Σημερινή

Τρίτη, 18/12/2018
RSS

«Η κυπριακή διάλεκτος είναι η ταυτότητά μας»

| Εκτύπωση | 11 Μάρτιος 2018, 18:00 | Του Μάριου Αδάμου

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΙΑΓΚΟΥΛΛΗΣ ΤΟΝΙΖΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΑΝ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΜΕ

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΘΕΤΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΩΝ

«Αν κάποιος μελετήσει τους Τουρκοκύπριους, όχι τους καθημερινούς ανθρώπους, αλλά τους εγκάθετους, θα διαπιστώσει πως καταβάλλεται από πλευράς τους μία προσπάθεια εμπέδωσης ενός κλίματος στην Κύπρο ότι υπάρχουν δύο λαοί, δύο θρησκείες, δύο κράτη και δύο γλώσσες, με τον ισχυρισμό ότι υπήρχε τουρκοκυπριακή διάλεκτος κι ότι η κυπριακή διάλεκτος, την οποία χρησιμοποιούν οι Ελληνοκύπριοι, δανείστηκε στοιχεία της»


Την ανάγκη διαφύλαξης της κυπριακής διαλέκτου ως κόρην οφθαλμού τονίζει, μεταξύ άλλων, μέσω συνέντευξής του στη «Σημερινή» της Κυριακής ο συγγραφέας και καθηγητής Κωνσταντίνος Γιαγκουλλής. Όπως υποδεικνύει, «η κυπριακή διάλεκτος είναι η ταυτότητά μας. (…) Μέσα από την κυπριακή διάλεκτο παρελαύνει η κυπριακή ιστορία, ο κυπριακός πολιτισμός, τα πάθη της Κύπρου διά μέσου των αιώνων. Κατά την άποψή μου η κυπριακή διάλεκτος είμαστε εμείς οι ίδιοι. Συνεπώς, είναι ποτέ δυνατόν να την αρνηθείς, να την περιθωριοποιήσεις ή να μιλήσεις καν απαξιωτικά γι' αυτήν;

Είναι δυνατόν να απεμπολήσεις ολόκληρη την ιστορία σου επειδή δεν σ’ αρέσει να μιλάς κυπριακά, τα οποία θεωρείς, τάχατες, χωριάτικα;», διερωτάται, καταγγέλλοντας, ταυτόχρονα, πως επιχειρείται από τους εγκάθετους της Άγκυρας στην Κύπρο, με τη στήριξη και Ελληνοκυπρίων, η παραχάραξη στην ουσία της ιστορίας μας, μέσω της αποκαθήλωσης-αποξήλωσης της κυπριακής διαλέκτου.

Το πλούσιο συγγραφικό έργο

Κύριε Γιαγκουλλή έχετε συγγράψει πέραν των εκατόν μελετών και βιβλίων. Τι σας ώθησε σε αυτό;

Το συγγραφικό μου έργο, όντως, είναι αρκετά μεγάλο, τόσο σε ανεξάρτητα και αυτοτελή βιβλία ποικίλου περιεχομένου, όσο και σε επιμέρους μελέτες που ξεπερνούν τις 150 και οι οποίες έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά. Τα αυτοτελή μου έργα άρχισα να συγγράφω το 1962 κι ενόσω ήμουν ακόμη φοιτητής. Αρχικά αφορούσαν τους Κύπριους ποιητάρηδες, οι οποίοι αποτέλεσαν και το θέμα της διατριβής μου. Μάζευα υλικό το οποίο άρχισα να εκδίδω είτε σε μελέτες που δημοσιεύονταν σε περιοδικά τη δεκαετία του ’60 είτε σιγά-σιγά σε αυτοτελή βιβλία.

Έχω συγγράψει επίσης μια σειρά από άλλα βιβλία κι έργα, μεταξύ αυτών κι ο «Θησαυρός της κυπριακής διαλέκτου», το οποίο για μένα είναι ένα έργο ζωής. Όσον αφορά, τώρα, το τι με ώθησε να ασχοληθώ με την παράδοση και τη διάλεκτο του τόπου μου, σε αυτό συνέβαλε η μεγάλη μου αγάπη τόσο για την κυπριακή διάλεκτο όσο και για τους ανθρώπους της, οι οποίοι την ανέδειξαν μέσα από τα έργα τους.

Όπως έχετε πει, έχετε ασχοληθεί αρκετά με τους Κύπριους ποιητάρηδες, αλλά και με τα ήθη και έθιμα του τόπου μας.

Όταν εκπόνησα τη διδακτορική μου διατριβή με θέμα τους Κύπριους ποιητάρηδες, άρχισα να εκδίδω σε τόμους, τον ένα πίσω από τον άλλο, το έργο των διαφόρων λαϊκών ποιητών του τόπου μας. Μεταξύ άλλων, εξέδωσα τα άπαντα του Δημήτρη Λιπέρτη σε δύο τόμους, του Παύλου Λιασίδη, του Χριστόφορου Παλέσιη, του Χριστόδουλου Τζιαπούρα, του Κωνσταντίνου Φιλίππου, και πολλών άλλων, ενώ μετέφρασα από τα αγγλικά τις δίκες των απαγχονισθέντων ηρώων μας κατά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ και τις περιέλαβα στο βιβλίο μου με τίτλο «Πεθαίνοντας για την ελευθερία».

Πέρα, όμως, από τα άπαντα λαϊκών μας ποιητών εξέδωσα και 70-80 μικρούς τόμους με ποιητικές συλλογές διαφόρων ποιητάρηδων, όπως, μεταξύ άλλων, ο Πιερής Πιερέττης, ο Χρίστος Πριγκόπουλος, κ.ά. Παράλληλα με την ενασχόλησή μου αυτή συγκέντρωνα κι υλικό σχετικά με τα ήθη και έθιμα του τόπου μας, τα οποία περιέλαβα σε έναν τόμο. Ταυτόχρονα, μελετούσα και το κυπριακό θέατρο σκιών και το 1981 εξέδωσα το βιβλίο «Η τέχνη του Καραγκιόζη στην Κύπρο», το οποίο εμπλούτισα μετά την αφυπηρέτησή μου με υλικό από επιπλέον έρευνες που είχα κάνει.

Για ένα χρονικό διάστημα είχατε αποσπαστεί στη Μορφωτική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας. Πότε έγινε αυτό και γιατί;

Όντως, το 1979 είχα αποσπαστεί στη Μορφωτική Υπηρεσία του ΥΠΠ για να εκδώσω μία ποιητική συλλογή του Παύλου Λιασίδη («Νεκατωμένοι αέρηδες», την έκδοση της οποίας είχε υποσχεθεί ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Σπύρος Κυπριανού στον ίδιο τον ποιητή. Στα δύο χρόνια απόσπασής μου, όμως, στη Μορφωτική Υπηρεσία, αντί να εκδώσω μόνο την ποιητική συλλογή του Παύλου Λιασίδη, εξέδωσα κι άλλες εκδόσεις, όπως η «Ανθολογία Κυπριακής Λαϊκής Ποίησης».

Έργο ζωής το λεξικό

Το πιο σημαντικό, όμως, έργο σας θεωρείται από πολλούς ο «Θησαυρός Κυπριακής Διαλέκτου», το ερμηνευτικό, ετυμολογικό, φρασεολογικό και ονοματολογικό λεξικό της Μεσαιωνικής και Νεότερης Κυπριακής Διαλέκτου…

Και για μένα αποτελεί το πιο σημαντικό έργο μου. Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, όμως, πρέπει να πω πως αφότου ολοκλήρωσα τα ως άνω συγγράμματα επικεντρώθηκα στο έργο της ζωής μου, όπως το χαρακτηρίζω, το λεξικό της κυπριακής διαλέκτου, το οποίο αναντίλεκτα είναι ένας θησαυρός, που γνώρισε απανωτές εκδόσεις από το 1992 και μετά. Το εν λόγω έργο, χωρίς να θέλω να περιαυτολογήσω, είναι γνωστό, τόσο στην κυπριακή και ελληνική βιβλιογραφία, όσο και στη διεθνή, ενώ έχει βραβευθεί από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού το 2009 κι έλαβε το Αριστείο Γραμμάτων το 2015.

Πρόκειται για ένα λεξικό 800 σελίδων που δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως ακόμα και πιστεύω πως δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ, λόγω του γεγονότος πως μία γλώσσα δεν είναι κάτι το νεκρό κι είναι κάτι που συνεχώς εμπλουτίζεται, αφού παλιές λέξεις μπαίνουν στο περιθώριο, ξεχνιούνται, και στη θέση τους μπαίνουν καινούργιες λέξεις και συνεπώς ένα λεξικό πρέπει να ενημερώνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Πλέον, η ενημέρωση του λεξικού μου αποτελεί την κύρια καθημερινή μου ενασχόληση και πρέπει να πω πως αυτήν την ενασχόληση την αγαπώ πάρα πολύ, με γεμίζει και είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μου.

Τι σας ώθησε, όμως, να ασχοληθείτε σε βάθος με την κυπριακή διάλεκτο;

Όταν διάβαζα κείμενα στην κυπριακή διάλεκτο, έβρισκα λέξεις τις οποίες δεν γνώριζα. Έτσι άρχισα να κάνω έρευνα, τόσο για την προέλευση της λέξης όσο και για την ετυμολογία της, για να μπορέσω να την στηρίξω και επιστημονικά στη συνέχεια. Αυτή μου η ενασχόληση με το πέρασμα του χρόνου μού έγινε μεράκι και έφτασα στο σημείο να εκδώσω τον «Θησαυρό της κυπριακής διαλέκτου» με στόχο τη διάσωσή της. Για εντοπισμό όλων των λέξεων που καταγράφω, ισχυρίζομαι πως δεν υπάρχει βιβλίο, μελέτη ή έργο στην κυπριακή διάλεκτο που δεν το αποδελτίωσα.

«Έγκλημα η εγκατάλειψη της διαλέκτου μας»

Μιας και αναφερόμαστε στην κυπριακή διάλεκτο, εσείς τι πιστεύετε πως πρέπει να γίνει σε σχέση με αυτή, με γνώμονα ότι τα τελευταία χρόνια κάποιοι την αποκαλούν χωριάτικη και αρνούνται, κατά κάποιον τρόπον, να τη χρησιμοποιήσουν;

Η διάλεκτός μας για μένα είναι η ταυτότητά μας, η πολιτιστική μας ταυτότητα. Μέσα από την κυπριακή διάλεκτο παρελαύνει η κυπριακή ιστορία, ο κυπριακός πολιτισμός, τα πάθη της Κύπρου διά μέσου των αιώνων. Κατά την άποψή μου η κυπριακή διάλεκτος είμαστε εμείς οι ίδιοι. Συνεπώς, είναι ποτέ δυνατόν να την αρνηθείς, να την περιθωριοποιήσεις ή να μιλήσεις καν απαξιωτικά γι' αυτήν;

Είναι δυνατόν να απεμπολήσεις ολόκληρη την ιστορία σου επειδή δεν σ’ αρέσει να μιλάς Κυπριακά, τα οποία θεωρείς, τάχατες, χωριάτικα; Και πραγματικά είναι λυπηρό να διαπιστώνεις τέτοιου είδους διαθέσεις από κάποιους έναντι της κυπριακής διαλέκτου, για τον οποιονδήποτε λόγο. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως η κυπριακή διάλεκτος είναι μέρος της εθνικής μας γλώσσας, της Ελληνικής και οφείλουμε να την προστατεύσουμε ως κόρην οφθαλμού, όπως προστατεύουμε και την ελληνική γλώσσα.

Για μένα θα είναι έγκλημα εάν εγκαταλείψουμε την κυπριακή διάλεκτο. Δεν πρέπει πραγματικά να τη χαλαλίσουμε, γιατί αν κάποιος μελετήσει τους Τουρκοκύπριους, όχι τους καθημερινούς ανθρώπους, αλλά τους εγκάθετους, θα διαπιστώσει πως καταβάλλεται από πλευράς τους μία προσπάθεια εμπέδωσης ενός κλίματος στην Κύπρο ότι υπάρχουν δύο λαοί, δύο θρησκείες, δύο κράτη και δύο γλώσσες, με τον ισχυρισμό ότι υπήρχε τουρκοκυπριακή διάλεκτος κι ότι η κυπριακή διάλεκτος, την οποία χρησιμοποιούν οι Ελληνοκύπριοι, δανείστηκε στοιχεία της.

Δηλαδή;

Ισχυρίζονται, για παράδειγμα, ότι τα κυπριακά παραμύθια, τα οποία είναι γραμμένα στην κυπριακή διάλεκτο, αν είναι δυνατόν, τα πιάσαμε από τους Τουρκοκύπριους. Επίσης, υπάρχει ο ισχυρισμός ότι το θέατρο σκιών είναι επηρεασμένο από τους Τούρκους και τους Τουρκοκύπριους, από τη στιγμή που οι Τουρκοκύπριοι καραγκιοζοπαίχτες μετρώνται στα δάκτυλα του ενός μας χεριού και είχαν μαθητεύσει δίπλα σε Ελληνοκύπριους καραγκιοζοπαίχτες.

Πέραν τούτων, η τάση των τελευταίων ημερών είναι η εξής: Προσπαθούν οι εγκάθετοι της Τουρκίας, με κάποιους δικούς μας Ελληνοκύπριους, να εμπεδώσουν την εντύπωση ότι οι τουρκικές λέξεις που υπάρχουν στην κυπριακή διάλεκτο, ως απότοκο του γεγονότος ότι βρισκόμασταν υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1570 έως το 1878, είναι τουρκοκυπριακές κι ότι τις πήραμε από τους Τουρκοκύπριους.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι την Κύπρο την κατείχαν οι Τουρκοκύπριοι και συνεπώς δεν πρέπει να μας βαρυφαίνεται που τώρα αξιώνουν να έχουν το πάνω χέρι στο νησί. Και εδώ διερωτάσαι πραγματικά: είναι δυνατόν με αυτήν τη διάλεκτο που εκτείνεται από τον καιρό του Ομήρου, οι Τουρκοκύπριοι να είναι κυρίαρχοι και να δανείζουν μάλιστα λέξεις στους Ελληνοκύπριους;

Είναι γι’ αυτόν τον λόγο που είπα και πιο πριν πως πρέπει να διαφυλάξουμε τη διάλεκτό μας ως κόρην οφθαλμού και να την υπερασπιστούμε με νύχια και με δόντια, γιατί πραγματικά είναι η ταυτότητά μας και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να την χάσουμε. Γι' αυτό το γεγονός πρέπει να πω πως έχω γράψει αρκετές φορές αλλά κανένας δεν έδωσε σημασία.

Ανάμεσα στο έργο σας περιλαμβάνονται και μία σειρά από επιστημονικές μελέτες. Πείτε μας κάτι και γι' αυτές.

Ταυτόχρονα με την ενημέρωση του λεξικού, όπως προείπα, όντως γράφω διάφορες επιστημονικές μελέτες, τις οποίες δημοσιεύω σε επιστημονικά περιοδικά. Για παράδειγμα, υπήρχε απορία για το τι ήταν ο ποιητάρης. Έγραψα σχετική μελέτη και τη δημοσίευσα. Επίσης, ακούς στην τηλεόραση τη λέξη τσιάττισμα. Τι σημαίνει τσιάττισμα; Επειδή υπήρχαν αρκετές ερμηνείες γι' αυτό, θεώρησα καθήκον μου να εξηγήσω τι ακριβώς είναι. Το τσιάττισμα είναι ποιητικός διαγωνισμός και έχω συγγράψει σχετική μελέτη με την ιστορία του από τα χρόνια του Ομήρου, διότι πρόκειται για ομηρικό είδος, μέχρι σήμερα.

Επίσης, σε ένα ακριτικό τραγούδι ακούμε «καλώς ήρτεν ο Χάροντας να ‘φα να πιει μιτά μας, να φάει άγριν του λαού να ‘φα οφτόν περτίτζιην». Ακούοντάς το αυτό μού γεννήθηκε η απορία τι είναι το άγριν του λαού και μελετώ επιστημονικά αυτήν την λέξη. Στην 8η Ιουλίου του Βασίλη Μιχαηλίδη σε κάποιο στάδιο ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός λέει στον Τούρκο διοικητή: «αμμά ξέρε πως ύλαντρον όντας κοπεί καβάτζιν τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια». Έψαξα κι εξήγησα επιστημονικά τι είναι το ύλαντρον, που σημαίνει γέρικο δέντρο.

Το βιβλίο για τον Γερόλακκο

Τελευταίο, πάντως, έργο σας είναι το βιβλίο σας που έχετε συγγράψει για το χωριό σας, τον Γερόλακκο.

Το βιβλίο για τον Γερόλακκο ήταν κάτι που ήθελα από χρόνια να κάνω, επειδή ανέκαθεν ασχολούμουν με το χωριό στο οποίο γεννήθηκα και αναγιώθηκα. Πρέπει να πω πως αυτή δεν είναι η πρώτη μου απόπειρα, αφού όταν ήμουν φοιτητής, το 1967, εξέδωσα ένα μικρό τόμο για το χωριό μου, για το οποίο είχα συλλέξει ένα ογκώδες υλικό με πολλές φωτογραφίες της εποχής και το οποίο, δυστυχώς, χάθηκε κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής, η οποία με βρήκε στο Αργάκι της Μόρφου, όπου είχα παντρευτεί.

Κατά την τουρκική εισβολή χάθηκε και το βιβλίο, του οποίου δεν είχε πουληθεί ούτε κι ένα αντίτυπο, παρότι η τιμή του ήταν δύο σελίνια. Για να εκδώσω αυτό το βιβλίο είχα κάνει, μάλιστα, δάνειο από το Συνεργατικό εξήντα λιρών. Για να ετοιμάσω, τώρα, το βιβλίο που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο μάζευα υλικό από το 1974 μέχρι και πριν από οκτώ χρόνια, οπότε κι άρχισα σιγά-σιγά να το γράφω.

Ταυτόχρονα, όμως, έκανα κι έρευνα για το γενεαλογικό δέντρο όσων γεννήθηκαν στον Γερόλακκο μέχρι το 1974, βασιζόμενος στον εκλογικό κατάλογο για τις αρχιεπισκοπικές εκλογές του 1908. Επίσης, συνέλεξα πληροφορίες για την ιστορία του, από πού πήρε το όνομά του, για τους δασκάλους που υπηρέτησαν στον Γερόλακκο, καθώς και πληροφορίες σχετικά με το Δημοτικό Σχολείο του χωριού, δηλαδή πότε κτίστηκε κ.ο.κ.

Επιπρόσθετα, συνέλεξα πληροφορίες κι υλικό και για τις δύο εκκλησίες του Γερολάκκου, το ταχυδρομείο του χωριού, τον αστυνομικό σταθμό, τα σφαγεία, τα καφενεία, τις ταβέρνες, τα μπακάλικα, τα σινεμά, τους συλλόγους, καθώς επίσης και για το αεροδρόμιο και τον αμερικάνικο ραδιοσταθμό, στον οποίο εργάζονταν δεκάδες οικογένειες Γερολατσιητών.

Καταγράφω, ακόμη, τον τρόπο με τον οποίο εξασφάλιζαν οι συγχωριανοί μου τα προς το ζην. Πρώτον, μέσω της γεωργίας, δεύτερον μέσω της κτηνοτροφίας, αφού πολλοί ήταν βοσκοί και τρίτον από τα λατομεία, από τα οποία έβγαινε η ξακουστή ανά το παγκύπριο πουρόπετρα του Γερολάκκου και κοσμεί διάφορα κτήρια, μεταξύ αυτών και το Προεδρικό Μέγαρο. Επίσης, αρκετοί Γερολατσιήτες εργάζονταν στο αεροδρόμιο του χωριού και στον αμερικανικό ραδιοσταθμό, όπως προείπα.

Κλείνοντας, κ. Γιαγκουλλή, θα ήθελα να μας περιγράψετε μία κανονική σας ημέρα.

Η ώρα 4 το πρωί είμαι στο πόδι και όλη μέρα, πλην αυτών που πάω γιατρό, μέχρι τις 6 το απόγευμα δουλεύω συστηματικά. Στις 6 ξαπλώνω, ξεκουράζομαι και μπορεί να με βρουν οι 3 το πρωί αναπαυόμενο διαβάζοντας ή βλέποντας τηλεόραση. Για παράδειγμα χθες (σ.σ. περασμένη Κυριακή), στις 6 το απόγευμα κάθισα, είδα τις ειδήσεις, στις 9 το βράδυ ξάπλωσα και δύο ώρες αργότερα σηκώθηκα, κατέβηκα κάτω και έμεινα στο γραφείο μου μέχρι τις 2 το πρωί.

Ακολούθως ξάπλωσα άλλες δύο ώρες και στις 4 το πρωί ξύπνησα, ήπια τον καφέ μου και κάθισα στο γραφείο μου, για να μελετήσω και να γράψω πράγματα στον ηλεκτρονικό μου υπολογιστή. Χωρίς υπερβολή δουλεύω 16 ώρες την ημέρα, διαβάζοντας και γράφοντας, κυρίως, για την κυπριακή διάλεκτο.

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Κωνσταντίνος Γ. Γιαγκουλλής γεννήθηκε στον Γερόλακκο το 1943. Είναι πτυχιούχος του Ιστορικοαρχαιολογικού Τμήματος (1962-67) και Διδάκτωρ Φιλοσοφίας (1974-77) του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου εργάστηκε και ως έκτακτος ερευνητής κατά τη διάρκεια της εκπόνησης της διατριβής του. Εργάστηκε ως Καθηγητής (1967-1984), ως Βοηθός Διευθυντής (1984-1991) και ως Διευθυντής (1991-1992) σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης και υπηρέτησε με απόσπαση στη Μορφωτική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού (1979-1982) και την ΠΑΚ (1985-1987), όπου δίδαξε την ελληνική και κυπριακή λογοτεχνία.

Από το 1992-1996 εργάστηκε ως επιθεωρητής φιλολογικών μαθημάτων και από το 1996-2003 ως Διευθυντής του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών, ενώ από τις 21.4.1998-8.1.1999 ήταν και Ανώτερος Διευθυντής Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης και από τις 25.9.2000-20.7.2001 Αναπληρωτής Διευθυντής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου. Από το 1996 έως το 2002 ήταν, επίσης, ex officio μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΠΕ.

Από τις 10.11.2003 έως τις 31.8.2005 διετέλεσε Διευθυντής του Κέντρου Ερευνών του Philips College, ενώ από το 2004 έως το 2006 δίδαξε ως ειδικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Πριν γίνουν όλα αυτά, όμως, παράλληλα με τις γυμνασιακές και τις πανεπιστημιακές του σπουδές και τις άλλες υποχρεώσεις, σε ηλικία μόλις 12 ετών, μπήκε στην βιοπάλη στην αρχή ως εργάτης στις οικοδομές και αργότερα ως βοσκός.

Ο Κωνσταντίνος Γιαγκουλλής ασχολήθηκε με την έρευνα θεμάτων κυπριακής λογοτεχνίας, γλώσσας, προφορικής ποίησης και θεάτρου σκιών και έχει να παρουσιάσει ένα πλούσιο συγγραφικό έργο, ως αποτέλεσμα της πολύχρονης ερευνητικής του δραστηριότητας. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται συστηματικά με την κυπριακή διάλεκτο και το ετυμολογικό και φρασεολογικό λεξικό της και με τα κυπριακά δημοτικά τραγούδια και παραμύθια. Για το έργο του έχει τιμηθεί και βραβευθεί ουκ ολίγες φορές. Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε με το Βραβείο Γραμμάτων του Ελληνικού Πνευματικού Ομίλου Κύπρου (1985) και με το Κρατικό Βραβείο (1986) για το βιβλίο του «Η Κυπριακή Διάλεκτος στη Λογοτεχνία».