Η διαπαιδαγώγηση των νέων στηρίζεται στα μέτρα που θα λάβει η πολιτεία

Η νεολαία, ελπίδα του μέλλοντος

Ο αυριανός πολίτης δεν χρειάζεται μόνο τα γράμματα. Γιατί τα γράμματα μόνα τους δεν φαίνονται ικανά να πλάσουν ένα χαρακτήρα

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ
χρειάζεται αίμα,
κι αυτό το
καινούργιο αίμα
είναι μολυσμένο


ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ Φ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ*


Κυριότερη βάση για το μέλλον του έθνους είναι σαφώς η νεολαία. Αυτό κανένας δεν θα βρεθεί να το αμφισβητήσει. Όσες φορές ο ελληνικός λαός βρέθηκε σε στιγμές εθνικής ανάτασης και δημιούργησε τους θρύλους, αυτό το όφειλε πάντα στη ζεστή διάθεση της νεολαίας. Αυτή η αλήθεια μας κάνει να υπομνήσουμε ότι τη νεολαία μας δεν πρέπει να τη θυμόμαστε μονάχα όταν τη χρειαζόμαστε για τη δημιουργία των θρύλων, μα σε κάθε στιγμή της εθνικής μας ζωής. Η δημιουργία του αυριανού πολίτη στηρίζεται αναμφισβήτητα στα μέτρα που θα λάβει από σήμερα η πολιτεία. Σήμερα, που ο αυριανός πολίτης είναι ακόμα παιδί, άπλαστος χαρακτήρας που δέχεται ποικίλες επιδράσεις, άλλοτε καλές και τις περισσότερες φορές κακές. Η παρουσία της Πολιτείας πρέπει να γίνεται αισθητή απ’ τα πρώτα βήματα του παιδιού. Ο σκοπός μας εδώ δεν είναι να κάνουμε φιλολογία. Θα ρίξουμε ένα βλέμμα στο τι γίνεται σήμερα στη χώρα μας κι ύστερα στο τι πρέπει να γίνει.

Έλλειψη κρατικής εποπτείας
Η νεολαία, το παιδί είναι η ελπίδα του μέλλοντος. Αυτό έχει πολύ σημασία, δεν είναι καθόλου «φιλολογική έκφραση». Έχω την τύχη να ανακατεύομαι συχνά ανάμεσα στα παιδιά. Παρακολουθώ μερικές φορές τις εκδηλώσεις τους και για να λέγεται η αλήθεια πολλές φορές απογοητεύομαι μ’ αυτά που βλέπω. Τα παιδιά γυρίζουν απ’ το σχολείο με διάθεση για παιχνίδια και χαρά, και όμως πολλές φορές μεταξύ τους για ασήμαντες αφορμές μαλώνουν, μαλλιοτραβιούνται. Συνεπώς θα ήταν τραγικό, αν φτάναμε στη διαπίστωση ότι το ενδιαφέρον του σχολείου και της πολιτείας είναι να μάθουν τα παιδιά «δύο αράδες γράμματα». Ο αυριανός πολίτης δεν χρειάζεται μόνο αυτό. Γιατί τα γράμματα μόνα τους δεν φαίνονται ικανά να πλάσουν ένα χαρακτήρα. Σ’ αυτό συμβάλλει, εκτός από την έλλειψη κρατικής εποπτείας, κατευθύνσεων στην παιδεία και η αδιαφορία ή ελλιπής παρακολούθηση των γονέων για τη ζωή των βλαστών τους.

Παραδείγματα
Επιτρέψτε μου σε ελάχιστα χαρακτηριστικά παραδείγματα. Σε μία συγκέντρωση καλεσμένων παρουσιάζεται το παιδί-θαύμα. Το κοριτσάκι λέει διάφορα από τα ελαφρά τραγούδια που ακούει στο ραδιόφωνο και καταλήγει σ’ ένα ανεκδιήγητο λαϊκό σουξέ «στο παιδί χωρίς πατέρα». Η μητέρα είναι περισσότερο περήφανη ύστερα από αυτό και οι καλεσμένοι χειροκροτούν. Όταν έκανα μια φιλική παρατήρηση γι’ αυτό, η μητέρα μου απαντούσε: «Δεν βαριέστε, παιδάκι είναι. Άλλωστε μη μου πείτε ότι δεν είναι καλό τραγούδι». Άλλο παράδειγμα, όταν ένας πατέρας αρκετά βλάσφημος ο ίδιος, ακούει τον τετράχρονο γιο του να βρίζει και μάλλον για να δείξει ότι ξέρει και ότι έχει το θράσος να λέει βλασφημίες. Ο πατέρας περιορίζεται στο να κάνει μια παρατήρηση στο παιδί του, βλασφημώντας την ίδια στιγμή και βρίζοντας.


Τρομοκρατικές διαστάσεις
Ύστερα απ’ όλα αυτά έρχεται σαν επακόλουθο η αύξηση εγκληματικότητας των ανηλίκων, όπου είδαμε μεταπολιτικά να λαμβάνει τρομοκρατικές διαστάσεις.
Οι εξωτερικοί παράγοντες της εγκληματικότητας δουλεύουν ανενόχλητοι: κινηματογράφος, πορνογραφήματα και γενικότερα η όλη αδιαφορία της κοινωνίας. Η νεολαία μας, το παιδί είναι άξιο ιδιαίτερης φροντίδας για να είναι πραγματικά «ελπίδα του μέλλοντος». Η χώρα μας χρειάζεται αίμα, κι αυτό το καινούργιο αίμα είναι μολυσμένο.

Το βάρος στον δάσκαλο
Η φροντίδα για το παιδί πρέπει να ξεκινήσει από τα πρώτα βήματα. Η μητέρα πρέπει η ίδια να φροντίσει να μορφώσει τον εαυτό της ηθικά και να τον εξοπλίσει εθνικά, και να μεταδώσει την πίστη της στο παιδί, που αποτελεί τη δική της ελπίδα. Ύστερα για την προσχολική ηλικία πρέπει να δημιουργηθούν νηπιαγωγεία και να επεκταθεί ο θεσμός σε κάθε γωνιά της χώρας, με φωτισμένους παιδαγωγούς που θα δημιουργούν υπεύθυνα τον αυριανό άνθρωπο. Τέλος, το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στον δάσκαλο. Βράχος ο ίδιος, ίσιος, τίμιος, χαρακτήρας ειλικρινής, πρέπει να μεταδώσει στον μαθητή του όχι μοναχά το αλφάβητο, μα και την ηθική υπόσταση που έχει ανάγκη ο αυριανός πολίτης. Χρειάζεται μια μακρόπνοη εργασία, με προγράμματα πολλών ετών.
*Ειδικός Παιδαγωγός