Του ΤΑΚΙΤΟΥ
Τάδε έφη Τσαβούσογλου: …Όσοι Ελληνοκύπριοι ονειρεύονται ότι τα στρατεύματά μας θα φύγουν από την Κύπρο και οι εγγυήσεις μας θα καταργηθούν, είναι καιρός να ξυπνήσουν.
Ξυπνάει λοιπόν την άλλη μέρα ο Άντρος και βάζει πλώρη για την Άγκυρα. Ντουγρού στο Σαράι του Μεβλούτ. Χειραψίες, χαμόγελα, κτυπήματα στην πλάτη και φυσικά τραπεζώματα. Δεν έγινε γνωστό τι περιελάμβανε το μενού, μα δεν πειράζει. Άλλωστε, ουσιαστικά, δεν έγινε γνωστό ούτε τι έγινε ούτε τι λέχθηκε σ’ αυτό το “ζιαφέττι”. Μπορούμε, όμως, γνωρίζοντας την “oμηρική” φιλοξενία που επιφυλάσσουν οι Τούρκοι στους φιλοξενουμένους τους, να υποθέσουμε ότι στο τραπέζι θα υπήρχε και του πουλιού το γάλα. Βέβαιο είναι ότι χοιρινό κρέας δεν υπήρχε. Ίσως αγριογούρουνο από τα βουνά του Ταύρου, γιατί αυτά είναι καθαρά. Βιολογικά να πούμε, αφού τρέφονται στη φύση.
Τώρα για τις κουβέντες που έγιναν είναι δυνατό να κάνουμε κάποιες υποθέσεις. Γιατί έγιναν κουβέντες και μάλιστα σε πολύ φιλικό τόνο. Αυτό δηλώθηκε επίσημα. Άλλωστε, όπως είπε και ο μακαρίτης ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, “γεύμα άνευ λόγων είναι φάτνη ζώων”. Λέει, λοιπόν, ο Άντρος μετά τα τετριμμένα της αρχής που είναι συνήθως ανούσια και διανθισμένα με ψεύτικα χαμόγελα.
«Εφέντη Μεβλούτ, τι είναι αυτά που ακούσαμε ότι τάχα πρέπει να φύγουν όλα τα ξένα στρατεύματα από την Κύπρο; Λέγοντας ότι δεν θέλουμε ξένα στρατεύματα, εννοούμε στρατεύματα του ειδεχθούς ΝΑΤΟ. Τα δικά σας είναι βέβαια του ΝΑΤΟ, αλλά όχι και πολύ φανατικά. Είναι λίγο ΝΑΤΟ, είναι και λίγο ουδέτερα, είναι και λίγο φιλορωσικά, ώστε δεν υπάρχει πρόβλημα. Άλλωστε το κόμμα μου δέχτηκε και τα εγγλέζικα με τις Βάσεις τους. Θυμάσαι, βέβαια, που ο Δημητράκης μας όταν πήγε στο Λονδίνο είπε στους φίλους μας τους Εγγλέζους ότι το θέμα θα το συζητήσουν κάποτε τα δισέγγονα των εγγονιών μας. Άκουσες από τότε να γίνει καμιά σοβαρή διαδήλωση έξω από τις Βάσεις;».
Ακολούθησε σιγή. Ο Τσαβούσογλου κοιτούσε τον Άντρο μισοερευνητικά χαμογελώντας. Ο Άντρος σήκωσε το ποτήρι του, ήπιε μια γουλιά κόκκινο κρασί και συνέχισε: «Άκουσε, Μεβλούτ εφέντη. Εμείς ακραιφνώς ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα θεωρούμε τα ελληνικά. Μπορεί να ήσουν νεαρός στη δεκαετία του ’60, αλλά θα έχεις ακούσει, τότε που οι Αμερικάνοι προέτρεψαν τους Έλληνες και έκαναν τα στραβά μάτια για να μας κουβαλήσουν στην Κύπρο μια ενισχυμένη μεραρχία και ουσιαστικά να την καταλάβουν. Κάναμε το παν για να τους διώξουμε.
Τι ωραία αντηχούσε εκείνο το ανεπανάληπτο σύνθημα,“Ένωση ναι, ΝΑΤΟ όχι”. Άσε που τα στρατιωτάκια τους ενοχλούσαν και τα κορίτσια μας. Τους έριχναν λοξές ματιές στον δρόμο, τους έκλειναν το μάτι και καμιά φορά οι αχρείοι τούς ζητούσαν να βγουν μαζί τους για κουβέντα και καφέ. Τελικά τα καταφέραμε και τους διώξαμε. Ησυχάσαμε, επιτέλους. Γλιτώσαμε και από το ΝΑΤΟ.
Αυτοί οι Αμερικάνοι -και καλά κάνει ο δικός σου ο Ταγίπ και τους βρίζει- σε δέκα χρόνια τα έφεραν από 'δω, τα έφεραν από 'κει, έστειλαν εσάς στην Κύπρο, νομίζοντας πως έτσι θα μας φέρουν πάλι στο ΝΑΤΟ. Ε ρε πώς την έπαθαν, αφού τους ξεγελάσατε και όπου να 'ναι θα κάνετε πέρα αυτήν την ανίερη συμμαχία. Βρε τους χαζούς!
»Να πούμε και την αλήθεια τα δικά σας στρατιωτάκια μάς ήρθαν και παλληκαρίσια. Πυροβολούσαν, σκότωναν και μας φώναζαν μη μας πυροβολείτε, ερχόμαστε φέρνοντάς σας την ειρήνη. Δεν έλεγαν σαχλοκουβέντες στα κορίτσια μας στους δρόμους. Όχι. Διάλεγαν αυτά που ήθελαν, σκότωναν τους πατεράδες, τα πήγαιναν παράμερα και τα βίαζαν. Όχι στη μέση του δρόμου, ντροπής πράγματα. Αν έκλαιγαν οι μανάδες, τις σκότωναν για να μη μαραζώνουν οι καημένες, ή τις βίαζαν κι αυτές για να “σωπάσουν”. Τέτοια ωραία να πούμε».
Άλλη μια γουλιά κόκκινο κρασί ο Άντρος και συνέχισε. «Τώρα για τις περιουσίες και τα σπίτια που μας πήρατε, τι να κάνετε κι εσείς οι καημένοι. Πού να στεγάσετε και πώς να ζήσει αυτό το λεφούσι που μας κουβαλήσατε; Έπρεπε κάπως να τους βολέψετε κι αυτούς».
Ακολούθησε σιγή. Κούνησε το κεφάλι ο Μεβλούτ και είπε:
- «Άφεριμ, βρε Άντρο. Καλά τα λέγεις. Και τι θέλεις να κάνουμε τώρα;».
- «Άκου να δεις, φίλε Μεβλούτ. Όταν θα ξανασυναντηθείτε με τον Νίκαρο, μην τον αγριεύεις. Πάρε τον γλυκά-γλυκά, κέρασέ τον και κανένα ποτάκι. Και κουβεντιάστε τα. Είμαι βέβαιος ότι θα τα βρείτε. Και να έχεις υπόψη σου ότι τόσον εγώ όσο κι ο Φούλης θα είμαστε από δίπλα».
