Δεν περίμενε κανείς από το στόμα του Προκαθημένου της Εκκλησίας να ακούσει κάτι διαφορετικό για την οικονομική κρίση… Την «πληρώνουν» και τη νιώθουν περισσότερο οι εργοδότες και όχι οι εργαζόμενοι, είπε, που ως μισθοσυντήρητοι δεν μπορούν να έχουν ολοκληρωμένη εικόνα των μεγεθών της οικονομίας, άρα και των διαστάσεων της κρίσης…
Και δεν θα μπορούσε να περιμένει ν’ ακούσει κανείς κάτι διαφορετικό, αφού η ίδια η Εκκλησία αποτελεί ένα από τα κυρίαρχα τμήματα της κυπριακής «πλουτοκρατίας» (ξεφτισμένος όρος, αλλά, όταν ακούς τέτοιες δηλώσεις, σου βγαίνει ο απωθημένος… αριστερισμός), και έναν από τους μεγαλύτερους εγχώριους εργοδότες…
Ως πολύπειρος, όμως, οικονομικός… ποιμενάρχης, ο Μακαριότατος θα έπρεπε να γνωρίζει και για τις μορφές «μετακύλισης» της κρίσης και των επιπτώσεών της στις πλάτες των εργαζομένων, αφού πολλοί έχουν χάσει τις δουλειές τους - σε αρκετούς τομείς της οικονομίας και όχι σε έναν - άλλων έχουν πληγεί βάναυσα και αυθαίρετα τα εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα, αρκετοί δεν έχουν πάρει τις προβλεπόμενες από τις συμβάσεις αυξήσεις τους, ενώ είναι και αρκετοί, οι οποίοι αναγκάστηκαν να «δεχθούν» μειώσεις στις απολαβές τους, προκειμένου να μην απολυθούν. Και να μην ξεχνάμε και την ακρίβεια… Όλα αυτά, μέσα σ’ ένα πλαίσιο ριζικών, ενίοτε, εργασιακών αναδιαρθρώσεων, με σημαντικές «εκροές» προσωπικού - έτσι αποκαλούν κάποιοι… περινούστατοι οικονομικοί αναλυτές την κατάστασή του να βρεθεί κάποιος άφραγκος στο δρόμο - πέρα από την οδυνηρή λογιστική, συνεπάγονται περαιτέρω «ελαστικοποίηση» - αύξηση, δηλαδή - του ωραρίου εργασίας, υπερφόρτωση καθηκόντων κτλ.
Ο Αρχιεπίσκοπος, προφανώς, ως καλός κεφαλαιοκράτης και keen businessman (ικανότατος επιχειρηματίας) ξέρει καλά να κεφαλαιοποιεί και τον πνευματικό του ρόλο - άλλωστε, η Εκκλησία εδώ και αιώνες κάνει business όχι μόνο με την «ύλη» αλλά και το πνεύμα. Είναι από την πλευρά των εχόντων, και όχι των μη εχόντων. Ακόμη και όταν, ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας κρίσης του ληστρικού καπιταλισμού, κάποιοι από αυτούς τους έχοντες μπορεί να χάσουν ένα μικρό κομμάτι από τα κέρδη τους, που δεν πρόκειται, ασφαλώς, για ζημιές, ενώ πολλοί από τους μη έχοντες μπορεί να βρεθούν στο δρόμο, καταχρεωμένοι και με άδειες τις τσέπες…