Σημερινή

Παρασκευή, 21/09/2018
RSS

Μαθητές και Παιδεία, πειραματόζωα στην διελκυστίνδα Κυβέρνησης-εκπ

| Εκτύπωση | 02 Σεπτέμβριος 2018, 18:00 | Του Σάββα Ιακωβίδη

Μαθητές και Παιδεία, πειραματόζωα στην διελκυστίνδα Κυβέρνησης-εκπαιδευτικών

Οι μαθητές γίνονται ξανά τα θλιβερά πειραματόζωα στην κομματική, πολιτική, ιδεολογική διελκυστίνδα μεταξύ της Κυβέρνησης και των ηγεσιών των εκπαιδευτικών. Οι σοβαροί, άξιοι, ικανοί, φωτισμένοι και φωτοδότες δάσκαλοι και καθηγητές θα εισέλθουν στην τάξη με ψηλά το κεφάλι και με αξιοπρέπεια και πίστη για το έργο που επιτελούν. Θα καταθέσουν ξανά την ψυχή τους αντίδωρο στους μαθητές τους. Οι 68 συνδικαλιστές;


Θα συμφωνήσω με τον εκλεκτό εκπαιδευτικό και ακαδημαϊκό, Παναγιώτη Περσιάνη, ο οποίος, σε πρόσφατη ανάλυσή του, υποστηρίζει ότι η κρίση στην Παιδεία και η συνεχιζόμενη σύγκρουση Υπουργού Παιδείας-Κυβέρνησης με τις τρεις εκπαιδευτικές οργανώσεις πολιτικοποιήθηκε, κομματικοποιήθηκε και ιδεολογικοποιήθηκε, πέρα από τη θεωρητικοποίησή της. Ο Π. Περσιάνης επιχειρεί μία σύγκριση με παλαιότερες κρίσεις στην Παιδεία και παρατηρεί: «Αντίθετα προς το παρελθόν, όταν τα αιτήματα ήταν συγκεκριμένα (αύξηση μισθοδοσίας, μείωση διδακτικού βάρους, αύξηση θέσεων προαγωγής), το αίτημα των οργανώσεων είναι σήμερα αφηρημένο /θεωρητικοποιημένο, ιδεολογικοποιημένο και πολιτικοποιημένο. Η σημαία του αγώνα είναι η προστασία και βελτίωση του δημόσιου σχολείου. Αγωνίζονται για το δημόσιο σχολείο, το οποίο ‘επιβουλεύεται η δεξιά Κυβέρνηση που είναι φυσικά υπέρ του ιδιωτικού σχολείου’».

Ας ξεκινήσουμε από τα δεδομένα. Πρώτα ήταν ο κυβερνητικός ετσιθελισμός. Το Υπουργικό Συμβούλιο, με εισήγηση του Υπουργού Παιδείας, αποφάσισε και εξήγγειλε εξορθολογισμό της εκπαίδευσης. Οι τρεις συνδικαλιστικές οργανώσεις ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ και ΟΛΤΕΚ κατήγγειλαν την ανυπαρξία διαλόγου. Από τις 3 Ιουλίου συνεχίζεται μία ολέθρια κρίση, η οποία πλήττει την Παιδεία και το δημόσιο σχολείο και, φυσικά, τα παιδιά μας. Δεύτερο δεδομένο: Διατυπώνεται η θέση, η οποία ενισχύεται από κατ’ ισχυρισμόν δήλωση του προέδρου του ΔΗΣΥ, ότι πολιτική της Κυβέρνησης και του ΔΗΣΥ είναι να υποστηριχθεί η ιδιωτική εκπαίδευση. Τρίτο δεδομένο: Μερίδα των ηγεσιών των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εκπαιδευτικών, με συμπεριφορές τους κατερείπωσαν, πρόσβαλαν και αμαύρωσαν την εικόνα των εκπαιδευτικών στην κοινωνία.

Τέταρτο δεδομένο: Οι ηγεσίες ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ και ΟΛΤΕΚ απέτυχαν παταγωδώς να εξηγήσουν εξ αρχής και με καθαρότητα στους πολίτες, τις θέσεις, τις διεκδικήσεις ή εισηγήσεις τους για την αναβάθμιση μιας Παιδείας, η οποία εδώ και δεκαετίες αποσαθρώνεται, υπονομεύεται και καταβαραθρώνεται από δήθεν μεταρρυθμίσεις και, κυρίως, από την αδίστακτη εισβολή της κομματοκρατίας, της ανικανοκρατίας, της ευνοιοκρατίας και της ασχετοκρατίας. Πέμπτο δεδομένο: Διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι η κρίση στην παιδεία δημιουργήθηκε και από κύστημα προέδρου οργάνωσης εκπαιδευτικών, ο οποίος απαιτούσε να διοριστεί Υπουργός Παιδείας αλλ’ έμεινε στα κρύα του λουτρού.

Έκτο δεδομένο: Εξ αρχής ένα κόμμα, το ΑΚΕΛ, εμφανώς παρενέβη και ενεπλάκη στην κρίση με σκληρές επιθέσεις κατά της Κυβέρνησης και του Υπουργού Παιδείας. Επίσης, η ΕΔΕΚ ανέλαβε μεσολαβητικό ρόλο, ενώ άλλα κόμματα τήρησαν συναινετική στάση. Υπάρχει λόγος: Τον προσεχή Μάη θα διεξαχθούν Ευρωεκλογές… Έβδομο δεδομένο: Γιατί η Κυβέρνηση δεν ξεκίνησε αυτόν τον εξορθολογισμό πριν από έξι μήνες ή έναν χρόνο και τον προέταξε λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία και μάλιστα χωρίς καν να προηγηθεί διάλογος με τις εκπαιδευτικές οργανώσεις; Άρα, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι, διά του Χαμπιαούρη, η Κυβέρνηση επιχείρησε να «ταράξει τα νερά» και πνίγηκε στα απόνερα των αδέξιων και επιπόλαιων χειρισμών της.

Όγδοο δεδομένο: Πόσες ώρες διδάσκουν οι 68 συνδικαλιστές των τριών οργανώσεων των εκπαιδευτικών; Πότε μπαίνουν στην τάξη; Ερώτηση-πρόκληση: Πόσοι από τους γονείς θα εμπιστεύονταν τη μόρφωση των παιδιών τους σε κάποιους εξ αυτών, η συμπεριφορά των οποίων εξόργισε την κοινωνία; Θα το ξαναπούμε: Η Κυβέρνηση και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μετά την πορεία χιλιάδων εκπαιδευτικών προς το Προεδρικό, θα κάνουν την αναμενόμενη κωλοτούμπα. Όχι μόνο διότι τον Μάη έχουμε ευρωεκλογές, αλλά και γιατί η Κυβέρνηση και ο ΔΗΣΥ εισπράττουν ήδη τα επίχειρα βλακωδών, επιπόλαιων ενεργειών τους.

Όπως και σε άλλα μεγάλα προβλήματα του τόπου, η Κυβέρνηση Αναστασιάδη ενεργεί στην Παιδεία χωρίς σχεδιασμό, χωρίς προοπτική σε βάθος χρόνου και χωρίς να αφουγκράζεται όσα οι εκπαιδευτικοί εδώ και χρόνια καταθέτουν ως λύσεις στις διαχρονικές αγκυλώσεις της Εκπαίδευσης. Από την άλλη, οι ηγεσίες της ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ και ΟΛΤΕΚ απέτυχαν να εξηγήσουν στους πολίτες τούς στόχους τους. Αποτέλεσμα; Προσπαθούν τώρα απεγνωσμένα να πείσουν ότι «ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα», σε μια κοινωνία, η οποία, ενώ είχε υψηλά στην εκτίμησή της τους εκπαιδευτικούς, σήμερα τους απαξιώνει και παράλληλα μυκτηρίζει την κυβερνητική τσαπατσουλιά και αναξιότητα.

Αύριο Δευτέρα τα σχολεία ανοίγουν. Σε λίγες ημέρες, εκπαιδευτικοί και μαθητές -όχι ο Χαμπιαούρης, όχι ο Φυλακτού, όχι ο Χαραλάμπους, όχι ο Νικολαΐδης- θα στηθούν ενώπιοι ενωπίοις. Οι εκπαιδευτικοί, πώς θα τους κοιτάξουν στα μάτια; Οι μαθητές, πώς θα τους αντιμετωπίσουν; Με σεβασμό; Με εκτίμηση; Με αγάπη; Ή με απαξίωση, με ειρωνείες και με οργή για όσα άκουσαν, είδαν και κατάλαβαν; Οι μαθητές γίνονται ξανά τα θλιβερά πειραματόζωα στην κομματική, πολιτική, ιδεολογική διελκυστίνδα μεταξύ της Κυβέρνησης και των ηγεσιών των εκπαιδευτικών. Οι σοβαροί, άξιοι, ικανοί, φωτισμένοι και φωτοδότες δάσκαλοι και καθηγητές θα εισέλθουν στην τάξη με ψηλά το κεφάλι και με αξιοπρέπεια και πίστη για το έργο που επιτελούν. Θα καταθέσουν ξανά την ψυχή τους αντίδωρο στους μαθητές τους. Οι 68 συνδικαλιστές;