ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Δεν θέλω λύση...
«Όποιος δεν θέλει λύση να το πει», προκάλεσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στη δημοσιογραφική διάσκεψη που έδωσε την περασμένη εβδομάδα. Επιτρέπεται ολόκληρος Πρόεδρος Δημοκρατίας να αγνοεί τι θέλει ο λαός του; Μα του έδωσε απάντηση το 2004. Δεν θέλει τη λύση που θέλεις εσύ, Πρόεδρε...
Αμερικανοί και Τούρκοι συνδέουν ήδη τη λύση με τον διαμοιρασμό του ορυκτού πλούτου
Σε μίαν από τις αναλύσεις μας που είχαν δημοσιευθεί πρόσφατα, και εν πάση περιπτώσει πολύ πριν από τη συμφωνία Αναστασιάδη-Έρογλου, στη «Σημερινή» της Κυριακής, παραθέσαμε απόψεις εγκύρων πολιτικών κύκλων, οι οποίοι έχουν επαφή με δυτικές πρεσβείες, σύμφωνα τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες επείγονται για λύση του Κυπριακού, προκειμένου να προωθήσουν τα στρατηγικά τους σχέδια στην περιοχή. Σχέδια που επικεντρώνονται κυρίως, στον ορυκτό πλούτο της περιοχής. Αναφέραμε, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν λύση του Κυπριακού, επανασύνδεση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ και συμφωνία του Κούρδου ηγέτη Μπαρζανί με την τουρκική κυβέρνηση, ώστε το φυσικό αέριο της Αν. Μεσογείου να διοχετευθεί μέσω αγωγών που θα διέρχονται από την Τουρκία.
Οι εκτιμήσεις αυτές φαίνεται να επιβεβαιώνονται πλήρως, καθώς είχαμε τη δραστική αμερικανική παρέμβαση, που ξεκίνησε με τη συμφωνία Αναστασιάδη-Έρογλου, τη διαβεβαίωση του Προέδρου Ομπάμα για μεγαλύτερη ακόμη παρέμβαση της αμερικανικής διπλωματίας στις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού, καθώς και την αναφορά του ότι ο ορυκτός πλούτος της Κύπρου πρέπει «να διαμοιρασθεί ακριβοδίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων, στο πλαίσιο συνολικής λύσης».
Αμέσως μετά άρπαξε την ευκαιρία ο Ντερβίς Έρογλου, για να αφήσει να νοηθεί ξεκάθαρα ότι σκοπεύει να θέσει θέμα φυσικού αερίου στις συνομιλίες. Πριν από μερικές μέρες, ισραηλιτική εφημερίδα έγραψε ότι η μη επίλυση του Κυπριακού θέτει σε κίνδυνο την ενεργειακή συμφωνία Τουρκίας-Ισραήλ, ενώ, μόλις προχθές, ο Πρεσβευτής της Τουρκίας στην Αθήνα Κερίμ Ουράς δήλωσε ότι το Κυπριακό συνδέεται άμεσα με μία διασύνδεση του φυσικού αερίου, των υδάτινων πόρων και της ηλεκτρικής ενέργειας, μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Και επεσήμανε ότι η συμφωνία Αναστασιάδη-Έρογλου αποτελεί «μομέντουμ», για διευθέτηση των θεμάτων αυτών.
Αυτά και μόνο καταδεικνύουν και τη σκοπιμότητα της συμφωνίας Αναστασιάδη-Έρογλου και τις ασφυκτικές πιέσεις που θα υπάρξουν για την επίτευξη συμφωνίας. Και τις πιέσεις θα τις δεχθεί το αδύνατο μέρος, και ο φυσικός κάτοχος του ορυκτού πλούτου, η Κυπριακή Δημοκρατία.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε κάποια φάση των διαπραγματεύσεων, η τουρκική πλευρά, θα θέσει θέμα επίτευξης συμφωνίας για τον διαμοιρασμό του φυσικού αερίου. Θα απαιτήσει όπως αυτός ο πλούτος διαμοιρασθεί μεταξύ των δύο συνιστώντων πολιτειών. Έχει τις αντιστάσεις η ελληνοκυπριακή πλευρά να αντιδράσει; Έχει τη δύναμη να προστατεύσει τον φυσικό της πλούτο; Άρχισε να μελετά τρόπους, πώς θα αντιμετωπίσει μία τέτοια τουρκική απαίτηση; Ή θα πει, ως συνήθως, «άστε να έλθει η ώρα και βλέπουμε»; Ή θα αντεπιτεθεί με το γελοίο επιχείρημα να μη μιλούμε, γιατί ακούνε οι Τούρκοι και τους υποβοηθούμε; Ωσάν και ο Ερντογάν, ο Νταβούτογλου και ο Έρογλου αναμένουν από τους ελληνοκύπριους δημοσιογράφους και πολιτικούς να καθορίσουν πολιτική.
Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Και από ΄δώ και πέρα θα αρχίσουν τα δυσκολότερα. Το θέμα ήταν να είχε η ηγεσία τη διορατικότητα, να μην εισέλθει στην παγίδα στην οποία εισήλθε. Να προσμετρήσει ορθά και τις κινήσεις του αντιπάλου και τις συνέπειες των κινήσεών της. Να μελετήσει τα διεθνή δεδομένα. Και να μην εφησυχάζει και να πανηγυρίζει από την εμπλοκή των Αμερικανών και από τις υποσχέσεις τους. Αν γνωρίζει προϊστορία του Κυπριακού, αν έχει μελετήσει σωστά, θα πρέπει να γνωρίζει πού κατέληξαν οι αμερικανικές παρεμβάσεις: Σε υποσχέσεις τύπου «δεχθείτε αυτό και εμείς θα πιέσουμε την Άγκυρα να δεχθεί το άλλο». Στο τέλος, τι γίνεται; Παραχωρούμε εμείς και οι Τούρκοι δεν κάνουν το παραμικρό βήμα οπισθοχώρησης.
