υιός του Λεωνίδας, ο οποίος τόνισε πως τόσο ο ίδιος όσο και η αδελφή του, έχουν μόνο ευχάριστες αναμνήσεις από κείνον. «Μας έδωσε ερεθίσματα στοργής, συντροφικότητας, καλοσύνης, και ιδιαίτερου χιούμορ. Ερεθίσματα αγάπης προς την πατρίδα, ήθους, ακεραιότητας, πνευματικής αναζήτησης και φιλευσπλαχνίας.

Γνωρίζω ότι όλοι όσοι είστε εδώ έχετε ευχάριστες αναμνήσεις από τον Ανδρέα. Σας ζητώ να φέρετε στην σκέψη σας αυτές τις ευχάριστες αναμνήσεις όταν θα τον συνοδεύουμε. Θέλω να κάνουμε φωτεινές σκέψεις προκειμένου να είναι μια συνοδεία αγάπης. Διότι η δύναμη της Αγάπης απελευθερώνει από τα δεσμά της λύπης. Η δύναμη της Αγάπης μάς βοηθά να διακρίνουμε τη διαφορά ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην Αλήθεια», κατέληξε.