Σημερινή

Πέμπτη, 20/09/2018
RSS

Που να μην ξημέρωνε ποτέ…

| Εκτύπωση | 15 Ιούλιος 2018, 18:00 | Με τον Λάζαρο Μαύρο

ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ φρίκης στην ανάμνηση εκείνης της μέρας, πριν από 44 χρόνια. Που να μην ξημέρωνε ποτέ: Η Δευτέρα, 15η Ιουλίου 1974. Και το πλήθος των φρικτών, αυθημερόν, πεπραγμένων της. Και το πλήθος των φρικτότερων κατόπιν συνεπειών της. Εκείνης της απαίσιας στην ιστορία και της αποκρουστικής στη συλλογική μνήμη, αποφράδας ημέρας. Για τους τότε και έκτοτε ανθρώπους.

- Η ΦΡΙΚΗ, ανεπούλωτη από τότε. Και για πάντα στις ζωές όσων, για όσα κατόπιν χρόνια επέζησαν. Και όσων ακόμη επιζούν. Αιμάσσουσα ανοικτή πληγή. Η μεγαλύτερη και χειρότερη. Προπάντων:

- ΟΙ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΙ εκατέρωθεν αδελφοί εκείνη την αποφράδα. Αγαπημένα αδέλφια, αγαπημένοι φίλοι, μαζί συμμαθητές, μαζί σε όλα της νεότητας, μαζί συνάδελφοι, άλλοι στον στρατό κι άλλοι στην αστυνομία, λεβεντόπαιδα υπερήφανων γονιών, παππούδων, γιαγιάδων, θείων, συγγενών, γειτόνων. Λατρεμένοι ομήλικων ερωτευμένων κοριτσιών. Κι άλλοι που πρόλαβαν νεαρούληδες κιόλας την ευτεκνίαν του έρωτά τους, με βρεφάκια που δεν πρόλαβαν καν να τους γνωρίσουν. Που τους περίμεναν να επιστρέψουν απ’ την θητεία τους στον στρατό, την υπηρεσία τους στην αστυνομία κι όπου άλλου, για να πάνε μαζί στις θερινές τους διακοπές, άλλοι για να ετοιμασθούν για τις επικείμενές τους σπουδές κι όλοι για να ευτυχήσουν τις οικογένειές τους, για να συνεχίσουν να ερωτεύονται το ταίρι τους και της ζωή.

- ΚΑΠΟΙΟ εμφύλιο βόλι, από κάννη όπλου άλλου απέναντι ταγμένου αδελφού. Κάποιο βλήμα από εμφύλιο αντιαρματικό. Μια ριπή πολυβόλου, τους σκότωσε. Στην πιο απαίσια, εμφύλια, αδελφοκτόνα μέρα της ζωής του τόπου: Δευτέρα, 15η Ιουλίου 1974.

- Η φρικτότερη τραγωδία. Πληθυντικός τ’ αλληλο-σκοτωμένα αδέλφια. Πολλαπλάσιοι των αδελφών της αρχαίας Αντιγόνης, του Ετεοκλή και του Πολυνείκη που αλληλο-σκοτώθηκαν στην 7η Πύλη των Θηβών, στις προγονικές τραγωδίες του Αισχύλου και του Σοφοκλή. Τραγωδίες οι οποίες, όμως, δεν τα κατάφεραν να διδάξουν επαρκώς τους απογόνους του εναρκτήριου της αρχέγονης εμφύλιας πανούκλας «μήνιν άειδε θεά» της Ιλιάδος του Ομήρου, ώστε να μην προκύψει ποτέ εκείνο το φρικτό ραδιοφωνικό «ο Μακάριος είναι ήδη νεκρός», της αποφράδος 15ης Ιουλίου 1974, που έφερε αμέσως μετά την αποφράδα 20ή Ιουλίου 1974.

ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ κακούργημα στην Κύπρο εναντίον του Ελληνισμού.

- Το προδοτικό πραξικόπημα τής, εκ των πράξεών της, ανθελληνικής Χούντας των εν Αθήναις δικτατόρων.

- Και η τουρκική εισβολή εναντίον της Κύπρου.

- Το πρώτο διαπράχθηκε για να προκαλέσει τη δεύτερη.

- Για να περάσει ο Αττίλας από τις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες, επιδρομέας κατακτητής έκτοτε στην ελληνική μεγαλόνησο. Και η μεν Χούντα κατέρρευσε κι εξαφανίστηκε την 3η μέρα της τουρκικής εισβολής, ο Αττίλας όμως εδραιώνει, ατιμώρητος κι ανενόχλητος την τουρκική κατοχή, επί 44 χρόνια, στο νησί.

Απαιτώντας τη νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων και των «τετελεσμένων» του δίδυμου κακουργήματος, με τις υπογραφές των ηττημένων Ελλήνων.

Π Ρ Ο Δ Ο Μ Ε Ν Ο Σ, καθημαγμένος, ηττημένος, ανίσχυρος κι εγκαταλελειμμένος «μακριά», ο κυπριακός Ελληνισμός, έκτοτε, εξαναγκάστηκε να διαπραγματεύεται τη νομιμοποίηση των προϊόντων του δίδυμου κακουργήματος της 15ης & 20ής Ιουλίου 1974, στις… υπό την αιγίδα των διαδοχικών Γενικών Γραμματέων του ΟΗΕ διαδικασίες των «διακοινοτικών» συνομιλιών. Επί 40 συναπτά έτη 1977-2017.

Ο Μ Ω Σ: Η μέχρι τώρα εθνική και δημοκρατική αντίσταση της αξιοπρέπειας της πλειοψηφίας του λαού, δεν επέτρεψε στο δίδυμο κακούργημα να καταστεί τρίδυμο. Απέκρουσε κι απέρριψε την τελική συνθηκολόγηση της ήττας.

ΣΑΡΑΝΤΑ τέσσερα χρόνια Αττίλα, εκ των οποίων τα 41 τής τουρκικής (και πολλών άλλων) απαίτησης για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, με κατά σειράν Βολιδοσκοπήσεις Βάλντχαϊμ, Δείκτες Κουεγιάρ, Δέσμη Ιδεών Γκάλι, Σχέδια Ανάν, Πενταμερείς Μον Πελεράν και Κραν Μοντάνα, δεν πέτυχαν να γονατίσουν τους Έλληνες Κυπρίους, ώστε με την υπογραφή τους να καταστήσουν Εκλιπούσα την Κυπριακή Δημοκρατία, που είναι ο αναλλοίωτος διακηρυγμένος μεσοπρόθεσμος στόχος της Τουρκίας κι ο επιδιωκόμενος από την Άγκυρα θρίαμβος του δίδυμου κακουργήματος, Πραξικόπημα - Εισβολή 1974.

Ο Υ Τ Ε τα εγχώρια Ηττημένα Μυαλά, ούτε οι ήδη πολύχρονες Ειδικές Επιχειρήσεις Ψυχολογικού Πολέμου τών «εκάμαμεν τζιαί ‘μεις πολλά», με τις «επαναπροσεγγίσεις» τους, με τα «σεμινάριά» τους και τα «γλωσσάριά» τους, ούτε τ’ ανοιγμένα απ’ τον Ντενκτάς οδοφράγματά τους, ούτε κι οι εκάστοτε εκλογικοί θρίαμβοι «το κόμμαν τζιαί τ’ αμμάθκια σας», ούτε κι η οικονομική καταστροφή των χρηματιστηρίων, των μνημονίων, του κουρέματος, της σύνολης χρεοκοπίας και παρακμής τής καρκινογόνου κυτταρίτιδας της κομματοκρατίας και της φαυλοκρατίας τους, ούτε ο ενταφιασμός του Δόγματος Ενιαίου Αμυντικού Χώρου με το ξήλωμα της Αμυντικής Θωράκισης του τόπου, ούτε τα «Μπάρμπαρος» με τις φρεγάτες του τουρκικού στόλου στην ΑΟΖ, ούτε κι απελπιστική ανικανότητα των εχόντων την λαϊκή εντολή, δυνήθηκαν επί 44 χρόνια να εξαναγκάσουν τον λαό σε υποταγή. Απέτυχαν να πάρουν την υπογραφή του και να νομιμοποιήσουν το Δίδυμο Κακούργημα των φρικτών αποφράδων της 15ης και 20ής Ιουλίου 1974…