Δ Ε Δ Η Λ Ω Μ Ε Ν Ο Σ ο επεκτατικός στόχος της Τουρκίας. Επισημότατα και προς πάσαν κατεύθυνση, από τα χείλη των διαδοχικώς κυβερνώντων της Άγκυρας, στρατοκρατών και πολιτικών, κεμαλιστών και ισλαμιστών. Δεδηλωμένος, ταυτόχρονα και κυριότερα, με την έμπρακτη προβολή πολεμικής ισχύος. Την επιτόπου ένοπλη εκτόξευση απειλών χρήσης πολεμικής βίας. Με τα σκάφη του τουρκικού πολεμικού ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας ν’ αλωνίζουν στις νότιες θάλασσες της Κύπρου. Καταργώντας την κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) και ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΣ στην Κυπριακή Δημοκρατία ν’ ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η Τουρκία αρνείται να αναγνωρίσει και να σεβαστεί την ΑΟΖ της Κύπρου και βρυχάται ότι, ακόμα και οι νότιες θάλασσες ανήκουν στη δική της ΑΟΖ. Επεκτατισμός ίδιος και χειρότερος εκείνου που η Τουρκία κλιμακώνει στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, σε βάρος της Ελλάδας.
Τ Η Ν ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος - Κύπρου, την ενεργοποίηση των αμυντικών συμφωνιών Κύπρου - Ρωσίας και Κύπρου - Γαλλίας, έπρεπε από καιρό, ήδη, να εξασφαλίσει η κυπριακή κυβέρνηση. Ως έμπρακτη, επί τόπου απάντηση, ΜΕ ναυτικό και ΜΕ αεροπορία, για την αποφασιστικότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας ν’ ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Με, ταυτόχρονη, διπλωματική πανστρατιά για την καταγγελία των τουρκικών απειλών πολέμου, για την καταγγελία του τουρκικού επεκτατισμού, για την καταγγελία της πολιτικής της Άγκυρας, ως επικίνδυνης για την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο, σε βάρος ενός εκ των 27 κρατών μελών της ΕΕ.
Ε Ι Ν Α Ι ΓΝΩΣΤΗ, διαχρονικά επαναλαμβανόμενη, η εκάστοτε τουρκική τακτική της επί μέρους κλιμάκωσης, προς εξυπηρέτηση των γενικότερων στρατηγικών σχεδιασμών της Άγκυρας. Μετρά και το εκάστοτε διεθνές περιβάλλον. Μετρά και ζυγίζει και το είδος των αντιδράσεων που κάθε δική της κλιμάκωση προκαλεί στα θύματά της. Οι μέχρι τώρα υποτονικές αντιδράσεις Λευκωσίας και Αθηνών, δημιουργούν στην Άγκυρα την πεποίθηση βεβαιότητας ότι μπορεί να προχωρήσει στο επόμενο βήμα. Στην επόμενη κλιμάκωση. Χρειάζεται αυτές τις κλιμακώσεις η Τουρκία. Για να καταγράφονται ως δικά της «κεκτημένα». Την ευρωπαϊκή νομιμοποίηση των οποίων επιδιώκει ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΙ ήδη, λόγω δειλίας Αθηνών και Λευκωσίας. Ευρωπαϊκό «κεκτημένο» της Άγκυρας, εναντίον των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην κυπριακή ΑΟΖ, καθίσταται η υποτονική αντίδραση της Λευκωσίας και η συμπεριφορά του «καλού, φρόνιμου, υπάκουου και υποτακτικού παιδιού» που επιδεικνύει η κυπριακή κυβέρνηση. Όταν κάποτε φτάσει στο σημείο «να μπήξει τις παουρκές», θα βρεθεί και… κατηγορούμενη!