Σημερινή

Κυριακή, 16/06/2019
RSS

Μια διπλή πολιορκία στην Christiania

| Εκτύπωση | 04 Σεπτέμβριος 2016, 12:00 | Με τον Μάριο Δημητρίου

Πεδίο μάχης έγινε -για ακόμα μια φορά- τη νύχτα της περασμένης Τετάρτης (31 Αυγούστου 2016) και τις επόμενες μέρες, η αυτο-κυβερνούμενη συνοικία Christiania, στην πρωτεύουσα Κοπεγχάγη της Δανίας - αυτό το ανεκπλήρωτο τόλμημα ευτυχίας και ελευθερίας για τους εκατοντάδες Δανούς, αλλά και ξένους χίπις και αντι-εξουσιαστές, που από τη δεκαετία 1970 κατέλαβαν τις άδειες στρατιωτικές εγκαταστάσεις της περιοχής και τις μεταμόρφωσαν σε ένα κοινοβιακό κράτος εν κράτει, στην καρδιά της χώρας.

Μόνο που σε αυτή την περίπτωση, οι αντισυμβατικοί κάτοικοι της Christiania δεν επιτέθηκαν εναντίον αστυνομικών, που μπήκαν στην κοινότητα για να κατεδαφίσουν κάποιο κτήριο, αλλά τα έβαλαν με τους εμπόρους κάνναβης και τις συμμορίες, αφού τα τελευταία χρόνια το επικερδές εμπόριό της έχει περάσει στα χέρια τους. Οι κάτοικοι, λοιπόν, αποφάσισαν να γκρεμίσουν τα περίπτερα διακίνησης κάνναβης, που για δεκαετίες την έκαναν έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στη Δανία.

Αιτία ήταν η ανταλλαγή πυροβολισμών μεταξύ διακινητών και Αστυνομίας, και ο σοβαρός τραυματισμός ενός αστυνομικού, ενώ ο 25χρονος Δανός χασισέμπορος βοσνιακής καταγωγής, που είχε πυροβολήσει τους αστυνομικούς, πέθανε αργότερα στο νοσοκομείο. Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος των κατοίκων, «προς το παρόν κάνουμε σίγουρα βήματα, γκρεμίζουμε τα περίπτερα και καταδικάζουμε τα περιστατικά βίας που συνέβησαν εδώ στην Pusher Street, ενώ οι σκέψεις μας βρίσκονται στον αστυνομικό και την οικογένειά του».

Τον Μάιο 2007, μια βδομάδα μετά που ένας εξοργισμένος όχλος εξεγερμένων διαδηλωτών της Christiania επιτέθηκαν σε αστυνομικούς, βρέθηκα στην Pusher Street, τον κεντρικό δρόμο της Christiania, όπου και έκανα ρεπορτάζ για την εφημερίδα, πριν συνεχίσω το επαγγελματικό ταξίδι μου, με προορισμό το γειτονικό Μάλμοε της Σουηδίας. Περπάτησα αμήχανος σε αυτό τον δρόμο, όπου το χασίς καπνίζεται και πωλείται δημοσίως και όπου δεκάδες άτομα ήταν αραγμένα σε μικρές καφετερίες και εργαστήρια, καταναλώνοντας μπίρες και μαριχουάνα, σε τεράστια στριφτά τσιγαρλίκια.

Είχα πάρει συνέντευξη, μεταξύ άλλων, από τον Δανό βετεράνο του κινήματος των χίπις Leif Botwel, γνωστό στην Christiania με το ψευδώνυμο «Αστερίξ», που παραδέχτηκε ότι «είναι πρόβλημα για την κυβέρνηση το ότι υπάρχει εδώ μια πολύ καλά οργανωμένη μαφία, που πουλά το χασίς και που δεν ενδιαφέρεται βέβαια για την κοινότητα, αλλά για να κάνει λεφτά». Τον ρώτησα κατά πόσο η χρήση χασίς δημιουργεί έναν ιδιαίτερο τρόπο σκέψης για τη ζωή.

«Στην αρχή της δεκαετίας του 1970», μου είπε, «όλοι νόμιζαν ότι με το να καπνίζεις χασίς, ο κόσμος αυτόματα θα μεταμορφωνόταν σε έναν καλύτερο τόπο να ζεις. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Νομίζω πάντως ότι πρέπει να το νομιμοποιήσουν παντού, για να μην το εκμεταλλεύονται οι εγκληματίες. Αλλά ακόμα κι αν γίνει αυτό, οι νέοι δεν πρέπει να καπνίζουν, όχι τουλάχιστον πριν τελειώσουν τους σπουδές τους».

Σε κάθε περίπτωση, συνεχίζει, νομίζω να επικρατεί στην Christiania μια ψυχολογία διπλής πολιορκίας, από το γραβατωμένο κατεστημένο και από το οργανωμένο έγκλημα, με όλους αυτούς τους παλιούς εραστές της ήρεμης ζωής, να έχουν ενδώσει στον φόβο, την ανασφάλεια και την αίσθηση ότι απειλούνται. Μετά από 45 χρόνια μιας εντυπωσιακής επικοινωνιακής πολιτικής, δίνουν την εντύπωση ότι ξέμειναν σε αυτόν τον περίκλειστο θύλακο, από έλλειψη των βασικών του καυσίμων, που είναι η επικοινωνία και η εμπιστοσύνη.