Με το να μη μας λένε την αλήθεια, δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους, αλλά, αντιθέτως, ίσως μακροχρόνια τα βλάπτουν


ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥ *

Στον κυπριακό Τύπο (20/1/2019) δημοσιεύτηκε η απάντηση του Υπ. Εξ. του Η.Β. στους δέκα Κύπριους πρόσφυγες που διαμένουν στο Η.Β., όπου βεβαιώνει τις θέσεις του. Στο δημοσίευμα αναφέρονται αρκετά που θα πρέπει να σχολιασθούν από ειδικούς και από την Κυβέρνηση. Προσωπικά θα σχολιάσω μόνο μία θέση.
Αναφέρει η απάντηση ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος επίλυσης των ζητημάτων που άπτονται του Κυπριακού είναι μέσω δίκαιης και με διάρκεια λύσης του κυπριακού ζητήματος βασισμένης στο διεθνώς αποδεκτό μοντέλο μιας ΔΙΖΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ (ΔΔΟ) (κεφαλαία δικά μου).

Σχόλια
1. Αν αυτό το μοντέλο είναι «διεθνώς αποδεκτό», μπορεί το ΥΠΕΞ να μας πει από τις πολλές ομοσπονδίες που είναι μέλη του ΟΗΕ πόσες βασίζονται στο «διεθνώς αποδεκτό μοντέλο της ΔΔΟ»; Εκτός βεβαίως και αν έχει υπόψη του άλλο διεθνή Οργανισμό. Παράκληση είναι να αναφέρει τον Οργανισμό και από πού εξάγει το συμπέρασμα ότι το μοντέλο αυτό είναι «διεθνώς αποδεκτό», καθώς και τον αριθμό των χωρών και ποιες είναι που βασίζονται στο πιο πάνω μοντέλο.
2. Στην περίπτωση της Κύπρου υπάρχουν δύο αντικειμενικά δεδομένα, που καθιστούν την ομοσπονδία, και πολύ περισσότερο τη διζωνική, ανεφάρμοστη. Αυτά τα δεδομένα είναι: α) ο αριθμός των κυρίων κοινοτήτων που είναι δύο και β) η αριθμητική τους κατάσταση. Ε/κ 80%, Τ/κ 18% και 2% διάφοροι. Αυτά έκαναν και την αγγλική κυβέρνηση τον καιρό της αποικιοκρατίας να σκεφθεί πρώτα τη χρήση του θεσμού του κυβερνήτη, ως τρίτου μέρους, και αργότερα να εγκαταλείψει την ιδέα.
3. Η φράση που χρησιμοποιείται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ είναι δι-ζωνική, δι-κοινοτική ομοσπονδία και όχι δικοινοτική, διζωνική, όπως κατέληξε να γράφεται.
4. Όπως παραδέχονται και μερικοί υποστηριχτές της ΔΔΟ, και η πραγματικότητα επιβεβαιώνει, εκεί όπου εφαρμόστηκε, ή απέτυχε (Βοσνία- Ερζεγοβίνη) ή έχει καταλήξει σε δύο κράτη (Τσεχοσλοβακία - Πακιστάν). Η διζωνική είναι μια sui generis ομοσπονδία, που στην πρακτική της εφαρμογή καταλήγει είτε στη διχοτόμηση είτε σε δύο κράτη. Όπως δηλαδή η συνομοσπονδία έχει εξαφανισθεί, έτσι και η ΔΔΟ, τείνει να εξαφανισθεί. Άρα δεν υπάρχει «διεθνώς παραδεχτό μοντέλο ΔΔΟ». Εκτός βέβαια αν το ΥΠΕΞ του ΗΒ ή ο εδώ εκπρόσωπός του μας δώσουν άλλα στοιχεία. Με το να λένε απλώς ότι το μοντέλο ΔΔΟ είναι διεθνώς αποδεκτό, δεν πείθουν. Αντίθετα, δημιουργούν άλλους συνειρμούς.

Γενικό σχόλιο
Μια λύση που δεν είναι βασισμένη σε αρχές, αλλά απλώς σε υποθέσεις, που ούτε διεθνώς και ιστορικά έχει δικαιωθεί, είναι μια «όποια λύση» που επιβάλλεται για να λύσει κάποιο πρόβλημα και με το πρώτο αδιέξοδο καταρρέει και κάνει τα πράγματα χειρότερα.
Αν οι ενδιαφερόμενες και οι εγγυήτριες χώρες θέλουν να συμβάλουν θετικά στην επίλυση του Κυπριακού, ας παρουσιάσουν μια μελέτη καταγράφοντας τις προϋποθέσεις που αποδέχονται για κάθε σύστημα, ποιες από αυτές υπάρχουν στην Κύπρο, καθώς και τις συνέπειες από την εφαρμογή της όποιας λύσης στο Κυπριακό. Με το να μη μας λένε την αλήθεια δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους, αλλά, αντιθέτως, ίσως μακροχρόνια τα βλάπτουν.
Βέβαια εκείνοι που έχουν την απαραίτητη ευθύνη είναι η Κυβέρνηση του τόπου και τα κόμματα. Σαράντα πέντε χρόνια πέρασαν, χωρίς να δούμε τέτοια μελέτη.

* Πρώην βουλευτής