Η Κύπρος έχει υποστεί τις βαρύτερες απώλειες στην ιστορία των καταστροφικών πυρκαγιών, από την πύρινη λαίλαπα η οποία κατεύκασε την περιοχή Σολέας. Θρηνεί την απώλεια δύο ανθρώπων της, οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους σε μιαν άνιση πάλη, αγωνιζόμενοι να σώσουν τις ζωές και τις περιουσίες άλλων συνανθρώπων τους από την καταστροφική πυρκαγιά. Έχασε ακόμη έναν πνεύμονα ζωής. Και, την ίδια στιγμή, αντιμετωπίζει μια πλειάδα σοβαρών παράπλευρων απωλειών για τους κατοίκους της περιοχής.
Οι απώλειες είναι τραγικές. Και σε ανθρώπινες ζωές και σε καταστροφή του περιβάλλοντος. Δασικές περιοχές που χάνονται, δεν αναπληρούνται. Και η Κύπρος παραμένει γυμνή σε δασικό πλούτο, αλλά γυμνή και σε προστασία από την επερχόμενη καταστροφή της αλλαγής των κλιματολογικών συνθηκών.
Οι ενέργειες ανθρώπων, που οδήγησαν στην πυρκαγιά στις περιοχές της ορεινής περιοχής Τροόδους, είναι εγκληματικές. Το ίδιο εγκληματικές είναι και οι παραλείψεις και οι ολιγωρίες του κράτους, το οποίο ουδέποτε συνέλαβε τους κινδύνους και ουδέποτε έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για πρόληψη, ή και για έγκαιρη αντιμετώπιση των καταστροφικών πυρκαγιών.
Είμαστε μια μικρή χώρα, με περιορισμένο δασικό πλούτο. Ουδέποτε μερίμνησαν οι ηγεσίες να τον προστατεύσουν, και ελάχιστα έπραξαν ώστε να θωρακίσουν τους ελάχιστους πνεύμονες ζωής που διαθέτουμε.
Και ενώ η περιοχή όπου βρισκόμαστε είναι, σύμφωνα με διαπιστώσεις επιστημόνων, η πρώτη η οποία αναμένεται να δεχθεί τα εφιαλτικά πλήγματα των κλιματολογικών αλλαγών και να καταστεί χώρα απερήμωσης, οι εκάστοτε κυβερνήτες, σπανίως ή ουδέποτε, συνέλαβαν τους κινδύνους και έλαβαν τα στοιχειώδη μέτρα διαφύλαξης των στοιχείων εκείνων, που θα ανέκοπταν την απειλούμενη απερήμωση του τόπου.
Τα σήματα κινδύνου μίας ολοκληρωτικής οικολογικής καταστροφής ήταν ευκρινέστατα εδώ και χρόνια. Ποτέ δεν υπήρξε η ανάλογη συνειδητοποίηση των κινδύνων, ούτε και η λήψη μέτρων. Είναι ενδεικτικό ότι ποτέ, υποψήφιος Πρόεδρος Δημοκρατίας, δεν συμπεριέλαβε στο προεκλογικό του πρόγραμμα, κεφάλαιο που να αναφέρεται σε λήψη μέτρων για την αποτροπή φαινομένων οικολογικών καταστροφών.
Περιοδικά, και συνήθως όταν επερχόταν η καταστροφή, ελαμβάνονταν κάποια μέτρα αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών. Και εκθέσεις, οι οποίες προειδοποιούσαν και εισηγούντο μέτρα πρόληψης, παρέμεναν στα συρτάρια των υπουργείων.
Παυσίπονα, ασυντόνιστες ενέργειες, μέτρα της στιγμής, ήταν πάντοτε η αντίδραση. Και αφού θρηνούσαμε επί ερειπίων και οι δασικές περιοχές μας μετατρέπονταν σε Κρανίου τόπο, αφού παρήρχετο ο πρώτος συγκλονισμός, επανερχόμασταν στον εφησυχασμό.
Οι απώλειες της τελευταίας πύρινης καταστροφής δεν αναπληρούνται. Ούτε οι ανθρώπινες ζωές επανέρχονται, ούτε η οικολογική καταστροφή αποκαθίσταται. Τουλάχιστον, όμως, ας μας οδηγήσουν σε συνειδητοποίηση ευθυνών και σε λήψη ριζικών μέτρων για πρόληψη, κατά το δυνατόν, ή αντιμετώπιση νέων απειλών.
Η Κυβέρνηση έχει τον λόγο και τις πράξεις...
