Σημερινή

Τρίτη, 17/10/2017
RSS

Όστις θέλει: Αυτεξούσιος της λευτεριάς Θεόφιλος...

| Εκτύπωση | 20 Μάρτιος 2017, 07:40 | Με τον Λάζαρο Μαύρο

ΗΤ Α Ν ΧΘΕΣ στο Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο στις εκκλησιές μας, η ύψιστη στην Ορθοδοξία διακήρυξη αναγνώρισης και κατίσχυσης τής ελευθερίας του ανθρώπου. Απ' τα χείλη του Ιησού προς τους μαθητές του και το πλήθος: «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν…»: Όποιος θέλει! Όποτε τ' αποφασίσει! Για όσο ο ίδιος βούλεται κι αντέχει, «απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι» (η΄-34). Ό,τι μεσουρανεί πάντοτε με δύο λέξεις: «Όσοι πιστοί» Και σ' άλλες κορυφαίες περιστάσεις: «Πάντες αυτοπροαιρέτως»…

Χ Α Ρ Τ Η Σ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΣ κι εναρκτήριος στην Ορθοδοξία, της αυτοδιάθεσης του ανθρώπου:
Το αυτεξούσιο του καθενός. Έκαστος αυτοκράτωρ της δικής του βούλησης. Των δικών του αποφάσεων. Ευπρόσδεκτος ακόμη κι όταν αλλάξει απόφαση και γυρίσει απ' την ασωτία του, άμα το μετανιώσει, όπως το υπενθύμισε χθες κηρύττοντας στον ιερό ναό τ' Αποστόλου Ανδρέα στο Πλατύ Αγλαντζιάς ο σεπτός εφημέριος Παπάγιωρκης…

Ε Κ Ε Ι ΜΠΡΟΣΤΑ του, στο κάδρο με τη γνώριμη φωτογραφία δίπλα στα κόλλυβα και την ελληνική μας σημαία, ο Αυτεξούσιος της Λευτεριάς Θεόφιλος Γεωργιάδης. Έμπρακτος αγωνιστής - σ' εποχές ανυπαρξίας κι απαξίωσης ενταύθα ελληνικών
απελευθερωτικών αγώνων. Μνημονευόμενος χθες για 23ο έτος στην ίδια εκκλησιά. Ο θυσιασθείς στον συνεχιζόμενο από το 1984 αγώνα απελευθέρωσης των Κούρδων απ' τον τουρκικό ζυγό. Ο ηρωικός 37χρονος Θεόφιλος Γεωργιάδης, πατέρας τριών ανήλικων υιών. Ακάματος εκπρόσωπος, τότε, της κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν. Με διεθνή δράση εμπράγματης συμπαράστασης, άκρως ενοχλητική για τους Τούρκους Κατακτητές. Τον δολοφόνησαν με πέντε σφαίρες
εκ του συστάδην, πληρωμένοι πράκτορες των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών, έξω από το σπίτι του, στην οδό Θουκυδίδου στην Αγλαντζιά, νύκτα της Κυριακής, 20ής Μαρτίου 1994…

Α Υ Τ Ε Ξ Ο Υ Σ Ι Ο Σ σε αγώνα απελευθέρωσης, συνειδητός εθνιστής και εμπράκτως διεθνιστής, ο Θεόφιλος. Μ' εκείνο τ' αληθινό μπόι τ' ανθρώπου που είχε γράψει, 37 χρόνια πριν, ο ποιητής Γ. Ρίτσος για τον θυσιασθέντα 3η Μαρτίου 1957 στον Μαχαιρά, υπαρχηγό της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου: «Τη λευτεριά το λοιπόν ο καθένας μας τήνε χρωστάει σε όλους. Μια λευτεριά μονάχα για τον έναν, δεν φελάει σε τίποτε (αν υπάρχει). Τίποτε δεν είναι μήτε για τον ίδιο [… ] Ο άνθρωπος αρχίζει από την έγνοια του για το ψωμί κι όλο τραβάει πιο πέρα απ' τη σκλαβιά του, από σκλαβιά σε σκλαβιά, από ξεσκλάβωμα σε ξεσκλάβωμα, απ' το ξεσκλάβωμα της πατρίδας, στο ξεσκλάβωμα του κόσμου»… Επειδή: «Τ' αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται με το μέτρο της λευτεριάς»…

Γ Ι ΑΥΤΟΝ ακριβώς τον λόγο το 1994, το φέρετρο του δολοφονημένου Αγωνιστή της Λευτεριάς Θεόφιλου Γεωργιάδη στην πάνδημη κηδεία του, οι συναγωνιστές του το είχαν σκεπάσει με μία εντελώς ξεχωριστή Γαλανόλευκη σημαία. Εκείνην που ξεθώριασε χρόνια κυματίζοντας στον ιστό των Φυλακισμένων Μνημάτων τών Δεκατριών τής ΕΟΚΑ Αρχαγγέλων της Λευτεριάς.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Εκείνοι που επινόησαν τον τελευταίο μήνα στις δημαγωγίες τους εν Κύπρω τον όρο «Πολιτική Σχιζοφρένεια», δύνανται άραγε ν' αρθρογραφήσουν επιτέλους τα επιχειρήματά τους, γιατί δεν είναι όντως η μεγαλύτερη Πολιτική Σχιζοφρένεια, οι ίδιοι να αναμένουν «αμοιβαίως αποδεκτή λύση του Κυπριακού» με την Τουρκία του Ερντογάν, μετά που ολόκληρη η 15ετία της εξουσίας του εν λόγω ισλαμιστή, νεο-οθωμανού, νεο-σουλτάνου, στην Άγκυρα και επί των διαδοχικώς εντεταλμένων του
Τουρκοκυπρίων ηγετών, κατεδάφισε όλες τις ψευδαισθήσεις και τις πλάνες ελπίδες που οι και εδώ θαυμαστές του εναπέθεσαν στον ίδιο;
Λάζ. Α. Μαύρος