ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ μας πρέπει να μάθουν τις αθέατες πλευρές της πρόσφατης Ιστορίας μας. Αλλά να μάθουν για όλους και ειδικά για το ΑΚΕΛ και τη διαχρονική δράση του, πέρα από τις επίσημες... αυτο-αγιοποιήσεις του. Ο αγώνας της ΕΟΚΑ είναι το μεγάλο κάχρι και το αιχμηρό κάρφος στους οφθαλμούς του ΑΚΕΛ. Θέλει να τον κατεδαφίσει αντί να τον αναγνωρίσει ως τον μεγαλύτερο αντιαποικιακό και αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του κυπριακού Ελληνισμού - απόντος του αντιιμπεριαλιστικού ΑΚΕΛ. Ο Διγενής κάλεσε τα μέλη του ΑΚΕΛ να συμμετάσχουν στον αγώνα. Η ηγεσία και τα στελέχη του προτίμησαν την αποχή, τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Στις 13.12.1955, ο κυβερνήτης Χάρντιγκ έθεσε εκτός νόμου το ΑΚΕΛ. Την ίδια νύκτα συνελήφθησαν μερικές δεκάδες ηγετικών στελεχών του. Δυο μέρες πριν από τις συλλήψεις, ο τότε ηγέτης της ΠΕΟ, ο Ανδρέας Ζιαρτίδης, ανεχώρησε μυστηριωδώς από το νησί. Βρέθηκε στο Λονδίνο! Υποτίθεται ότι κατεζητείτο από τους Βρετανούς...
Λίγους μήνες αργότερα απέδρασε, εξίσου μυστηριωδώς, και ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Ε. Παπαϊωάννου, ενώ εφρουρείτο από Άγγλους στρατιώτες στο νοσοκομείο Λευκωσίας. Και αυτός, όλως περιέργως, βρέθηκε στο Λονδίνο, ελεύθερος, να αναπτύσσει τις κομματικές του δραστηριότητες... Δεν θα αναφερθούμε στις υπονομεύσεις και στις προδοσίες κατά του αγώνα και των αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Ας κάνουμε ένα ιστορικό άλμα. Στις 13.12.1959, διεξάγονται στην Κύπρο προεδρικές εκλογές. Η «Χαραυγή», πρωτοσέλιδα, καλούσε τους Κυπρίους να μαυρίσουν τον Μακάριο:
«ΜΑΥΡΟ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟ. Και να ο λόγος: Γιατί υπέγραψε χωρίς τη θέληση και την έγκριση του λαού τις ατιμωτικές συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. Γιατί επανέφερε στην Κύπρο την Τουρκική κατοχή. Γιατί έγινε επίορκος και ενταφίασε τους προαιώνιους πόθους του λαού για την αυτοδιάθεση. Γιατί από αρχιερέας μεταμορφώθηκε σε κομματάρχη (...). Γιατί εγκατέστησε στην πολιτική και στην κοινωνική ζωή του τόπου την ευνοιοκρατία. Γιατί οδηγεί τον τόπο στη φασιστική δικτατορία. Γιατί στο όνομά του διαπράττονται ακατονόμαστα αίσχη». Με αυτόν τον... φασίστα... άτιμο και... νεκροθάφτη, το ΑΚΕΛ συνέπλευσε αργότερα και μέχρι σήμερα τιμά τις «υποθήκες» του.
Τι ήταν το ΑΚΕΛ όλες αυτές τις ταραγμένες δεκαετίες; Ιδού πώς το διαζωγράφισε εναργώς η «Αλήθεια» (5.7.1982): «Υπήρξαν Σταλινικοί και Αντισταλινικοί! Κρουστσεφικοί και Αντικρουστσεφικοί! Ενωτικοί και Ανθενωτικοί! Αντιμακαριακοί και Μακαριακοί! Κληριδικοί και Αντικληριδικοί! Ύβρισαν τον αγώνα της ΕΟΚΑ και μετά ύμνησαν τους αγωνιστές της! Είναι υπέρ των (σοβιετικών) επεμβάσεων στην Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, στο Αφγανιστάν αλλά θεωρούν... επεμβασία τον Α. Παπανδρέου. Είπαν ανίκανο τον Κυπριανού, αλλά θέλουν να τον βγάλουν Πρόεδρο (και τον έβγαλαν)». Ο Ε. Παπαϊωάννου, κατά μαρτυρίαν του μ. Λάζαρου Σκαλιστή, είχε διαβεβαιώσει την Κ.Ε. του κόμματος πως αν αποτολμηθεί πραξικόπημα, «εν να κάτσουν πάνω»!
Έγινε το έγκλημα και αξιωματούχοι του κόμματος, αντί να αντισταθούν, όπως οι Λυσσαριδικοί, σιτίζονταν σε ξένες πρεσβείες. Ή πρόσφεραν «γλυκό καρυδάκι». Αυτά όλα και πολλά άλλα, τα παιδιά μας πρέπει να τα γνωρίζουν. Όπως και την ομιλία Μακαρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας, στις 19.7.1974, διά της οποίας ουσιαστικά καλούσε την Τουρκία να επέμβει, για να αποκαταστήσει τη διασαλευθείσα συνταγματική τάξη. Τα παιδιά μας να μάθουν την αλήθεια για όλους τους ηγέτες και τα κόμματα και πώς, δι΄ ελλείψεων, ανεπαρκειών, εγκληματικών λαθών και εκτιμήσεων οδήγησαν τον τόπο στην καταστροφή. Όχι μισές ή κομματικές αλήθειες. Με πλήρη ιστορική διαφάνεια. Και χωρίς διαστρεβλώσεις, παραχαράξεις και επιτήδειες αυτοδικαιώσεις.