Μ Ε Τ Α ΑΠΟ κείνο το 40,6% της Αποχής των προ διμήνου εκλογών της 6.6.2009 (όπου το κυβερνών ΑΚΕΛ έλαβε 20,32% του εκλογικού σώματος και ο παριστάνων μίαν κάποια αντιπολίτευση ΔηΣυ, το 20,75%), πόσο, άραγε, αυξάνουν ή ελαττώνουν την… Αποχή, τα περί «Διορισμού Μελών των Διοικητικών Συμβουλίων των Ημικρατικών Οργανισμών» πεπραγμένα του Π.τ.Δ., και των ηγεσιών των κομμάτων;

- Πόσο: (α) Περήφανοι; (β) Αδιάφοροι; ή (γ) Ντροπιασμένοι; αισθάνονται οι πολίτες, συμπεριλαμβανομένης και της μερίδας εκείνης των πολιτών που είναι, όχι απλώς ψηφοφόροι, αλλά και ενεργά μέλη των κομμάτων, από τα εν λόγω πεπραγμένα των κομμάτων;

- Με αυτού του είδους τις «επιδόσεις», τα κόμματα επαληθεύουν, άραγε, τον αυτάρεσκο ορισμό τους ότι είναι «τα κύτταρα της δημοκρατίας»; Ή μήπως πείθουν, ακόμα και τα κομματικά τους μέλη, ότι καθίστανται ολοέν και περισσότερο «κύτταρα σαπίλας της δημοκρατίας» και «εστίες μολύνσεως και παρακμής του δημοκρατικού πολιτεύματος»;

Ε Ν Ω Π Ι Ο Ν του λαού, η υπόθεση «Διορισμοί Ημικρατικών» αποτελεί μίαν ακόμη έμπρακτη απόδειξη ότι, μόνο κατ’ όνομα είναι «δημοκρατία» το ισχύον πολίτευμα. Ενώ, στην ουσία, πρόκειται περί ολιγαρχικού πολιτεύματος: Ολιγαρχία της ηγετοκρατίας! Δεν είναι καν κομματοκρατία, όπως, άλλωστε, βοούν και κραυγάζουν, με αηδία, τα πλήθη των μη λαμβανομένων υπ' όψιν και των περιφρονημένων από τις ηγεσίες, μελών των κομμάτων. Το Σύνταγμα, βέβαια, αναθέτει στον εκάστοτε Π.τ.Δ. την απόλυτη εξουσία διορισμού. Εν είδει εκλελεγμένου για μια 5ετία… απόλυτου μονάρχη! Ο οποίος, ΟΜΩΣ, (πάντα είχε και) έχει τη διακριτική ευχέρεια ΕΠΙΛΟΓΗΣ: Ανάμεσα στη δημοκρατία από τη μια και την ολιγαρχία της ηγετοκρατίας από την άλλη. Η πρώτη επιλογή θα μπορούσε να περιλαμβάνει και τους υγιέστερους και πειστικότερους και ενώπιον του λαού πιο ισότιμους όρους και κριτήρια της αξιοκρατίας. Η δεύτερη επιφέρει, αναπόφευκτα, τον στιγματισμό της ημετεροκρατίας και του νεποτισμού, ακόμα και των άξιων και ανιδιοτελών που τυχόν… τυγχάνουν διορισμού!

Ο Π Ρ Ο Ε Δ Ρ Ο Σ (ο εκάστοτε Π.τ.Δ. και ο νυν κ. Χριστόφιας) είχε πάντοτε την ευχέρεια της επιλογής εκείνου του συστήματος ανάδειξης των Μελών των Δ.Σ. των Ημικρατικών, το οποίο θα έπειθε, θα γοήτευε και θα έκανε υπερήφανους για την ποιότητα και το ήθος της δημοκρατίας, όλους τους πολίτες, αποστομώνοντας τους όποιους κακόπιστους και κακοπροαίρετους. Ανεξαρτήτως των προσώπων που τελικά θα επιλέγονταν για διορισμό. Δεν το επέλεξε. Προτίμησε τις «λίστες» της ολιγαρχίας των ημετέρων της ηγετοκρατίας. Το στίγμα της οποίας θα φέρουν όσοι διορίζονται, ακόμα κι αν είναι οι… αξιότεροι. Άλλη μια κατολίσθηση στην κατηφόρα της παρακμής του δημοκρατικού πολιτεύματος και της φιλοπατρίας…
 

ΕΡΩΤΗΣΗ 
Εάν είχαμε καθημερινό και διαρκή Διαγωνισμό Δημοσιογραφίας, για το πιο εύστοχο (10/50 που λεν και στους σκοπευτικούς αγώνες της ΕΦ) δημοσίευμα ΓΝΩΜΗΣ, πόσοι ελάχιστοι δεν θα ψήφιζαν τον σκοπευταρά κύριο ΠΙΝ του «Φιλελευθέρου», για κείνο το πρόσφατο σκίτσο του με το σύνθημα «Οι έποικοι της Κύπρου / δεν είν’ εχθροί μας, / οι έποικοι της Κύπρου / είν’ αδελφοί μας», κραυγαζόμενο από τους παρελαύνοντες με τα τρύπια κράνη (και... τυφέκια άνευ γεμιστήρων);