Το Εθνικό Συμβούλιο έχει προ πολλού εξαντλήσει τον ρόλο του, ως θεσμός χάραξης στρατηγικής στο εθνικό θέμα. Κατέστη προσωπικό όργανο του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος προωθούσε τη δική του προσωπική και κομματική φιλοσοφία και την εβάπτιζε «εθνική στρατηγική». Και ενώ ακολουθούσε προσωπική πολιτική σε ένα εθνικό θέμα, καλούσε τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις σε... ενότητα. Κάτω από μία στρατηγική, η οποία κρινόταν αναποτελεσματική και επικίνδυνη.

Σπανίως υπήρξε προδιαβούλευση και συνδιαβούλευση στο Εθνικό Συμβούλιο. Ο εκάστοτε Πρόεδρος αποφάσιζε και καλούσε τα άλλα κόμματα να ακολουθήσουν. Σπανίως υπήρξε συλλογική λήψη αποφάσεων. Ο εκάστοτε Πρόεδρος αποφάσιζε, υπέβαλλε προτάσεις και εκ των υστέρων καλούσε τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, να τις ενημερώσει. Σοβαρή συζήτηση δεν διεξαγόταν. Και οσάκις το Εθνικό Συμβούλιο αποφάσιζε, κρυβόταν κάτω από αποφάσεις, όπως το μνήμα του Αγίου Νεοφύτου.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης καταβάλλει σήμερα μία προσπάθεια ανασύστασης του θεσμού, πάνω σε ορθές βάσεις. Έτσι, τουλάχιστον, διατείνεται η Κυβέρνηση. Αλλά η ανασύσταση και η ορθή λειτουργία του θεσμού δεν μπορούν να βασίζονται σε μονομερείς αποφάσεις, οποιουδήποτε, ακόμη και του Προέδρου. Χρειάζεται η σύνθεση απόψεων και η γνώση των σημερινών πραγματικοτήτων. Επιβάλλεται η αναζήτηση και η καθολική συναίνεση επί μίας νέας στρατηγικής, διότι είναι εξόφθαλμο πλέον, ότι η ακολουθούμενη σήμερα αποτελεί πηγή κινδύνων για τον κυπριακό Ελληνισμό.

Δεν είναι δυνατόν να τίθεται ως όρος συμμετοχής, προς τις πολιτικές δυνάμεις, να δίδουν όρκο πίστεως στη διζωνική ομοσπονδία και στις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου. Αυτές υπήρξαν η αρχή του κακού για την εθνική υπόθεση.Η διζωνική ομοσπονδία κατέστη πηγή κινδύνων και εφαλτήριο της Τουρκίας για παντοτινή παρουσία στην Κύπρο.

Ο Μακάριος αποκήρυξε τη διζωνική, με την τελευταία ομιλία του στην Πλατεία Ελευθερίας. Και ο Γλαύκος Κληρίδης είχε προειδοποιήσει ότι θα κατάγγελλε τις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου, εφόσον η τουρκική πλευρά τις εξεμεταλλεύετο και συνέχιζε να τηρεί αδιάλλακτη στάση.

Και για τον διακοινοτικό διάλογο, τον οποίο ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θεωρεί ως τη μόνη διαδικασία επίτευξης λύσης, ο Γλαύκος Κληρίδης είχε πει το 1993: «Ο διακοινοτικός διάλογος έφαγε τα ψωμιά του. Θα επικεντρωθούμε σε πολιτική εφαρμογής των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας».

Οι πολιτικές μεταβάλλονται και διαφοροποιούνται, αναλόγως των εξελίξεων και της διαφοροποίησης των διεθνών και τοπικών εξελίξεων. Ουδέποτε μένουν στατικές. Και δεν μπορεί, πολιτικές του 1974 να συνεχίζονται το 2016, όταν ο κόσμος και οι εξελίξεις άλλαξαν άρδην.

Επιβάλλεται, συνεπώς, να υπάρξει προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Επιβάλλεται αναπροσαρμογή φιλοσοφιών και πολιτικών. Αναζήτηση νέων διαδικασιών και καθολική στήριξη νέων στρατηγικών. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει ορθή λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου και ορθή διαχείριση του εθνικού θέματος. Οι παλιές στρατηγικές, συμφωνίες, διαδικασίες αποδείχθηκαν χρεοκοπημένες...