Σημερινή

Παρασκευή, 19/03/2010
Διαδρομές

Το μεγάλο φαγοπότι...

| Εκτύπωση | 29/06/2009 | ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ

Ετοιμάζονται οι λίστες για το μεγάλο φαγοπότι... Ε, ρε, γλέντια, που θα ’λεγε κι ο Καραγκιόζης* Οι διορισμοί στους Ημικρατικούς έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο μπορεί κανείς να φανταστεί* Μπορεί να αποτελέσουν το ελιξίριο της... διαρκούς ειρήνης για την πολιτική μας ζωή, ή το έναυσμα του διαρκούς πολέμου*
Για χάρη τους, μπορεί να γίνουν όλες οι θυσίες... Μέχρι και ν’ αποκτήσουν υπομονή... γαϊδάρου, ακόμα και οι πιο σκληροί gladiators της κομματικής αρένας (αλήθεια, εκεί στη συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση, ξεχάσανε τον ανένδοτο;)* Σ’ αυτές τις λίστες, βεβαίως, περιλαμβάνονται μόνον κομματικοί ευνοούμενοι, πληρεξούσιοι της κομματικής εύνοιας, «τα παιδιά τα δικά μας» - οι υπόλοιποι, ας φρόντιζαν να βγάλουν καμιά κομματική ταυτότητα, να κάνουν καμιά εισφορά στο κόμμα, να κρατήσουν τσίλιες στις παράωρες δουλειές της νύκτας* Ο Πρόεδρος, θα τις παραλάβει και θα αποφασίσει... Προφανώς, δεν θα δυσκολευθεί ιδιαίτερα, αφού, συνδυαζόμενες κατ’ αναλογίαν, αντιπροσωπεύουν έναν πλήρως ακριβή ισολογισμό του δημοκρατικού πνεύματος της κυπριακής πολιτείας* Η ισοπολιτεία στην πράξη, δηλαδή* Όλοι θέλουν, όλοι δικαιούνται και όλοι απαιτούν ένα κομμάτι από την πίτα* Κυβερνώντες και μη, συμπολιτευόμενοι, αντιπολιτευόμενοι, μεγάλοι, μεγαλομεσαίοι, μεσαίοι, μικρομεσαίοι, μικροί* Άλλωστε, και οι μικροί έχουν... ψυχή, και μάλιστα πιο πονεμένη από τους άλλους, μην το ξεχνάμε* Ακόμη και ένας σοβαρός, οξύνους και υπεύθυνος πολιτικός, όπως ο Νίκος Κουτσού, δήλωσε ότι ο ίδιος και το κόμμα του διαφωνούν, μεν, με την κομματική λογική που διέπει την αναδιάρθρωση των Δ.Σ. των Ημικρατικών, αλλά, από τη στιγμή που η... κομματοκρατία ζει και βασιλεύει, δεν γίνεται να μείνουν έξω από το μεγάλο αλισβερίσι* Φευ, δεν υπάρχει κόσμος έξω από το μαντρί* Αντί να μετατρέψεις τη διαφωνία σου σε πολιτική δύναμη, αντί να προσπαθήσεις να καταστεί δύναμη ρήξης με μιαν απαράδεκτη πραγματικότητα βγαίνοντας έξω από το παιγνίδι - σαν ένα τετραγωνίδιο έξω από το σκάκι, όπως έγραφε Νίκος Καρούζος -, επιλέγεις να μείνεις μέσα, επειδή έτσι λειτουργεί το σύστημα...* Μα, όταν επιλέγεις να προδώσεις τη σκέψη σου, προδίδεις και τον ορίζοντα όσων σκέφτηκες: Ενταφιάζεις και την παραμικρή δυνατότητα ν’ αλλάξει εκείνο που ενταφιάζει κάθε δυνατότητα αλλαγής* Μόνον η σκέψη σας, είναι ένα ασυνήθιστο τόλμημα, Νίκο Κουτσού, γιατί ορρωδείτε μπροστά στα ρίσκα της;