Η άσκηση σοβαρής και υπεύθυνης οικονομικής πολιτικής δεν είναι ωραίες δηλώσεις ενώπιον των τηλεοπτικών φακών ή των ραδιοφωνικών μικροφώνων. Σε περιόδους κρίσης, όπως η σημερινή, που αντιμετωπίζει η κυπριακή οικονομία, η υπεύθυνη οικονομική πολιτική επιβάλλει σκληρές αποφάσεις, που μπορεί να απαιτούν και καταβολή πολιτικού ή και κομματικού κόστους. Μια σοβαρή κυβέρνηση δεν φοβάται ούτε το ένα ούτε το άλλο, επειδή ενδιαφέρεται για την επιβίωση του τόπου. Η κυβέρνηση Χριστόφια και ο Υπουργός Οικονομικών συμπεριφέρθηκαν την τελευταία διετία με άκρα και ακραία επιπολαιότητα. Τέτοια αλλοπρόσαλλη και ασυνάρτητη οικονομική πολιτική δεν είδαν μέχρι σήμερα οι πολίτες. Στις 18/3/2008, δηλ. ούτε ένα μήνα μετά την ανάληψη της εξουσίας, ο Υπουργός Οικονομικών, που ήταν ήδη γνώστης και ενήμερος της κρίσης, που χτύπησε και την Κύπρο (ακίνητα και κατασκευές), σε δηλώσεις του, εξέφρασε την ανάγκη να ληφθούν «έγκαιρα όλα εκείνα τα μέτρα που πιθανόν να χρειαστούν» αν συνεχιστεί η διεθνής οικονομική κρίση. Μάλιστα, ο Χαρ. Σταυράκης διαβεβαίωσε ότι «δεν θα φοβηθεί οποιοδήποτε πιθανό πολιτικό κόστος».
Η κρίση έπληξε καίρια την κυπριακή οικονομία αλλ’ αντί των «έγκαιρων μέτρων», που ο Χ. Σταυράκης όφειλε να πάρει, τι έκανε; Κατ’ εντολήν της Εζεκίας Παπαϊωάννου, κατασπάραξε το πλεόνασμα, που ο μ. Τάσσος Παπαδόπουλος κληροδότησε στην κυβέρνηση Χριστόφια και το εξανέμισε σε ολέθριες, ψηφοθηρικές παροχολογίες. Ούτε την αντιπολίτευση άκουσε, που προειδοποιούσε, ούτε τον εμποροβιομηχανικό-επιχειρηματικό κόσμο, που ήδη άσθμαινε, υπό το βάρος των συνεπειών της κρίσης. Ο Χαρ. Σταυράκης οπτασιαζόταν μια κυπριακή… Σιγκαπούρη αλλά δεν τολμούσε να πάρει έγκαιρα μέτρα, για να διασώσει ό,τι ήταν δυνατό να διασωθεί. Την περ. Τετάρτη πραγματοποιήθηκε σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο Χριστόφια με τον Υπουργό Οικονομικών και το επιτελείο του. Γι' ακόμα μια φορά ο Πρόεδρος ζήτησε από τον Χαρ. Σταυράκη να ετοιμάσει εισηγήσεις για λύσεις στην οικονομική κρίση. Πόσες φορές ν' ακούσουμε για εισηγήσεις που δεν υλοποιούνται, για μέτρα που δεν λαμβάνονται και για επιλογές που δεν μεταποιούνται σε πράξη;
Προ καιρού, ο γράφων είχε επισημάνει από αυτήν τη στήλη ότι ούτε ο Πρόεδρος Χριστόφιας ούτε ο Χαρ. Σταυράκης τολμούν να γίνουν… Ιρλανδοί. Η Ιρλανδία, η Κελτική τίγρης της Ε.Ε., ήταν από τις πιο υπανάπτυκτες οικονομίες. Σε 20 χρόνια αναδείχθηκε στην πιο ραγδαία αναπτυσσόμενη ευρωπαϊκή οικονομία. Η παγκόσμια οικονομική κρίση την έπληξε καίρια. Σχεδόν διαλυτικά. Τον περ. Δεκέμβριο, οι Ιρλανδοί, που δεν παίρνουν εντολές από την Εζεκία Παπαϊωάννου, ανακοίνωσαν σκληρά μέτρα. Μεταξύ άλλων αποφάσισαν μείωση των μισθών κατά 20-30% από τον Πρωθυπουργό μέχρι τον τελευταίο δημόσιο υπάλληλο. Μείωσαν τις δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας, κτλ. «Όσοι βρίσκονται στην κορυφή να δώσουν το παράδειγμα», είπε ο Υπουργός Οικονομικών της χώρας, Μπράιαν Λένιχαν. Στην Κύπρο δεν ακούσαμε ούτε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ούτε τον Πρόεδρο της Βουλής (που διασάλπιζε ότι όλοι πρέπει να μοιραστούμε την κρίση) ούτε, φυσικά, τον Υπουργό Οικονομικών ότι είναι έτοιμοι να δώσουν το παράδειγμα στους πολίτες. Μόνον ο Υπουργός Εμπορίου, Αντ. Πασχαλίδης, προς τιμήν του, δήλωσε έτοιμος να δεχθεί μείωση του μισθού του.
Ο αν. πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου τόλμησε, τον περ. Δεκέμβριο, να εισηγηθεί μείωση μισθών των υψηλόμισθων κρατικών υπαλλήλων, αρχής γενομένης από την πολιτειακή και πολιτική ιεραρχία. Έπεσαν όλοι πάνω του να τον κατασπαράξουν! Η ΠΑΣΥΔΥ φώναζε ότι δεν θα επιτρέψει να θυσιαστούν τα ιερά κεκτημένα των δημόσιων υπαλλήλων, ενώ ο Υπουργός Οικονομικών και το κόμμα του… λαού, ειρωνεύτηκαν την εισήγηση Νεοφύτου. Τι είπε ο Αβέρωφ; Να μειωθούν, για ένα χρονικό διάστημα, οι μισθοί και να περικοπούν τα πολλά και αφορολόγητα επιδόματα υψηλόμισθων κρατικών και ημικρατικών λειτουργών. Ο Νεοφύτου διερωτήθηκε πόσο θα επηρεαστεί ένας κρατικός ή ημικρατικός λειτουργός, που παίρνει 80 ή 90 ή και 100 χιλιάδες ευρώ το χρόνο, αν μειωθεί ο μισθός του κατά 10.000 ευρώ. Απάντηση από πασίγνωστο πρόεδρο δημόσιας Αρχής: «Το εισόδημά μου (μισθός του) ανέρχεται στις 5900 ευρώ μηνιαίως και μόλις που με αρκεί για να καλύψω τα έξοδά μου»! Από εμάς, ουδέν σχόλιον.
Στις 23/12/2009, η «Σ», σε εκτενές και αναλυτικό ρεπορτάζ τής καλής συναδέλφου Νάνσιας Παλάλα, κατέγραψε τους εξωφρενικούς και προκλητικούς, δηλ. τους ηγεμονικούς μισθούς, που απολαμβάνουν κρατικοί και ημικρατικοί αξιωματούχοι και τα εξίσου εξωφρενικά αφορολόγητα επιδόματά τους, τα δωρεάν αυτοκίνητα, τηλέφωνα, ταξίδια, κτλ. Η πρόταση του Αβ. Νεοφύτου αφορούσε αποκλειστικά μείωση μισθών υψηλόμισθων και όχι όλων των δημόσιων υπαλλήλων, 76% των οποίων παίρνουν μέτριους ή χαμηλούς μισθούς. Ο Υπουργός Οικονομικών είχε δηλώσει ότι το κόστος της κρίσης πρέπει να το επωμιστούν οι έχοντες και κατέχοντες. Γιατί δεν αρχίζει από τον εαυτό του, αφού ανήκει στους πολλά κατέχοντες; Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τον περ. Δεκέμβριο είχε δηλώσει, ορθά, ότι επειδή κάνει κρύο (οικονομικό), το πάπλωμα (της οικονομίας) να το μοιραστούν όλοι.
Πότε και πώς το πάπλωμα όχι μόνο θα το μοιραστούν όλοι αλλά και θα καλύψει όλους, ανάλογα; Α! μην ανησυχείτε, αγαπητοί συμπολίτες! Ο Πρόεδρος Χριστόφιας έδωσε εντολή στον Χαρ. Σταυράκη να ετοιμάσει εισηγήσεις για λύσεις στην κρίση, που όλο και βαθαίνει, οι στρατιές ανέργων αυξάνονται, καίριοι τομείς της οικονομίας κατέρρευσαν ή σείονται εκ θεμελίων, τα κρατικά ταμεία είναι άδεια αλλά τα κεφάλια είναι γεμάτα (;) από ιδέες και εισηγήσεις. Η «Σ» ζήτησε από δύο πρώην Υπουργούς Οικονομικών, τον Χρ. Χριστοδούλου και τον Μιχ. Σαρρή, τι εκείνοι θα έκαναν για να αντιμετωπίσουν την κρίση. Πρότειναν, μεταξύ άλλων, πάγωμα προσλήψεων στο Δημόσιο, περικοπή ανελαστικών δαπανών και του κρατικού μισθολογίου, συγκράτηση δημόσιων δαπανών για να μην ξεφύγει το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος, συνεννόηση με την ΠΑΣΥΔΥ να μη διεκδικήσει αυξήσεις μισθών και ωφελημάτων και, προπάντων, θα επιδίδονταν στην τάχιστη είσπραξη όλων των καθυστερημένων φόρων, που ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο, ικανό να κλείσει τη χαώδη τρύπα του δημοσιονομικού ελλείμματος. Και θα ενίσχυαν την ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα.
Είναι να απορεί κάθε σκεπτόμενος πολίτης, που νοιάζεται για την πορεία της οικονομίας και του τόπου: Τα πιο πάνω μέτρα γιατί οι κυβερνώντες δεν τα αποτόλμησαν έγκαιρα; Γιατί αφέθηκαν να διαρρεύσουν δύο χρόνια με ενστικτώδεις ενέργειες και ημίμετρα, αντί να αποφασιστούν εύτολμες τομές στα δημόσια οικονομικά, ανεξάρτητα από το πολιτικό κόστος, αφού αυτή η κυβέρνηση δεν το φοβάται, όπως είπε ο Σταυράκης; Ο Υπουργός Οικονομικών ας μας εξηγήσει, επιτέλους, πώς αυτό το περιώνυμο πάπλωμα, για το οποίο μίλησε ο Πρόεδρος, πρέπει να το μοιραστούν όλοι; Ακόμα και η παραπαίουσα Ελλάδα, που ο Δ. Χριστόφιας θεωρούσε χλευαστικά ως «ξιπετσιμένον κουρκουτάν», αποφάσισε την περ. Τρίτη: Πάγωμα όλων των μισθών στο Δημόσιο και άλλες δημόσιες επιχειρήσεις. Ψαλίδι 10% στα επιδόματα. Αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Αύξηση φόρου στα καύσιμα. Αναστολή όλων των προσλήψεων για το 2010, εκτός από τους τομείς της Υγείας και της Παιδείας. Και αυτά τα επώδυνα και άλλα μέτρα, για να μη βουλιάξει η Ελλάδα. Η Κύπρος κινδυνεύει, στο μέλλον, να γίνει μια νέα Ελλάδα, αν δεν μαζέψουμε τον νουν μας. Φαίνεται ότι δεν ενδιαφέρονται πολλοί να προλάβουν, για να μη γίνουμε όπως η Ελλάδα. Κι όμως, ήδη η κυπριακή οικονομία, που την κατάντησαν μιαν από τις χειρότερες της ευρωζώνης, βρίσκεται υπό την επιτήρηση της Ε.Ε.
Η «Σ» προκάλεσε όλους τους κοινωνικούς εταίρους επ’ αυτού και όλοι αρνήθηκαν να δεχθούν μείωση των ιερών κεκτημένων. Ξαναρωτάμε: Αυτό το ευλογημένο πάπλωμα, πώς θα καλύψει και πώς θα σώσει την οικονομία αν καλύπτει μόνο τους έχοντες και κατέχοντες και τους προνομιούχους; Από τις 22/5/2008, ο Σταυράκης είχε παραδεχθεί στο Ράδιο Πρώτο ότι εκείνο το κομπόδεμα του μ. Τάσσου είχε εξανεμιστεί. Κατασπαράχθηκε κυριολεκτικά. Έκτοτε, ο τόπος ζει και επιβιώνει προς το παρόν με δανεικά, που απαιτούν δισεκατομμύρια σε τόκους. Αυτά τα δισεκατομμύρια, που δανείζεται η κυβέρνηση, κάποτε πρέπει να ξεπληρωθούν με τόκο. Τα προβλήματα της οικονομίας δεν αντιμετωπίζονται με κομματικούς υπολογισμούς και πολιτικούς ψηφοθηρικούς συμψηφισμούς. Αντιμετωπίζονται με δραστικές μεθόδους όπως της Ιρλανδίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας (ο Σαρκοζί μελετά τερματισμό της μονιμότητας των δημόσιων υπαλλήλων) ή και της Ελλάδας. Έτσι το πάπλωμα θα το μοιραστούν όλοι και θα καλύψει όλους, στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό, όμως, θα έχει υψηλό πολιτικό και κομματικό κόστος επειδή τα μέτρα, που πρέπει να ληφθούν, θα απαιτήσουν σύγκρουση και αντιδημοτικότητα επειδή θα προκαλέσουν αντιδράσεις. Οι κυβερνήσεις, οι άξιες του ονόματός τους, οφείλουν να έχουν το θάρρος της αντιδημοτικότητας, αν πρόκειται η οικονομία να ορθοποδήσει και ο τόπος να ξαναπάει μπροστά. Η κυβέρνηση Χριστόφια απέδειξε ότι έχει ένα άλλο θάρρος: Του λαϊκισμού.
