Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ Εκπρόσωπος, με άρθρο του στη «Σ», την περ. Κυριακή, ανέλαβε να εξηγήσει «τι σημαίνει η ''κυπριακή ιδιοκτησία'', που κωδικοποιήθηκε ως ''λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους'' και τι επιδιώκει». Σημαίνει, γράφει, «ότι οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι έχουν την ευθύνη να εργαστούν για να διαμορφώσουν το περιεχόμενο της λύσης. Σημαίνει ότι καμιά πρόταση λύσης δεν θα έλθει απ’ έξω, δεν θα υπάρχουν τεχνητά χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησία, που δοκιμάστηκαν το 2004 και απέτυχαν». Ο Στ. Στεφάνου παραθέτει όσα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε άμα τη εκλογή του και υποστηρίζει ότι το διεθνές ενδιαφέρον για το Κυπριακό προέκυψε εξαιτίας των πρωτοβουλιών του Δ. Χριστόφια. Ο Κυβ. Εκπρόσωπος καταλήγει ότι «η Κύπρος όχι μόνο δεν είναι απομονωμένη αλλά, βγαίνοντας από τη γωνιά που βρέθηκε -άδικα- μετά το 2004, είναι διεθνώς ενισχυμένη και οχυρωμένη».
Ο Κυβ. Εκπρόσωπος ανέλαβε να υπερασπίσει μια πολιτική, αλλά καταγράφοντας τη μισή πραγματικότητα. Μιλά σχεδόν για όλα πλην διά την ταμπακιέρα. Και αυτή περιλαμβάνει πρώτιστα τον κατοχικό Ταλάτ. Καμία αναφορά ότι ο Τ/κ ηγέτης, όπως και όλοι οι μέχρι σήμερα ηγέτες των Τ/κυπρίων είναι υπηρέτες, προαγωγοί και φρουροί της τουρκικής πολιτικής και κατοχής. Ο Στ. Στεφάνου λησμονεί ότι ο Ταλάτ δεν μπορεί ένα οδόφραγμα να ανοίξει, πώς θα διαπραγματευθεί λύση του Κυπριακού, που να είναι αμοιβαία αποδεκτή και λειτουργική; Παράλληλα, επιδεικνύει έναν ασύγγνωστο μημουαπτισμό: Δεν ασχολείται με τον Ταλάτ, ο οποίος ακόμα προχθές εξαπάτησε τον Πρόεδρο και παραγνωρίζει εντελώς τον αποφασιστικό ρόλο, που η Τουρκία διαδραματίζει στις συνομιλίες. Κι όμως, τις προάλλες ο Δ. Χριστόφιας παραδέχθηκε ότι οι προτάσεις, που ο κατοχικός Ταλάτ κατέθεσε στο τραπέζι των συνομιλιών, ετοιμάστηκαν στην Άγκυρα και απλώς εκείνος έκανε τον αγγελιαφόρο.
Για όλα γράφει ο Στ. Στεφάνου, αλλά φαίνεται να παραγνωρίζει τι κερδίζει η άλλη πλευρά. Ότι, δηλαδή, με αυτήν την «κυπριακής ιδιοκτησίας» λύση, το Κυπριακό έχει περιοριστεί σε δικοινοτική διαφορά και η κατοχική Τουρκία έχει πλήρως αποενοχοποιηθεί. Εμφανίζεται ως δήθεν τρίτη χώρα, που συμβουλεύει και παροτρύνει τον Ταλάτ, ενώ και οι πέτρες γνωρίζουν ότι είναι ένας εντεταλμένος υποτελής στην υπηρεσία της. Ο Κυβ. Εκπρόσωπος ερωτάται: Είναι σε θέση ο κατοχικός Ταλάτ να αποφασίσει για την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, των εποίκων, για την ασφάλεια, το εδαφικό, το περιουσιακό; Όχι βέβαια. Είναι σε θέση ο Ταλάτ να αποδεχθεί μια συμφωνία, αν αυτή δεν ανταποκρίνεται στα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας; Όχι! Μπορεί ο Ταλάτ να κάνει οποιαδήποτε κίνηση αν δεν έχει την έγκριση της Άγκυρας; Όχι! Ο Κυβ. Εκπρόσωπος αναφέρεται και στο διεθνή παράγοντα. Εννοεί προφανώς τον ΟΗΕ, τους Βρετανούς, τους Αμερικανούς και την ΕΕ. Ερώτηση: Ποια πίεση και ποια επιρροή άσκησαν στην Τουρκία;
Καμία! Η Τουρκία θεωρείται απ’ όλους σημαντικός στρατηγικός, ενεργειακός, γεωπολιτικός, οικονομικός και πολιτικός εταίρος. Η Τουρκία δεν πιέζεται, επειδή δεν ανέχεται να πιέζεται, αλλά κανακεύεται και χαϊδεύεται διότι, συν τοις άλλοις, εμφανίζεται ως αξιόπιστη δύναμη, περιφερειακή ήδη και με φιλοδοξίες να γίνει παγκόσμια. Οι συνομιλίες γιατί δεν καταλήγουν; Επειδή η Τουρκία, όχι ο υποτελής Ταλάτ, απαιτεί αυτές να οδηγήσουν σε λύση που να εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα, όχι των Ε/κ και των Τ/κ. Η Τουρκία απαιτεί λύση τουρκική, όχι κυπριακή. Ακόμα και ο Ταλάτ, με βάναυση ειρωνεία, είπε στον Δ. Χριστόφια ότι δεν υπάρχει κυπριακή λύση, επειδή το Κυπριακό είναι διεθνές πρόβλημα! Δεν υπάρχει πιο ηχηρό ράπισμα στην πολιτική του Προέδρου.