Σημερινή

Σάββατο, 17/11/2018
RSS

Γιατί ο σημερινός Κύπριος απελπίστηκε, παραιτήθηκε, αποχαυνώθηκε κ

| Εκτύπωση | 07 Νοέμβριος 2018, 12:00 | Του Σάββα Ιακωβίδη

Γιατί ο σημερινός Κύπριος απελπίστηκε, παραιτήθηκε, αποχαυνώθηκε και φαίνεται έτοιμος να παραδοθεί;

Ηχηρές και πανίσχυρες ελληνικές λέξεις, όπως αγάπη για την πατρίδα, αξιοπρέπεια, τιμή, ελευθερία, περηφάνια, ευθύνη, σοβαρότητα, αξιοπιστία κ.λπ, έχουν κατερειπωθεί και συνθλιβεί κάτω από την αδίστακτη κομματοκρατία, τη ρουσφετοκρατία, την ανικανοκρατία και την ασχετοκρατία. Με όποιον πολίτη μιλήσετε, μία είναι η κοινή συνισταμένη των σχολίων και των αντιδράσεών του: Απελπισία. Αδιέξοδα


Τις τελευταίες ημέρες διάβασα δύο διαφορετικά κείμενα, τα οποία, όμως, συγκλίνουν σε μια τραγική διαπίστωση: Ο Ελληνισμός, ο οποίος το 1940 μεγαλούργησε (όπως και ο κυπριακός Ελληνισμός το 1955-59), σήμερα παραπαίει. Γονάτισε ή επέτρεψε να τον γονατίσουν οικονομικά, πολιτικά, ηθικά, ιδεολογικά και εθνικά. Μια σοβαρή εξήγηση του θλιβερού φαινομένου ενός Ελληνισμού απελπισμένου, παραιτημένου, αποπροσανατολισμένου, αποχαυνωμένου, είναι η ηγεσία του. Έχει εκλέξει και ανέχεται μιαν ηγεσία σπιθαμιαία, κατώτερη των κρίσιμων περιστάσεων, η οποία είναι βουτηγμένη στη σήψη και στη διαφθορά, χωρίς ίχνος ευθιξίας και σεβασμού των Ελλήνων. Νοιάζεται για τον ελεεινό περίγυρό της και τις καρέκλες και όχι για τη διάσωση του Ελληνισμού από την επελαύνουσα Τουρκία.

Ηχηρές και πανίσχυρες ελληνικές λέξεις, όπως αγάπη για την πατρίδα, αξιοπρέπεια, τιμή, ελευθερία, περηφάνια, ευθύνη, σοβαρότητα, αξιοπιστία κ,λπ, έχουν κατερειπωθεί και συνθλιβεί κάτω από την αδίστακτη κομματοκρατία, τη ρουσφετοκρατία, την ανικανοκρατία και την ασχετοκρατία. Με όποιον πολίτη μιλήσετε, μία είναι η κοινή συνισταμένη των σχολίων και των αντιδράσεών του: Απελπισία. Αδιέξοδα. Καμία προοπτική στα μεγάλα ζητήματα του τόπου. Θυμός για την παχυδερμία των κυβερνώντων. Οργή για τον απίστευτο εγωισμό και την αλαζονεία διαφόρων τάξεων. Πλήρης απαξίωση της πολιτικής και πολιτικών. Όλοι διερωτώνται: «Πώς καταντήσαμε σε αυτό το μαύρο χάλι; Γιατί δεν αντιδρούμε; Γιατί ανεχόμαστε και σιωπούμε; Γιατί επανεκλέγουμε άχρηστους, γελοίους και επικίνδυνους;», κ.λπ.

Το ένα κείμενο αναφέρεται σε μία φωτογραφία του 1940, που εμφανίζει μερικούς πολύ γνωστούς Έλληνες ηθοποιούς, οι οποίοι αυτόβουλα κατετάγησαν στον ελληνικό στρατό για να πολεμήσουν κατά του Ιταλού εισβολέα. Μεταξύ αυτών ο Λάμπρος Κωνσταντάρας και ο Δ. Παπαγιαννόπουλος. Επίσης πολλοί ποιητές, δημοσιογράφοι, συγγραφείς, ζωγράφοι, ηθοποιοί και λογοτέχνες πήραν μέρος στην εποποιία του ’40, όπως ο νομπελίστας ποιητής μας Οδ. Ελύτης, ο Τερζάκης, ο Καραντώνης, ο Γ. Θεοτοκάς, ο οποίος έβαλε και «μέσον» για να πολεμήσει. Κι ακόμα ο Κατράκης, ο Καλλέργης, ο Λουκής Ακρίτας, ο Καββαδίας, ο Εγγονόπουλος, ο Βρεττάκος. Γιατί το ’40 η Ελλάδα νίκησε; Διότι η ελληνική κοινωνία ενώθηκε μπροστά στον κίνδυνο και πολέμησε για την ελευθερία, την τιμή και την αξιοπρέπειά της.

Ο ίδιο συνέβη και στην Κύπρο, το 1955-59. Απορεί, συνεπώς, κάθε σκεπτόμενος και πατριώτης Έλληνας: Γιατί οι σημερινοί Έλληνες, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, είναι γονατισμένοι, καταπτοημένοι, ξέπνοοι και παραδομένοι; Μιαν απάντηση επιχειρεί να δώσει ο εκλεκτός φίλος Ανδρέας Τ. Λουκά, πρόσφυγας από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας μας. Με αφορμή και όσα συμβαίνουν ξανά με το ΓεΣΥ, γράφει:

«Το βασικό, το οποίο διαφεύγει στους πάντες, είναι γιατί συμβαίνουν αυτά. Και κανείς δεν αναρωτιέται γιατί κάτι ανάλογο δεν συμβαίνει σε άλλα κράτη, πλην των αφρικανικών και των δύο ελληνικών. Από τις αντιδράσεις του κόσμου φαίνεται πως ο λαός δεν είπε ακόμα τον τελευταίο του λόγο. Χρειάζεται μόνον έναν ηγέτη που να του πει εκείνο που ΠΡΕΠΕΙ να ακούσει… Τι φταίει, λοιπόν; Απλό: Όλο αυτό το ελεεινό παρασιτικό κομματοσκυλολόι, που μας κάθισε στο σβέρκο και έχει μολύνει και λεηλατήσει τα πάντα, ΔΕΝ ΑΓΑΠΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ, ΟΥΤΕ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ.

»Είναι ολοφάνερο, προπάντων και από τη λύση που επιδιώκει και στο Κυπριακό. Δεν πιστεύει στο κράτος μας. Δεν καταλαβαίνει πως αυτό το κράτος είναι δικό μας, πως πρέπει να το αγαπούμε και να το προστατεύουμε. Να το υπερασπιζόμαστε πάση θυσία! Όλοι αυτοί συμπεριφέρονται ως εάν να πρόκειται για ξένο κράτος, για κάποιον κατακτητή στον οποίο οφείλουν να προξενήσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ζημιά.

»Δεν έχουν ίχνος πατριωτισμού μέσα τους, είναι αχόρταγοι, άρπαγες, ξεπουλημένοι σε ξένα συμφέροντα και ό,τι άλλο νοσηρό βάλει ο νους του ανθρώπου. Και όχι μόνο αυτοί, αλλά και όλοι όσοι ζήτησαν και έλαβαν ρουσφέτι από αυτούς, όλοι όσοι, για να βολευτούν σε προσωπικό ή οικογενειακό επίπεδο, τους χρησιμοποίησαν σαν μέσο για να βάλουν χέρι στα κρατικά ταμεία. Αν τους αφήσουμε να συνεχίσουν, ξαφνικά μια μέρα και πολύ σύντομα θα βρεθούμε υπό καθεστώς τουρκοκρατίας, από την οποία καμία δυνατότητα δεν θα έχουμε να απαλλαγούμε ΠΟΤΕ!

»Καθημερινά οι λεγόμενες ‘ηγεσίες’ του Ελληνισμού επιβεβαιώνουν τα πιο πάνω. Είμαστε δύο κράτη υπό απαγόρευση, από την Τουρκία. Καθημερινά ο υπερφίαλος Τούρκος μάς απαγορεύει τα πάντα και εμείς περί άλλα τυρβάζουμε. Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε…». Και ο Ανδρέας Τ. Λουκά καταλήγει:

«Προβληματιστείτε! Ξεφύγετε από τις ηλίθιες αριστεροδεξιές ιδεολογίες και τα άθλια κόμματα του ολέθρου. Βάλτε μπροστά τον πατριωτισμό και την αγάπη για την Πατρίδα. Και όποιος σας πει ξανά φασίστες, επειδή θα μιλήσετε για πατριωτισμό, απλώς ΜΗΝ τον ανεχθείτε! Δώστε του την κατάλληλη απάντηση». Τα σχόλια, δικά σας.