Αγαπητή Χίλαρι,
Αν και είμαι ενεργό κομμάτι της πολιτικής σας καμπάνιας (τον τελευταίο χρόνο), ποτέ δεν σας έχω εκφράσει τα αισθήματά μου, σχετικά με τη χώρα στην οποία γεννήθηκα και μεγάλωσα.
Προτού προχωρήσω στο αίτημά μου, παρακαλώ όπως μου επιτρέψετε να εκφράσω τον σεβασμό, την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη μου, σε αυτήν την υπέροχη, ελεύθερη χώρα, που ονομάζεται Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, για το ότι παρέχει ίσες ευκαιρίες σε όσους επιθυμούν να αγωνιστούν για ένα καλύτερο μέλλον.
Πράγματι, οι ΗΠΑ μού έδωσαν την ευκαιρία να εκδοθούν δυο βιβλία μου και ένα Πολιτικό μοντέλο, το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο US Copyright Office, όλα αυτά βασισμένα στην εμπειρία που αποκόμισα από τον τομέα της Πολιτικής Επικοινωνίας, εδώ στις ΗΠΑ (και την καμπάνιά μας). Πάντα στο δίπτυχο καλύτερη πολιτική, καλύτερες κοινωνίες.
Παρά το γεγονός ότι οι συμπατριώτες μου δεν μπορούν να επιδείξουν την ίδια εκτίμηση (παρακαλώ μην τους αποδώσετε φταίξιμο και προσπαθήστε να κατανοήσετε τον λόγο «γιατί» στις επόμενες παραγράφους), θα το εκτιμούσα αν διαθέσετε ένα λεπτό από την «καθημερινότητά σας», για να αφουγκραστείτε την καρδία μου.
Το 1974, εγώ και 199.999 άλλοι συμπατριώτες μου, γίναμε πρόσφυγες, λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Από τότε, πολλοί από τους πρόσφυγες αυτούς έχουν πεθάνει, κουβαλώντας τη λύπη στο πρόσωπό τους. Πολλοί είναι αυτοί που ακόμα περιμένουν, ενώ κάποιοι άλλοι, όπως για παράδειγμα οι γονείς μου, δουλεύουν ακατάπαυστα για να ξεχάσουν.
Θα ήθελα απλώς να θέσω ένα ερώτημα στο «τραπέζι» της καμπάνιας μας:
«Τι θα κάνατε, αν, για παράδειγμα, ρωσικά στρατεύματα εισέβαλλαν στις ΗΠΑ και κατείχαν εδάφη; Ποια θα ήταν η πολιτική σας στρατηγική σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;».
Είμαι βέβαιος ότι θα παλεύατε για την ελευθερία και την ασφάλεια της Τσέλσι. Αυτό ακριβώς ζητώ κι εγώ. Θέλω ο 17χρονος γιος μου να ζήσει ελεύθερος και ασφαλής, χωρίς νεκρές ζώνες και στρατεύματα. Είμαι πεπεισμένος ότι είσαστε αρκετά ικανό άτομο για να κάνετε την Αμερική ακόμα καλύτερη. Είμαι όμως πεπεισμένος ότι μπορείτε να κάνετε ολόκληρο τον κόσμο καλύτερο.
Πάντα θα σέβομαι αυτήν την υπέροχη χώρα που ονομάζεται ΗΠΑ. Θα συνεχίσω να παλεύω για την εκλογή σας. Θα σταθώ δίπλα στην Ελληνοαμερικανίδα σύζυγό μου και τον γιο μου, για να συνεισφέρουμε στην ενδυνάμωση της δημοκρατίας. Η σύζυγός μου ζει στις ΗΠΑ 22 χρόνια τώρα. Το ίδιο κι εγώ, που επίσης έγινα κομμάτι αυτής της χώρας τα τελευταία τρία χρόνια (μακριά από τον γιο μου). Ακόμα μια φορά ευχαριστώ εσάς και τις ΗΠΑ γι’ αυτήν τη μεγάλη ευκαιρία.
Είμαι σίγουρος ότι μπορείτε να τα καταφέρετε. Αν συνεισφέρετε στην ελευθερία της πόλης μου, δίνω υπόσχεση ότι κατά τη διάρκεια της προεδρίας σας θα σας φιλοξενήσω σε μιαν από τις ομορφότερες παραλίες στον κόσμο, στο διαμάντι της Μεσογείου, την Αμμόχωστο. Μια μαγική πόλη στο νησί της Αφροδίτης, την Κύπρο. Ναι, αυτή είναι η πόλη μου και είμαι βέβαιος ότι εσείς, ο Μπίλ και η Τσέλσι θα την ερωτευτείτε. Λυπάμαι που δεν μπορώ να το κάνω αμέσως τώρα, αλλά τουρκικά στρατεύματα κατέχουν το σπίτι μου.
Πολλά ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Μαζί θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι τις 8 Νοεμβρίου. Είμαι σίγουρος ότι ο αγώνας σας θα είναι ακόμα πιο έντονος μετά την εκλογή σας.
Δεν έχω καμιάν αμφιβολία ότι εσείς, ως μαμά, μπορείτε να αφουγκραστείτε την καρδιά μου. Επειδή η Τσέλσι, η κόρη σας, και ο γιος μου ο Άρης, μπορούν να είναι «Πιο δυνατοί μαζί», όπως είναι και το motto της καμπάνιάς σας.
Με αγάπη και ειρήνη,
Νίκος Αντωνιάδης
Σύμβουλός Πολιτικής
AAPC - New York Chapter
