Συνεχίζοντας το χθεσινό άρθρο, θυμίζω ότι στην επεξήγηση της βράβευσης (στις 30 Ιουνίου 2016), της Κυπρίας Υπαστυνόμου Ρίτας Σούπερμαν, για τον αγώνα της εναντίον του σωματεμπορίου, από τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών John Kerry, με τον τίτλο «2016 Trafficking in Persons Hero», αναφέρεται η περίπτωση μιας νεαρής Μολδαβής θύματος σωματεμπορίου στην Κύπρο το 2007 και η γενναία και σοφή διαχείριση της υπόθεσης, από την κυρία Σούπερμαν.Η νεαρή Μολδαβή παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο 2014, με το ψευδώνυμο Ιρίνα, σε ημερίδα του Πανεπιστημίου Frederick στη Λευκωσία, με θέμα την εμπορία προσώπων και είπε σε ομιλία της ότι αν δεν τη βοηθούσε η Ρίτα Σούπερμαν και η ομάδα της, «δεν θα στεκόταν μπροστά στους φοιτητές, ζωντανή και υγιής».
Η κοπέλα έτυχε πολύχρονης και πολύ αποτελεσματικής προστασίας από το Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων της Αστυνομίας, ώστε όχι μόνο ξέφυγε από το κύκλωμα των σωματεμπόρων, αλλά και σπούδασε σε κυπριακό πανεπιστήμιο. Μάλιστα, όπως είχε αποκαλύψει στην εκδήλωση η Υπαστυνόμος Σούπερμαν, τις σπουδές της κοπέλας πλήρωνε με δικά της χρήματα, η Πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης Cyprus Stop Trafficking, Ανδρούλα Χριστοφίδου Henriques.
Αναφερόμενη στο Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων της Αστυνομίας, η Ιρίνα είπε και τα εξής:
«Με τη βοήθειά τους άλλαξα εντελώς τη ζωή μου. Το δικό μου όνειρο ήταν να σπουδάσω και ήταν ο λόγος που ήρθα στην Κύπρο να δουλέψω για να μαζέψω χρήματα για τις σπουδές μου. Έτσι βρέθηκα σε αυτό το κύκλωμα στην Κύπρο και δεν είχα καμιά πιθανότητα να βγω έξω από αυτό. Μας είχαν κλειδωμένες και μας απειλούσαν και δεν υπήρχε περίπτωση να πούμε “όχι”, γιατί φοβόμασταν. Φοβόμασταν ποιον να εμπιστευτούμε, σε ποιον να μιλήσουμε, τι θα πούμε.
»Ήταν πολύ δύσκολο για μένα να εμπιστευτώ οποιονδήποτε, όμως αποφάσισα να δείξω εμπιστοσύνη στους αστυνομικούς, γιατί δεν είχα τίποτε να χάσω. Ενώ ήμουν υπό την προστασία της Αστυνομίας, οι άνθρωποι του κυκλώματος προσπάθησαν να με εμποδίσουν να καταθέσω εναντίον τους. Με απείλησαν, έστειλαν ανθρώπους τους στη χώρα μου και απείλησαν τους γονείς μου ότι θα με σκοτώσουν, έψαχναν να με βρούν… η Αστυνομία αναγκάστηκε και με μετέφερε συνεχώς σε διαφορετικούς χώρους διαμονής, σε διάφορα χωριά στο νησί, για να μη με βρουν.
»Μου έδωσαν άλλο διαβατήριο και άλλο όνομα και για δύο χρόνια κρυβόμουν. Δεν ήμουν πια η Ιρίνα, ήμουν κάποια άλλη. Ήμουν μάρτυρας κατηγορίας στο δικαστήριο ως θύμα σωματεμπορίου και οι άνθρωποι του κυκλώματος με απειλούσαν ότι θα με σκοτώσουν αν κατέθετα.
»Όμως, με τη βοήθεια της Αστυνομίας, ξέφυγα από το μαρτύριο του trafficking, σπούδασα, πήρα το πρώτο πτυχίο μου, πήρα μεταπτυχιακό και τώρα συνεχίζω τις σπουδές μου. Τώρα η ζωή μου είναι σαν τη δική σας ζωή και σαν τη φυσιολογική ζωή οποιουδήποτε άλλου. Έχω τις σπουδές μου, τα πτυχία μου, έμαθα να μιλώ αρκετές γλώσσες… είναι σαν να βρέθηκα στον παράδεισο, από την κόλαση όπου βρισκόμουν…».
Η Υπαστυνόμος Σούπερμαν, σε παρέμβασή της επιβεβαίωσε τη μαρτυρία της Ιρίνα, αλλά δεν ανέφερε μια σοκαριστική πτυχή: Οι σωματέμποροι αθωώθηκαν, παρόλο που η κοπέλα ήταν η «ιδανική» μάρτυρας κατηγορίας… Γι' ακόμα μια φορά, λειτούργησε αρνητικά η τεράστια χρονική καθυστέρηση διεξαγωγής της δίκης. Στα 2-3 χρόνια που μεσολάβησαν, ο συνεργάτης της Αστυνομίας, που θα έδινε την κρίσιμη ενοχοποιητική μαρτυρία, χάθηκε. Χάθηκε, δυστυχώς, η υπόθεση, αλλά δεν χάθηκε, ευτυχώς, η Ιρίνα…
