Σημερινή

Πέμπτη, 26/04/2018
RSS

Η πραγματικότητα που βιώνουν τα παιδιά αιτητές ασύλου στην Κ

| Εκτύπωση | 31 Δεκέμβριος 2017, 18:01 | Της Έλενας Χατζηχριστοδούλου

Η πραγματικότητα που βιώνουν τα παιδιά αιτητές ασύλου στην Κύπρο

ΔΙΑΤΡΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΑΜΕΛΕΙΑ, ΒΙΑ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑ

Η ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΝΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ, ΕΝΟΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΒΡΕΦΙΚΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ, ΜΙΑΣ ΕΞΩΣΧΟΛΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΕΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ, ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΩ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΣ

Οι οικογένειες αιτητών ασύλου με πάνω από τέσσερα μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν στέγη με 200 ευρώ το μήνα, και τροφή, ρουχισμό/υπόδηση, ηλεκτρισμό, θέρμανση, ύδρευση με 535 ευρώ τον μήνα


Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο αριθμός των προσφύγων αυξάνεται ραγδαία σε παγκόσμια κλίμακα. Όταν μιλάμε για πρόσφυγες, δεν μιλάμε μόνο για ενήλικες αλλά και για οικογένειες με παιδιά και παιδιά που φεύγουν από τις χώρες τους μόνα, χωρίς οικογένεια ή κηδεμόνα. Συγκεκριμένα, το 2016, το 24% των αιτούντων άσυλο στην Κύπρο ήταν παιδιά κάτω των 18 ετών. Τα παιδιά πρόσφυγες, λόγω της ευάλωτης θέσης τους, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκτεθούν και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με τους ενήλικες για κακοποίηση, αμέλεια, βία, εκμετάλλευση και εμπορία.

Τα δύσκολα αρχίζουν από το ταξίδι

Και μόνο η εμπειρία του ταξιδιού προς τη χώρα υποδοχής μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις για τα παιδιά, καθώς συχνά έρχονται αντιμέτωπα με τραυματικές καταστάσεις, όπως εκμετάλλευση ή κακοποίηση. Στη χώρα υποδοχής όμως εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μείζονες προκλήσεις περιμένοντας μιαν απόφαση για την αίτηση ασύλου τους και προσπαθώντας να ενταχθούν στο νέο τους -συχνά πολύ διαφορετικό από το δικό τους- κοινωνικό περιβάλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται ως περίοδος δευτερογενούς τραύματος για τα παιδιά. Το Κέντρο Υποδοχής Αιτητών Ασύλου βρίσκεται συνεχώς σε υπερπληρότητα, με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειοψηφία των οικογενειών που καταφθάνουν στη Κύπρο να καλούνται να ζήσουν στις τοπικές κοινότητες, συχνά υπό πραγματικά αντίξοες συνθήκες.

Τι γίνεται στη χώρα μας

Στην Κύπρο οι αιτητές ασύλου δεν μπορούν να εργαστούν τους πρώτους 9 μήνες από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για άσυλο, ενώ ακολούθως -και μέχρι να λάβουν απάντηση στην αίτησή τους- δικαιούνται να εργαστούν στους πλέον κακοπληρωμένους και αντίξοους εργασιακούς τομείς (κτηνοτροφία, γεωργία, διαχείριση αποβλήτων). Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στο να εξασφαλίσουν εργασία από την οποία να μπορούν να επιβιώσουν είναι τεράστιες. Εξαιτίας της κατάστασης αυτής, οι γονείς καταφεύγουν σε αναζήτηση κρατικής βοήθειας από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας για να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για τις οικογένειές τους. Η βοήθεια αυτή παρέχεται υπό την μορφή δελτίων-κουπονιών και συχνά συνοδεύεται με καθυστερήσεις, λόγω του υπερβολικού φόρτου των λειτουργών.

Κάτω από το όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης

Τα δε ποσά που παραχωρούνται, κυμαίνονται πολύ κάτω του εθνικού ορίου αξιοπρεπούς διαβίωσης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, για παράδειγμα, μία τετραμελής οικογένεια αιτητών ασύλου να λαμβάνει περίπου 35%-50% χαμηλότερα ποσά από οποιαδήποτε άλλη οικογένεια με τις ίδιες ανάγκες και σύνθεση βρίσκεται υπό το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (ΕΕΕ). Επιπρόσθετα, τα ποσά αυτά δεν αυξάνονται αντίστοιχα με τον αριθμό των παιδιών της οικογένειας, όπως συμβαίνει για τους δικαιούχους ΕΕΕ. Έτσι, οι οικογένειες αιτητών ασύλου με πάνω από τέσσερα μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν στέγη με 200 ευρώ το μήνα, και τροφή, ρουχισμό/υπόδηση, ηλεκτρισμό, θέρμανση, ύδρευση με 535 ευρώ τον μήνα. Σημειώνουμε ότι τα κουπόνια εξαργυρώνονται μόνο σε ορισμένες μικροεπιχειρήσεις όπου οι τιμές των προϊόντων είναι συχνά οι διπλάσιες από εκείνες των υπεραγορών από τις οποίες ψωνίζει η μέση κυπριακή οικογένεια.

Καταδικάζονται σε ανέχεια

Όλα αυτά καταδικάζουν σε ανέχεια και συνεχείς στερήσεις πρώτα και κύρια τα παιδιά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη σωματική και ψυχική τους υγεία. Η εξασφάλιση ενός παιχνιδιού, ενός ειδικού βρεφικού γάλακτος, μίας εξωσχολικής δραστηριότητας αποτελούν πολυτέλειες που όταν καλύπτονται, αυτό συμβαίνει μόνο μέσω ελεημοσύνης. Οι δε συνθήκες στέγασης που μπορούν να εξασφαλιστούν με τα ποσά που αναφέρθηκαν στα αστικά κέντρα της χώρας είναι απαράδεκτες και αδιανόητες για την πλειοψηφία των Κύπριων πολιτών.

Τα πιο πάνω αποτελούν την πραγματικότητα που βιώνουν τα παιδιά αιτητές ασύλου στην Κύπρο, ενώ, δυστυχώς, συχνά η εντύπωση που δημιουργείται στην κοινή γνώμη είναι ότι τα παιδιά αυτά είναι κάτοχοι ειδικών προνομίων. Το άρθρο αυτό φιλοδοξεί να συμβάλει στην αντικειμενική παρουσίαση της κατάστασης. Τα παιδιά πρόσφυγες είναι κομμάτι της νέας γενιάς που θα ζήσει και θα διαμορφώσει την κυπριακή κοινωνία. Ας επενδύσουμε στο μέλλον, αξιώνοντας για όλα τα παιδιά την παροχή ίσων ευκαιριών για ανάπτυξη και ευημερία.

ΕΛΕΝΑ ΧΑΤΖΗΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Σύμβουλος Προστασίας των Παιδιών του
Μη Κυβερνητικού Οργανισμού Cyprus Refugee Council