«Αν μισώ τους τυράννους, πολύ περισσότερο μισώ τους κόλακες»,
Βολτέρος

ΑΥΤΕΣ τις μέρες, χιλιάδες κομματικά στελέχη θεωρούν ότι πρέπει να καταλάβουν μια θέση στους Ημικρατικούς Οργανισμούς. Η μάχη γι' αυτό το εξελιγμένης μορφής ρουσφέτι μετατρέπεται για όλους τους κομματικούς ηγέτες ένας πονοκέφαλος. Η στελέχωση των ημικρατικών από διοικητικής πλευράς γίνεται με βάση το κριτήριο της κομματικής τους ταυτότητας, ενώ οι ακομμάτιστοι, όσο ικανοί και αν είναι, παραμένουν στο περιθώριο, ως να είναι άχρηστοι. Με αυτό τον τρόπο και υπό αυτές τις συνθήκες αναπτύσσονται στις τάξεις των κομμάτων οι αυλοκόλακες. Οι οποίοι γλείφουν και έρπουν ως σαλιγκάρια, τις κομματικές ηγεσίες προσβλέποντας στο βραβείο τους, που δεν είναι άλλο από μια θέση στην κυβερνητική μηχανή ή στους ημικρατικούς. Όταν δε, μετά την επιλογή συνειδητοποιήσουν ότι έμειναν εκτός του κομματικού μεριδίου της εξουσίας, εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους εξαφανιζόμενοι από το κόμμα τους.
Δεν αναμένουμε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ν’ αλλάξει εν μιά νυκτί αυτό το σύστημα που, δυστυχώς, έχει καθιερωθεί εδώ και δεκαετίες. Είναι όμως εφικτό να συμπεριληφθούν σε αυτούς τους οργανισμούς και άτομα που δεν έχουν κομματική ταυτότητα, αλλά ικανότητες. Να δημιουργηθεί μια νέα τάξη πολιτών, η οποία να έχει δικαίωμα συμμετοχής στην εξουσία. Με αυτό τον τρόπο θα μειωθούν και οι αυλοκόλακες της κάθε κομματικής εξουσίας.