Σημερινή

Παρασκευή, 15/12/2017
RSS

Στο… συρτάρι υποθέσεις ιατρικής αμέλειας

| Εκτύπωση | 08 Οκτώβριος 2017, 18:01 | Της Μαρίας Ονουφρίου

ΓΙΑΤΡΟΙ ΔΕΝ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΤΟΥΣ

Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΕΤΟΙΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΔΥΣΚΟΛΗ, ΑΦΟΥ ΙΑΤΡΟΙ ΔΕΝ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΤΟΥΣ, ΕΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΟΥΝ ΣΕ ΔΙΚΗ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ, ΙΩΒΕΙΟΣ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Ο κάθε αιτητής/ ασθενής θα πρέπει να αποδείξει ότι ο ιατρικός λειτουργός έχει δράσει αμελώς ή παρέλειψε να δράσει και ότι αυτή η αναλγησία, αδιαφορία, παράλειψη ή λανθασμένη διάγνωση ευθύνεται για τη βλάβη που έχει υποστεί


Άλλη μια υπόθεση ιατρικής αμέλειας βλέπει το φως της δημοσιότητας. Ο λόγος για ένα ζευγάρι από τη Λεμεσό, το οποίο καταχώρισε αγωγή κατά ιατρών ιδιωτικής κλινικής για λόγους ιατρικής αμέλειας, εξαιτίας της οποίας το μονάκριβο αγγελούδι τους παρουσίασε σωρεία προβλημάτων υγείας μετά τη γέννησή του και σε ηλικία μόλις πέντε ετών έφυγε για το ταξίδι των αγγέλων.

Αν και συχνά ακούγονται πολλά παράπονα συμπολιτών μας που σχετίζονται με ιατρική αμέλεια, εντούτοις δεν γίνονται ποτέ καταγγελίες γι' αυτά και δεν οδηγούνται στο δικαστήριο, ενώ άλλα που παίρνουν την οδό της δικαιοσύνης παραμένουν στα αζήτητα, με αποτέλεσμα να παραδίδονται στη λήθη του χρόνου.

Αλησμόνητη, δε, θα παραμείνει η πιο πρόσφατη και ίσως η μεγαλύτερη στη δικαστική ιστορία της Κύπρου, εκδίκαση της υπόθεσης της 17χρονης Ζωής Σουλτανιάν, με την οικογένεια να βρίσκει επιτέλους το δίκιο της, όταν η πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Τ. Καρακάννα, επεδίκασε αποζημιώσεις ύψους 2,5 περίπου εκατομμυρίων ευρώ, εντοπίζοντας σωρεία λαθών και ψευδών παραστάσεων στα γεγονότα που οδήγησαν στη γέννηση ενός παιδιού με εγκεφαλική παράλυση και όχι μόνο.

Ο ένας εκ των δύο δικηγόρων της υπόθεσης, Μιχάλης Βορκάς, μίλησε αποκλειστικά στη «Σ» για την υπόθεση, για το δύσβατο μονοπάτι που ακολουθούν οι υποθέσεις ιατρικής αμέλειας στην Κύπρο και για ποιο λόγο πολλές οδηγούνται σε αδιέξοδες καταστάσεις.

Η υπόθεση της Ζωής που «τάραξε» τα νερά

Όλοι λίγο πολύ ακούσαμε την ιστορία της 17χρονης Ζωής, η οποία ζει τον δικό της Γολγοθά, αφού έλαχε σε αυτήν να «πληρώσει» με τον χειρότερο τρόπο τα λάθη του ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού από την πρώτη της ανάσα! Ήταν λίγο μετά τα μεσάνυκτα της 16ης Ιουλίου του 1999, όταν η μητέρα της, Άννα, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Μακάρειο Νοσοκομείο για να γεννήσει πρόωρα.

Συγκλονιστικά ήταν τα όσα περιέγραψε η Άννα Σουλτανιάν στο δικαστήριο όταν βρέθηκε μόνη σε ένα δωμάτιο του νοσοκομείου, να γεννά το μωρό της και να φωνάζει πανικοβλημένη για βοήθεια, όταν έβλεπε το μικρόσωμο μελανιασμένο άηχο βρέφος έξω από το σώμα της. Το νεογνό δεν υποβλήθηκε αμέσως στη διαδικασία ανάνηψης και διασωλήνωσης και η παράλειψη αυτή επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την κατάστασή του, συμβάλλοντας στην εγκεφαλική του παράλυση.

Ο κ. Μιχάλης Βορκάς ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «είναι λυπηρό το γεγονός ότι το δικαστήριο απέδωσε σοβαρότατη ευθύνη στο ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό του Μακάρειου Νοσοκομείου και έκρινε ως λανθασμένους και αμελείς τους χειρισμούς τους, αποδίδοντας μάλιστα απόκρυψη της πραγματικής αλήθειας των γεγονότων. Κάποιοι από τους μάρτυρες βρέθηκαν να ψεύδονται για τα γεγονότα, ενώ άλλοι για την ειδικότητά τους. Σοβαρό ζήτημα επίσης ήταν η απουσία μέρους φακέλων της ενάγουσας, όπως ήταν οι ιατρικές εξετάσεις. Το δικαστήριο κατέληξε ότι το νοσοκομείο υπολειτουργούσε».

Δικαίωμα στην αμέλεια;

Ο κάθε αιτητής/ ασθενής θα πρέπει να αποδείξει ότι ο ιατρικός λειτουργός έχει δράσει αμελώς ή παρέλειψε να δράσει και ότι αυτή η αναλγησία, αδιαφορία, παράλειψη ή λανθασμένη διάγνωση ευθύνεται για τη βλάβη που έχει υποστεί. Ο ασθενής να μην ξεχνά τα δικαιώματα που έχει ως τέτοιος, όπως τη φροντίδα της υγείας του και της θεραπείας, της αξιοπρεπούς μεταχείρισης, της πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, της απουσίας των δυσμενών διακρίσεων, της πληροφόρησης, της εμπιστευτικότητας κ.ά.

Ο κ. Βορκάς εξήγησε ότι το χρονοβόρο της διαδικασίας από την ημέρα κατάθεσης αγωγής μέχρι και την εκδίκαση της υπόθεσης, οφείλεται πολλές φορές στο ίδιο το σύστημα. Μάλιστα πολλές υποθέσεις δεν φτάνουν καν στην εκδίκασή τους, εφόσον με τις αναβολές και τις όποιες καθυστερήσεις παραμένουν ανενεργές για πολλά χρόνια. Στην παρούσα φάση η εναγόμενη πλευρά έχει καταχωρίσει έφεση, εφόσον θεωρεί υπέρογκο το ποσό της αποζημίωσης και αμφισβητεί την εξολοκλήρου ευθύνη του νοσοκομειακού ιδρύματος στο οποίο γεννήθηκε η Ζωή.

«Να ξεκαθαρίσουμε ότι η έφεση από μόνη της δεν αποτελεί ανασταλτικό μέτρο της απόφασης του δικαστηρίου. Θα πρέπει το δικαστήριο να διατάξει την αναστολή της πληρωμής», συνέχισε.

Αδελφοποίηση ιατρών

Πολλοί παραπονούμενοι καταθέτουν τα όπλα, εφόσον νιώθουν ότι δεν μπορούν να πολεμήσουν ένα σύστημα γραφειοκρατικό, χρονοβόρο και πολυέξοδο. «Η καθυστέρηση αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο σύστημα, για το οποίο γνωρίζουμε τις δυσκολίες. Ένας άλλος παράγοντας είναι η δυσκολία τού να εντοπίσει κανείς ιατρό στην Κύπρο, ο οποίος να βρεθεί ως μάρτυρας κατηγορίας. Είναι τόσο κλειστό το επάγγελμα στην Κύπρο, ο ένας γνωρίζει τον άλλο, έχει δουλέψει μαζί του, έχει συνεργαστεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, που είναι σχεδόν αδύνατον ο ένας να μπορεί εύκολα να καταθέσει γεγονότα που τοποθετούν τον άλλο στο εδώλιο του κατηγορουμένου.

»Γι' αυτό πολλές φορές απευθυνόμαστε στο εξωτερικό για βοήθεια. Έρχονται διάφοροι ειδικοί από το εξωτερικό, οι οποίοι μελετώντας όλα τα στοιχεία, μπορούν με αντικειμενικότητα και χωρίς κανένα ενδοιασμό, να τοποθετήσουν τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση. Αυτό όμως προϋποθέτει τεράστια έξοδα που επωμίζεται ο ενάγων, γιατί ο ειδικός δεν θα έρθει μόνο μια φορά στην Κύπρο και δεν θα παρουσιαστεί μόνο μια φορά στο δικαστήριο», ανέφερε ο κ. Βορκάς.

Το κόστος, η δυσκολία στην επικοινωνία αλλά και ο τεράστιος κίνδυνος να μην προχωρήσει η υπόθεση, με αποτέλεσμα να μείνουν τα έξοδα στον πελάτη, είναι οι παράγοντες που εμποδίζουν πολλούς συμπολίτες μας από το να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.