Τα σοβαρά προβλήματα δεν λύονται με μονομερείς αποφάσεις του ανώτατου άρχοντα, ούτε με επιβολή όρων επί της πολιτικής ηγεσίας και με υπογραφή «πρωτοκόλλων τιμής». Λύονται με διαβουλεύσεις και διάλογο όλων των εμπλεκομένων και με σύνθεση απόψεων. Λησμόνησε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης την προεκλογική ρήση του, ότι «η σοφία του ενός δεν μπορεί να υποκαθιστά τη σοφία των πολλών»;

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ετοίμασε νέο «πρωτόκολλο» για τη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου, το οποίο απέστειλε προς μελέτη, αποδοχή ή απόρριψη, στους πολιτικούς ηγέτες. Και οι τελευταίοι τίθενται υπό τον εκβιασμό ενός «ναι», ή ενός «όχι». Εάν το αποδεχθούν, ως έχει, θα έχουν θέση στο υπό αναδιαμόρφωση Εθνικό Συμβούλιο. Εάν το απορρίψουν, δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής.

Όμως, ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης υπήρξε επιλήσμων των ίδιων των διακηρύξεών του. Πώς νομιμοποιείται να υποχρεώνει σε έξοδο από το Εθνικό Συμβούλιο ηγέτες, επειδή αρνούνται να υποκύψουν σε όσα αυτός πιστεύει ως απαραίτητα για τον τρόπο λειτουργίας του;

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, στην προεκλογική συμφωνία του με το ΔΗΚΟ, υποσχέθηκε τη συνδιαβούλευση και τη συναπόφαση. Υποσχέθηκε ότι τίποτε δεν θα υποβάλλεται προς την άλλη πλευρά, προτού υπάρξει διαβούλευση στο Εθνικό Συμβούλιο. Υποσχέθηκε επίσης ότι το Εθνικό Συμβούλιο θα προχωρούσε σε ετοιμασία σχεδίου λύσης, το οποίο θα υπέβαλλε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Ούτε αυτό έπραξε. Υποσχέθηκε πολιτική η οποία θα προκαλούσε κόστος στην Τουρκία. Ακολούθησε πολιτική απο-ενοχοποίησης της Τουρκίας. Δεσμεύθηκε ότι θα διόριζε υποεπιτροπή η οποία θα τροφοδοτούσε με σκέψεις, αναλύσεις και προτάσεις τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου. Τη μία ημέρα τη διόρισε, την επομένη τη διέλυσε.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αντί να ενισχύσει, να θωρακίσει και να καταστήσει το Εθνικό Συμβούλιο θεσμό παραγωγής πολιτικής, το κατέστησε, με τον τρόπο που το καθοδήγησε, κλειστή λέσχη. Παρήγαγε κοκορομαχίες, ρηχή ενημέρωση και απουσίαζε η παραγωγή πολιτικής.

Ακολούθησε την πεπατημένη των προκατόχων του, όπου το Εθνικό Συμβούλιο εχρησιμοποιείτο για τη μεθόδευση προσωπικής και κομματικής γραμμής στο Κυπριακό, και όποτε η πολιτική αυτή κατέρρεε, το Εθνικό Συμβούλιο περιέπιπτε σε θέση σωσιβίου για όσα επιζήμια αποφάσιζε μόνος ο Πρόεδρος.

Ούτε «πρωτόκολλα τιμής», ούτε συνέχιση της προϋπάρχουσας νοοτροπίας και κατάστασης θα διασώσουν τον θεσμό. Εξέπεσε και δεν τυγχάνει καμίας αξιοπιστίας από μέρους των πολιτών. Μόνο διά της εφαρμογής των όσων περιέχονται στην προεκλογική συμφωνία Αναστασιάδη-ΔΗΚΟ θα προσδώσουν στο Εθνικό Συμβούλιο αξιοπιστία και θα το καταστήσουν αποτελεσματικό θεσμό. Δηλαδή: Ετοιμασία σχεδίου λύσης, με αρχές αποδεκτές από όλους.

Συνδιαβούλευση και συναπόφαση. Όχι άσκηση προσωπικής και κομματικής πολιτικής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Συνδιαβούλευση πριν από την υποβολή οποιασδήποτε πρότασης στην τουρκική πλευρά, και όχι υποβολή προτάσεων και εκ των υστέρων ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας. Ενίσχυση του Εθνικού από «ομάδες σκέψης», οι οποίες να καταθέτουν προτάσεις, αναλύσεις, εισηγήσεις, για την αντιμετώπιση θεμάτων του Κυπριακού, αλλά και διεθνών σχέσεων.

Αν δεν πραγματοποιηθούν αυτά, το Εθνικό Συμβούλιο δεν χρειάζεται να υπάρχει. Αποτελεί στάχτη στα μάτια του λαού, ο οποίος έπαυσε προ πολλού να πιστεύει σε... εθνικούς γουμάδες.